ਤਤਃ ਸੁਵੇषਂ ਮृਗਯਾਗਤਂ ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਤਦਾ। ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਹਰਿਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤ- ਨ੍ਮਹਦ੍ ਵਨਂ ਨੈਵ ਤੁ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਕਾਰ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਿਨਾਵੇ ਵਿਚ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਹਰਾ-ਭਰਾ ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ ਤਾਂ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਨਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਨਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ।
thumb|ਸਪ੍ਤਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ ਸਪ੍ਤਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਹੁਣ ਚੌਂਤਾਲੀ ਸੁਰਾ ਸੁਣੋ। ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰੰਣ ਕਾਂਡ ਦਾ ਸਤਾਈਵਾਂ ਸੁਰਾ।
ਰਾਵਣੇਨ ਤੁ ਵੈਦੇਹੀ ਤਦਾ ਪृष੍ਟਾ ਜਿਹੀਰ੍षੁਣਾ। ਪਰਿਵ੍ਰਾਜਕਰੂਪੇਣ ਸ਼ਸ਼ਂਸਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦ ਰਾਵਣ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਚੱਕਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਪਰਿਵ੍ਰਾਜਕ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਪਰਚਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚਾਤਿਥਿਸ਼੍ਚੈष ਅਨੁਕ੍ਤੋ ਹਿ ਸ਼ਪੇਤ ਮਾਮ੍। ਇਤਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਤੁ ਸੀਤਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਜੇ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਿਹਮਾਨ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਰ ਨਾ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।' ਫਿਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਸੋਚ ਕੇ ਸੀਤਾ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਦੁਹਿਤਾ ਜਨਕਸ੍ਯਾਹਂ ਮੈਥਿਲਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਸੀਤਾ ਨਾਮ੍ਨਾਸ੍ਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਰਾਮਸ੍ਯ ਮਹਿषੀ ਪ੍ਰਿਯਾ
'ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਮੈਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਸੀਤਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਰਾਮ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਣੀ ਹਾਂ।'
ਉषਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਸਮਾ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ। ਭੁਞ੍ਜਾਨਾ ਮਾਨੁषਾਨ੍ ਭੋਗਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਿਨੀ
'ਮੈਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂਆਂ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੀ, ਹਰ ਚਾਹ ਪੂਰੀ ਹੋਈ।'
ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਰਾਜਾऽਮਨ੍ਤ੍ਰਯਤ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਅਭਿषੇਚਯਿਤੁਂ ਰਾਮਂ ਸਮੇਤੋ ਰਾਜਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
'ਉਥੇ ਤੇਰਵੇਂ ਸਾਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।'
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਮ੍ਭ੍ਰਿਯਮਾਣੇ ਤੁ ਰਾਘਵਸ੍ਯਾਭਿषੇਚਨੇ। ਕੈਕੇਯੀ ਨਾਮ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਮਮਾਰ੍ਯਾ ਯਾਚਤੇ ਵਰਮ੍
'ਜਦ ਰਾਘਵ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੇਰੀ ਸਾਸ ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲੋਂ ਇਕ ਵਾਰ ਮੰਗੀ।'
ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਤੁ ਕੈਕੇਯੀ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਂ ਸੁਕृਤੇਨ ਮੇ। ਮਮ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਨਂ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਭਰਤਸ੍ਯਾਭਿषੇਚਨਮ੍
'ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸੱਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦੀ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ ਤੇ ਭਰਤ ਦਾ ਰਾਜ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲੈ ਲਿਆ।'
ਦ੍ਵਾਵਯਾਚਤ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਸਤ੍ਯਸਂਧਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਨਾਦ੍ਯ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਨ ਚ ਸ੍ਵਪ੍ਸ੍ਯੇ ਨ ਪਾਸ੍ਯੇ ਨ ਕਦਾਚਨ
'ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲੋਂ ਦੋ ਵਾਰ ਮੰਗੀਆਂ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ। "ਹੁਣ ਮੈਂ ਨਾ ਖਾਵਾਂਗੀ, ਨਾ ਸੁੱਤਾਂਗੀ, ਨਾ ਪੀਵਾਂਗੀ, ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ।"'
ਏष ਮੇ ਜੀਵਿਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤੋ ਰਾਮੋ ਯਦਭਿषਿਚ੍ਯਤੇ। ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਾਣਾਂ ਕੈਕੇਯੀਂ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੋ ਮੇ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
'ਜੇ ਰਾਮ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅੰਤ ਆ ਗਿਆ।' ਇੰਝ ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸੱਸ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਯਾਚਤਾਰ੍ਥੈਰਨ੍ਵਰ੍ਥੈਰ੍ਨ ਚ ਯਾਚ੍ਞਾਂ ਚਕਾਰ ਸਾ। ਮਮ ਭਰ੍ਤਾ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵਯਸਾ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਕਃ
'ਉਸ ਨੇ ਨਾ ਧਨ ਮੰਗਿਆ, ਨਾ ਹੋਰ ਲਾਭ, ਨਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਮੰਗਿਆ। ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪਚੀਹ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ।'
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ ਹਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਮਮ ਜਨ੍ਮਨਿ ਗਣ੍ਯਤੇ। ਰਾਮੇਤਿ ਪ੍ਰਥਿਤੋ ਲੋਕੇ ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍ ਸ਼ੀਲਵਾਨ੍ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਮੇਰੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਅਠਾਰਾਂ ਸਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਸੱਚਾ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ।
ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਃ। ਕਾਮਾਰ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਾਜਃ ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ ਆਪ ਹੀ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤਤਪਰ ਅਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਕੈਕੇਯ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯਕਾਮਾਰ੍ਥਂ ਤਂ ਰਾਮਂ ਨਾਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍। ਅਭਿषੇਕਾਯ ਤੁ ਪਿਤੁਃ ਸਮੀਪਂ ਰਾਮਮਾਗਤਮ੍
ਕੈਕਈ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ, ਰਾਮ ਨੂੰ, ਰਾਜਤਿਲਕ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਰਾਜਤਿਲਕ ਲਈ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕੈਕੇਯੀ ਮਮ ਭਰ੍ਤਾਰਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਦ੍ਰੁਤਂ ਵਚਃ। ਤਵ ਪਿਤ੍ਰਾ ਸਮਾਜ੍ਞਪ੍ਤਂ ਮਮੇਦਂ ਸ਼ृਣੁ ਰਾਘਵ
ਕੈਕਈ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ: 'ਰਾਘਵ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਭਰਤਾਯ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਮਿਦਂ ਰਾਜ੍ਯਮਕਣ੍ਟਕਮ੍। ਤ੍ਵਯਾ ਤੁ ਖਲੁ ਵਸ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨਵ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪਞ੍ਚ ਚ
'ਇਹ ਸੁਖੀ ਰਾਜ ਭਰਤ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਨੌਂ ਤੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਹੈ।'
ਵਨੇ ਪ੍ਰਵ੍ਰਜ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਪਿਤਰਂ ਮੋਚਯਾਨृਤਾਤ੍ । ਤਥੇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਾਂ ਰਾਮਃ ਕੈਕੇਯੀਮਕੁਤੋਭਯਃ
'ਕਕੁਤਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਝੂਠ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇ।' ਰਾਮ ਨੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਕੈਕਈ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ, ਓਹੋ ਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਚਕਾਰ ਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤਾ ਮਮ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ। ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀਯਾਤ੍ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰੂਯਾਨ੍ਨ ਚਾਨृਤਮ੍
ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਲੈਂਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਸੀ, ਝੂਠ ਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਏਤਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਰਾਮਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਂ ਧृਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਤਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤਾ ਤੁ ਵੈਮਾਤ੍ਰੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਰਾਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਪੱਕਾ ਵਚਨ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਭਰਾ, ਦੂਜੀ ਮਾਂ ਤੋਂ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਹਾਦੁਰ ਹੈ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਃ ਸਹਾਯਃ ਸਮਰੇऽਰਿਹਾ। ਸ ਭ੍ਰਾਤਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋ ਨਾਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਰਾਮ ਦਾ ਸਾਥੀ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਭਰਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਂ ਦਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਤੇ ਪੱਕੇ ਵਚਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਵਗਚ੍ਛਦ੍ ਧਨੁष੍ਪਾਣਿਃ ਪ੍ਰਵ੍ਰਜਨ੍ਤਂ ਮਯਾ ਸਹ। ਜਟੀ ਤਾਪਸਰੂਪੇਣ ਮਯਾ ਸਹ ਸਹਾਨੁਜਃ
ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚੱਲੇ, ਉਹ ਵੀ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਤਪਸਵੀ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤੇ ਉਸਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਨ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯੋ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ। ਤੇ ਵਯਂ ਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤਾ ਰਾਜ੍ਯਾਤ੍ ਕੈਕੇਯ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਕृਤੇ ਤ੍ਰਯਃ
ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਟਿਕਿਆ ਤੇ ਪੱਕੇ ਵਚਨ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਜਣੇ, ਕੈਕਈ ਕਰਕੇ, ਰਾਜ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਵਿਚਰਾਮ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਨਂ ਗਮ੍ਭੀਰਮੋਜਸਾ। ਸਮਾਸ਼੍ਵਸ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਵਸ੍ਤੁਮਿਹ ਤ੍ਵਯਾ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਸੀਂ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਇਹ ਡੂੰਘਾ ਜੰਗਲ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ ਤਾਂ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਇੱਥੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।
ਆਗਮਿष੍ਯਤਿ ਮੇ ਭਰ੍ਤਾ ਵਨ੍ਯਮਾਦਾਯ ਪੁष੍ਕਲਮ੍। ਰੁਰੂਨ੍ ਗੋਧਾਨ੍ ਵਰਾਹਾਂਸ਼੍ਚ ਹਤ੍ਵਾऽऽਦਾਯਾਮਿषਂ ਬਹੁ
ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ, ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਜੰਗਲੀ ਖਾਣਾ ਲੈ ਕੇ—ਹਿਰਨ, ਗੋਹ ਤੇ ਸੂਰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਮਾਸ ਲਿਆਏਗਾ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਨਾਮ ਚ ਗੋਤ੍ਰਂ ਚ ਕੁਲਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ। ਏਕਸ਼੍ਚ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯੇ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਚਰਸਿ ਦ੍ਵਿਜ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਨਾਂ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ। ਤੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਤ੍ਯਾਂ ਸੀਤਾਯਾਂ ਰਾਮਪਤ੍ਨ੍ਯਾਂ ਮਹਾਬਲਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੋਤ੍ਤਰਂ ਤੀਵ੍ਰਂ ਰਾਵਣੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀਤਾ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਤਿੱਖਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਯੇਨ ਵਿਤ੍ਰਾਸਿਤਾ ਲੋਕਾਃ ਸਦੇਵਾਸੁਰਮਾਨੁषਾਃ। ਅਹਂ ਸ ਰਾਵਣੋ ਨਾਮ ਸੀਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ੋਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਹੇ ਸੀਤੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਰਾਵਣ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ।
ਤ੍ਵਾਂ ਤੁ ਕਾਞ੍ਚਨਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੌਸ਼ੇਯਵਾਸਿਨੀਮ੍। ਰਤਿਂ ਸ੍ਵਕੇषੁ ਦਾਰੇषੁ ਨਾਧਿਗਚ੍ਛਾਮ੍ਯਨਿਨ੍ਦਿਤੇ
ਤੈਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਕੋਈ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।
ਬਹ੍ਵੀਨਾਮੁਤ੍ਤਮਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮਾਹृਤਾਨਾਮਿਤਸ੍ਤਤਃ। ਸਰ੍ਵਾਸਾਮੇਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਮਮਾਗ੍ਰਮਹਿषੀ ਭਵ
ਜਿੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਤੋਂ ਮੈਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਿਆਈਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਬਣ, ਤੇ ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।