ਹਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ ਮਹਾਬਾਹੋ ਗੁਰੁਚਿਤ੍ਤਪ੍ਰਸਾਦਕ। ਹ੍ਰਿਯਮਾਣਾਂ ਨ ਜਾਨੀषੇ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਕਾਮਰੂਪਿਣਾ
ਹਾਏ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ ਰਾਛਸ ਲੈ ਗਿਆ ਹੈ!
ਜੀਵਿਤਂ ਸੁਖਮਰ੍ਥਂ ਚ ਧਰ੍ਮਹੇਤੋਃ ਪਰਿਤ੍ਯਜਨ੍। ਹ੍ਰਿਯਮਾਣਾਮਧਰ੍ਮੇਣ ਮਾਂ ਰਾਘਵ ਨ ਪਸ਼੍ਯਸਿ
ਰਾਘਵ, ਤੂੰ ਜੋ ਧਰਮ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਸੁਖ ਤੇ ਧਨ ਛੱਡ ਆਇਆ, ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ!
ਨਨੁ ਨਾਮਾਵਿਨੀਤਾਨਾਂ ਵਿਨੇਤਾਸਿ ਪਰਂਤਪ। ਕਥਮੇਵਂਵਿਧਂ ਪਾਪਂ ਨ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਾਧਿ ਹਿ ਰਾਵਣਮ੍
ਕੀ ਤੂੰ ਬੇਅਦਬ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੇ? ਫਿਰ ਤੂੰ ਐਸਾ ਮੰਦ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ, ਸਜ਼ਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ?
ਨ ਤੁ ਸਦ੍ਯੋऽਵਿਨੀਤਸ੍ਯ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਕਰ੍ਮਣਃ ਫਲਮ੍। ਕਾਲੋऽਪ੍ਯਙ੍ਗੀਭਵਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਸ੍ਯਾਨਾਮਿਵ ਪਕ੍ਤਯੇ
ਬੇਅਦਬੀ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਦਾ ਫਲ ਤੁਰੰਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਇੱਥੇ ਵੀ ਸਮਾਂ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਫਸਲਾਂ ਪੱਕਣ ਲਈ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮ ਕृਤਵਾਨੇਤਤ੍ ਕਾਲੋਪਹਤਚੇਤਨਃ। ਜੀਵਿਤਾਨ੍ਤਕਰਂ ਘੋਰਂ ਰਾਮਾਦ੍ ਵ੍ਯਸਨਮਾਪ੍ਨੁਹਿ
ਤੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਰਾਮ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਭਿਆਨਕ ਮੁਸੀਬਤ ਭੁਗਤ।
ਹਨ੍ਤੇਦਾਨੀਂ ਸਕਾਮਾ ਤੁ ਕੈਕੇਯੀ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ ਸਹ। ਹ੍ਰਿਯੇਯਂ ਧਰ੍ਮਕਾਮਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ
ਹੁਣ ਕੈਕੇਈ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਧਰਮ ਦੇ ਚਾਹਵਾਨ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਪਤੀ ਦੀ ਧਰਮਪਤਨੀ ਲੈ ਜਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇ ਜਨਸ੍ਥਾਨੇ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪਿਤਾਨ੍। ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਰਾਮਾਯ ਸ਼ਂਸਧ੍ਵਂ ਸੀਤਾਂ ਹਰਤਿ ਰਾਵਣਃ
ਮੈਂ ਜਨਸਥਾਨ ਦੇ ਫੁੱਲੇ ਹੋਏ ਕਰਣਿਕਾਰ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ: ਜਲਦੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਰਾਵਣ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਹਂਸਸਾਰਸਸਂਘੁष੍ਟਾਂ ਵਨ੍ਦੇ ਗੋਦਾਵਰੀਂ ਨਦੀਮ੍। ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਰਾਮਾਯ ਸ਼ਂਸ ਤ੍ਵਂ ਸੀਤਾਂ ਹਰਤਿ ਰਾਵਣਃ
ਮੈਂ ਹੰਸਾਂ ਤੇ ਸਾਰਸਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਗੋਦਾਵਰੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਜਲਦੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਰਾਵਣ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਦੈਵਤਾਨਿ ਚ ਯਾਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਨੇ ਵਿਵਿਧਪਾਦਪੇ। ਨਮਸ੍ਕਰੋਮ੍ਯਹਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਭਰ੍ਤੁਃ ਸ਼ਂਸਤ ਮਾਂ ਹृਤਾਮ੍
ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੈਂ ਲੈ ਜਾਈ ਗਈ ਹਾਂ।
ਯਾਨਿ ਕਾਨਿਚਿਦਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸ਼ਰਣਂ ਯਾਮਿ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਗਣਾਨਿ ਵੈ
ਇੱਥੇ ਜੋ ਵੀ ਜੀਵ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦੇ, ਮੈਂ ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੀ ਹਾਂ—ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਵੀ।
ਹ੍ਰਿਯਮਾਣਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯੋऽਪਿ ਗਰੀਯਸੀਮ੍। ਵਿਵਸ਼ਾ ਤੇ ਹृਤਾ ਸੀਤਾ ਰਾਵਣੇਨੇਤਿ ਸ਼ਂਸਤ
ਜਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ, ਬੇਬਸ ਹੋ ਕੇ ਲੈ ਜਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ—ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਲੈ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਹਾਬਾਹੁਰਮੁਤ੍ਰਾਪਿ ਮਹਾਬਲਃ। ਆਨੇष੍ਯਤਿ ਪਰਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਵੈਵਸ੍ਵਤਹृਤਾਮਪਿ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵੇਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਪਕੜ ਤੋਂ ਵੀ।
ਸਾ ਤਦਾ ਕਰੁਣਾ ਵਾਚੋ ਵਿਲਪਨ੍ਤੀ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾ। ਵਨਸ੍ਪਤਿਗਤਂ ਗृਧ੍ਰਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਯਤਲੋਚਨਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਕਰੁਣਾ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਨੇ ਰੁੱਖ ਤੇ ਬੈਠੇ ਗਿੱਧ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਾ ਤਮੁਦ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਵਸ਼ਂਗਤਾ। ਸਮਾਕ੍ਰਨ੍ਦਦ੍ ਭਯਪਰਾ ਦੁਃਖੋਪਹਤਯਾ ਗਿਰਾ
ਉਹ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੋਈ, ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੁਖੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਰੋਈ।
ਜਟਾਯੋ ਪਸ਼੍ਯ ਮਾਮਾਰ੍ਯ ਹ੍ਰਿਯਮਾਣਾਮਨਾਥਵਤ੍। ਅਨੇਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣਾਕਰੁਣਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਣਾ
ਜਟਾਯੁ, ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ, ਸਜਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਜੋ ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਮੰਦ ਕਰਮ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਲੈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਨੈष ਵਾਰਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕ੍ਰੂਰੋ ਨਿਸ਼ਾਚਰਃ। ਸਤ੍ਵਵਾਞ੍ਜਿਤਕਾਸ਼ੀ ਚ ਸਾਯੁਧਸ਼੍ਚੈਵ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਇਹ ਨਿਰਦਈ ਰਾਤ ਦਾ ਜਣੀ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਇਹ ਤਾਕਤਵਰ, ਚਲਾਕ, ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਤੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਰਾਮਾਯ ਤੁ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਜਟਾਯੋ ਹਰਣਂ ਮਮ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਯ ਚ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਵ੍ਯਮਸ਼ੇषਤਃ
ਜਟਾਯੁ, ਮੇਰੇ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਵੀ ਸਭ ਕੁਝ ਬਿਨਾ ਛੱਡੇ ਦੱਸ।
thumb|ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਹੁਣ ਪੰਜਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਪੰਜਵਾਂ ਸਰਗ।
ਤਂ ਸ਼ਬ੍ਦਮਵਸੁਪ੍ਤਸ੍ਤੁ ਜਟਾਯੁਰਥ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੇ। ਨਿਰੈਕ੍ਸ਼ਦ੍ ਰਾਵਣਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵੈਦੇਹੀਂ ਚ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ
ਫਿਰ ਜਟਾਯੁ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗਦਾ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ; ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤਃ ਪਰ੍ਵਤਸ਼ृਙ੍ਗਾਭਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਤੁਣ੍ਡਃ ਖਗੋਤ੍ਤਮਃ। ਵਨਸ੍ਪਤਿਗਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਵ੍ਯਾਜਹਾਰ ਸ਼ੁਭਾਂ ਗਿਰਮ੍
ਫਿਰ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗਾ ਤੇਜ਼ ਚੁੰਢ ਵਾਲਾ, ਰੁੱਖ ਤੇ ਬੈਠਾ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੁਭ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵ ਸ੍ਥਿਤੋ ਧਰ੍ਮੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਤ੍ਯਸਂਸ਼੍ਰਯਃ। ਭ੍ਰਾਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਨ੍ਦਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨਾਰ੍ਹਸਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਧਰਮ ਤੇ ਸਚਾਈ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਸੀ; ਭਰਾ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਇਹ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰ।
ਜਟਾਯੁਰ੍ਨਾਮ ਨਾਮ੍ਨਾਹਂ ਗृਧ੍ਰਰਾਜੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਲੋਕਸ੍ਯ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਵਰੁਣੋਪਮਃ
ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਜਟਾਯੁ ਹੈ, ਮੈਂ ਗਿੱਧਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਾਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈ; ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਾਂ, ਮਹਿੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਵਾਂਗ।
ਲੋਕਾਨਾਂ ਚ ਹਿਤੇ ਯੁਕ੍ਤੋ ਰਾਮੋ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਃ। ਤਸ੍ਯੈषਾ ਲੋਕਨਾਥਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਰਾਮ, ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ; ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਹਿਲਾ ਉਸ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਸੱਚੀ ਪਤਨੀ ਹੈ।
ਸੀਤਾ ਨਾਮ ਵਰਾਰੋਹਾ ਯਾਂ ਤ੍ਵਂ ਹਰ੍ਤੁਮਿਹੇਚ੍ਛਸਿ। ਕਥਂ ਰਾਜਾ ਸ੍ਥਿਤੋ ਧਰ੍ਮੇ ਪਰਦਾਰਾਨ੍ ਪਰਾਮृਸ਼ੇਤ੍
ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ; ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਾਜਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਰਾਜਦਾਰਾ ਮਹਾਬਲ। ਨਿਵਰ੍ਤਯ ਗਤਿਂ ਨੀਚਾਂ ਪਰਦਾਰਾਭਿਮਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ; ਪਰਦਾਰਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਨੀਚ ਰਾਹ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾ।
ਨ ਤਤ੍ ਸਮਾਚਰੇਦ੍ ਧੀਰੋ ਯਤ੍ ਪਰੋऽਸ੍ਯ ਵਿਗਰ੍ਹਯੇਤ੍। ਯਥਾऽऽਤ੍ਮਨਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਦਾਰਾ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਵਿਮਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਥਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਕਾਮਂ ਸ਼ਿष੍ਟਾਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇष੍ਵਨਾਗਤਮ੍। ਵ੍ਯਵਸ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਨੁਰਾਜਾਨਂ ਧਰ੍ਮਂ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯਨਨ੍ਦਨ
ਚਾਹੇ ਲਾਭ ਲਈ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਚੰਗੇ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਵੀ ਸਹੀ ਰਾਹ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪੂਲਸਤਿਆ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ।
ਰਾਜਾ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਕਾਮਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਾਂ ਚੋਤ੍ਤਮੋ ਨਿਧਿਃ। ਧਰ੍ਮਃ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾ ਪਾਪਂ ਵਾ ਰਾਜਮੂਲਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਰਾਜਾ, ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਦੌਲਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਨਿੱਧੀ ਹਨ; ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਹੀ ਚੰਗਾ ਤੇ ਮਾੜਾ, ਤੇ ਸੁਭਾਗ ਉਪਜਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਸ੍ਵਭਾਵਸ਼੍ਚਪਲਃ ਕਥਂ ਤ੍ਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਵਰ। ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਭਿਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵਿਮਾਨਮਿਵ ਦੁष੍ਕृਤੀ
ਪਾਪੀ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਚੰਚਲ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਰਾਜ ਕਿਵੇਂ ਪਾ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਾੜਾ ਮਨੁੱਖ ਵਿਮਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵੇ?
ਕਾਮਸ੍ਵਭਾਵੋ ਯਃਸੋऽਸੌ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਮਾਰ੍ਜਿਤੁਮ੍। ਨਹਿ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਨਾਮਾਰ੍ਯਮਾਵਸਤ੍ਯਾਲਯੇ ਚਿਰਮ੍
ਜੋ ਕਾਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਚੰਗਾ ਵਿਵਹਾਰ ਪਾਪੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਲੰਮਾ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦਾ।