ततः दशरथात्मजस्य रामस्य च मम च महदनुग्रहकृत्यं भविष्यति। यस्य वाय्वग्निसमस्य कर्मणा, सीतानिरीक्षणं निष्पाद्यते, स महदर्थसाधकः भविष्यति। ततः, कार्यसिद्धिं प्राप्य, यूयं वानराः स्वप्रियैः सहिताः, मया सर्वैः सुखैर्गुणैः पूजिताः, शत्रुविजिताः पृथिव्यां विचरिष्यथ। शृणुत, श्रीमद्रामायणे वाल्मीकिकृते, किष्किन्धाकाण्डे चतुश्चत्वारिंशः सर्गः। तत्र सुग्रीवः, कार्यसिद्धौ हनूमन्तमधिकृत्य विशेषेण व्यजिज्ञपत्, तस्मिन्सर्वथा कार्यसिद्धौ निश्चितः सन्। स तु वानरयूथपती महाप्रीतः हनूमन्तं, पवनात्मजं वीर्यवन्तं वानरश्रेष्ठं, इदं वचः उवाच— "न ते गतौ पृथिव्याम्, नभसि, वायौ, अमरालये, वा जलानि वा, किञ्चिद्विघ्नरूपं पश्यामि। सर्वे लोकाः, सागरोपगिरयः, असुरगन्धर्वनागमानुषदेवसंयुक्ताः, त्वया विज्ञायन्ते। त्वदीयवेगः, त्वरा, प्रभा, लाघवञ्च, महाबाहो, तव पितुः पवनस्य तुल्यं—एषा मे निश्चितिः। न भूमौ तव तेजसः समं किञ्चिदस्ति; अतः त्वं यथा सीता अन्वेष्यते, तथा विचिन्त्य कार्यं कुरु। त्वय्येव, हनुमन्, बलम्, बुद्धिः, विक्रमः, देशकालानुकूलता, नयश्च, स्थिताः, हे बुद्धिमन्। ततः, हनूमतः कार्यसिद्धौ सज्जतां ज्ञात्वा, रामः अपि हनूमन्तं विचिन्तयामास। सर्वथा वानरपतिः हनूमन्ते कार्यसिद्धिं निश्चितवान्; हनूमानपि कार्यसिद्धौ अतिव्यग्रः। एवं, यः प्रयाणे स्थितः, कर्मणा प्रसिद्धः, स्वामिना चानुगृहीतः, तस्य कार्यसिद्धिः निःसंशया। तं महाबलिनं, निश्चयसम्पन्नं वानरं दृष्ट्वा, रामः प्रमोदं प्रपेदे, लक्ष्यसिद्धिमिव मन्यते, इन्द्रियैः चित्तेन च प्रमुदितः। ततः, तुष्टः रामः, हनूमते नामाङ्कितं मुद्रिकां तदाकारेण सीतायै प्रत्ययार्थं ददौ। "एषा मुद्रिका, हे वानरश्रेष्ठ, जनकनन्दिन्याः त्वयि मयागतत्वं दर्शयिष्यति; सा न चिन्तां यास्यति। हे वीर, तव निश्चयः, बलयुक्ता धैर्यश्च, सुग्रीवाज्ञा च, एते सर्वे मम कार्यसिद्धौ निश्चितत्वं दर्शयन्ति।" ततः, तां मुद्रिकां गृहित्वा, वानरश्रेष्ठः, हस्तौ शिरसि कृत्वा, पादयोः प्रणम्य, स वानरर्षभः प्रस्थितः। स पवनसुतः वीर्यवान्, वानरबलस्य महत् तेजः संप्रेरयन्, शुद्धे गगने मेघविनिर्मुक्तचन्द्रमिव, तारागणैः शोभितः बभूव। "अत्यद्भुतबलं आश्रित्य, हे वानरश्रेष्ठ, अतुलं विक्रमं, हे पवनसुत, हनूमतः योग्यं कार्यं कुरु, यथा जनकात्मजा अन्वेष्यते।" शृणुत, पञ्चचत्वारिंशः सर्गः श्रीमद्रामायणे वाल्मीकिकृते किष्किन्धाकाण्डे। ततः, वानरश्रेष्ठः सुग्रीवः, सर्वान्वानरान् आहूय, रामस्य कार्यसिद्ध्यर्थं तान् उवाच। "युष्माभिः, वानरश्रेष्ठाः, स्वामिनः कठोराज्ञां ज्ञात्वा, एवं अन्वेषणीयम्।" ते वानराः, वसुमतीमिव पटङ्गाः व्याप्नुवन्तः, प्रस्थिताः; रामः तु लक्ष्मणेन सह प्रसरवणे स्थितः। सीतान्वेषणाय नियतं मासं प्रतीक्ष्य, स रामः तत्रैव स्थितः; तदा रम्या उत्तरदिक् महागिरिसंवृता अन्वेषणाय प्रस्थिता। तदा शूरवान् शतबलिः शीघ्रं उत्तरदिशं प्रस्थितः; वानरयूथपतिर्विनतश्च पूर्वदिशं ययौ। पवनसुतः हनूमान् ताराङ्गदादिभिः सह, दक्षिणां दिशं, अगस्त्यचरितां प्रस्थितः। सुषेणो वानरपतिः, स वानरव्याघ्रः, वरुणरक्षितां प्रचण्डां पश्चिमदिशं ययौ। एवं सर्वासु दिशः सम्यक् प्रेष्य, वानरसैन्यस्य सेनापतिः राजा हृष्टः बभूव। राज्ञा प्रेरिताः सर्वे वानरयूथपाः, स्वस्वदिशं प्रति, शीघ्रं प्रस्थिताः। ते वानराः गर्जन्तः, कूजन्तः, उच्चैः शब्दं कुर्वन्तः, धावन्तः, प्रस्थिताः। राज्ञा प्रेरिताः सर्वे वानरयूथपाः, 'वयम् सीतां आनयिष्यामः, रावणं च हनिष्यामः' इति घोषयन्तः। 'यद्यपि रावणः युद्धे आगच्छेत्, अहमेव तं हनिष्यामि; ततः शीघ्रं जित्वा, जनकनन्दिनीं आनयिष्यामि।' 'यद्यपि सा श्रमक्लान्ता कम्पमाना स्यात्, स्थिरा भव; अहमेव जानकीमधः पातालात् अपि आनयिष्यामि।' 'वृक्षान् विदारयामि, पर्वतान् भिनदामि, पृथिवीं विदारयामि, सागरान् क्षोभयामि।' 'अहं योजनगणितं योजनाधिकं वा प्लुत्य गन्तुं समर्थः; नात्र संशयः।' 'भूमौ, सागरे, गिरिषु, वनेषु, पाताले वा, मम गतिः न कस्यचिद्विघ्नरूपा।' एवं, सर्वे बलिनः वानराः, आत्मबलगर्वसमन्विताः, तं वानरराजं प्रति, एतद्वचनं ऊचुः। शृणुत, षट् चत्वारिंशः सर्गः श्रीमद्रामायणे वाल्मीकिकृते किष्किन्धाकाण्डे। वानरयूथपतेषु प्रस्थितेषु, रामः सुग्रीवम् उवाच—"कथं त्वं समग्रां वसुधाम् अवगच्छसि?" एवं श्रीमद्रामायणे वाल्मीकिकृते किष्किन्धाकाण्डे, कार्यसिद्ध्यर्थे हनूमतः प्रशंसा, मुद्रिकादानं, वानरसेनायाः प्रेषणं, दिशाविभागः, वानराणां प्रतिज्ञा, च रामसुग्रीवयोः संवादश्च, एकसूत्रेण प्रवहन्ति।