सीता स्वबलाबलविचारं बहुधा कृत्वा, तेषां राक्षसीनां कामरूपिणां सामर्थ्यं चिन्तयन्ती, तं वानरं राक्षसाधिपतिमिव सन्देहं जगाम। तादृशं निश्चयं कृत्वा, जानकात्मजा सा सुकुमारतनु सीता वानरस्य वचः न प्रत्युवाच। तस्याः संकल्पं विज्ञाय, हनूमान् पवनसुतः तदा तां प्रियं मधुरं च वाक्यं श्रावयामास। सूर्यसमप्रभः, लोकप्रियः सोमवद्, रामो राजा सर्वजनानाम्, वैश्रवण इव। वीर्ये प्रसिद्धविष्णुसमः, सत्यवाक्यः, मृदुवादी च वागीश इव। रूपेण मनोहरः, श्रीमान्, साक्षात्कामदेव इव, कोपसमये महाबलवान्, महारथेषु श्रेष्ठः। तस्य महाबाह्वोः छायया जगत् रक्षितम्; मृगवपुर्वेशेण रामं आश्रमात् अपास्य, निर्जने त्वं हृतासि। तस्य परिणामं त्वं शीघ्रं द्रक्ष्यसि, वीर्यवान् रामः संग्रामे रावणं हन्ता। क्रुद्धेन तेन वह्निसमतेजोबाणैः सर्वं विनाशयिष्यति; तेनैव अहं दूतः प्रेषितः, त्वत्सकाशं प्राप्तः। सः महाबाहुः प्रणम्य ते कुशलं पृच्छति; रामस्य सुहृद् वानरः सुग्रीवः च, हे देवि, सन्देशं प्रेषयति। वानरश्रेष्ठराजः, सुग्रीवः लक्ष्मणश्च, सदा तव कौशलं स्मरन्ति; रामः त्वां निरन्तरं चिन्तयति। सौभाग्येन जीवसि, हे वैदेहि, राक्षसीवशं प्राप्तापि; शीघ्रं रामं महाबाहुं लक्ष्मणं च द्रक्ष्यसि। वानरसैन्येषु अहं हनूमान् नाम, सुग्रीवमन्त्रिणः अपरिमितबलस्य। महोदधिं तीर्त्वा लङ्कापुर्यां प्रविष्टः, दुष्टस्य रावणस्य मूर्ध्नि पादं स्थापितवान्। स्ववीर्येण त्वां द्रष्टुं प्राप्तः, न यथाभाव्यसि; त्वं संशयं त्यज, मम वचनं विश्वसिहि। इह श्रूयतां पञ्चत्रिंशः सर्गः श्रीमतो वाल्मीकि रामायणे सुन्दरकाण्डे। रामकथां वानरश्रेष्ठात् श्रोत्वा, वैदेही मधुरया वाचा मृदु वाक्यं प्रोवाच। "वानर, पुनः रामस्य लक्ष्मणस्य च लिङ्गानि कथय, येन दुःखं मां न व्याप्नोति।" "तस्य रूपं, स्थितिं, ऊरू बाहू च, लक्ष्मणस्य च, विस्तरेण कथय।" एवं वैदेह्या पृष्टः, हनूमान् पवनात्मजः, रामस्य सत्त्वं यथावत् वर्णयितुम् आरब्धवान्। "सौभाग्यं ते, हे वैदेहि, यत् त्वं पत्युः लक्ष्मणस्य च रूपं पृच्छसि, हे कमललोचने। मम वचः शृणु, विस्तीर्णनेत्रे, रामस्य लक्ष्मणस्य च विशिष्टानि लक्षणानि। रामः पद्मपत्रनयनः, पूर्णचन्द्राननः, सौन्दर्यगुणसम्पन्नः, दयालुः, हे जनकनन्दिनि। तेजसा सूर्यसमः, क्षमया पृथिवीसमः, बुद्ध्या बृहस्पतिसमः, यशसा इन्द्रसमानः। प्रजापालनरतः, स्वजनरक्षकः, स्वधर्मपालकः, रिपूनां दाहकः। चतुर्वर्णस्य रक्षकः, लोकसीमास्तापकः च। दीप्तिमान्, पूजितः, ब्रह्मचर्यव्रतस्थः, सत्पुरुषेषु कृतज्ञः, सदाचारनिपुणः। राजनीतिशास्त्रविशारदः, ब्राह्मणभक्तः, बुद्धिमान्, सद्गुणसम्पन्नः, विनीतः, रिपुदाहकः। यजुर्वेदविद्, वेदवित्सु पूज्यः, धनुर्वेदवेदाङ्गेषु निष्णातः। विस्तीर्णस्कन्धः, महाबाहुः, शङ्खकण्ठः, सुन्दरवदनः, सुप्तग्रीवः, ताम्राक्षः—सः रामः लोकविख्यातः। दुन्दुभिस्वरः, स्निग्धवर्णः, पराक्रमी, समवयवः, सुसंहताङ्गः, श्यामवर्णः। त्रिषु दृढः, त्रिषु दीर्घः, त्रिषु समः, त्रिषु उन्नतः, त्रिषु ताम्रः, त्रिषु मृदुः, त्रिषु गम्भीरः सदा। त्रिरेखा, त्रिवलय, चतुरुत्कर्षः, त्रिमुखः, चतुर्विभागः, चतुर्लिङ्गः, चतुरूरुः, चतुःसमता च। चतुर्दशयुग्मः, चतुरदंष्ट्रः, चतुरगति, स्थूलोष्ठः, स्थूलहनुः, स्थूलनासिकः, पञ्चमृदुगुणः, अष्टकुलसम्पन्नः। दशपद्मगुणः, दशविस्तीर्णः, त्रिःच्छन्नः, द्विवर्णशुभ्रः, षडुत्कर्षः, नवसुकुमाराङ्गः, त्रिधाविस्तारितः। सत्यधर्मरतः, यशस्वी, संग्रहानुग्रहकुशलः, देशकालविभागवित्, सर्वजनप्रियवक्ता। तस्य भ्राता, सुमित्रानन्दनः, अमेयतेजाः, समानस्नेहदर्शनगुणः। स रामः सुवर्णदीप्तिसमः, दीप्तमान्, श्यामवर्णः, महायशाः, तौ नरशार्दूलौ त्वां द्रष्ट्वा प्रमोदन्ते। सर्वां पृथिवीं विचिन्वन्तौ, अस्माभिः सह संगतौ, त्वां अन्विष्य भूमिम् अतिक्रामतः। ऋष्यमूकपादे वृक्षगणे स्थितं पूर्वकर्मवशात् स्थितं मृगपतिं दृष्टवन्तौ।