ਮਾਮਾਹ ਸੁਹृਦਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਰਮਗਰ੍ਹਿਤਮ੍। ਵਿਦਿਤਂ ਵੋ ਮਯਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਮਾਯਾਵੀ ਸ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਹੁਤ ਨਿੰਦਾ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਆਖੀ: 'ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਾਯਾਵੀ, ਵੱਡਾ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।'
ਮਾਂ ਸਮਾਹ੍ਵਯਤ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਯੁਦ੍ਧਾਕਾਂਕ੍ਸ਼ੀ ਤਦਾ ਪੁਰਾ। ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਭਾषਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਿਃਸृਤੋऽਹਂ ਨृਪਾਲਯਾਤ੍
ਉਹ ਕਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਲੜਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਰਾਜ ਨਗਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਅਨੁਯਾਤਸ਼੍ਚ ਮਾਂ ਤੂਰ੍ਣਮਯਂ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸੁਦਾਰੁਣਃ। ਸ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਮਾਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਮਹਾਬਲਃ
ਮੇਰਾ ਡਰਾਉਣਾ ਭਰਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ। ਪਰ ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ,
ਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਦ੍ ਭਯਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤੋ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਵਾਂ ਸਮੁਪਾਗਤੌ। ਅਭਿਦ੍ਰੁਤਸ੍ਤੁ ਵੇਗੇਨ ਵਿਵੇਸ਼ ਸ ਮਹਾਬਿਲਮ੍
ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਡਰ ਗਿਆ ਤੇ ਭੱਜ ਪਿਆ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਘੁਸ ਗਿਆ।
ਤਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸੁਘੋਰਂ ਸੁਮਹਦ੍ਬਿਲਮ੍। ਅਯਮੁਕ੍ਤੋऽਥ ਮੇ ਭ੍ਰਾਤਾ ਮਯਾ ਤੁ ਕ੍ਰੂਰਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਜਦ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ, ਵੱਡੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਭਰਾ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਠੋਰ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ:
ਅਹਤ੍ਵਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਤਿਗਨ੍ਤੁਮਿਤਃ ਪੁਰੀਮ੍। ਬਿਲਦ੍ਵਾਰਿ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ ਤ੍ਵਂ ਯਾਵਦੇਨਂ ਨਿਹਨ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
'ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਬਿਨਾਂ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਗੁਫਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਉਡੀਕ ਕਰ, ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਨਾ ਦਵਾਂ।'
ਸ੍ਥਿਤੋऽਯਮਿਤਿ ਮਤ੍ਵਾਹਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਸ੍ਤੁ ਦੁਰਾਸਦਮ੍। ਤਂ ਮੇ ਮਾਰ੍ਗਯਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਤਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਤਦਾ
ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ 'ਉਹ ਇੱਥੇ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ', ਤੇ ਉਸ ਔਖੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁਸ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਲੱਭਦੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਸ ਤੁ ਦृष੍ਟੋ ਮਯਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰਨਿਰ੍ਵੇਦਾਦ੍ ਭਯਾਵਹਃ। ਨਿਹਤਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਸਦ੍ਯਃ ਸ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਹ ਬਨ੍ਧੁਭਿਃ
ਉਥੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੁਰੰਤ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇਨ ਰੁਧਿਰੌਘੇਣ ਤਦ੍ਬਿਲਮ੍। ਪੂਰ੍ਣਮਾਸੀਦ੍ ਦੁਰਾਕ੍ਰਾਮਂ ਸ੍ਤਨਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭੂਤਲੇ
ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਲਹੂ ਦੀ ਧਾਰ ਵਗ ਪਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਗੁਫਾ ਪੂਰੀ ਭਰ ਗਈ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗੂੰਜ ਉਠੀ।
ਸੂਦਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਤਮਹਂ ਸੁਖਮ੍। ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਮਂ ਨੈਵ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬਿਲਸ੍ਯ ਪਿਹਿਤਂ ਮੁਖਮ੍
ਮੈਂ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਗੁਫਾ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬੰਦ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਵਿਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਨਸ੍ਯ ਤੁ ਮੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਤਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ। ਯਤਃ ਪ੍ਰਤਿਵਚੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤਤੋऽਹਂ ਭृਸ਼ਦੁਃਖਿਤਃ
ਮੈਂ 'ਸੁਗ੍ਰੀਵ!' ਕਹਿ ਕੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰੀ, ਪਰ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਾ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਾਦਪ੍ਰਹਾਰੈਸ੍ਤੁ ਮਯਾ ਬਹੁਭਿਃ ਪਰਿਪਾਤਿਤਮ੍। ਤਤੋऽਹਂ ਤੇਨ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਪਥਾ ਪੁਰਮੁਪਾਗਤਃ
ਮੈਂ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਗੁਫਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਾਰਿਆ, ਫਿਰ ਉਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਨੇਨਾਸ੍ਮਿ ਸਂਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮृਗਯਤਾऽऽਤ੍ਮਨਃ। ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਨृਸ਼ਂਸੇਨ ਵਿਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤृਸੌਹृਦਮ੍
ਉਥੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰਾਜ ਤੋਂ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਰਾਜ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਭਰਾਤਾ-ਪਿਆਰ ਭੁੱਲ ਕੇ ਕਠੋਰਤਾ ਕਰੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਾਂ ਤਤ੍ਰ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣੈਕੇਨ ਵਾਨਰਃ। ਤਦਾ ਨਿਰ੍ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਵਾਲੀ ਵਿਗਤਸਾਧ੍ਵਸਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਾਲੀ ਨੇ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਉਥੋਂ ਇੱਕ ਹੀ ਕਪੜਾ ਦੇ ਕੇ ਨਿਕਲ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇਨਾਹਮਪਵਿਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਹृਤਦਾਰਸ਼੍ਚ ਰਾਘਵ। ਤਦ੍ਭਯਾਚ੍ਚ ਮਹੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਵਾਨ੍ ਸਵਨਾਰ੍ਣਵਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਵੀ ਛੀਨ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿਚ ਭਟਕਦਾ ਰਿਹਾ।
ऋष੍ਯਮੂਕਂ ਗਿਰਿਵਰਂ ਭਾਰ੍ਯਾਹਰਣਦੁਃਖਿਤਃ। ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਦੁਰਾਧਰ੍षਂ ਵਾਲਿਨਃ ਕਾਰਣਾਨ੍ਤਰੇ
ਪਤਨੀ ਦੇ ਅਪਹਰਨ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਵੱਡੇ ṛਸ਼ਯਮੂਕ ਪਹਾੜ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਾਲੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਵੈਰਾਨੁਕਥਨਂ ਮਹਤ੍। ਅਨਾਗਸਾ ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਵ੍ਯਸਨਂ ਪਸ਼੍ਯ ਰਾਘਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੀ ਵੈਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਵੇਖ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਕਿੰਨੇ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਵਾਲਿਨਸ਼੍ਚ ਭਯਾਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਲੋਕਭਯਾਪਹ। ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮੇ ਵੀਰ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਤਸ੍ਯ ਨਿਗ੍ਰਹਾਤ੍
ਵਾਲੀ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵੀਰ, ਤੂੰ ਮਿਹਰ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਧਰ੍ਮਸਂਹਿਤਮ੍। ਵਚਨਂ ਵਕ੍ਤੁਮਾਰੇਭੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਬਚਨ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਅਮੋਘਾਃ ਸੂਰ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ਾ ਨਿਸ਼ਿਤਾ ਮੇ ਸ਼ਰਾ ਇਮੇ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਾਲਿਨਿ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤੇ ਪਤਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਰੁषਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਮੇਰੇ ਇਹ ਤੀਰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹਨ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਸ ਬੁਰੇ ਵਾਲੀ ਉੱਤੇ ਵੱਜਣਗੇ।
ਯਾਵਤ੍ ਤਂ ਨਹਿ ਪਸ਼੍ਯੇਯਂ ਤਵ ਭਾਰ੍ਯਾਪਹਾਰਿਣਮ੍। ਤਾਵਤ੍ ਸ ਜੀਵੇਤ੍ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਵਾਲੀ ਚਾਰਿਤ੍ਰਦੂषਕਃ
ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚੀਨਣ ਵਾਲੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਤੇ ਚਰਿਤਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹੇਗਾ।
ਆਤ੍ਮਾਨੁਮਾਨਾਤ੍ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਗ੍ਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੋਕਸਾਗਰੇ। ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਤਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਬਾਢਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਪੁष੍ਕਲਮ੍
ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਗਮ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਬਚਾਵਾਂਗਾ ਤੇ ਤੂੰ ਵਾਧੂ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਵੇਂਗਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਰ੍षਪੌਰੁषਵਰ੍ਧਨਮ੍। ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਃ ਸੁਮਹਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਵਧੀਆ ਬਚਨ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ।
thumb|ਏਕਾਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕਾਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲ਼ਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦਾ ਗਿਆਰਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਰ੍षਪੌਰੁषਵਰ੍ਧਨਮ੍। ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਪੂਜਯਾਂਚਕ੍ਰੇ ਰਾਘਵਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸ ਚ
ਰਾਮ ਦੇ ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਘਵ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ।
ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਮਰ੍ਮਾਤਿਗੈਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਤ੍ਵਂ ਦਹੇਃ ਕੁਪਿਤੋ ਲੋਕਾਨ੍ ਯੁਗਾਨ੍ਤ ਇਵ ਭਾਸ੍ਕਰਃ
ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਨੁਕਤੇਦਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਜਿਵੇਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸੂਰਜ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।
ਵਾਲਿਨਃ ਪੌਰੁषਂ ਯਤ੍ਤਦ੍ ਯਚ੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਂ ਧृਤਿਸ਼੍ਚ ਯਾ। ਤਨ੍ਮਮੈਕਮਨਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਯਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਵਾਲੀ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਸ਼ੌਰ, ਤੇ ਢੀਠਤਾ ਬਾਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ; ਫਿਰ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਕਰੋ।
ਸਮੁਦ੍ਰਾਤ੍ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦਪਿ ਚੋਤ੍ਤਰਮ੍। ਕ੍ਰਾਮਤ੍ਯਨੁਦਿਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਵਾਲੀ ਵ੍ਯਪਗਤਕ੍ਲਮਃ
ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪੂਰਬ, ਦੱਖਣ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਤੱਕ, ਵਾਲੀ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਫਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਰਾਣ੍ਯਾਰੁਹ੍ਯ ਸ਼ੈਲਾਨਾਂ ਸ਼ਿਖਰਾਣਿ ਮਹਾਨ੍ਤ੍ਯਪਿ। ਊਰ੍ਧ੍ਵਮੁਤ੍ਪਾਤ੍ਯ ਤਰਸਾ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਪਰ ਉੱਡਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਹੈ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ।
ਬਹਵਃ ਸਾਰਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵਨੇषੁ ਵਿਵਿਧਾ ਦ੍ਰੁਮਾਃ। ਵਾਲਿਨਾ ਤਰਸਾ ਭਗ੍ਨਾ ਬਲਂ ਪ੍ਰਥਯਤਾऽऽਤ੍ਮਨਃ
ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖ ਵਾਲੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਟੋੜ ਦਿੱਤੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ।