ਤਦਾ ਹਿ ਤਾਰਾ ਹਿਤਮੇਵ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਂ ਵਾਲਿਨਂ ਪਥ੍ਯਮਿਦਂ ਬਭਾषੇ। ਨ ਰੋਚਤੇ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਹਿ ਤਸ੍ਯ ਕਾਲਾਭਿਪਨ੍ਨਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਲੇ
ਤਦ ਤਾਰਾ ਨੇ ਸਿਰਫ ਭਲੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਇਹ ਚੰਗਾ ਸੁਨੇਹਾ ਦਿੱਤਾ; ਪਰ ਉਹ ਗੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਕਤ ਉਸ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਲ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਸੀ।
thumb|षੋਡਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ षੋਡਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਹੁਣ ਸੋਲਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦਾ ਸੋਲਵਾਂ ਸਰਗ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਤਾਮੇਵਂ ਬ੍ਰੁਵਤੀਂ ਤਾਰਾਂ ਤਾਰਾਧਿਪਨਿਭਾਨਨਾਮ੍। ਵਾਲੀ ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਾਮਾਸ ਵਚਨਂ ਚੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲੀ ਤਾਰਾ ਨੂੰ, ਜਦ ਉਹ ਐਸਾ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਵਾਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਗਰ੍ਜਤੋऽਸ੍ਯ ਸੁਸਂਰਬ੍ਧਂ ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਸ਼ਤ੍ਰੋਰ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਮਰ੍षਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕੇਨਾਪਿ ਕਾਰਣੇਨ ਵਰਾਨਨੇ
ਸੋਹਣੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਭਰਾ ਦੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਰਨ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਅਧਰ੍षਿਤਾਨਾਂ ਸ਼ੂਰਾਣਾਂ ਸਮਰੇष੍ਵਨਿਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍। ਧਰ੍षਣਾਮਰ੍षਣਂ ਭੀਰੁ ਮਰਣਾਦਤਿਰਿਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਯੋਧੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਤੇ ਅਜੈ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਬੇਇੱਜਤੀ ਸਹਿਣਾ ਮੌਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਦੁਖਦਾਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਡਰਪੋਕੀਏ।
ਸੋਢੁਂ ਨ ਚ ਸਮਰ੍ਥੋऽਹਂ ਯੁਦ੍ਧਕਾਮਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਚ ਸਂਰਮ੍ਭਂ ਹੀਨਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਗਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਯੁੱਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਚੁਣੌਤੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਗਲ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗੱਲਬਾਤ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਨ ਚ ਕਾਰ੍ਯੋ ਵਿषਾਦਸ੍ਤੇ ਰਾਘਵਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਤ੍ਕृਤੇ। ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਕृਤਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਕਥਂ ਪਾਪਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਰਾਘਵ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਗਮ ਨਾ ਕਰ; ਉਹ ਧਰਮ ਤੇ ਉਪਕਾਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਭੁਲ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਨਿਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਸਹ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਕਥਂ ਭੂਯੋऽਨੁਗਚ੍ਛਸਿ। ਸੌਹृਦਂ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਤਾਵਨ੍ਮਯਿ ਭਕ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਾ
ਤੂੰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾ; ਹੋਰ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਕਿਉਂ ਆ ਰਹੀ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸਨੇਹ ਤੇ ਭਗਤੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦਿਖਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਜਹਿ ਸਮ੍ਭ੍ਰਮਮ੍। ਦਰ੍ਪਂ ਚਾਸ੍ਯ ਵਿਨੇष੍ਯਾਮਿ ਨ ਚ ਪ੍ਰਾਣੈਰ੍ਵਿਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਜਾ ਕੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਠੰਡਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗੀ।
ਅਹਂ ਹ੍ਯਾਜਿਸ੍ਥਿਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਦੀਪ੍ਸਿਤਮ੍। ਵृਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਮੁष੍ਟਿਪ੍ਰਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਪੀਡਿਤਃ ਪ੍ਰਤਿਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਚਾਹੇਗਾ, ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ; ਰੁੱਖਾਂ ਤੇ ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨ ਮੇ ਗਰ੍ਵਿਤਮਾਯਸ੍ਤਂ ਸਹਿष੍ਯਤਿ ਦੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍। ਕृਤਂ ਤਾਰੇ ਸਹਾਯਤ੍ਵਂ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਸੌਹृਦਂ ਮਯਿ
ਉਹ ਮਾੜਾ ਤੇ ਗਰੂਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕੇਗਾ; ਤਾਰਾ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਥ ਤੇ ਸਨੇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਪਿਤਾਸਿ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣੈਰ੍ਨਿਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਜਨੇਨ ਚ। ਅਲਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਨਿਵਰ੍ਤਿष੍ਯੇ ਤਮਹਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਰਣੇ
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਰੋਕੀ ਗਈ ਹੈ; ਬਸ, ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਭਰਾ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ, ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਤਂ ਤੁ ਤਾਰਾ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਵਾਲਿਨਂ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਨੀ। ਚਕਾਰ ਰੁਦਤੀ ਮਨ੍ਦਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਸਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਫਿਰ ਤਾਰਾ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ; ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਰੋਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਚਲ ਪਈ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ ਵਿਜਯੈषਿਣੀ। ਅਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਸਹ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਸ਼ੋਕਮੋਹਿਤਾ
ਫਿਰ, ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਕਰ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਤਾਰਾ, ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਦਿਲ ਲੈ ਕੇ ਦਾਖਲ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਯਾਂ ਤੁ ਤਾਰਾਯਾਂ ਸਹ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਸ੍ਵਮਾਲਯਮ੍। ਨਗਰ੍ਯਾ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਹਾਸਰ੍ਪ ਇਵ ਸ਼੍ਵਸਨ੍
ਜਦ ਤਾਰਾ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਵਾਲੀ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਹਿਸਕਦਾ ਹੋਇਆ ਬਾਹਰ ਆਇਆ।
ਸ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਮਹਾਰੋषੋ ਵਾਲੀ ਪਰਮਵੇਗਵਾਨ੍। ਸਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚਾਰਯਨ੍ ਦृष੍ਟਿਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਦਰ੍ਸ਼ਨਕਾਂਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਵਾਲੀ, ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਡੂੰਘੀ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਸ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਹੇਮਪਿਙ੍ਗਲਮ੍। ਸੁਸਂਵੀਤਮਵष੍ਟਬ੍ਧਂ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਮਿਵਾਨਲਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਾਲੀ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਪੀਲਾ ਸੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਿਆ ਤੇ ਤਿਆਰ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਵਾਲੀ ਗਾਢਸਂਵੀਤੋ ਮੁष੍ਟਿਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਸੁਗ੍ਰੀਵਮੇਵਾਭਿਮੁਖੋ ਯਯੌ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਕृਤਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਵਾਲੀ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਆਪਣਾ ਮੁੱਕਾ ਉੱਚਾ ਕਰ ਕੇ, ਓਸੇ ਵੇਲੇ ਲੜਨ ਲਈ ਸੁਗਰੀਵ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਸ਼੍ਲਿष੍ਟਂ ਮੁष੍ਟਿਂ ਸਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਸਂਰਬ੍ਧਤਰਮਾਗਤਃ। ਸੁਗ੍ਰੀਵੋऽਪਿ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਵਾਲਿਨਂ ਹੇਮਮਾਲਿਨਮ੍
ਮੁੱਕਾ ਕਸ ਕੇ, ਹੋਰ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ, ਸੁਗਰੀਵ ਵੀ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਤਂ ਵਾਲੀ ਕ੍ਰੋਧਤਾਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਰਣਕੋਵਿਦਮ੍। ਆਪਤਨ੍ਤਂ ਮਹਾਵੇਗਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਵਾਲੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਰਕੇ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਏष ਮੁष੍ਟਿਰ੍ਮਹਾਨ੍ ਬਦ੍ਧੋ ਗਾਢਃ ਸੁਨਿਯਤਾਙ੍ਗੁਲਿਃ। ਮਯਾ ਵੇਗਵਿਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਦਾਯ ਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਮੁੱਕਾ, ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਉਂਗਲਾਂ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਮਿਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜਦ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਛੱਡਾਂਗਾ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਾਲਿਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਤਵ ਚੈष ਹਰਨ੍ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਮੁष੍ਟਿਃ ਪਤਤੁ ਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਮੁੱਕਾ, ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪਵੇ!'
ਤਾਡਿਤਸ੍ਤੇਨ ਤਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਮਭਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਵੇਗਤਃ। ਅਭਵਚ੍ਛੋਣਿਤੋਦ੍ਗਾਰੀ ਸਾਪੀਡ ਇਵ ਪਰ੍ਵਤਃ
ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਖੂਨ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚੋਟ ਲੱਗਣ ਤੇ ਲਹੂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਤੁ ਨਿਃਸ਼ਙ੍ਕਂ ਸਾਲਮੁਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਤੇਜਸਾ। ਗਾਤ੍ਰੇष੍ਵਭਿਹਤੋ ਵਾਲੀ ਵਜ੍ਰੇਣੇਵ ਮਹਾਗਿਰਿਃ
ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਲ ਦਾ ਰੁੱਖ ਉਖਾੜਿਆ ਤੇ ਵਾਲੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਹਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਤੁ ਵृਕ੍ਸ਼ੇਣ ਨਿਰ੍ਭਗ੍ਨਃ ਸਾਲਤਾਡਨਵਿਹ੍ਵਲਃ। ਗੁਰੁਭਾਰਭਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਨੌਃ ਸਸਾਰ੍ਥੇਵ ਸਾਗਰੇ
ਸਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਚੋਟ ਨਾਲ ਹਿਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਭਾਰੀ ਵਜ਼ਨ ਨਾਲ ਦਬਿਆ ਹੋਇਆ ਵਾਲੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਭਾਰ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲਦੀ ਨੌਕ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੌ ਭੀਮਬਲਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੌ ਸੁਪਰ੍ਣਸਮਵੇਗਿਤੌ। ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧੌ ਘੋਰਵਪੁषੌ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਾਵਿਵਾਮ੍ਬਰੇ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰਿਆ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਧੇ ਹੋਏ, ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪਰਸ੍ਪਰਮਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨੌ ਛਿਦ੍ਰਾਨ੍ਵੇषਣਤਤ੍ਪਰੌ। ਤਤੋऽਵਰ੍ਧਤ ਵਾਲੀ ਤੁ ਬਲਵੀਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਉਥੋਂ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਹੋਰ ਵਧ ਗਿਆ।
ਸੂਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਪਰਿਹੀਯਤ। ਵਾਲਿਨਾ ਭਗ੍ਨਦਰ੍ਪਸ੍ਤੁ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਮਨ੍ਦਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਸੂਰਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੁਗਰੀਵ, ਵਾਲੀ ਵੱਲੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ; ਉਸ ਦਾ ਗਰੂਰ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਪਈ।
ਵਾਲਿਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਾਮਰ੍षੋ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਰਾਘਵਮ੍। ਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਸ਼ਾਖੈਃ ਸ਼ਿਖਰੈਰ੍ਵਜ੍ਰਕੋਟਿਨਿਭੈਰ੍ਨਖੈਃ
ਵਾਲੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਦਿਖਾਇਆ, ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਡੰਗਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ, ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਤਿੱਖੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ।
ਮੁष੍ਟਿਭਿਰ੍ਜਾਨੁਭਿਃ ਪਦ੍ਭਿਰ੍ਬਾਹੁਭਿਸ਼੍ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ। ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭੂਦ੍ਘੋਰਂ ਵृਤ੍ਰਵਾਸਵਯੋਰਿਵ
ਮੁੱਕਿਆਂ, ਗੁੱਟਾਂ, ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਲੜਾਈ।