ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਸ ਹਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸਖ੍ਯਮਿਚ੍ਛਤਿ। ਤਸ੍ਯ ਮਾਂ ਸਚਿਵਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਵਾਨਰਂ ਪਵਨਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਸੁਗਰੀਵ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਨੋ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਮੰਤਰੀ ਸਮਝੋ, ਵਾਨਰ ਹਨੂਮਾਨ, ਪਵਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਰੂਪਪ੍ਰਤਿਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਪ੍ਰਿਯਕਾਰਣਾਤ੍। ऋष੍ਯਮੂਕਾਦਿਹ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਕਾਮਗਂ ਕਾਮਚਾਰਿਣਮ੍
ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਭਿਖਾਰੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਰਿਸ਼ਯਮੂਕ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਹਨੁਮਾਂਸ੍ਤੌ ਵੀਰੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ। ਵਾਕ੍ਯਜ੍ਞੋ ਵਾਕ੍ਯਕੁਸ਼ਲਃ ਪੁਨਰ੍ਨੋਵਾਚ ਕਿਂਚਨ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਹਨੂਮਾਨ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਚਤੁਰ ਹੈ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਦੋਨੋ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਮੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਦਨਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਾਸੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਬੋਲਿਆ।
ਸਚਿਵੋऽਯਂ ਕਪੀਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਤਮੇਵ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਯ ਮਮਾਨ੍ਤਿਕਮਿਹਾਗਤਃ
ਇਹ ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਸੁਗਰੀਵ ਦਾ ਮੰਤਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਹੈ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਗਰੀਵ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਮਭ੍ਯਭਾष ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸਚਿਵਂ ਕਪਿਮ੍। ਵਾਕ੍ਯਜ੍ਞਂ ਮਧੁਰੈਰ੍ਵਾਕ੍ਯੈਃ ਸ੍ਨੇਹਯੁਕ੍ਤਮਰਿਂਦਮਮ੍
ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਮੰਤਰੀ, ਵਾਨਰ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ।
ਨਾਨृਗ੍ਵੇਦਵਿਨੀਤਸ੍ਯ ਨਾਯਜੁਰ੍ਵੇਦਧਾਰਿਣਃ। ਨਾਸਾਮਵੇਦਵਿਦੁषਃ ਸ਼ਕ੍ਯਮੇਵਂ ਵਿਭਾषਿਤੁਮ੍
ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਜੋ ਰਿਗਵੇਦ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਲੈ ਚੁਕਾ, ਨਾ ਯਜੁਰਵੇਦ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਸਮਵੇਦ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਨੂਨਂ ਵ੍ਯਾਕਰਣਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮਨੇਨ ਬਹੁਧਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਬਹੁ ਵ੍ਯਾਹਰਤਾਨੇਨ ਨ ਕਿਂਚਿਦਪਸ਼ਬ੍ਦਿਤਮ੍
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਆਕਰਣ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਗਲਤ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਨ ਮੁਖੇ ਨੇਤ੍ਰਯੋਸ਼੍ਚਾਪਿ ਲਲਾਟੇ ਚ ਭ੍ਰੁਵੋਸ੍ਤਥਾ। ਅਨ੍ਯੇष੍ਵਪਿ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਦੋषਃ ਸਂਵਿਦਿਤਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ, ਅੱਖਾਂ, ਮੱਥੇ ਜਾਂ ਭੰਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਅੰਗ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਖਾਮੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦੀ।
ਅਵਿਸ੍ਤਰਮਸਂਦਿਗ੍ਧਮਵਿਲਮ੍ਬਿਤਮਵ੍ਯਥਮ੍। ਉਰਃਸ੍ਥਂ ਕਣ੍ਠਗਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਮਧ੍ਯਮਸ੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੰਖੇਪ, ਸਪਸ਼ਟ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਡੋਲਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਛਾਤੀ ਤੇ ਗਲੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਧੁਰ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸਂਸ੍ਕਾਰਕ੍ਰਮਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਮਦ੍ਭੁਤਾਮਵਿਲਮ੍ਬਿਤਾਮ੍। ਉਚ੍ਚਾਰਯਤਿ ਕਲ੍ਯਾਣੀਂ ਵਾਚਂ ਹृਦਯਹਰ੍षਿਣੀਮ੍
ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਅਦਭੁਤ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ।
ਅਨਯਾ ਚਿਤ੍ਰਯਾ ਵਾਚਾ ਤ੍ਰਿਸ੍ਥਾਨਵ੍ਯਞ੍ਜਨਸ੍ਥਯਾ। ਕਸ੍ਯ ਨਾਰਾਧ੍ਯਤੇ ਚਿਤ੍ਤਮੁਦ੍ਯਤਾਸੇਰਰੇਰਪਿ
ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਦੀ, ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਉਚਾਰਿਤ ਗੱਲ ਨਾਲ, ਕਿਸ ਦਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਜੀਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ—even ਵੈਰੀ ਦਾ ਵੀ, ਜੋ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ?
ਏਵਂਵਿਧੋ ਯਸ੍ਯ ਦੂਤੋ ਨ ਭਵੇਤ੍ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ ਤੁ। ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਹਿ ਕਥਂ ਤਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਾਣਾਂ ਗਤਯੋऽਨਘ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਐਸਾ ਦੂਤ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀਆਂ ਮੰਜਿਲਾਂ ਕਿਵੇਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ?
ਏਵਂਗੁਣਗਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਯੁਃ ਕਾਰ੍ਯਸਾਧਕਾਃ। ਤਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇऽਰ੍ਥਾ ਦੂਤਵਾਕ੍ਯਪ੍ਰਚੋਦਿਤਾਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਮ ਸਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਦੂਤ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸਚਿਵਂ ਕਪਿਮ੍। ਅਭ੍ਯਭਾषਤ ਵਾਕ੍ਯਜ੍ਞੋ ਵਾਕ੍ਯਜ੍ਞਂ ਪਵਨਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਮੰਤਰੀ, ਬੋਲ ਚਲਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁਣ, ਪਵਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕਪੀ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ, ਜੋ ਆਪ ਵੀ ਬੋਲਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁਣ ਸੀ।
ਵਿਦਿਤਾ ਨੌ ਗੁਣਾ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਤਮੇਵ ਚਾਵਾਂ ਮਾਰ੍ਗਾਵਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਪ੍ਲਵਗੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਵਿਦਵਾਨ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਮਹਾਨ ਗੁਣ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਕੇਵਲ ਸੁਗਰੀਵ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨੂੰ ਹੀ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਯਥਾ ਬ੍ਰਵੀषਿ ਹਨੁਮਨ੍ ਸੁਗ੍ਰੀਵਵਚਨਾਦਿਹ। ਤਤ੍ ਤਥਾ ਹਿ ਕਰਿष੍ਯਾਵੋ ਵਚਨਾਤ੍ ਤਵ ਸਤ੍ਤਮ
ਹਨੂਮਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗੇ, ਤੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਤਕਾਰੀ ਜੀ।
ਤਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਪੁਣਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਰੂਪਃ ਪਵਨਾਤ੍ਮਜਃ ਕਪਿਃ। ਮਨਃ ਸਮਾਧਾਯ ਜਯੋਪਪਤ੍ਤੌ ਸਖ੍ਯਂ ਤਦਾ ਕਰ੍ਤੁਮਿਯੇष ਤਾਭ੍ਯਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਿਪੁਣ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਵਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਂਦਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ 'ਤੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਦੋਨੋਂ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
thumb|ਚਤੁਰ੍ਥਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰ੍ਥਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਚੌਥਾ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਵਿਚ ਚੌਥਾ ਸਰਗ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੋ ਹਨੁਮਾਨ੍ ਕृਤ੍ਯਵਾਨਿਤਿ ਤਦ੍ਵਚਃ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਧੁਰਭਾਵਂ ਚ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਮਨਸਾ ਗਤਃ
ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨ ਵਿਚ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਭਾਵ੍ਯੋ ਰਾਜ੍ਯਾਗਮਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਯਦਯਂ ਕृਤ੍ਯਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕृਤ੍ਯਂ ਚੈਤਦੁਪਾਗਤਮ੍
ਸੁਗਰੀਵ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਲਈ ਰਾਜ ਆਉਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਯੋਗ ਸਾਥੀ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਕੰਮ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਰਮਸਂਹृष੍ਟੋ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਪ੍ਲਵਗੋਤ੍ਤਮਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਮਂ ਵਾਕ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਬੋਲ ਚਲਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁਣ ਸੀ, ਇਹ ਬੋਲ ਬੋਲੇ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋ ਰਾਮਚੋਦਿਤਃ। ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਰਾਮਂ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਉਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਰਾਮ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਮ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਨਾਮ ਦ੍ਯੁਤਿਮਾਨ੍ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲਃ। ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇਣ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵਾਭਿਪਾਲਯਨ੍
ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦਸ਼ਰਥ ਸੀ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਨ ਦ੍ਵੇष੍ਟਾ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤਸ੍ਯ ਸ ਤੁ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਨ ਕਂਚਨ। ਸ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭੂਤੇषੁ ਪਿਤਾਮਹ ਇਵਾਪਰਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵਿਅਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਅਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਦੂਜੇ ਪਿਤਾਮਾ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਦਿਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰਿष੍ਟਵਾਨਾਪ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ। ਤਸ੍ਯਾਯਂ ਪੂਰ੍ਵਜਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਰਾਮੋ ਨਾਮ ਜਨੈਃ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਆਦਿ ਯਜਨਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਨ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਰਾਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰਣ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਪਿਤੁਰ੍ਨਿਰ੍ਦੇਸ਼ਪਾਰਗਃ। ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯਾਯਂ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਗੁਣਵਤ੍ਤਰਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਹੈ।
ਰਾਜਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਰਾਜ੍ਯਸਮ੍ਪਦਾ। ਰਾਜ੍ਯਾਦ੍ ਭ੍ਰष੍ਟੋ ਮਯਾ ਵਸ੍ਤੁਂ ਵਨੇ ਸਾਰ੍ਧਮਿਹਾਗਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ; ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਚ ਮਹਾਭਾਗ ਸੀਤਯਾਨੁਗਤੋ ਵਸ਼ੀ। ਦਿਨਕ੍ਸ਼ਯੇ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪ੍ਰਭਯੇਵ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੰਯਮੀ, ਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਅਹਮਸ੍ਯਾਵਰੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਗੁਣੈਰ੍ਦਾਸ੍ਯਮੁਪਾਗਤਃ। ਕृਤਜ੍ਞਸ੍ਯ ਬਹੁਜ੍ਞਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਹਾਂ, ਨਾਮ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਗੁਣ ਤੇ ਉਪਕਾਰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ।