ਤਾਰਯਾ ਵਾਕ੍ਯਮੁਕ੍ਤੋऽਹਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਯਾ ਹਿਤਮ੍। ਤਦਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮੋਹੇਨ ਕਾਲਸ੍ਯ ਵਸ਼ਮਾਗਤਃ
ਮੈਨੂੰ ਤਾਰਾ ਨੇ ਸੱਚ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਆਖੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੀ ਸੀ; ਪਰ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਮੈਂ ਕismet ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਥੇਨ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਨ ਸਨਾਥਾ ਵਸੁਂਧਰਾ। ਪ੍ਰਮਦਾ ਸ਼ੀਲਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਾ ਪਤ੍ਯੇਵ ਚ ਵਿਧਰ੍ਮਣਾ
ਕਾਕੁਤਸਥ, ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ ਧਰਤੀ ਸਚਮੁਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੀ ਆਦਤਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨਿਕੰਮੇ ਪਤੀ ਨਾਲ।
ਸ਼ਠੋ ਨੈਕृਤਿਕਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰੋ ਮਿਥ੍ਯਾਪ੍ਰਸ਼੍ਰਿਤਮਾਨਸਃ। ਕਥਂ ਦਸ਼ਰਥੇਨ ਤ੍ਵਂ ਜਾਤਃ ਪਾਪੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਧੋਖੇਬਾਜ਼, ਵਿਅਭੀਚਾਰੀ, ਨੀਚ ਤੇ ਝੂਠੀ ਨਿਮਰਤਾ ਵਾਲਾ — ਤੂੰ ਪਾਪੀ ਹੋ ਕੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਸ਼ਰਥ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮਿਆ?
ਛਿਨ੍ਨਚਾਰਿਤ੍ਰ੍ਯਕਕ੍ਸ਼੍ਯੇਣ ਸਤਾਂ ਧਰ੍ਮਾਤਿਵਰ੍ਤਿਨਾ। ਤ੍ਯਕ੍ਤਧਰ੍ਮਾਙ੍ਕੁਸ਼ੇਨਾਹਂ ਨਿਹਤੋ ਰਾਮਹਸ੍ਤਿਨਾ
ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦੀ ਹੱਦ ਤੋੜ ਕੇ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਲੰਘ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਕੰਡੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੈਂ ਰਾਮ-ਹਾਥੀ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਅਸ਼ੁਭਂ ਚਾਪ੍ਯਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਸਤਾਂ ਚੈਵ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍। ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਚੇਦृਸ਼ਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਦ੍ਭਿਃ ਸਹ ਸਮਾਗਤਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਐਸਾ ਅਸ਼ੁਭ ਤੇ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਿਆ ਗਿਆ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਗੱਲ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਕੀ ਦੱਸੇਗਾ?
ਉਦਾਸੀਨੇषੁ ਯੋऽਸ੍ਮਾਸੁ ਵਿਕ੍ਰਮੋऽਯਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਃ। ਅਪਕਾਰਿषੁ ਤੇ ਰਾਮ ਨੈਵਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਰਾਮ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਨਿਰਪੱਖ ਹਾਂ, ਦਿਖਾਈ, ਉਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਦृਸ਼੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਯੁਧ੍ਯੇਥਾ ਮਯਾ ਯੁਧਿ ਨृਪਾਤ੍ਮਜ। ਅਦ੍ਯ ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਦੇਵਂ ਪਸ਼੍ਯੇਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਹਤੋ ਮਯਾ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਲੜਦਾ, ਨਰਪਤਿ ਪੁੱਤਰ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਰ ਕੇ ਵੈਵਸਵਤ ਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ।
ਤ੍ਵਯਾਦृਸ਼੍ਯੇਨ ਤੁ ਰਣੇ ਨਿਹਤੋऽਹਂ ਦੁਰਾਸਦਃ। ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਃ ਪਨ੍ਨਗੇਨੈਵ ਨਰਃ ਪਾਪਵਸ਼ਂ ਗਤਃ
ਪਰ ਮੈਂ, ਜੋ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਲੁਕ ਕੇ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਸੱਪ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵਪ੍ਰਿਯਕਾਮੇਨ ਯਦਹਂ ਨਿਹਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਮਾਮੇਵ ਯਦਿ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਮੇਤਦਰ੍ਥਮਚੋਦਯਃ। ਮੈਥਿਲੀਮਹਮੇਕਾਹ੍ਨਾ ਤਵ ਚਾਨੀਤਵਾਨ੍ ਭਵੇਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਮੋਹ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮਕਸਦ ਦੱਸਦਾ; ਮੈਂ ਇਕ ਦਿਨ ਵਿਚ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦਾ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਚ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਵ ਭਾਰ੍ਯਾਪਹਾਰਿਣਮ੍। ਕਣ੍ਠੇ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਂ ਤੇऽਨਿਹਤਂ ਰਾਵਣਂ ਰਣੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ, ਨੂੰ ਗਲ ਵਿਚ ਰੱਸਾ ਪਾ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿਉਂਦਾ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ।
ਨ੍ਯਸ੍ਤਾਂ ਸਾਗਰਤੋਯੇ ਵਾ ਪਾਤਾਲੇ ਵਾਪਿ ਮੈਥਿਲੀਮ੍। ਆਨਯੇਯਂ ਤਵਾਦੇਸ਼ਾਚ੍ਛ੍ਵੇਤਾਮਸ਼੍ਵਤਰੀਮਿਵ
ਜੇ ਮੈਥਿਲੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਜਾਂ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਚਿੱਟੀ ਖਚਰ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਯੁਕ੍ਤਂ ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤੇ ਮਯਿ। ਅਯੁਕ੍ਤਂ ਯਦਧਰ੍ਮੇਣ ਤ੍ਵਯਾਹਂ ਨਿਹਤੋ ਰਣੇ
ਜਦ ਮੈਂ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲਣਾ ਠੀਕ ਹੈ; ਪਰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਇਹ ਗਲਤ ਹੈ।
ਕਾਮਮੇਵਂਵਿਧੋ ਲੋਕਃ ਕਾਲੇਨ ਵਿਨਿਯੁਜ੍ਯਤੇ। ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਚੇਦ੍ਭਵਤਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮੁਤ੍ਤਰਂ ਸਾਧੁ ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤਾਮ੍
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਲ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਸਫਾਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਠੀਕ ਹੈ, ਤੂੰ ਸੋਚ ਕੇ ਉਚਿਤ ਜਵਾਬ ਦੇ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰਿਸ਼ੁष੍ਕਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਸ਼ਰਾਭਿਘਾਤਾਦ੍ ਵ੍ਯਥਿਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ। ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਾਮਂ ਰਵਿਸਂਨਿਕਾਸ਼ਂ ਤੂष੍ਣੀਂ ਬਭੌ ਵਾਨਰਰਾਜਸੂਨੁਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਸੁੱਕ ਗਈ, ਤੀਰ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ, ਵਾਨਰ ਰਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਤੱਕਦਾ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
thumb|ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਹੁਣ ਵਾਲ਼ਮੀਕਿ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦਾ ਅਠਾਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਹਿਤਂ ਹਿਤਮ੍। ਪਰੁषਂ ਵਾਲਿਨਾ ਰਾਮੋ ਨਿਹਤੇਨ ਵਿਚੇਤਸਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਨਰ ਵਲੀ ਵੱਲੋਂ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਤੇ ਲਾਭ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਬੋਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਹੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਕਰੜੇ ਸੀ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਚੁੱਪ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਤਂ ਨਿष੍ਪ੍ਰਭਮਿਵਾਦਿਤ੍ਯਂ ਮੁਕ੍ਤਤੋਯਮਿਵਾਮ੍ਬੁਦਮ੍। ਉਕ੍ਤਵਾਕ੍ਯਂ ਹਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮੁਪਸ਼ਾਨ੍ਤਮਿਵਾਨਲਮ੍
ਉਸ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਮੁੱਕ ਗਈ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਤੱਕਿਆ ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਮੁੱਕ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਬਦਲ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬਿਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਠੰਡੀ ਹੋ ਗਈ ਹੋਵੇ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਗੁਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਹਰੀਸ਼੍ਵਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਅਧਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਰਾਮਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਵਾਲਿਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਮ, ਜੋ ਉੱਤਮ ਤੇ ਧਰਮ, ਲਾਭ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਲੀ ਨੂੰ ਉਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਧਰ੍ਮਮਰ੍ਥਂ ਚ ਕਾਮਂ ਚ ਸਮਯਂ ਚਾਪਿ ਲੌਕਿਕਮ੍। ਅਵਿਜ੍ਞਾਯ ਕਥਂ ਬਾਲ੍ਯਾਨ੍ਮਾਮਿਹਾਦ੍ਯ ਵਿਗਰ੍ਹਸੇ
ਤੂੰ ਧਰਮ, ਲਾਭ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਬਚਪਨ ਵਿਚ, ਅੱਜ ਇਥੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ?
ਅਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਬੁਦ੍ਧਿਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਨ੍ ਵृਦ੍ਧਾਨਾਚਾਰ੍ਯਸਮ੍ਮਤਾਨ੍। ਸੌਮ੍ਯ ਵਾਨਰਚਾਪਲ੍ਯਾਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਮਾਂ ਵਕ੍ਤੁਮਿਹੇਚ੍ਛਸਿ
ਸਿਆਣਿਆਂ, ਜੋ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹਨ, ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਮਿਯਂ ਭੂਮਿਃ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾ। ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਨਿਗ੍ਰਹਾਨੁਗ੍ਰਹੇष੍ਵਪਿ
ਇਹ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂਆਂ ਦੀ ਧਰਤੀ, ਜਿਸ 'ਚ ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਬਾਗ ਹਨ, ਜਾਨਵਰਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਸਜ਼ਾ ਲਈ ਹੈ।
ਤਾਂ ਪਾਲਯਤਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਭਰਤਃ ਸਤ੍ਯਵਾਨृਜੁਃ। ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੋ ਨਿਗ੍ਰਹਾਨੁਗ੍ਰਹੇ ਰਤਃ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਧਰਮਵਾਨ, ਸੱਚਾ ਤੇ ਸਿੱਧਾ ਭਰਤ, ਜੋ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਲਾਭ ਦੀ ਸਾਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਜ਼ਾ ਤੇ ਦਇਆ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਨਯਸ਼੍ਚ ਵਿਨਯਸ਼੍ਚੋਭੌ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਸੁਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਵਿਕ੍ਰਮਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਦृष੍ਟਃ ਸ ਰਾਜਾ ਦੇਸ਼ਕਾਲਵਿਤ੍
ਉਸ ਵਿਚ ਨੀਤੀ ਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੋਹਾਂ ਹਨ, ਸੱਚਾਈ ਪੱਕੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਬਹਾਦਰ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਮਾਂ ਤੇ ਥਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਕृਤਾਦੇਸ਼ਾ ਵਯਮਨ੍ਯੇ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਚਰਾਮੋ ਵਸੁਧਾਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਧਰ੍ਮਸਂਤਾਨਮਿਚ੍ਛਵਃ
ਉਸ ਧਰਮਵਾਨ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਥਾਂ ਫਿਰਦੇ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਨृਪਤਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੇ ਭਰਤੇ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲੇ। ਪਾਲਯਤ੍ਯਖਿਲਾਂ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਕਸ਼੍ਚਰੇਦ੍ ਧਰ੍ਮਵਿਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਜਦ ਭਰਤ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਹੈ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੌਣ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੱਲ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤੇ ਵਯਂ ਮਾਰ੍ਗਵਿਭ੍ਰष੍ਟਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇ ਪਰਮੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਭਰਤਾਜ੍ਞਾਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਿਗृਹ੍ਣੀਮੋ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਉੱਤਮ ਧਰਮ ਵਿਚ ਪੱਕੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਭਰਤ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਮੰਨ ਕੇ, ਜੋ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੋਕਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਸਂਕ੍ਲਿष੍ਟਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਣਾ ਚ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਃ। ਕਾਮਤਨ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਧਾਨਸ਼੍ਚ ਨ ਸ੍ਥਿਤੋ ਰਾਜਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ
ਪਰ ਤੂੰ ਧਰਮ ਵਿਚ ਗੜਬੜੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਕਰਤੂਤਾਂ ਵਿਚ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੈਂ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਚੱਲਦਾ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਪਿਤਾ ਵਾਪਿ ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ। ਤ੍ਰਯਸ੍ਤੇ ਪਿਤਰੋ ਜ੍ਞੇਯਾ ਧਰ੍ਮੇ ਚ ਪਥਿ ਵਰ੍ਤਿਨਃ
ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਜੋ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਤਿੰਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਪਿਤਾ ਸਮਝਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਯਵੀਯਾਨਾਤ੍ਮਨਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਿष੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗੁਣੋਦਿਤਃ। ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਤੇ ਤ੍ਰਯਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚੈਵਾਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮ੍
ਛੋਟਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਸੋਚਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਧਰਮ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਃ ਪਰਮਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇਯਃ ਸਤਾਂ ਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਲਵਙ੍ਗਮ। ਹृਦਿਸ੍ਥਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮਾਤ੍ਮਾ ਵੇਦ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍
ਧਰਮ ਸਿਆਣਿਆਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ ਤੇ ਵੱਡਾ ਔਖਾ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵਾਨਰ। ਆਤਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਤੇ ਮਾੜਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।