ਅਸ਼੍ਮਵਰ੍षਂ ਵਿਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤੀ ਭੈਰਵਂ ਵਿਚਚਾਰ ਸਾ ੧-੨੬-
ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੀ ਹੋਈ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਾਧਿਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਅਲਂ ਤੇ ਘृਣਯਾ ਰਾਮ ਪਾਪੈषਾ ਦੁष੍ਟਚਾਰਿਣੀ ॥੧-੨੬-
ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਗਾਧੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਰਾਮ, ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਕਾਫੀ ਹੈ; ਇਹ ਬਹੁਤ ਮਾੜੀ ਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਹੈ।'
ਯਜ੍ਞਵਿਘ੍ਨਕਰੀ ਯਕ੍ਸ਼ੀ ਪੁਰਾ ਵਰ੍ਧੇਤ ਮਾਯਯਾ । ਵਧ੍ਯਤਾਂ ਤਾਵਦੇਵੈषਾ ਪੁਰਾ ਸਂਧ੍ਯਾ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ ॥੧-੨੬-
'ਇਹ ਯਕਸ਼ਣੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਵਧੀ ਸੀ, ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਰ ਦੇ।'
ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਸਂਧ੍ਯਾਕਾਲੇ ਤੁ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾਣਿ ਭਵਨ੍ਤਿ ਹਿ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਤੁ ਤਾਂ ਯਕ੍ਸ਼ੀਮਸ਼੍ਮਵृष੍ਟ੍ਯਾਭਿਵਰ੍षਣੀਮ੍ ॥੧-੨੬-
ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਰਾਖਸ਼ ਬੜੇ ਹੀ ਡਰਾਉਣੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਯਕਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਦਰ੍ਸ਼ਯਞ੍ਸ਼ਬ੍ਦਵੇਧਿਤ੍ਵਂ ਤਾਂ ਰੁਰੋਧ ਸ ਸਾਯਕੈਃ । ਸਾ ਰੁਦ੍ਧਾ ਬਾਣਜਾਲੇਨ ਮਾਯਾਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਾ ॥੧-੨੬-
ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਕਲਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਯਕਸ਼ੀ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਉਹ ਮਾਇਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ, ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਫੜੀ ਗਈ।
ਅਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਚ ਵਿਨੇषੁਦੀ । ਤਾਮਾਪਤਨ੍ਤੀਂ ਵੇਗੇਨ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਮਸ਼ਨੀਮਿਵ ॥੧-੨੬-
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕਾਕੁਤਸਥ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੱਲ ਦੌੜੀ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਗਈ।
ਸਾਧੁ ਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਂ ਸੁਰਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਭਿਪੂਜਯਨ੍ । ਉਵਾਚ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ ॥੧-੨੬-
ਦੇਵਤੇ ਕਾਕੁਤਸਥ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, 'ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਸ਼ਾਬਾਸ਼!' ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਹृष੍ਟਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਮਥਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ । ਮੁਨੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ ॥੧-੨੬-
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, 'ਮੁਨੀ ਕੌਸ਼ਿਕ, ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ! ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਮਰੁਤ ਇੱਥੇ ਹਨ।'
ਤੋषਿਤਾਃ ਕਰ੍ਮਣਾਨੇਨ ਸ੍ਨੇਹਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯ ਰਾਘਵੇ । ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ ਕृਸ਼ਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਨ੍ ॥੧-੨੬-
'ਅਸੀਂ ਇਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ। ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਦਿਖਾਓ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦੇ ਉਹ ਪੁੱਤ੍ਰ ਦਿਖਾਓ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਸ਼ੂਰ ਹਨ।'
ਤਪੋਬਲਭृਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਰਾਘਵਾਯ ਨਿਵੇਦਯ । ਪਾਤ੍ਰਭੂਤਸ਼੍ਚ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਵਾਨੁਗਮਨੇ ਰਤਃ ॥੧-੨੬-
'ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਗਿਆਨ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਉਹ ਤੇਰੇ ਯੋਗ ਹੈ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।'
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸੁਮਹਤ੍ ਕਰ੍ਮ ਸੁਰਾਣਾਂ ਰਾਜਸੂਨੁਨਾ । ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਹृष੍ਟਾ ਵਿਹਾਯਸਮ੍ ॥੧-੨੬-
'ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।'
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਂ ਪੂਜਯਨ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਸਂਧ੍ਯਾ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ । ਤਤੋ ਮੁਨਿਵਰਃ ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤਾਟਕਾਵਧਤੋषਿਤਃ ॥੧-੨੬-
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੰਧਿਆ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਤਾਟਕਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਮੁਨੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਰਾਮਮੁਪਾਘ੍ਰਾਯ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਇਹਾਦ੍ਯ ਰਜਨੀਂ ਰਾਮ ਵਸਾਮ ਸ਼ੁਭਦਰ੍ਸ਼ਨ ॥੧-੨੬-
ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਿਰ ਤੇ ਲਗਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਸੁਭਦਰਸ਼ਨ ਰਾਮ, ਆਓ ਅੱਜ ਰਾਤ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੀਏ।'
ਸ਼੍ਵਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਗਮਿष੍ਯਾਮਸ੍ਤਦਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਮਮ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹृष੍ਟੋ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਃ ॥੧-੨੬-
'ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਅਸੀਂ ਮੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਜਾਵਾਂਗੇ।' ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਵਾਸ ਰਜਨੀਂ ਤਤ੍ਰ ਤਾਟਕਾਯਾ ਵਨੇ ਸੁਖਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਸ਼ਾਪਂ ਵਨਂ ਤਚ੍ਚ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਤਦਾਹਨਿ । ਰਮਣੀਯਂ ਵਿਬਭ੍ਰਾਜ ਯਥਾ ਚੈਤ੍ਰਰਥਂ ਵਨਮ੍ ॥੧-੨੬-
ਉਸ ਨੇ ਤਾਟਕਾ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਸੁਖ ਨਾਲ ਗੁਜ਼ਾਰੀ। ਉਸੇ ਦਿਨ, ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ ਜੰਗਲ ਸੋਹਣਾ ਚਮਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਚੈਤਰਰਥ ਜੰਗਲ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਤਾਂ ਯਕ੍ਸ਼ਸੁਤਾਂ ਸ ਰਾਮਃ ::ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਮਾਨਃ ਸੁਰਸਿਦ੍ਧਸਙ੍ਘੈਃ । ਉਵਾਸ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਮੁਨਿਨਾ ਸਹੈਵ ::ਪ੍ਰਭਾਤਵੇਲਾਂ ਪ੍ਰਤਿਬੋਧ੍ਯਮਾਨਃ ॥੧-੨੬-
ਉਹ ਯਕਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਮੁਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਸਵੇਰ ਹੋਣ 'ਤੇ ਜਾਗਿਆ।
thumb|ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦਾ ਸਤਾਈਂਵਾਂ ਸਰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਤਾਂ ਰਜਨੀਮੁष੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ । ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਰਾਘਵਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਮਧੁਰਸ੍ਵਰਮ੍ ॥੧-੨੭-
ਫਿਰ, ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰ ਕੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ।
ਪਰਿਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਮਹਾਯਸ਼ਃ । ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਦਦਾਮ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ॥੧-੨੭-
'ਮੈਂ ਤੂੰ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ। ਵੱਡੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ।'
ਦੇਵਾਸੁਰਗਣਾਨ੍ ਵਾਪਿ ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋਰਗਾਨ੍ ਭੁਵਿ । ਯੈਰਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯਾਜੌ ਵਸ਼ੀਕृਤ੍ਯ ਜਯਿष੍ਯਸਿ ॥੧-੨੭-
'ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੇਵ, ਅਸੁਰ, ਗੰਧਰਵ ਜਾਂ ਸੱਪ — ਸਭ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂਗਾ।'
ਤਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਦਦਾਮ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਦਣ੍ਡਚਕ੍ਰਂ ਮਹਦ੍ ਦਿਵ੍ਯਂ ਤਵ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਰਾਘਵ ॥੧-੨੭-
'ਹੇ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰਾਂ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਰਾਘਵ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਦੰਡ ਚੱਕਰ ਵੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਧਰ੍ਮਚਕ੍ਰਂ ਤਤੋ ਵੀਰ ਕਾਲਚਕ੍ਰਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਵਿष੍ਣੁਚਕ੍ਰਂ ਤਥਾਤ੍ਯੁਗ੍ਰਮੈਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚਕ੍ਰਂ ਤਥੈਵ ਚ ॥੧-੨੭-
ਫਿਰ, ਵਿਰੋਧੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਦਾ ਚੱਕਰ, ਸਮੇਂ ਦਾ ਚੱਕਰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਤੇਜ਼ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਚੱਕਰ ਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਵਜ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ੈਵਂ ਸ਼ੂਲਵਰਂ ਤਥਾ । ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚੈਵ ਐषੀਕਮਪਿ ਰਾਘਵ ॥੧-੨੭-
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ਿਰਾ ਵਾਲਾ ਅਸਤਰ, ਇਸ਼ਾ ਦਾ ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਜਰ ਵੀ, ਰਾਘਵ, ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਦਦਾਮਿ ਤੇ ਮਹਾਬਾਹੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਮਸ੍ਤ੍ਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਗਦੇ ਦ੍ਵੇ ਚੈਵ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਮੋਦਕੀਸ਼ਿਖਰੀ ਸ਼ੁਭੇ ॥੧-੨੭-
ਮਹਾਂਬਾਹੂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਦੋ ਗਦਾ, ਕਾਕੁਤਸਥ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਮੋਦਕੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਖਰੀ ਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤੇ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮਿ ਨृਪਾਤ੍ਮਜ । ਧਰ੍ਮਪਾਸ਼ਮਹਂ ਰਾਮ ਕਾਲਪਾਸ਼ਂ ਤਥੈਵ ਚ ॥੧-੨੭-
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਜਲਦੀ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲੀ ਫਾਂਸੀ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਫਾਂਸੀ ਵੀ, ਰਾਮਾ, ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਾਰੁਣਂ ਪਾਸ਼ਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਦਦਾਨ੍ਯਹਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਸ਼ਨੀ ਦ੍ਵੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮਿ ਸ਼ੁष੍ਕਾਰ੍ਦ੍ਰੇ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ ॥੧-੨੭-
ਵਾਰੁਣ ਦੀ ਫਾਂਸੀ ਅਤੇ ਵਾਰੁਣ ਦਾ ਉੱਤਮ ਅਸਤਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਦੋ ਵਜਰ, ਇਕ ਸੁੱਕਾ ਤੇ ਇਕ ਗੀਲਾ, ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਦਦਾਮਿ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪੈਨਾਕਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨਾਰਾਯਣਂ ਤਥਾ । ਆਗ੍ਨੇਯਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦਯਿਤਂ ਸ਼ਿਖਰਂ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ ॥੧-੨੭-
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਨਾਕਾ ਅਸਤਰ, ਨਾਰਾਇਣ ਅਸਤਰ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਅਸਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ਿਖਰਾ ਹੈ, ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਾਯਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਨਾਮ ਦਦਾਮਿ ਤਵ ਚਾਨਘ । ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਹਯਸ਼ਿਰੋ ਨਾਮ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਥੈਵ ਚ ॥੧-੨੭-
ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਘਵ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਯੁ ਦਾ ਅਸਤਰ, ਘੋੜੇ ਦੇ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਕ੍ਰੌਂਚ ਅਸਤਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਦ੍ਵਯਂ ਚ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਦਦਾਮਿ ਤਵ ਰਾਘਵ । ਕਙ੍ਕਾਲਂ ਮੁਸਲਂ ਘੋਰਂ ਕਾਪਾਲਮਥ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਮ੍ ॥੧-੨੭-
ਕਾਕੁਤਸਥ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਰਾਘਵ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੋ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਡਰਾਉਣਾ ਕੰਕਾਲ, ਮੋਟਾ ਗਦਾ, ਖੋਪੜੀ ਅਤੇ ਕਿਨਕਿਨੀ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਯਾਨਿ ਦਦਾਮ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਵੈਦ੍ਯਾਧਰਂ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਨਨ੍ਦਨਂ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ ॥੧-੨੭-
ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਸਤਰ ਮੈਂ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਵਿਦਿਆਧਰ ਦਾ ਮਹਾ ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਨੰਦਨ ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਅਸਤਰ ਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।