ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਦਿਵਂ ਚਾਰ੍ਜਯਿਤੁਂ ਵਸੁਧਾਂ ਚਾਪਿ ਸ਼ਾਸਿਤੁਮ੍। ਤ੍ਵਤ੍ਤੋऽਹਂ ਵਧਮਾਕਾਂਕ੍ਸ਼ਨ੍ ਵਾਰ੍ਯਮਾਣੋऽਪਿ ਤਾਰਯਾ
ਤੇਰੇ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਵੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਤਾਰਾ ਨੇ ਰੋਕਿਆ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਮੰਗੀ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਯੁਦ੍ਧਮੁਪਾਗਤਃ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਾਨਰੋ ਰਾਮਂ ਵਿਰਰਾਮ ਹਰੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਸੁਗਰੀਵ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਜੰਗ ਕੀਤਾ; ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੁੱਪੀ ਧਾਰ ਲਈ।
ਸ ਤਮਾਸ਼੍ਵਾਸਯਦ੍ ਰਾਮੋ ਵਾਲਿਨਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਸਾਧੁਸਮ੍ਮਤਯਾ ਵਾਚਾ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਯਾ
ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਵਾਲ਼ੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਚ ਸਾਫ ਸੀ, ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ।
ਨ ਸਂਤਾਪਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯ ਏਤਦਰ੍ਥਂ ਪ੍ਲਵਙ੍ਗਮ। ਨ ਵਯਂ ਭਵਤਾ ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਾ ਨਾਪ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਹਰਿਸਤ੍ਤਮ। ਵਯਂ ਭਵਦ੍ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਧਰ੍ਮਤਃ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਾਃ
ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਵਾਨਰ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚਿੰਤਤ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ। ਅਸੀਂ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪੱਕੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਦਣ੍ਡ੍ਯੇ ਯਃ ਪਾਤਯੇਦ੍ ਦਣ੍ਡਂ ਦਣ੍ਡ੍ਯੋ ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦਣ੍ਡ੍ਯਤੇ। ਕਾਰ੍ਯਕਾਰਣਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਾਵੁਭੌ ਤੌ ਨਾਵਸੀਦਤਃ
ਜੋ ਦੋਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਸਜ਼ਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਤੇ ਕਾਰਨ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਦ੍ ਭਵਾਨ੍ ਦਣ੍ਡਸਂਯੋਗਾਦਸ੍ਮਾਦ੍ ਵਿਗਤਕਲ੍ਮषਃ। ਗਤਃ ਸ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਧਰ੍ਮ੍ਯਾਂ ਦਣ੍ਡਦਿष੍ਟੇਨ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਹੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਤ੍ਯਜ ਸ਼ੋਕਂ ਚ ਮੋਹਂ ਚ ਭਯਂ ਚ ਹृਦਯੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਧਾਨਂ ਹਰ੍ਯਗ੍ਰ੍ਯ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਮਤਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮ੍
ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚੋਂ ਦੁਖ, ਭੁਲੇਖਾ ਤੇ ਡਰ ਛੱਡ ਦੇ; ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਜੋ ਹੁਕਮ ਹੈ, ਉਹ ਤੂੰ ਲੰਘ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਯਥਾ ਤ੍ਵਯ੍ਯਙ੍ਗਦੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਵਾਨਰੇਸ਼੍ਵਰ। ਤਥਾ ਵਰ੍ਤੇਤ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇ ਮਯਿ ਚਾਪਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਅੰਗਦ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਨਿਭਦਾ ਹੈ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਗਰੀਵ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਿਭੇ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸ ਤਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਧੁਰਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਸਮਾਹਿਤਂ ਧਰ੍ਮਪਥਾਨੁਵਰ੍ਤਿਤਮ੍। ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਰਣਾਵਮਰ੍ਦਿਨੋ ਵਚਃ ਸੁਯੁਕ੍ਤਂ ਨਿਜਗਾਦ ਵਾਨਰਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਦੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਮਿੱਠੇ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਵਾਨਰ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਸ਼ਰਾਭਿਤਪ੍ਤੇਨ ਵਿਚੇਤਸਾ ਮਯਾ ਪ੍ਰਭਾषਿਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਯਦਜਾਨਤਾ ਵਿਭੋ। ਇਦਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋਪਮਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮ ਪ੍ਰਸਾਦਿਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਮ ਮੇ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਬਿਨਾ ਜਾਣੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇੰਦਰ ਵਰਗੀ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਜੰਗ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ।
thumb|ਏਕੋਨਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕੋਨਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦੀ ਉਨ੍ਹੀਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣੋ।
ਸ ਵਾਨਰਮਹਾਰਾਜਃ ਸ਼ਯਾਨਃ ਸ਼ਰਪੀਡਿਤਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਹੇਤੁਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ਨੋਤ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ
ਉਹ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਮਹਾਰਾਜ, ਜੋ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਸੀ, ਸਮਝਦਾਰ ਬਚਨਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ 'ਤੇ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲਿਆ।
ਅਸ਼੍ਮਭਿਃ ਪਰਿਭਿਨ੍ਨਾਙ੍ਗਃ ਪਾਦਪੈਰਾਹਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍। ਰਾਮਬਾਣੇਨ ਚਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਜੀਵਿਤਾਨ੍ਤੇ ਮੁਮੋਹ ਸਃ
ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਗਏ, ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜੇ, ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦਬੇ ਹੋਏ, ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਂ ਭਾਰ੍ਯਾ ਬਾਣਮੋਕ੍ਸ਼ੇਣ ਰਾਮਦਤ੍ਤੇਨ ਸਂਯੁਗੇ। ਹਤਂ ਪ੍ਲਵਗਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਂ ਤਾਰਾ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਵਾਲਿਨਮ੍
ਤਾਰਾ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਸਾ ਸਪੁਤ੍ਰਾਪ੍ਰਿਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਧਂ ਭਰ੍ਤੁਃ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍। ਨਿष੍ਪਪਾਤ ਭृਸ਼ਂ ਤਸ੍ਮਾਦੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾ ਗਿਰਿਕਨ੍ਦਰਾਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ, ਪਤੀ ਦੀ ਬੜੀ ਹੀ ਕਰੂੜ ਮੌਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਹਿਰੀ ਪੀੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੌੜੀ ਆਈ।
ਯੇ ਤ੍ਵਙ੍ਗਦਪਰੀਵਾਰਾ ਵਾਨਰਾ ਹਿ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਤੇ ਸਕਾਰ੍ਮੁਕਮਾਲੋਕ੍ਯ ਰਾਮਂ ਤ੍ਰਸ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ
ਅੰਗਦ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ ਸਨ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਧਨੁਸ਼ ਸਮੇਤ ਵੇਖ ਕੇ ਡਰ ਗਏ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਸਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਾਨ੍ ਹਰੀਨਾਪਤਤੋ ਦ੍ਰੁਤਮ੍। ਯੂਥਾਦੇਵ ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਾਨ੍ ਮृਗਾਨ੍ ਨਿਹਤਯੂਥਪਾਨ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਹਿਰਣ ਆਪਣੇ ਮੁਖੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾਨੁਵਾਚ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੁਃਖਿਤਾਨ੍ ਦੁਃਖਿਤਾ ਸਤੀ। ਰਾਮਵਿਤ੍ਰਾਸਿਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨਨੁਬਦ੍ਧਾਨਿਵੇषੁਭਿਃ
ਉਹ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੁਖੀ ਵਾਨਰਾਂ ਕੋਲ ਗਈ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਤੋਂ, ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਵਾਨਰਾ ਰਾਜਸਿਂਹਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਯੂਯਂ ਪੁਰਃਸਰਾਃ। ਤਂ ਵਿਹਾਯ ਸੁਵਿਤ੍ਰਸ੍ਤਾਃ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ ਦ੍ਰਵਤ ਦੁਰ੍ਗਤਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਸਾਥੀ ਸਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਡਰ ਤੇ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਭੱਜ ਰਹੇ ਹੋ?
ਰਾਜ੍ਯਹੇਤੋਃ ਸ ਚੇਦ੍ ਭ੍ਰਾਤਾ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਕ੍ਰੂਰੇਣ ਪਾਤਿਤਃ। ਰਾਮੇਣ ਪ੍ਰਹਿਤੈਰ੍ਦੂਰਾਨ੍ਮਾਰ੍ਗਣੈਰ੍ਦੂਰਪਾਤਿਭਿਃ
ਜੇ ਰਾਜ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਇੱਕ ਭਰਾ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਰੂੜ ਭਰਾ ਵੱਲੋਂ, ਰਾਮ ਦੇ ਦੂਰ ਤੱਕ ਜਾ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ—
ਕਪਿਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਪਯਃ ਕਾਮਰੂਪਿਣਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਮਵਿਸ਼੍ਲਿष੍ਟਮੂਚੁਰ੍ਵਚਨਮਙ੍ਗਨਾਮ੍
ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਨਰ ਜੋ ਮਨਚਾਹੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਜੀਵਪੁਤ੍ਰੇ ਨਿਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਪੁਤ੍ਰਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਚਾਙ੍ਗਦਮ੍। ਅਨ੍ਤਕੋ ਰਾਮਰੂਪੇਣ ਹਤ੍ਵਾ ਨਯਤਿ ਵਾਲਿਨਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜੀਵਤ ਹੈ, ਵਾਪਸ ਆ ਜਾ ਤੇ ਅੰਗਦ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਮੌਤ, ਰਾਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਲੈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਨ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਸਮਾਵਿਧ੍ਯ ਵਿਪੁਲਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸ਼ਿਲਾਃ। ਵਾਲੀ ਵਜ੍ਰਸਮੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਵਜ੍ਰੇਣੇਵ ਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਵਾਲੀ ਨੇ ਦਰੱਖਤ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਚਟਾਂ ਸੁੱਟੀਆਂ, ਪਰ ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਵਜਰ ਵਰਗੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਵਜਰ ਨਾਲ ਹੀ, ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਅਭਿਭੂਤਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਦ੍ਰੁਤਂ ਵਾਨਰਂ ਬਲਮ੍। ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਪ੍ਲਵਗਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੇ ਹਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮਪ੍ਰਭੇ
ਸਾਰਾ ਵਾਨਰ ਸੈਨਿਕ ਦਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਭੱਜ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿੰਘ, ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਹੁਣ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤਾਂ ਨਗਰੀ ਸ਼ੂਰੈਰਙ੍ਗਦਸ਼੍ਚਾਭਿषਿਚ੍ਯਤਾਮ੍। ਪਦਸ੍ਥਂ ਵਾਲਿਨਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਭਜਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਲਵਂਗਮਾਃ
ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਵਾਨਰਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਪਿਤਾ ਦੀ ਥਾਂ ਖੜਾ ਹੈ, ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਗੇ।
ਅਥਵਾਰੁਚਿਤਂ ਸ੍ਥਾਨਮਿਹ ਤੇ ਰੁਚਿਰਾਨਨੇ। ਆਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਚ ਦੁਰ੍ਗਾਣਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਦ੍ਯੈਵ ਵਾਨਰਾਃ
ਜਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਥਾਂ ਪਸੰਦ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਾਨਰ ਅੱਜ ਹੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਣ।
ਅਭਾਰ੍ਯਾਃ ਸਹਭਾਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਵਨਚਾਰਿਣਃ। ਲੁਬ੍ਧੇਭ੍ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਲਬ੍ਧੇਭ੍ਯਸ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ਨਃ ਸੁਮਹਦ੍ਭਯਮ੍
ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਬਿਨਾ ਪਤਨੀ ਤੇ ਕੁਝ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਹਨ; ਉਹ ਲਾਲਚੀ ਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਡਰ ਹੈ।
ਅਲ੍ਪਾਨ੍ਤਰਗਤਾਨਾਂ ਤੁ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਮਙ੍ਗਨਾ। ਆਤ੍ਮਨਃ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਂ ਸਾ ਬਭਾषੇ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀ
ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਖੜੀ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਮਮ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਯੇਨਾਪਿ ਕਿਮਾਤ੍ਮਨਾ। ਕਪਿਸਿਂਹੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਭਰ੍ਤਰਿ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਰਾਜ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ, ਜਦ ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿੰਘ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ, ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਰਹਿਆ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰਾਵ ਰੁਦਤੀ ਸ਼ੋਕਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾ। ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚੋਰਸ਼੍ਚ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਦੁਃਖੇਨ ਸਮਭਿਘ੍ਨਤੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼, ਦੌੜੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਮਾਰਦੀ ਗਈ।