ਆਪ੍ਲਵਨ੍ਤੋ ਹਰਿਵਰਾਃ ਸਰ੍ਵਤਸ੍ਤਂ ਮਹਾਗਿਰਿਮ੍। ਮृਗਮਾਰ੍ਜਾਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਂਸ੍ਤ੍ਰਾਸਯਨ੍ਤੋ ਯਯੁਸ੍ਤਦਾ
ਉੱਤਮ ਬਾਂਦਰ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਛਲਾਂਗਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਿਰਣਾਂ, ਬਿੱਲੀਆਂ ਤੇ ਬਾਘਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੰਦਿਆਂ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਤਤਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸਚਿਵਾਃ ਪਰ੍ਵਤੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸਮਾਹਿਤਾਃ। ਸਂਗਮ੍ਯ ਕਪਿਮੁਖ੍ਯੇਨ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਯਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ, ਮੁੱਖ ਬਾਂਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਭਯਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਂ ਵਾਲਿਕਿਲ੍ਬਿषਸ਼ਙ੍ਕਿਤਮ੍। ਉਵਾਚ ਹਨੁਮਾਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਵਾਕ੍ਯਕੋਵਿਦਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹਨੂਮਾਨ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਵਾਲੀ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਸਸ਼ੰਕ ਸੀ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸਮ੍ਭ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਯਜ੍ਯਤਾਮੇष ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਵਾਲਿਕृਤੇ ਮਹਾਨ੍। ਮਲਯੋऽਯਂ ਗਿਰਿਵਰੋ ਭਯਂ ਨੇਹਾਸ੍ਤਿ ਵਾਲਿਨਃ
ਵਾਲੀ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਸਾਰੇ ਛੱਡ ਦਿਓ; ਇਹ ਮਲਯਾ ਪਹਾੜ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਵਾਲੀ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।
ਯਸ੍ਮਾਦੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਚੇਤਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਦ੍ਰੁਤੋ ਹਰਿਪੁਙ੍ਗਵ। ਤਂ ਕ੍ਰੂਰਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਕ੍ਰੂਰਂ ਨੇਹ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਾਲਿਨਮ੍
ਤੂੰ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਡਰ ਕੇ ਭੱਜਿਆ ਹੈਂ, ਪਰ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਉਸ ਕਠੋਰ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਵ ਭਯਂ ਸੌਮ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਜਾਤ੍ ਪਾਪਕਰ੍ਮਣਃ। ਸ ਨੇਹ ਵਾਲੀ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਨ ਤੇ ਪਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਭਯਮ੍
ਤੇਰਾ ਡਰ, ਮਿੱਠੇ ਜੀ, ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੀ ਮੰਦ ਕਰਤੂਤ ਤੋਂ ਹੈ; ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਵਾਲੀ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਕੋਈ ਖਤਰਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਅਹੋ ਸ਼ਾਖਾਮृਗਤ੍ਵਂ ਤੇ ਵ੍ਯਕ੍ਤਮੇਵ ਪ੍ਲਵਙ੍ਗਮ। ਲਘੁਚਿਤ੍ਤਤਯਾऽऽਤ੍ਮਾਨਂ ਨ ਸ੍ਥਾਪਯਸਿ ਯੋ ਮਤੌ
ਅਹਾ, ਤੇਰੀ ਬਾਂਦਰ-ਸਭਾ ਸਪਸ਼ਟ ਦਿਸਦੀ ਹੈ, ਛਲਾਂਗਾਂ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ; ਤੇਰੇ ਚੰਚਲ ਮਨ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਬੁਦ੍ਧਿਵਿਜ੍ਞਾਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨ ਇਙ੍ਗਿਤੈਃ ਸਰ੍ਵਮਾਚਰ। ਨਹ੍ਯਬੁਦ੍ਧਿਂ ਗਤੋ ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਹਿ
ਸਮਝ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲ; ਬਿਨਾ ਅਕਲ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰਾਜ ਸਕਦਾ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਤੁ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਂ ਹਨੂਮਤਃ। ਤਤਃ ਸ਼ੁਭਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਹਨੂਮਨ੍ਤਮੁਵਾਚ ਹ
ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਹਨੂਮਾਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਦੀਰ੍ਘਬਾਹੂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੌ ਸ਼ਰਚਾਪਾਸਿਧਾਰਿਣੌ। ਕਸ੍ਯ ਨ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਭਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹ੍ਯੇਤੌ ਸੁਰਸੁਤੋਪਮੌ
ਲੰਮੇ ਬਾਹਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਧਨੁ, ਤੀਰ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਰਗੇ ਲਗਦੇ ਹਨ, ਕਿਸ ਨੂੰ ਡਰ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ?
ਵਾਲਿਪ੍ਰਣਿਹਿਤਾਵੇਵ ਸ਼ਙ੍ਕੇऽਹਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੌ। ਰਾਜਾਨੋ ਬਹੁਮਿਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੋ ਨਾਤ੍ਰ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਮੈਂ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਦੋ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਵਾਲੀ ਵਲੋਂ ਭੇਜੇ ਗਏ ਹਨ; ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਥੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇੱਥੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਅਰਯਸ਼੍ਚ ਮਨੁष੍ਯੇਣ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ਼੍ਛਦ੍ਮਚਾਰਿਣਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾਨਾਮਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾਸ਼੍ਛਿਦ੍ਰੇषੁ ਪ੍ਰਹਰਨ੍ਤ੍ਯਪਿ
ਦੁਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਛੁਪ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖ ਵਲੋਂ ਪਛਾਣੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ 'ਤੇ ਵੀ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਯੇषੁ ਵਾਲੀ ਮੇਧਾਵੀ ਰਾਜਾਨੋ ਬਹੁਦਰ੍ਸ਼ਿਨਃ। ਭਵਨ੍ਤ ਪਰਹਨ੍ਤਾਰਸ੍ਤੇ ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਪ੍ਰਾਕृਤੈਰ੍ਨਰੈਃ
ਵਾਲੀ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਚਤੁਰ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਜੇ ਦੂਰ ਦੀ ਸੋਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਪਛਾਣੋ।
ਤੌ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਾਕृਤੇਨੇਵ ਗਤ੍ਵਾ ਜ੍ਞੇਯੌ ਪ੍ਲਵਂਗਮ। ਇਙ੍ਗਿਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਕਾਰੈਸ਼੍ਚ ਰੂਪਵ੍ਯਾਭਾषਣੇਨ ਚ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਆਮ ਬਾਂਦਰ ਵਾਂਗ ਜਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ, ਚਾਲ-ਚਲਣ ਤੇ ਬੋਲ-ਚਾਲ ਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਛਾਣ।
ਲਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਵ ਤਯੋਰ੍ਭਾਵਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਮਨਸੌ ਯਦਿ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਯਨ੍ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਾਭਿਰਿਙ੍ਗਿਤੈਸ਼੍ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੱਤ ਦੇਖ, ਜੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹਨ, ਤਾਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਭਰੋਸਾ ਜਿਤ।
ਮਮੈਵਾਭਿਮੁਖਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਪृਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਹਰਿਪੁਙ੍ਗਵ। ਪ੍ਰਯੋਜਨਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਸ੍ਯ ਵਨਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਧਨੁਰ੍ਧਰੌ
ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਪੁੱਛ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਕਿ ਇਹ ਦੋ ਧਨੁਧਾਰੀ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹਨ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾਨੌ ਯਦਿ ਤ੍ਵੇਤੌ ਜਾਨੀਹਿ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਲਵਙ੍ਗਮ। ਵ੍ਯਾਭਾषਿਤੈਰ੍ਵਾ ਰੂਪੈਰ੍ਵਾ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਦੁष੍ਟਤਾਨਯੋਃ
ਜੇ ਇਹ ਦੋਨੋ ਸੱਚੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੂੰ, ਬਾਂਦਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ। ਮਾੜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੋਲਚਾਲ ਜਾਂ ਰੂਪ ਤੋਂ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਪਿਰਾਜੇਨ ਸਂਦਿष੍ਟੋ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਚਕਾਰ ਗਮਨੇ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਯਤ੍ਰ ਤੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਪਵਨਪੁਤ੍ਰ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਥੇ ਜਾਵੇ ਜਿੱਥੇ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਹਨ।
ਤਥੇਤਿ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਚਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਕਪੇਃ ਸੁਭੀਤਸ੍ਯ ਦੁਰਾਸਦਸ੍ਯ। ਮਹਾਨੁਭਾਵੋ ਹਨੁਮਾਨ੍ ਯਯੌ ਤਦਾ ਸ ਯਤ੍ਰ ਰਾਮੋऽਤਿਬਲੀ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ
‘ਠੀਕ ਹੈ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਬਾਂਦਰ ਦੀ ਗੱਲ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਹਨੂਮਾਨ ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਰਾਮ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਸੀ।
thumb|ਤृਤੀਯਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ ਤृਤੀਯਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਹੁਣ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦਾ ਤੀਜਾ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਵਚੋ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਹਨੁਮਾਨ੍ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਪਰ੍ਵਤਾਦृष੍ਯਮੂਕਾਤ੍ ਤੁ ਪੁਪ੍ਲੁਵੇ ਯਤ੍ਰ ਰਾਘਵੌ
ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਕੇ, ਹਨੂਮਾਨ ਪਹਾੜ ਰਿਸ਼ਯਮੂਕ ਤੋਂ ਉੱਛਲ ਕੇ ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਦੋਨੋ ਵੰਸ਼ਜ ਸੀ।
ਕਪਿਰੂਪਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਹਨੁਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਰੂਪਂ ਤਤੋ ਭੇਜੇ ਸ਼ਠਬੁਦ੍ਧਿਤਯਾ ਕਪਿਃ
ਪਵਨਪੁਤ੍ਰ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਾਂਦਰ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਭਿਖਾਰੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਆਬਭਾषੇ ਚ ਤੌ ਵੀਰੌ ਯਥਾਵਤ੍ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸ ਚ। ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਵੀਰੌ ਹਨੁਮਾਨ੍ ਵਾਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੋਨੋ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਉਵਾਚ ਕਾਮਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮृਦੁ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮੌ। ਰਾਜਰ੍षਿਦੇਵਪ੍ਰਤਿਮੌ ਤਾਪਸੌ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤੌ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਨਰਮ ਤੇ ਸੱਚੇ ਬਹਾਦਰਾਂ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ, ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਤਪਸਵੀ ਦੋਨੋ ਨੂੰ ਬਾਤ ਕੀਤੀ।
ਦੇਸ਼ਂ ਕਥਮਿਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਭਵਨ੍ਤੌ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੌ। ਤ੍ਰਾਸਯਨ੍ਤੌ ਮृਗਗਣਾਨਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਵਨਚਾਰਿਣਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਨੋ, ਸੋਹਣੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ ਕਿਵੇਂ ਆਏ ਹੋ, ਜਦ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਰਹੇ ਹੋ?
ਪਮ੍ਪਾਤੀਰਰੁਹਾਨ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣੌ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਇਮਾਂ ਨਦੀਂ ਸ਼ੁਭਜਲਾਂ ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਤੌ ਤਰਸ੍ਵਿਨੌ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਨੋ, ਜੋਸ਼ੀਲੇ, ਪੰਪਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਗੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੱਕ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੇ ਇਸ ਨਦੀ ਦੀ ਸੁੱਚੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਵਧਾ ਰਹੇ ਹੋ।
ਧੈਰ੍ਯਵਨ੍ਤੌ ਸੁਵਰ੍ਣਾਭੌ ਕੌ ਯੁਵਾਂ ਚੀਰਵਾਸਸੌ। ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤੌ ਵਰਭੁਜੌ ਪੀਡਯਨ੍ਤਾਵਿਮਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਨੋ ਕੌਣ ਹੋ, ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ, ਛਾਲਾ ਪਹਿਨੇ, ਗਹਿਰੀ ਸਾਹ ਲੈ ਰਹੇ, ਵਧੀਆ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਇਥੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?
ਸਿਂਹਵਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਵੀਰੌ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮੌ। ਸ਼ਕ੍ਰਚਾਪਨਿਭੇ ਚਾਪੇ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਾਸ਼ਨੌ
ਇਹ ਦੋਨੋ ਵੀਰ, ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ ਤੱਕਦੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਰਗਾ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਤੌ ਰੂਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨੌ ਵृषਭਸ਼੍ਰੇष੍ਠਵਿਕ੍ਰਮੌ। ਹਸ੍ਤਿਹਸ੍ਤੋਪਮਭੁਜੌ ਦ੍ਯੁਤਿਮਨ੍ਤੌ ਨਰਰ੍षਭੌ
ਇਹ ਦੋਨੋ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਉੱਚ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਵਧੀਆ ਬਲ ਵਾਲੇ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਸੂੰਡ ਵਰਗੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਪ੍ਰਭਯਾ ਪਰ੍ਵਤੇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਸੌ ਯੁਵਯੋਰਵਭਾਸਿਤਃ। ਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਹਾਵਮਰਪ੍ਰਖ੍ਯੌ ਕਥਂ ਦੇਸ਼ਮਿਹਾਗਤੌ
ਤੁਹਾਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ, ਅਮਰਾਂ ਵਰਗੇ ਹੋ, ਕਿਵੇਂ ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਏ ਹੋ?