ते सर्वे महाबलिनं रामं निष्पापकर्मणं समीपमागत्य, ब्रह्मणः पुरः ऋषयः यथास्तं तिष्ठन्ति, तद्वद अञ्जलिं कृत्वा तस्थुः। ततः पवनसुतः हनुमान्, यस्य मुखं नवसूर्यस्य सदृशं, रूपं च सुवर्णगिरिसमं, अञ्जलिं कृत्वा इदं वचनं अब्रवीत्— "काकुत्स्थवंशसम्भूत, तव प्रसादेन अहं वानराणां महाबलं क्रूरदंष्ट्रं पूर्वपितृपारम्पर्यं राज्यं प्राप्तवान्। एतत् महात्मनामपि दुर्लभं राज्यं तव अनुमत्याऽप्राप्तम्; इदानीं शुभां पुरीं प्रविश्य—" "सः स्वमित्रमण्डलसमेतः सर्वकार्याणि व्यवस्थितवान्; स्नातः, विविधैः सुगन्धद्रव्यैः यथाविधि अभिषिक्तः। सः विशेषतः त्वां माल्यैः रत्नैः च पूजयिष्यति; त्वं रम्यं पर्वतगुहां आगन्तुमर्हसि। प्रभो, स्वं संबंधं स्थापय, वानरान् च हर्षय।" हनुमता एवं उक्तः रामः, शत्रुसैन्यविनाशकः, प्रत्युवाच— रामः, प्राज्ञः वाग्मी, हनुमन्तं उवाच— "चतुर्दश वर्षाणि, सौम्य, ग्रामं वा नगरं वा, अहं न प्रविशेयम्। हनुमन्, पितुः आज्ञां पालयन् अहं न प्रविश्य; सुग्रीवः वानरश्रेष्ठः यथायोग्यं शुभां गुहां प्रविशतु।" "सः वीरः यथाविधि प्रविश्य शीघ्रं राज्ये अभिषिक्तः।" इत्युक्त्वा रामः सुग्रीवमपि उवाच— "आचार्यः, सुशीलः, बलपराक्रमसम्पन्नः, वीर्यवान् अङ्गदं अपि युवराजे अभिषिक्तुमर्हसि।" "ज्येष्ठस्य पुत्रः, समवीर्यः, अङ्गदः युवराजपदं अर्हति, यः न विषण्णचित्तः।" "एष श्रावणः मासः, वर्षारम्भः, जलानां आगमनसमयः; चत्वारः मासाः वर्षा इत्युच्यन्ते, सौम्य।" "कार्यस्य कालः नास्ति; शुभां पुरीं प्रविश। अहं लक्ष्मणेन सह अस्मिन्पर्वते स्थास्यामि।" "एष रम्या विस्तीर्णा पर्वतगुहा सुखवात्या, बहुजलसम्पन्ना, पद्मैः नीलोत्पलैः च युक्ता, सौम्य।" "यदा कार्तिकः आगच्छति, तदा रावणवधाय, एषः नः संकल्पः, सौम्य; त्वं स्वगृहं प्रविश।" "राज्ये अभिषिक्तः भव, मित्राणि च हर्षय।" इत्यनुज्ञातः रामेण, सुग्रीवः वानरश्रेष्ठः— किष्किन्धां रम्यां पुरीं यत्र पूर्वं वाली राज्यं कृतवान्, प्रविष्टः। सहस्रशः वानराः स्वामीं अनुसृत्य प्रविष्टाः। सर्वे वानराधिपतिं सर्वतः परिवृत्य, वानरसैन्यनायकं दृष्ट्वा, शिरांसि नमयित्वा, भूमौ पतित्वा, एकाग्रचित्ताः अभवन्; सुग्रीवः बलसम्पन्नः सर्वान् वानरश्रेष्ठान् संबोधित्वा उत्थापयामास। सुग्रीवः, वीर्यसम्पन्नः, भ्रातुर्मध्ये रम्यं अन्तःपुरं प्रविष्टः; सः वीरः, दुर्जयः, वानरश्रेष्ठः, प्रविवेश। मित्रैः अभिषिक्तः, देवानां इन्द्राभिषेकवत्; तस्मै श्वेतं छत्रं सुवर्णमण्डितं आनयन्। श्वेताः चामराः सुवर्णदण्डाः, कीर्तिमन्तः, रत्नानि औषधिबीजानि च सर्वे, क्षीरवृक्षाणां अंकुराः, पुष्पाणि, शुक्लवस्त्राणि, शुक्ललेपनानि, अविच्छिन्नं तण्डुलं, सुवर्णं, सुगन्धि प्रियङ्गु, मधु सर्पिषा मिश्रितं, दधि, व्याघ्रचर्म, द्वे मूल्ये पादत्राणे, यज्ञसूत्रं, पीतवर्णं, मनःशिलां च गृहीत्वा, सोल्लासाः कुलीनाः कन्याः षोडश संख्या तत्र आगच्छन्। ततः वानरश्रेष्ठस्य यथाविधि अभिषेकाय, विप्रान् रत्नैः वस्त्रैः अन्नैः च तृप्त्वा, ततः कुशान् उपविधाय, अग्निं प्रज्वाल्य, यज्ञविदः मन्त्रशुद्धं हविः समर्प्य, अनन्तरं सुवर्णमण्डपे उत्तमशय्यायां, विविधमाल्यशोभिते सुन्दरप्रासादे, पूर्वाभिमुखं सुस्थाने सिम्हासने उपवेश्य, यथाविधि मन्त्रैः च, सर्वतः नदीसरोवरजलं संगृह्य, सर्वसागराणां जलं च आनयित्वा, शुद्धं जलं सुवर्णपात्रेषु स्थापयन् वानरश्रेष्ठाः, शुभैः वृषश्रृंगकलशैः सुवर्णघटैः, शास्त्रविधिना महर्षिसंस्थापितेन विधिना, गजः, गवाक्षः, गवयः, शरभः, गन्धमादनः, मैन्दः, द्विविदः, हनुमान्, जाम्बवान् च, सुग्रीवं सुगन्धिजलेन प्रीत्या अभिषिञ्चन्, यथा वसवः सहस्रनेत्रं इन्द्रं अभिषिञ्चन्। सुग्रीवे अभिषिक्ते, सर्वे वानरश्रेष्ठाः, महात्मानः, उल्लासिताः, शतसहस्रैः निनादम् अकुर्वन्। सुग्रीवः, वानरनाथः, रामस्य आज्ञया, अङ्गदं आलिङ्ग्य युवराजे अभिषिञ्चत्। अङ्गदे अभिषिक्ते, दयालवः वानराः, महात्मानः, सुग्रीवं 'साधु साधु' इति प्रशंस्य पूजयामासुः। पुनः पुनः सर्वे उपस्थिताः उल्लासेन रामं महात्मानं लक्ष्मणं च तत्र सभायाम् स्तुत्वा प्रशंसां अकुर्वन्। किष्किन्धा नगरी रम्या पर्वतगुहायां स्थित्वा, हृष्टैः समृद्धैः जनैः, पताकाध्वजैः शोभिता अभवत्। ततः महाभिषेकं रामाय निवेद्य, महात्मा वानरनायकः, पत्नीं रुमाम् पुनः प्राप्त्वा, देवेशः इव राज्यं प्राप्नोत्।