ਦਸ਼ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਕੋਟ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ਤਿਰਥਾਪਰਾਃ। ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਜਰਾਵृਦ੍ਧਾਨ੍ ਬਾਲਾਂਸ਼੍ਚ ਰਜਨੀਚਰਾਨ੍
ਇੱਥੇ ਦਸ ਕਰੋੜ ਰਾਖਸ ਹਨ ਤੇ ਬਾਈ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ ਹਨ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭਟਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ।
ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਭੁਰਹਂ ਸੀਤੇ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭੀਮਕਰ੍ਮਣਾਮ੍। ਸਹਸ੍ਰਮੇਕਮੇਕਸ੍ਯ ਮਮ ਕਾਰ੍ਯਪੁਰਃਸਰਮ੍
ਸੀਤੇ, ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਭਿਆਨਕ ਕਰਤਬ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਹਾਂ; ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰ ਲੋਕ ਹਨ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ।
ਯਦਿਦਂ ਰਾਜ੍ਯਤਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮੇ ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍। ਜੀਵਿਤਂ ਚ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਪ੍ਰਾਣੈਰ੍ਗਰੀਯਸੀ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਰਾਜ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਵੀ, ਸੀਤੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਹ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਬਹ੍ਵੀਨਾਮੁਤ੍ਤਮਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮਮ ਯੋऽਸੌ ਪਰਿਗ੍ਰਹਃ। ਤਾਸਾਂ ਤ੍ਵਮੀਸ਼੍ਵਰੀ ਸੀਤੇ ਮਮ ਭਾਰ੍ਯਾ ਭਵ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਮੇਰੀਆਂ ਕਈ ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਸੀਤੇ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ, ਪਿਆਰੀ।
ਸਾਧੁ ਕਿਂ ਤੇऽਨ੍ਯਥਾਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਰੋਚਯਸ੍ਵ ਵਚੋ ਮਮ। ਭਜਸ੍ਵ ਮਾਭਿਤਪ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਤੂੰ ਹੋਰ ਸੋਚ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ? ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ, ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਤੜਫ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰ।
ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਸਮੁਦ੍ਰੇਣ ਲਙ੍ਕੇਯਂ ਸ਼ਤਯੋਜਨਾ। ਨੇਯਂ ਧਰ੍षਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰਪਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਇਹ ਲੰਕਾ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ ਤੇ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਜਬਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਨ ਦੇਵੇषੁ ਨ ਯਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਨ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੇषੁ ਨਰ੍षਿषੁ। ਅਹਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਲੋਕੇषੁ ਯੋ ਮੇ ਵੀਰ੍ਯਸਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ।
ਰਾਜ੍ਯਭ੍ਰष੍ਟੇਨ ਦੀਨੇਨ ਤਾਪਸੇਨ ਪਦਾਤਿਨਾ। ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਰਾਮੇਣ ਮਾਨੁषੇਣਾਲ੍ਪਤੇਜਸਾ
ਤੂੰ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਝੇ, ਉਦਾਸ, ਤਪਸਵੀ, ਪੈਦਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ, ਆਮ ਇਨਸਾਨ ਰਾਮ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰੇਗੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਤਾਕਤ ਹੈ?
ਭਜਸ੍ਵ ਸੀਤੇ ਮਾਮੇਵ ਭਰ੍ਤਾਹਂ ਸਦृਸ਼ਸ੍ਤਵ। ਯੌਵਨਂ ਤ੍ਵਧ੍ਰੁਵਂ ਭੀਰੁ ਰਮਸ੍ਵੇਹ ਮਯਾ ਸਹ
ਸੀਤੇ, ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਮੰਨ ਲੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਜੋੜ ਦਾ ਹਾਂ। ਨੌਜਵਾਨੀ ਕਦੇ ਠਹਿਰਦੀ ਨਹੀਂ, ਡਰਪੋਕ ਜੀ, ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜੀ ਲੈ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਮਾ ਕृਥਾ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਵਰਾਨਨੇ। ਕਾਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰਿਹਾਗਨ੍ਤੁਮਪਿ ਸੀਤੇ ਮਨੋਰਥੈਃ
ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰ। ਇੱਥੇ, ਸੀਤੇ, ਕਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ ਜੋ ਕੇਵਲ ਸੋਚ ਕੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਸਕੇ?
ਨ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਵਾਯੁਰਾਕਾਸ਼ੇ ਪਾਸ਼ੈਰ੍ਬਦ੍ਧੁਂ ਮਹਾਜਵਃ। ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਵਾਪ੍ਯਗ੍ਨੇਰ੍ਗ੍ਰਹੀਤੁਂ ਵਿਮਲਾਃ ਸ਼ਿਖਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਨੂੰ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਜਾਂ ਜਲਦੀ ਜਲਦੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸਾਫ ਲੌ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ—
ਤ੍ਰਯਾਣਾਮਪਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਨ ਤਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੋਭਨੇ। ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਨਯੇਦ੍ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਮਦ੍ਬਾਹੁਪਰਿਪਾਲਿਤਾਮ੍
ਸੁੰਦਰ ਜੀ, ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਮੇਰੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾ ਸਕੇ।
ਲਙ੍ਕਾਯਾਃ ਸੁਮਹਦ੍ਰਾਜ੍ਯਮਿਦਂ ਤ੍ਵਮਨੁਪਾਲਯ। ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰੇष੍ਯਾ ਮਦ੍ਵਿਧਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਚਰਾਚਰਮ੍
ਲੰਕਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਤੂੰ ਹੀ ਸੰਭਾਲ। ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਦੇਵਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਚਲਦੇ ਤੇ ਰੁਕਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਸੇਵਕ ਬਣ ਜਾਣ।
ਅਭਿषੇਕਜਲਕ੍ਲਿਨ੍ਨਾ ਤੁष੍ਟਾ ਚ ਰਮਯਸ੍ਵ ਚ। ਦੁष੍ਕृਤਂ ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਕਰ੍ਮ ਵਨਵਾਸੇਨ ਤਦ੍ਗਤਮ੍
ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜੀ। ਜੋ ਕੁਝ ਪਹਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਗਲਤ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਹੁਣ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਸੁਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਤਸ੍ਯੇਹ ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਹਿ। ਇਹ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਾਨਿ ਮੈਥਿਲਿ
ਤੇਰੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਇੱਥੇ ਹੀ ਮਿਲੇ। ਇੱਥੇ, ਮੈਥਿਲੀ, ਸਾਰੇ ਸੁਗੰਧਤ ਹਾਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ।
ਭੂषਣਾਨਿ ਚ ਮੁਖ੍ਯਾਨਿ ਤਾਨਿ ਸੇਵ ਮਯਾ ਸਹ। ਪੁष੍ਪਕਂ ਨਾਮ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਸ੍ਯ ਮੇ
ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਹਣੇ ਹਨ; ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ। ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਪੁਸ਼ਪਕ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਦਾ ਹੈ—
ਵਿਮਾਨਂ ਸੂਰ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ਂ ਤਰਸਾ ਨਿਰ੍ਜਿਤਂ ਰਣੇ। ਵਿਸ਼ਾਲਂ ਰਮਣੀਯਂ ਚ ਤਦ੍ਵਿਮਾਨਂ ਮਨੋਜਵਮ੍
ਇਹ ਰਥ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਸੁਹਣਾ, ਇਹ ਹਵਾਈ ਰਥ ਮਨ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸੀਤੇ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਿਹਰਸ੍ਵ ਯਥਾਸੁਖਮ੍। ਵਦਨਂ ਪਦ੍ਮਸਂਕਾਸ਼ਂ ਵਿਮਲਂ ਚਾਰੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਥੇ, ਸੀਤੇ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀ। ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਕਮਲ ਵਾਂਗ, ਸਾਫ ਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਂ ਤੁ ਵਰਾਰੋਹੇ ਨ ਭ੍ਰਾਜਤਿ ਵਰਾਨਨੇ। ਏਵਂ ਵਦਤਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਤੇਨ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ
ਪਰ, ਸੁੰਦਰ ਜੀ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਚਮਕਦਾ ਨਹੀਂ। ਜਦ ਉਹ ਐਸਾ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਾਰੀ ਆਪਣੇ ਕਪੜੇ ਦੇ ਕੋਨੇ ਨਾਲ—
ਪਿਧਾਯੇਨ੍ਦੁਨਿਭਂ ਸੀਤਾ ਮਨ੍ਦਮਸ਼੍ਰੂਣ੍ਯਵਰ੍ਤਯਤ੍। ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੀਂ ਤਾਮਿਵਾਸ੍ਵਸ੍ਥਾਂ ਸੀਤਾਂ ਚਿਨ੍ਤਾਹਤਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲੀ ਸੀਤਾ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਅੰਸੂ ਰੋਕਦੀ ਰਹੀ। ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ, ਉਹ ਬੇਚੈਨ ਸੀ, ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਮਲਿਨ ਹੋ ਗਈ।
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਵੀਰੋ ਰਾਵਣੋ ਰਜਨੀਚਰਃ। ਅਲਂ ਵ੍ਰੀਡੇਨ ਵੈਦੇਹਿ ਧਰ੍ਮਲੋਪਕृਤੇਨ ਤੇ
ਫਿਰ ਰਾਵਣ, ਰਾਤ ਦਾ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਇਹ ਬੋਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: 'ਵੈਦੇਹੀ, ਤੇਰੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟਣ ਕਾਰਨ ਇਹ ਲੱਜਾ ਕਾਫੀ ਹੈ।'
ਆਰ੍षੋऽਯਂ ਦੇਵਿ ਨਿष੍ਪਨ੍ਦੋ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਮਭਿਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਏਤੌ ਪਾਦੌ ਮਯਾ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧੌ ਸ਼ਿਰੋਭਿਃ ਪਰਿਪੀਡਿਤੌ
'ਦੇਵੀ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਵੇਗਾ, ਇਹ ਅਚਲਤਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਪੈਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮਿੱਠੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਦਬੇ ਹੋਏ ਹਨ।'
ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵਸ਼੍ਯੋ ਦਾਸੋऽਹਮਸ੍ਮਿ ਤੇ। ਇਮਾਃ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾ ਮਯਾ ਵਾਚਃ ਸ਼ੁष੍ਯਮਾਣੇਨ ਭਾषਿਤਾਃ
'ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਜਲਦੀ ਦਇਆ ਕਰ; ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਦਾਸ ਹਾਂ। ਇਹ ਬੋਲ, ਜੋ ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰੋਂ ਸੁੱਕ ਗਏ ਹਨ।'
ਨ ਚਾਪਿ ਰਾਵਣਃ ਕਾਂਚਿਨ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਂ ਪ੍ਰਣਮੇਤ ਹ। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਮੈਥਿਲੀਂ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾਮ੍। ਕृਤਾਨ੍ਤਵਸ਼ਮਾਪਨ੍ਨੋ ਮਮੇਯਮਿਤਿ ਮਨ੍ਯਤੇ
'ਰਾਵਣ ਕਿਸੇ ਵੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਵਾਂਦਾ ਨਹੀਂ।' ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲਾ, ਮੈਥਿਲੀ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਚਦਾ ਹੈ, 'ਇਹ ਮੇਰੀ ਹੈ।'
thumb|षਟ੍ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ षਟ੍ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਹੁਣ ਛਪਣਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਸਾ ਤਥੋਕ੍ਤਾ ਤੁ ਵੈਦੇਹੀ ਨਿਰ੍ਭਯਾ ਸ਼ੋਕਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਤृਣਮਨ੍ਤਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਵਣਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲੀ ਵੈਦੇਹੀ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ, ਪਰ ਨਿਡਰ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਘਾਹ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਨਾਮ ਧਰ੍ਮਸੇਤੁਰਿਵਾਚਲਃ। ਸਤ੍ਯਸਂਧਃ ਪਰਿਜ੍ਞਾਤੋ ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ ਰਾਘਵਃ
ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦਸ਼ਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਧਰਮ ਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਥੰਭ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਘਵ ਹੈ।
ਰਾਮੋ ਨਾਮ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਦੀਰ੍ਘਬਾਹੁਰ੍ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੋ ਦੈਵਤਂ ਸ ਪਤਿਰ੍ਮਮ
ਉਹ ਰਾਮ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਲੰਬੇ ਬਾਹਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਕੁਲੇ ਜਾਤਃ ਸਿਂਹਸ੍ਕਨ੍ਧੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਯਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਵਧਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਸਿੰਘ ਦੀ ਪਿੱਠ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਯਦ੍ਯਹਂ ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾ ਵੈ ਧਰ੍षਿਤਾ ਬਲਾਤ੍। ਸ਼ਯਿਤਾ ਤ੍ਵਂ ਹਤਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਜਨਸ੍ਥਾਨੇ ਯਥਾ ਖਰਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਜਬਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਅਪਮਾਨ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਜਨਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਖਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੂੰ ਵੀ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ਹੋਵੇਂਗਾ।