ਤਸ੍ਯਾਯਂ ਪੂਰ੍ਵਜਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤੁ ਰਾਮਃ ਸ਼ਰਣਮਾਗਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਰਾਮ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ੋਕਾਭਿਭੂਤੇ ਰਾਮੇ ਤੁ ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤੇ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤੇ। ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਸਹ ਯੂਥਪੈਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਂ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਂ ਕਰੁਣਂ ਸਾਸ਼੍ਰੁਪਾਤਨਮ੍। ਹਨੂਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੇਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਜਦੋਂ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਨੇ ਦੁੱਖ ਭਰੀ, ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਵਾਕ-ਚਤੁਰ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਈਦृਸ਼ਾ ਬੁਦ੍ਧਿਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਾ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ। ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾ ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਗਤਾਃ
ਜਿਹੜੇ ਇੰਨੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਵਾਕਈ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਸ ਹਿ ਰਾਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਭ੍ਰष੍ਟਃ ਕृਤਵੈਰਸ਼੍ਚ ਵਾਲਿਨਾ। ਹृਤਦਾਰੋ ਵਨੇ ਤ੍ਰਸ੍ਤੋ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਵਿਨਿਕृਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਞ ਗਿਆ, ਵਾਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵੈਰ ਪਾ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲੈ ਗਈ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਭਰਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਯੁਵਯੋਰ੍ਭਾਸ੍ਕਰਾਤ੍ਮਜਃ। ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸਹ ਚਾਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸੀਤਾਯਾਃ ਪਰਿਮਾਰ੍ਗਣੇ
ਸੂਰਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਗਰੀਵ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਦੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਵਿਚ ਜਰੂਰ ਮਦਦ ਕਰੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹਨੁਮਾਨ੍ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਮਧੁਰਯਾ ਗਿਰਾ। ਬਭਾषੇ ਸਾਧੁ ਗਚ੍ਛਾਮਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਮਿਤਿ ਰਾਘਵਮ੍
ਇਹ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਨਰਮ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਚਲੋ, ਸੁਗਰੀਵ ਕੋਲ ਜਾਈਏ।'
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤਂ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਹਨੂਮਨ੍ਤਂ ਸ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ। ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮਿਦਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਰਾਘਵਮ੍
ਧਰਮਵਾਨ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ, ਹਨੂਮਾਨ ਦੀ ਯਥਾ-ਉਚਿਤ ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਕਪਿਃ ਕਥਯਤੇ ਹृष੍ਟੋ ਯਥਾਯਂ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਕृਤ੍ਯਵਾਨ੍ ਸੋऽਪਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋऽਸਿ ਰਾਘਵ
ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਕਪਿ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਨਿਭਾ ਕੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਘਵ, ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮੁਖਵਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਹृष੍ਟਸ਼੍ਚ ਭਾषਤੇ। ਨਾਨृਤਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਵੀਰੋ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ
ਹਨੂਮਾਨ, ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਸਾਫ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀਰ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ।
ਤਤਃ ਸ ਸੁਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਜਗਾਮਾਦਾਯ ਤੌ ਵੀਰੌ ਹਰਿਰਾਜਾਯ ਰਾਘਵੌ
ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ ਤੇ ਹਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਰੂਪਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵਾਨਰਂ ਰੂਪਮਾਸ੍ਥਿਤਃ। ਪृष੍ਠਮਾਰੋਪ੍ਯ ਤੌ ਵੀਰੌ ਜਗਾਮ ਕਪਿਕੁਞ੍ਜਰਃ
ਉਹ ਭਿਖਾਰੀ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ ਵਾਨਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਕਪਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸ ਤੁ ਵਿਪੁਲਯਸ਼ਾਃ ਕਪਿਪ੍ਰਵੀਰਃ ਪਵਨਸੁਤਃ ਕृਤਕृਤ੍ਯਵਤ੍ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਃ। ਗਿਰਿਵਰਮੁਰੁਵਿਕ੍ਰਮਃ ਪ੍ਰਯਾਤਃ ਸ ਸ਼ੁਭਮਤਿਃ ਸਹ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਭ੍ਯਾਮ੍
ਉਹ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਹਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਖ਼ਮਣ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰ ਪਿਆ।
thumb|ਪਞ੍ਚਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਹੁਣ ਪੰਜਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਸਰਗ ਇਥੇ ਮੁਕਦਾ ਹੈ।
ऋष੍ਯਮੂਕਾਤ੍ ਤੁ ਹਨੁਮਾਨ੍ ਗਤ੍ਵਾ ਤਂ ਮਲਯਂ ਗਿਰਿਮ੍। ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਤਦਾ ਵੀਰੌ ਕਪਿਰਾਜਾਯ ਰਾਘਵੌ
ਰਿਸ਼ਯਮੂਕ ਤੋਂ ਹਨੂਮਾਨ ਮਲਯਾ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਗਿਆ ਤੇ ਵਾਨਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਰਾਘਵ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਯਂ ਰਾਮੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦृਢਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਰਾਮੋऽਯਂ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਇਹ ਰਾਮ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਪੱਕਾ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਖ਼ਮਣ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹੈ; ਇਹ ਰਾਮ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦਿਲੇਰੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹੈ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਕੁਲੇ ਜਾਤੋ ਰਾਮੋ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਃ। ਧਰ੍ਮੇ ਨਿਗਦਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਪਿਤੁਰ੍ਨਿਰ੍ਦੇਸ਼ਕਾਰਕਃ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ, ਰਾਮ ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਰਾਜਸੂਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧੈਸ਼੍ਚ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਯੇਨਾਭਿਤਰ੍ਪਿਤਃ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼੍ਚ ਤਥੋਤ੍ਸृष੍ਟਾ ਗਾਵਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਸੂਯ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਸਤੋऽਰਣ੍ਯੇ ਨਿਯਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਰਾਵਣੇਨ ਹृਤਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਰਣਮਾਗਤਃ
ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜਦ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਰਾਵਣ ਵਲੋਂ ਚੁੱਕ ਲਈ ਗਈ। ਹੁਣ ਉਹ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹੈ।
ਭਵਤਾ ਸਖ੍ਯਕਾਮੌ ਤੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ। ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਚਾਰ੍ਚਯਸ੍ਵੈਤੌ ਪੂਜਨੀਯਤਮਾਵੁਭੌ
ਤੂੰ ਰਾਮ ਤੇ ਲਖ਼ਮਣ, ਦੋਵੇਂ ਭਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕਰ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਆਦਰਨੀਯ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਨੂਮਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਵਾਨਰਾਧਿਪਃ। ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਤਮੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯੋਵਾਚ ਚ ਰਾਘਵਮ੍
ਹਨੂਮਾਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੁਗਰੀਵ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਭਵਾਨ੍ ਧਰ੍ਮਵਿਨੀਤਸ਼੍ਚ ਸੁਤਪਾਃ ਸਰ੍ਵਵਤ੍ਸਲਃ। ਆਖ੍ਯਾਤਾ ਵਾਯੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਮੇ ਭਵਦ੍ਗੁਣਾਃ
ਤੂੰ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮਤ, ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੇ ਹਨ।
ਤਨ੍ਮਮੈਵੈष ਸਤ੍ਕਾਰੋ ਲਾਭਸ਼੍ਚੈਵੋਤ੍ਤਮਃ ਪ੍ਰਭੋ। ਯਤ੍ਤ੍ਵਮਿਚ੍ਛਸਿ ਸੌਹਾਰ੍ਦਂ ਵਾਨਰੇਣ ਮਯਾ ਸਹ
ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਦਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ, ਇੱਕ ਵਾਨਰ, ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਰੋਚਤੇ ਯਦਿ ਮੇ ਸਖ੍ਯਂ ਬਾਹੁਰੇष ਪ੍ਰਸਾਰਿਤਃ। ਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਪਾਣਿਨਾ ਪਾਣਿਰ੍ਮਰ੍ਯਾਦਾ ਬਧ੍ਯਤਾਂ ਧ੍ਰੁਵਾ
ਜੇ ਮੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਬਾਂਹ ਵਧਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਾ ਤੇ ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਬੰਧਨ ਪੱਕਾ ਕਰ।
ਏਤਤ੍ ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਸੁਭਾषਿਤਮ੍। ਸਮ੍ਪ੍ਰਹृष੍ਟਮਨਾ ਹਸ੍ਤਂ ਪੀਡਯਾਮਾਸ ਪਾਣਿਨਾ
ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਸੁਣੀ-ਸੁਣਾਈ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ ਸੁਗਰੀਵ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ।
ਹृष੍ਟਃ ਸੌਹृਦਮਾਲਮ੍ਬ੍ਯ ਪਰ੍ਯष੍ਵਜਤ ਪੀਡਿਤਮ੍। ਤਤੋ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਰੂਪਮਰਿਂਦਮਃ
ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਬੰਧਨ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ। ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਭਿਖਾਰੀ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾष੍ਠਯੋਃ ਸ੍ਵੇਨ ਰੂਪੇਣ ਜਨਯਾਮਾਸ ਪਾਵਕਮ੍। ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਂ ਤਤੋ ਵਹ੍ਨਿਂ ਪੁष੍ਪੈਰਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸਤ੍ਕृਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੋ ਲੱਕੜੀਆਂ ਰਗੜ ਕੇ ਅੱਗ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋ ਨਿਦਧੌ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ। ਤਤੋऽਗ੍ਨਿਂ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਂ ਤੌ ਚਕ੍ਰਤੁਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੋਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਿਆ। ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਉਸ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਦੀ ਘੁੰਮ ਕੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਰਾਘਵਸ਼੍ਚੈਵ ਵਯਸ੍ਯਤ੍ਵਮੁਪਾਗਤੌ। ਤਤਃ ਸੁਪ੍ਰੀਤਮਨਸੌ ਤਾਵੁਭੌ ਹਰਿਰਾਘਵੌ
ਸੁਗਰੀਵ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਦੋਵੇਂ—ਵਾਨਰ ਅਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ—ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਏ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਵੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੌ ਨ ਤृਪ੍ਤਿਮਭਿਜਗ੍ਮਤੁਃ। ਤ੍ਵਂ ਵਯਸ੍ਯੋऽਸਿ ਹृਦ੍ਯੋ ਮੇ ਹ੍ਯੇਕਂ ਦੁਃਖਂ ਸੁਖਂ ਚ ਨੌ
ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ, ਪਰ ਰੱਜੇ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਦੋਸਤ ਹੈਂ, ਹੁਣ ਤੋਂ ਸਾਡਾ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੁਖ ਇਕ ਹੋਵੇਗਾ।