ਵਾਲੀ ਵਿਨਿਹਤੋ ਯਾਵਦ੍ਵਨੇ ਪਾਂਸੁषੁ ਚੇष੍ਟਤੇ। ਯਦਿ ਦृष੍ਟਿਪਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਜੀਵਨ੍ ਸ ਵਿਨਿਵਰ੍ਤਤੇ
'ਜਦ ਤੱਕ ਵਾਲ਼ੀ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਜੰਗਲ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਲੋੜਦਾ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ, ਜੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਜਿੰਦਾ ਮੁੜ ਗਿਆ—'
ਤਤੋ ਦੋषੇਣ ਮਾਗਚ੍ਛੇਤ੍ ਸਦ੍ਯੋ ਗਰ੍ਹੇਚ੍ਚ ਮਾਂ ਭਵਾਨ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਸਪ੍ਤ ਤੇ ਸਾਲਾ ਮਯਾ ਬਾਣੇਨ ਦਾਰਿਤਾਃ
'ਤਾਂ ਤੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਛੇਦ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।'
ਧਰ੍ਮਲੋਭਪਰੀਤੇਨ ਨ ਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਕਥਂਚਨ। ਸਫਲਾਂ ਚ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਜਹਿ ਸਂਭ੍ਰਮਮ੍
'ਧਰਮ ਦੀ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਮੈਂ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ—ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸੰਕਾ ਛੱਡ ਦੇ।'
ਪ੍ਰਸੂਤਂ ਕਲਮਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਵਰ੍षੇਣੇਵ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ। ਤਦਾਹ੍ਵਾਨਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਚ ਵਾਲਿਨੋ ਹੇਮਮਾਲਿਨਃ
'ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਮੀਂਹ ਪਾ ਕੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਧਾਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਾਲੇ ਵਾਲ਼ੀ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਲਈ ਵੀ—'
ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਕੁਰੁ ਤਂ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਨਿष੍ਪਤੇਦ੍ ਯੇਨ ਵਾਨਰਃ। ਜਿਤਕਾਸ਼ੀ ਜਯਸ਼੍ਲਾਘੀ ਤ੍ਵਯਾ ਚਾਧਰ੍षਿਤਃ ਪੁਰਾਤ੍
'ਸੁਗਰੀਵ, ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਕਰ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਬਾਂਦਰ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਜਿੱਤਣ ਦਾ ਮਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਉਕਸਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ।'
ਨਿष੍ਪਤਿष੍ਯਤ੍ਯਸਙ੍ਗੇਨ ਵਾਲੀ ਸ ਪ੍ਰਿਯਸਂਯੁਗਃ। ਰਿਪੂਣਾਂ ਧਰ੍षਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਰ੍षਯਨ੍ਤਿ ਨ ਸਂਯੁਗੇ
'ਵਾਲ਼ੀ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਦੇਰ ਕੀਤੇ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦ ਉਹ ਸੁਣੇਗਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।'
ਜਾਨਨ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਕਂ ਵੀਰ੍ਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਸ ਤੁ ਰਾਮਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਹੇਮਪਿਙ੍ਗਲਃ
ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਿਆਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਸੁਗਰੀਵ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਰਾਮ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣਦਾ ਰਿਹਾ।
ਨਨਰ੍ਦ ਕ੍ਰੂਰਨਾਦੇਨ ਵਿਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਦਨ੍ਨਿਵਾਮ੍ਬਰਮ੍। ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਵਿਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਗਾਵੋ ਯਾਨ੍ਤਿ ਹਤਪ੍ਰਭਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਆਸਮਾਨ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ; ਉਸ ਸ਼ੋਰ ਨਾਲ ਡਰ ਕੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਮਿਟ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਭੱਜ ਗਈਆਂ।
ਰਾਜਦੋषਪਰਾਮृष੍ਟਾਃ ਕੁਲਸ੍ਤ੍ਰਿਯ ਇਵਾਕੁਲਾਃ। ਦ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਚ ਮृਗਾਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਭਗ੍ਨਾ ਇਵ ਰਣੇ ਹਯਾਃ। ਪਤਨ੍ਤਿ ਚ ਖਗਾ ਭੂਮੌ ਕ੍ਸ਼ੀਣਪੁਣ੍ਯਾ ਇਵ ਗ੍ਰਹਾਃ
ਰਾਜਾ ਦੀ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਈਆਂ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਜਾਨਵਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੱਜਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਘੋੜੇ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪੰਛੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਗ ਦੌਲਤ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਈ ਹੋਵੇ।
ਤਤਃ ਸ ਜੀਮੂਤਕृਤਪ੍ਰਣਾਦੋ ਨਾਦਂ ਹ੍ਯਮੁਞ੍ਚਤ੍ ਤ੍ਵਰਯਾ ਪ੍ਰਤੀਤਃ। ਸੂਰ੍ਯਾਤ੍ਮਜਃ ਸ਼ੌਰ੍ਯਵਿਵृਦ੍ਧਤੇਜਾਃ ਸਰਿਤ੍ਪਤਿਰ੍ਵਾऽਨਿਲਚਞ੍ਚਲੋਰ੍ਮਿਃ
ਫਿਰ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਕਰਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਚਮਕ ਵਧ ਗਈ ਸੀ, ਤੁਰੰਤ ਸ਼ੋਰ ਛੱਡਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਨਦੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਲਝ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
thumb|ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਪੰਜਵਾਂ ਚੈਪਟਰ ਸੁਣੋ। ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੰਜਵਾਂ ਚੈਪਟਰ ਹੈ।
ਅਥ ਤਸ੍ਯ ਨਿਨਾਦਂ ਤਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵਾਨ੍ਤਃਪੁਰਗਤੋ ਵਾਲੀ ਭ੍ਰਾਤੁਰਮਰ੍षਣਃ
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਨ ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਗੂੰਜ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਸੁਣੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਨਿਨਦਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਪ੍ਰਕਮ੍ਪਨਮ੍। ਮਦਸ਼੍ਚੈਕਪਦੇ ਨष੍ਟਃ ਕ੍ਰੋਧਸ਼੍ਚਾਪਾਦਿਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਘਮੰਡ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਮਿਟ ਗਿਆ ਤੇ ਵੱਡਾ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਰੋषਪਰੀਤਾਙ੍ਗੋ ਵਾਲੀ ਸ ਕਨਕਪ੍ਰਭਃ। ਉਪਰਕ੍ਤ ਇਵਾਦਿਤ੍ਯਃ ਸਦ੍ਯੋ ਨਿष੍ਪ੍ਰਭਤਾਂ ਗਤਃ
ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਵਾਲੀ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਅਚਾਨਕ ਮਲਿਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਉੱਤੇ ਦਾਗ ਪੈ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਵਾਲੀ ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਕਰਾਲਸ੍ਤੁ ਕ੍ਰੋਧਾਦ੍ ਦੀਪ੍ਤਾਗ੍ਨਿਲੋਚਨਃ। ਭਾਤ੍ਯੁਤ੍ਪਤਿਤਪਦ੍ਮਾਭਃ ਸਮृਣਾਲ ਇਵ ਹ੍ਰਦਃ
ਵਾਲੀ, ਦੰਦ ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਖਿੜੇ ਕਮਲ ਤੇ ਡੰਡੀਆਂ ਵਾਲੇ ਝੀਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਦੁਰ੍ਮਰ੍षਣਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਿष੍ਪਪਾਤ ਤਤੋ ਹਰਿਃ। ਵੇਗੇਨ ਚ ਪਦਨ੍ਯਾਸੈਰ੍ਦਾਰਯਨ੍ਨਿਵ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਨੂੰਮਾਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਡ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਚਾਲਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਚੀਰਦਾ ਗਿਆ।
ਤਂ ਤੁ ਤਾਰਾ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਸ੍ਨੇਹਾਦ੍ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਸੌਹृਦਾ। ਉਵਾਚ ਤ੍ਰਸ੍ਤਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਹਿਤੋਦਰ੍ਕਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਤਾਰਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਦੋਸਤੀ ਦਿਖਾਈ, ਤੇ ਡਰ ਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਹ ਬਾਤ ਆਖੀ।
ਸਾਧੁ ਕ੍ਰੋਧਮਿਮਂ ਵੀਰ ਨਦੀਵੇਗਮਿਵਾਗਤਮ੍। ਸ਼ਯਨਾਦੁਤ੍ਥਿਤਃ ਕਾਲ੍ਯਂ ਤ੍ਯਜ ਭੁਕ੍ਤਾਮਿਵ ਸ੍ਰਜਮ੍
ਹੇ ਵੀਰ, ਇਹ ਗੁੱਸਾ, ਜੋ ਦਰਿਆ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਂਗ ਆਇਆ ਹੈ, ਰੋਕ ਲਓ; ਸਵੇਰੇ ਵਿਛੌਣ ਤੋਂ ਉਠ ਕੇ, ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਮਾਲਾ ਵਾਂਗ ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ।
ਕਾਲ੍ਯਮੇਤੇਨ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਚ ਵਾਨਰ। ਵੀਰ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਬਾਹੁਲ੍ਯਂ ਫਲ੍ਗੁਤਾ ਵਾ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਤੂੰ ਸਵੇਰੇ ਉਸ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰੇਗਾ, ਹੇ ਵਾਨਰ; ਤੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜਾਂ ਤੇਰੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਹੇ ਵੀਰ, ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ।
ਸਹਸਾ ਤਵ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਮੋ ਮਮ ਤਾਵਨ੍ਨ ਰੋਚਤੇ। ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਭਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਨਿਵਾਰ੍ਯਤੇ
ਤੇਰਾ ਅਚਾਨਕ ਬਾਹਰ ਆਉਣਾ ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ; ਸੁਣ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਮਾਪਤਿਤਃ ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ ਸ ਤ੍ਵਾਮਾਹ੍ਵਯਤੇ ਯੁਧਿ। ਨਿष੍ਪਤ੍ਯ ਚ ਨਿਰਸ੍ਤਸ੍ਤੇ ਹਨ੍ਯਮਾਨੋ ਦਿਸ਼ੋ ਗਤਃ
ਪਹਿਲਾਂ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਲੜਾਈ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਸੀ; ਪਰ ਜਦ ਤੂੰ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੋਇਆ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਯਾ ਤਸ੍ਯ ਨਿਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੀਡਿਤਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਇਹੈਤ੍ਯ ਪੁਨਰਾਹ੍ਵਾਨਂ ਸ਼ਙ੍ਕਾਂ ਜਨਯਤੀਵ ਮੇ
ਹੁਣ, ਜਦ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਤੰਗ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਮੁੜ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣਾ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦਰ੍ਪਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਵਸਾਯਸ਼੍ਚ ਯਾਦृਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਰ੍ਦਤਃ। ਨਿਨਾਦਸ੍ਯ ਚ ਸਂਰਮ੍ਭੋ ਨੈਤਦਲ੍ਪਂ ਹਿ ਕਾਰਣਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਗਰਜ ਤੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾ, ਜੋ ਉਹ ਗੂੰਜ ਕਰਦਿਆਂ ਦਿਖਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਿਚ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਕਾਰਨ ਹਨ।
ਨਾਸਹਾਯਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਤਮਿਹਾਗਤਮ੍। ਅਵष੍ਟਬ੍ਧਸਹਾਯਸ਼੍ਚ ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯੈष ਗਰ੍ਜਤਿ
ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ ਕਿ ਸੁਗਰੀਵ ਇੱਥੇ ਇਕੱਲਾ ਆਇਆ ਹੈ; ਉਹ ਕਿਸੇ ਪੱਕੇ ਸਾਥੀ ਉੱਤੇ ਆਸਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਹੁਣ ਗਰਜ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾ ਨਿਪੁਣਸ਼੍ਚੈਵ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵਾਨਰਃ। ਨਾਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸਖ੍ਯਮੇष੍ਯਤਿ
ਵਾਨਰ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਚਤੁਰ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈ; ਸੁਗਰੀਵ ਕਿਸੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਂਚੇ ਬਿਨਾ ਦੋਸਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਅਙ੍ਗਦਸ੍ਤੁ ਕੁਮਾਰੋऽਯਂ ਵਨਾਨ੍ਤਮੁਪਨਿਰ੍ਗਤਃ। ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਸ੍ਤੇਨ ਕਥਿਤਾ ਚਾਰੈਰਾਸੀਨ੍ਨਿਵੇਦਿਤਾ
ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਅੰਗਦ ਜੰਗਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਸੀ; ਉਸ ਵਲੋਂ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਚਰਾਂ ਨੇ ਆ ਕੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਧਿਪਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰੌ ਸ਼ੂਰੌ ਸਮਰਦੁਰ੍ਜਯੌ। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਕੁਲੇ ਜਾਤੌ ਪ੍ਰਥਿਤੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ
ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਖ਼ਮਣ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜੰਮੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਅਜਿੱਤ ਹਨ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵਪ੍ਰਿਯਕਾਮਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਤਤ੍ਰ ਦੁਰਾਸਦੌ। ਸ ਤੇ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਹਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਸਹਾਯੋ ਰਣਕਰ੍ਮਣਿ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਦਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਾਥੀ ਹੈ ਜੰਗ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿਚ।
ਰਾਮਃ ਪਰਬਲਾਮਰ੍ਦੀ ਯੁਗਾਨ੍ਤਾਗ੍ਨਿਰਿਵੋਤ੍ਥਿਤਃ। ਨਿਵਾਸਵृਕ੍ਸ਼ਃ ਸਾਧੂਨਾਮਾਪਨ੍ਨਾਨਾਂ ਪਰਾ ਗਤਿਃ
ਰਾਮ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਉਭਰਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਚੰਗਿਆਂ ਲਈ ਛਾਂਦਾਰ ਦਰੱਖਤ ਹੈ ਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਆਰ੍ਤਾਨਾਂ ਸਂਸ਼੍ਰਯਸ਼੍ਚੈਵ ਯਸ਼ਸਸ਼੍ਚੈਕਭਾਜਨਮ੍। ਜ੍ਞਾਨਵਿਜ੍ਞਾਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਨਿਦੇਸ਼ੇ ਨਿਰਤਃ ਪਿਤੁਃ
ਉਹ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਹੈ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਮਾਲਕ; ਗਿਆਨ ਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।