स बलवान् राजपुत्रः, निशाचरश्रेष्ठव्याघ्रैः परिवृतः, तस्मिन् रथे देवराज इव देवैः सह विराजमानः दृष्टः। तत्र नारान्तकः श्वेतं हयं समारुह्य, यः उच्चैःश्रवससदृशः सुवर्णभूषितः मनोजवः महाकायः च, समुत्पत्य विराजते स्म। तेजसा ज्वलन्तं शूलं गृहीत्वा नारान्तकः प्रज्वलितः तिष्ठति स्म, तद्वद् प्रभायुक्तः गुहः शस्त्रं गृहीत्वा गिरौ मयूर इव बभौ। देवान्तकः अपि सुवर्णमणिविभूषितां गदां गृहीत्वा, स्वबाहुभ्याम् अचलं समालम्ब्य विष्णोरिव रूपं प्रतिपद्य स्थितः। महापार्श्वः अपि महाबलपराक्रमसम्पन्नः गदां समादाय कराभ्यां विराजमानः युद्धे कुबेर इव बभौ। ते महात्मानः देवाः अमरावत्यामिव अग्रे प्रस्थिताः, गजैः अश्वैः रथैः च समन्विताः, तेषां निनादः सर्वतः सञ्जज्ञे। बलिनः राक्षसाः उत्तमायुधधारिणः त्वरया निर्गताः, तेजस्विनः राजपुत्राः सूर्यसमप्रभाः बभुः। किरीटिनः भूषणैः शोभिताः, व्योम्नि तारा इव द्युतिमन्तः, तेषां शस्त्रसमूहः शुभ्रः प्रज्वलितः। हंसगणः शरत्प्रभ्रमेघसङ्घ इव, ते शत्रून् जित्वा वा निहत्य वा निश्चयपूर्वं प्रस्थिताः। एवं निश्चित्य ते वीराः संग्रामकामाः निर्जग्मुः, गर्जन्तः शङ्खान् नादयन्तः शरान् विसृजन्तः च। महात्मानः ते युद्धे क्रोधाविष्टाः शस्त्राणि गृहीत्वा निर्जग्मुः, तेषां घोषेन्द्रितनिनादैः भूः कम्पितेव बभूव। राक्षसानां सिंहनिनादैः व्योम प्रतिनिनादितम्, ते बलिनः राक्षसाधिपाः हृष्टाः निर्जग्मुः। ते राक्षसाः हरिसैन्यं दृष्टवन्तः, ये शिलाः वृक्षांश्चोद्धरन्ति स्म; हरयः अपि महात्मानः राक्षसबलम् अपश्यन्। गजैः अश्वैः रथैः च समाकीर्णम्, शतघण्टानिनादितम्, नीलमेघसङ्काशम्, महायुधधारिणम्। सर्वतः निशाचरैः संवृतं, तेजसा ज्वलद्भिः इव, तद्बलं समीपं समागतम् दृष्ट्वा वानराः अभिमुख्यं प्राप्नुवन्। पर्वतान् उद्धृत्य, पुनः पुनः गर्जन्तः, राक्षसान् सहन्तुं अशक्ताः वानराः प्रत्युत्तरं नदन्ति स्म। तदा राक्षसगणानां वानरयूथपतिनां च घोषं श्रुत्वा, महाबलिनः राक्षसाः रिपूणां भीषणं हर्षं न सहन्तः, भीमतरं निनदन्। ते वानरयूथपतयः भीमां राक्षससेनां प्रविश्य, उत्तोलितपर्वताः पर्वताग्राणि इव विचरन्ति स्म। केचित् वानराः व्योम्नि प्लवमाना, केचित् भूमौ पतिता, केचित् क्रुद्धाः वृक्षशिलायुधाः राक्षसबलं समारभन्त। अग्रगण्याः वानराः स्थूलतरूणि गृहीत्वा, तां समरे राक्षसवानरसंकीर्णां भीषणां चक्रुः। वृक्षैः शिलाभिः पर्वताग्रैः च, अनवरतं वर्षम् इव प्रावर्तयन्; शरप्रहारैः पीड्यमानाः अपि, भीमपराक्रमाः वानराः न प्रतिहताः। समरे राक्षसवानराः सिंहनादं कुर्वन्तः, वानराः शिलाभिः राक्षसान् निपातयन्ति स्म। क्रुद्धाः ते समरे कवचाभरणधारिणः राक्षसान्, रथे स्थितान्, गजाश्वारूढांश्च अपि निपातयन्ति स्म। वानराः आकस्मिकं प्लुत्वा राक्षसान् पर्वताग्रधारिणः, रक्ताङ्कराः विकृतलोचनाः, पाणिभिः निपातयन्ति स्म। तत्र राक्षसश्रेष्ठाः विक्षिप्ताः पतिताः नदन्ति स्म; राक्षसाः अपि तीक्ष्णैः शरैः वानरान् गजान् च विदारयन्ति स्म। शूलैः मुसलैः खड्गैः प्रासैः पट्टिशैः च, परस्परं जयाय युध्यन्ति स्म। तत्र वानरराक्षसाः शत्रुशोणितलिप्ताङ्गाः, पर्वतखड्गान् परस्परं प्रक्षिपन्ति स्म। क्षणेन भूमिः रुधिरावगाढा, पर्वतसदृशैः राक्षसशरीरैः छन्ना, समरे प्रमत्तैः संकीर्णा बभूव। वानराः प्रक्षिप्ताः, निक्षिप्ताः, भग्नपर्वतैः आहताः, पुनः पुनः स्वदेहैः समरे समासाद्य, अद्भुतं रणं चक्रुः। अग्रगण्याः राक्षसाः वानरैः वानरान् निपातयन्ति स्म, वानराः अपि राक्षसैः राक्षसान् निपातयन्ति स्म। ततः राक्षसाः शिलापर्वतान् प्रक्षिप्य शत्रून् निपातयन्ति स्म; वानराः तेषां शस्त्राणि विदार्य राक्षसान् निपातयन्ति स्म। पर्वताग्रैः परस्परं ताडयन्तः, समरे राक्षसवानराः सिंहनादं कुर्वन्ति स्म। राक्षसाः भग्नकवचवर्माणः वानरैः निहताः, तेषां रक्तं वृक्षरसवत् प्रवहति स्म। केचित् वानराः समरे रथैः रथान्, गजैः गजान्, अश्वैः अश्वान् निपातयन्ति स्म। तीक्ष्णैः कार्ष्णैः शरैः, अर्धचन्द्रैः, पत्रिभिः च राक्षसाः वानरयूथपतिभिः प्रक्षिप्तान् वृक्षान् शिलाश्च छिन्दन्ति स्म। पर्वताः विखण्डिताः, वृक्षाः समरे छिन्नाः, वानरराक्षसैः निहतैः भूमिः दुर्गमा जाता। वानराः स्वकर्मणि गर्विताः प्रमुदिताः च, समरे प्रविश्य, भयम् उत्सृज्य, नानायुधधारिणः राक्षसैः सह युद्धं प्रचक्रुः, धैर्यं न मुञ्चन्ति स्म। तस्मिन् घोरनादे समारभ्यमाणे, वानरयूथपतयः प्रमुदिताः, राक्षसाः निपात्यमानाः, तदा महर्षयः सुरगणाश्च निनदन्। ततः नारान्तकः वायुवेगसमः श्वेताश्वं समारुह्य, तीक्ष्णं शूलं गृहीत्वा, भीमां वानरसैन्यां मत्स्य इव सागरे प्रविवेश। स वीरः, प्रज्वलितेन शूलेन, सप्तशतान् वानरान् विदार्य, क्षणेन इन्द्रशत्रुः वानरयूथपतिसैन्यं निपातितवान्।