ते सर्वे शीघ्रं प्रचक्रमुः, यथाऽभ्यस्ताश्वा अङ्कुशोदिताः; तत्र पुरुषश्रेष्ठौ रामलक्ष्मणौ वानरैः परिवृतौ दीप्तिमानौ बभूवतुः। तयोः महात्मनोः स्पर्शेन, यथा ग्रहैः चन्द्रसूर्यौ, तथाऽसौ रामः, लक्ष्मणवानरराज्यसम्मानितः, अग्रे प्रस्थितः। धर्मात्मा रामः स्वसेनया दक्षिणदिशं प्रति प्रस्थितवान्; लक्ष्मणः अंगदसहितः राममुपसृत्य शुभवचनानि अभाषत। स शुभार्थानि, सुसंहितानि वचनानि उवाच— "त्वं शीघ्रं रावणं हत्वा सीताम् प्राप्त्वा, कृतार्थः अयोध्यां प्रत्यागमिष्यसि।" "संपन्नः कृतकृत्यः अयोध्यां प्रत्यागमिष्यसि; राघव, दिवि भूमौ च महाशुभानि लक्ष्यानि दृश्यन्ते।" "सर्वे शुभाशुभानि तव कार्यसिद्धये दृश्यन्ते; सौम्यः अनुकूलः वायुः सेनायाः सुखदः वात्यते।" "पशवः पक्षिणः च मधुरस्वरैः कूजन्ति; सर्वाः दिशः निर्मलाः, सूर्यः कलुषरहितः प्रकाशते।" "उशना भर्गवः दीप्त्या अग्रे गतः; शुद्धः ब्रह्मनक्षत्रं शुद्धाः महर्षयः दीप्तिमन्तः सर्वे च तव परिक्रमे दृश्यन्ते।" "त्रिशङ्कुः राजर्षिः शुद्धः स्वपुरोहितेन सह प्रकाशते; अस्माकं पूर्वजः महात्मा इक्ष्वाकुवंशप्रभवः अग्रे अस्ति।" "विसाखा नक्षत्रं निर्मलं व्योम्नि प्रकाशते; तद्वयं इक्ष्वाकूनां महात्मनां श्रेष्ठं नक्षत्रं।" "नैरृतं नक्षत्रं नैरृतानां महती पीडितम्; मूलं मूलवत्सं स्पृष्टं, धूमकेतुना धूमितम्।" "सर्वे एते राक्षसविनाशाय शङ्काः; यदा नक्षत्रं ग्रहैः पीडितं, मृत्युग्रस्तानां तद्विधीयते।" "देवाः तुष्टाः, वार्याणि निर्मलानि, वनानि फलवत्यः; मधुरगन्धाः प्रवाहन्ति, वृक्षाः ऋतुसंयुक्तैः पुष्पैः विकसन्ति।" "समवेताः वानरसैन्याः दिव्ययुद्धे दैत्यसेनायः इव अतिशयेन दीप्तिमन्तः; अतः, भूत, एतद् दृष्ट्वा त्वं प्रमोदितुम् अर्हसि।" एवं भ्रातृं सान्त्वयित्वा हृष्टः सौमित्रिः वचनं उवाच; ततः वानरसैन्यं सर्वां पृथिवीं आवृत्य अग्रे प्रचक्रमुः। भल्लूकवानरवानराधिपैः, नखदंष्ट्रायुधैः, वानराः हस्तपादाङ्गुलिभिः रजः समुत्क्षिप्य प्रचक्रमुः। सा महती वानरसैन्यं दक्षिणदिशं पर्वतवनाकाशैः सह आवृत्य जगत् गुह्यं सूर्यकिरणानि चाच्छादयत्। सा भयंकरा सेना मेघसमूहः इव सर्वं आकाशं आवृत्य अग्रे प्रस्थितवती; सेना यत्र यत्र गच्छति, तत्र तत्र योजनान्यधिगच्छति। सर्वे नदीप्रवाहाः प्रतिकूलं प्रवहन्ति, निर्मलानि सरांसि, वृक्षसंपन्नानि पर्वतानि। समभूमिषु फलवत्यः वनानि प्रवेश्य, मध्ये, परितः, पार्श्वे, अधस्तात् च प्रचक्रमुः। पृथिवीं सर्वां आवृत्य, महती सेना अग्रे प्रस्थितवती; सर्वे हृष्टमुखाः वातवेगेन गच्छन्ति। वानराः राघवस्यार्थे समर्थाः, परस्परं हर्षं, वीर्यं, बलवृद्धिं दर्शयन्ति। यौवनोत्कर्षेण गर्वात् मार्गे मार्गे विविधानि कौशलानि प्रदर्शयन्ति; केचिद् शीघ्रं गच्छन्ति, केचिद् उन्नम्य प्रचक्रमुः। केचिद् वनवासिनः उच्चैः शब्दान् कुर्युः; केचिद् पुच्छं कम्पयन्ति, केचिद् पादेन भूमिं ताडयन्ति। केचिद् बाहुं विक्षिप्य पर्वतान् वृक्षांश्च भङ्गयन्ति; पर्वतचारिणः शिखराणि आरोहन्ति। केचिद् घोरनादं कुर्वन्ति, केचिद् श्वानं कुर्वन्ति; ऊरुबलेन केचिद् लतावनानि पदैः निपातयन्ति। प्र stretching बलं दर्शयन्ति, शिलावृक्षैः क्रीडन्ति; ततः शतसहस्रैः, लक्षैः, वानराः पृथिवीं आवृत्य प्रचक्रमुः। सा घोरदीप्तिमती वानरसैन्यं दिनरात्रं प्रचक्रमुः। सर्वे वानराः हृष्टाः प्रमुदिताः, सुग्रीवेण रक्षिताः, शीघ्रं युद्धाय अग्रे प्रचक्रमुः, सीतारक्षणाय उद्युक्ताः; न किञ्चित् स्थगिताः। ततः ते सह्यपर्वतं समृद्धवृक्षं, नानावनसंपन्नं प्राप्ताः, आरोढुम् आरभन्त। रामः सह्यं मलयं च गच्छन् अद्भुतानि वनानि, प्रवाहमानानि सरितः, निरīkṣ्य प्रस्थितः। वानराः चम्पकं तिलकं आम्रं अशोकं सिंदुवारं तिनिशं कुरवकं च शाखाः छिनन्ति। वानराः अङ्कोलं करञ्जं उदुम्बरं वटं जम्बू आमलकं निपं च शाखाः छिनन्ति। रम्यशिलातटेषु विविधवनवृक्षाः वातवेगेन पुष्पवर्षं कृतवन्तः। शीतलः चन्दनसमानः वायुः मधुमद्वनानि वात्यते, भ्रमरगुञ्जितैः सह। महान् पर्वतराजः रत्नैः विभूषितः; तेषां रत्नानां रजः वातेन विक्षिप्तम्। विशालं वानरसैन्यं सर्वतः पुष्पितवृक्षैः रम्यपर्वतशिखरेषु आवृतम्। केतकी, सिंदुवारः, रम्यवसन्तपुष्पाणि, माधवी सुरभिसंपन्ना, पुष्पितः कुन्दगुल्मः शोभायमानः। चिरिबिल्वः मधूकः वञ्जुला बकुलः रञ्जकः तिलकः नागवृक्षः सर्वे पुष्पिताः। आम्रः पाटलिकः कोविदारः मुचुलिन्दः अर्जुनः शिंशपा कुटजः च पुष्पिताः। एवं रामः लक्ष्मणः सुग्रीवः वानरसेनया सह, शुभलक्षणैः आशीर्वादैः, दक्षिणदिशं प्रति प्रस्थितः, वनपर्वतानि निर्ख्य, शीघ्रं अग्रे गच्छन्, युद्धाय उद्युक्तः, सीतारक्षणाय उत्सुकः, सर्वे वानराः हृष्टाः, प्रमुदिताः, वीर्यं, बलं, कौशलं दर्शयन्तः, रम्यवनपर्वतानि पुष्पितवृक्षैः शोभितानि, दिव्यशुभैः लक्षणैः अनुकूलैः वातैः, देवैः तुष्टैः, सर्वं शुभमिव प्रस्थितम्।