ਭਰਤਸ੍ਯਾਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਣਾਂ ਮਮ ਚ ਪ੍ਰਭੋ। ਮृਗਰੂਪਮਿਦਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਜਨਯਿष੍ਯਤਿ
ਭਰਤ, ਆਦਰਯੋਗ ਪਤੀ, ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਸਾਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਹਿਰਣ ਦਾ ਰੂਪ ਸਭ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰੇਗਾ।
ਜੀਵਨ੍ਨ ਯਦਿ ਤੇऽਭ੍ਯੇਤਿ ਗ੍ਰਹਣਂ ਮृਗਸਤ੍ਤਮਃ। ਅਜਿਨਂ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਰੁਚਿਰਂ ਤੁ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਿਰਣ ਜੀਵਤ ਫੜ ਲਓ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤਾਂ ਇਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਖਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੋਵੇਗੀ।
ਨਿਹਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਮਯਤ੍ਵਚਿ। ਸ਼ष੍ਪਬृਸ੍ਯਾਂ ਵਿਨੀਤਾਯਾਮਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਮੁਪਾਸਿਤੁਮ੍
ਜੇ ਇਹ ਜੀਵ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਦੀ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਖਾਲ ਨੂੰ ਘਾਹ ਦੀ ਚੌਕੀ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂ।
ਕਾਮਵृਤ੍ਤਮਿਦਂ ਰੌਦ੍ਰਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮਸਦृਸ਼ਂ ਮਤਮ੍। ਵਪੁषਾ ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਮਯੋ ਜਨਿਤੋ ਮਮ
ਇਹ ਇੱਛਾ ਤਿੱਖੀ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ, ਪਰ ਇਸ ਜੀਵ ਦੇ ਰੂਪ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਤੇਨ ਕਾਞ੍ਚਨਰੋਮ੍ਣਾ ਤੁ ਮਣਿਪ੍ਰਵਰਸ਼ृਙ੍ਗਿਣਾ। ਤਰੁਣਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਣੇਨ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪਥਵਰ੍ਚਸਾ
ਇਸ ਦੀ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਰੋਮ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿੰਗ, ਨਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰੰਗ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਰਾਹ ਵਾਂਗ ਚਮਕ—
ਬਭੂਵ ਰਾਘਵਸ੍ਯਾਪਿ ਮਨੋ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਗਤਮ੍। ਇਤਿ ਸੀਤਾਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਮृਗਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਸੀਤਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਅਜੀਬ ਹਿਰਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਦਾ ਮਨ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਲੋਭਿਤਸ੍ਤੇਨ ਰੂਪੇਣ ਸੀਤਯਾ ਚ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ। ਉਵਾਚ ਰਾਘਵੋ ਹृष੍ਟੋ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਵਚਃ
ਇਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਤੋਂ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਸੀਤਾ ਵੱਲੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਬੋਲੇ।
ਪਸ਼੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾਃ ਸ੍ਪृਹਾਮੁਲ੍ਲਸਿਤਾਮਿਮਾਮ੍। ਰੂਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤਯਾ ਹ੍ਯੇष ਮृਗੋऽਦ੍ਯ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਵੇਖੋ ਵੈਦੇਹੀ ਦੀ ਇਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰੀ ਇੱਛਾ; ਇਸ ਦੀ ਵਧੀਆ ਸੋਭਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਹਿਰਣ ਅੱਜ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੇਗਾ।
ਨ ਵਨੇ ਨਨ੍ਦਨੋਦ੍ਦੇਸ਼ੇ ਨ ਚੈਤ੍ਰਰਥਸਂਸ਼੍ਰਯੇ। ਕੁਤਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਯੋऽਸ੍ਯ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਸਮੋ ਮृਗਃ
ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ, ਨੰਦਨ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਚੈਤਰਰਥ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਜਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ, ਇਸ ਮ੍ਰਿਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਮ੍ਰਿਗ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਤਿਲੋਮਾਨੁਲੋਮਾਸ਼੍ਚ ਰੁਚਿਰਾ ਰੋਮਰਾਜਯਃ। ਸ਼ੋਭਨ੍ਤੇ ਮृਗਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਚਿਤ੍ਰਾਃ ਕਨਕਬਿਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਇਸ ਮ੍ਰਿਗ ਦੀ ਖਾਲ 'ਤੇ, ਉਲਟੀ ਤੇ ਸਿੱਧੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਰੋਆਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚਿੱਟਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਪਸ਼੍ਯਾਸ੍ਯ ਜृਮ੍ਭਮਾਣਸ੍ਯ ਦੀਪ੍ਤਾਮਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮਾਮ੍। ਜਿਹ੍ਵਾਂ ਮੁਖਾਨ੍ਨਿਃਸਰਨ੍ਤੀਂ ਮੇਘਾਦਿਵ ਸ਼ਤਹ੍ਰਦਾਮ੍
ਦੇਖ, ਜਦ ਇਹ ਮ੍ਰਿਗ ਅੰਗੜਾਈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਦੀ ਜੀਭ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਪਦੇ ਅੱਗ ਦੀ ਲੌ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬਦਲਾਂ 'ਚੋਂ ਸੌ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ।
ਮਸਾਰਗਲ੍ਵਰ੍ਕਮੁਖਃ ਸ਼ਙ੍ਖਮੁਕ੍ਤਾਨਿਭੋਦਰਃ। ਕਸ੍ਯ ਨਾਮਾਨਿਰੂਪ੍ਯੋऽਸੌ ਨ ਮਨੋ ਲੋਭਯੇਨ੍ਮृਗਃ
ਇਸ ਮ੍ਰਿਗ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਨੀਲ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਪੇਟ ਸਾਂਪ ਅਤੇ ਮੋਤੀ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਐਸਾ ਅਣਵਿਆਖਿਆ ਮ੍ਰਿਗ, ਕਿਸ ਦਾ ਮਨ ਨਾ ਮੋਹ ਲੈਵੇ?
ਕਸ੍ਯ ਰੂਪਮਿਦਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਮਯਪ੍ਰਭਮ੍। ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਮਯਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਨ ਮਨੋ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੰਬੂ ਨਦੀ ਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਨਾਨਾ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਦੇਵਤਮਈ ਇਹ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਿਸ ਦਾ ਮਨ ਹੈਰਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ?
ਮਾਂਸਹੇਤੋਰਪਿ ਮृਗਾਨ੍ ਵਿਹਾਰਾਰ੍ਥਂ ਚ ਧਨ੍ਵਿਨਃ। ਘ੍ਨਨ੍ਤਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ ਰਾਜਾਨੋ ਮृਗਯਾਯਾਂ ਮਹਾਵਨੇ
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਮਾਸ ਲਈ ਜਾਂ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ, ਰਾਜੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨੁ ਨਾਲ ਮ੍ਰਿਗਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਧਨਾਨਿ ਵ੍ਯਵਸਾਯੇਨ ਵਿਚੀਯਨ੍ਤੇ ਮਹਾਵਨੇ। ਧਾਤਵੋ ਵਿਵਿਧਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਣਿਰਤ੍ਨਸੁਵਰ੍ਣਿਨਃ
ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਲੋਕ ਧਨ ਲੱਭਦੇ ਹਨ—ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਤਾਂ, ਮੋਤੀ, ਰਤਨ ਤੇ ਸੋਨਾ।
ਤਤ੍ ਸਾਰਮਖਿਲਂ ਨॄਣਾਂ ਧਨਂ ਨਿਚਯਵਰ੍ਧਨਮ੍। ਮਨਸਾ ਚਿਨ੍ਤਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਧਨ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਮੂਲ ਹੈ, ਜੋ ਧਨ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਥੀ ਯੇਨਾਰ੍ਥਕृਤ੍ਯੇਨ ਸਂਵ੍ਰਜਤ੍ਯਵਿਚਾਰਯਨ੍। ਤਮਰ੍ਥਮਰ੍ਥਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਾਃ ਪ੍ਰਾਹੁਰਰ੍ਥ੍ਯਾਃ ਸੁਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਕੋਈ ਲਾਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸੋਚੇ ਬਿਨਾ, ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਨ-ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਉਸ ਨੂੰ 'ਧਨ' ਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਤਸ੍ਯ ਮृਗਰਤ੍ਨਸ੍ਯ ਪਰਾਰ੍ਘ੍ਯੇ ਕਾਞ੍ਚਨਤ੍ਵਚਿ। ਉਪਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਵੈਦੇਹੀ ਮਯਾ ਸਹ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾ
ਇਸ ਮ੍ਰਿਗ-ਰਤਨ ਦੀ ਕੀਮਤੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਖਾਲ 'ਤੇ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਵੈਦੇਹੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬੈਠੇਗੀ।
ਨ ਕਾਦਲੀ ਨ ਪ੍ਰਿਯਕੀ ਨ ਪ੍ਰਵੇਣੀ ਨ ਚਾਵਿਕੀ। ਭਵੇਦੇਤਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ੀ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੇऽਨੇਨੇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਕਦਲੀ, ਪ੍ਰਿਯਕੀ, ਪ੍ਰਵੇਣੀ ਜਾਂ ਆਵਿਕੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਮ੍ਰਿਗ ਦੀ ਖਾਲ ਦੇ ਛੂਹ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੀ।
ਏष ਚੈਵ ਮृਗਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਯਸ਼੍ਚ ਦਿਵ੍ਯੋ ਨਭਸ਼੍ਚਰਃ। ਉਭਾਵੇਤੌ ਮृਗੌ ਦਿਵ੍ਯੌ ਤਾਰਾਮृਗਮਹੀਮृਗੌ
ਇਹ ਮ੍ਰਿਗ ਤੇ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਮਈ ਮ੍ਰਿਗ—ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਨ: ਤਾਰਾ-ਮ੍ਰਿਗ ਤੇ ਧਰਤੀ-ਮ੍ਰਿਗ।
ਯਦਿ ਵਾਯਂ ਤਥਾ ਯਨ੍ਮਾਂ ਭਵੇਦ੍ ਵਦਸਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ। ਮਾਯੈषਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਯੇਤਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋऽਸ੍ਯ ਵਧੋ ਮਯਾ
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੇਹੋ ਜਿਹਾ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਇਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਮ੍ਰਿਗ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਤੇਨ ਹਿ ਨृਸ਼ਂਸੇਨ ਮਾਰੀਚੇਨਾਕृਤਾਤ੍ਮਨਾ। ਵਨੇ ਵਿਚਰਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਹਿਂਸਿਤਾ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਃ
ਇਸ ਨਿਰਦਈ ਮਾਰੀਚ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਬੁਰੀ ਹੈ, ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਬਹਵੋऽਨੇਨ ਮृਗਯਾਯਾਂ ਜਨਾਧਿਪਾਃ। ਨਿਹਤਾਃ ਪਰਮੇष੍ਵਾਸਾਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਵਧ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਂ ਮृਗਃ
ਇਸ ਮ੍ਰਿਗ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਰਾਜੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਉਠੇ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ; ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਮ੍ਰਿਗ ਮਾਰਨਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਸ੍ਤਾਦਿਹ ਵਾਤਾਪਿਃ ਪਰਿਭੂਯ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ। ਉਦਰਸ੍ਥੋ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਹਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਗਰ੍ਭੋऽਸ਼੍ਵਤਰੀਮਿਵ
ਇਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਤਾਪੀ ਨੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਠੱਗ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚੋਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜੇ ਦਾ ਬੱਚਾ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।
ਸ ਕਦਾਚਿਚ੍ਚਿਰਾਲ੍ਲੋਭਾਦਾਸਸਾਦ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਂ ਤੇਜਸਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਬਭੂਵ ਹ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ, ਵਾਤਾਪੀ ਨੇ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਭੋਜਨ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਯਾਵਿਗਣ੍ਯ ਵਾਤਾਪੇ ਪਰਿਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇਜਸਾ। ਜੀਵਲੋਕੇ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਸਿ ਜਰਾਂ ਗਤਃ
ਵਾਤਾਪੀ, ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਠੱਗੇ ਤੇ ਹਰਾਏ ਗਏ; ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਬੁਢਾਪੇ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਤਦ੍ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਨ ਭਵੇਦੇਵ ਵਾਤਾਪਿਰਿਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ। ਮਦ੍ਵਿਧਂ ਯੋऽਤਿਮਨ੍ਯੇਤ ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯਂ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਕੋਈ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਨੂੰ ਤਿਰਸਕਾਰ ਕਰੇ, ਉਹ ਅਸਲ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਤਾਪੀ ਸੀ।
ਭਵੇਦ੍ਧਤੋऽਯਂ ਵਾਤਾਪਿਰਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨੇਵ ਮਾ ਗਤਃ। ਇਹ ਤ੍ਵਂ ਭਵ ਸਂਨਦ੍ਧੋ ਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ ਮੈਥਿਲੀਮ੍
ਉਹ ਵਾਤਾਪੀ ਵਾਂਗ ਅੰਤ ਪਾਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਗਸਤ ਨੇ ਵਾਤਾਪੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ, ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਤੇ ਚੌਕਸ ਹੋ ਕੇ ਮੈਥਿਲੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਅਸ੍ਯਾਮਾਯਤ੍ਤਮਸ੍ਮਾਕਂ ਯਤ੍ ਕृਤ੍ਯਂ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ। ਅਹਮੇਨਂ ਵਧਿष੍ਯਾਮਿ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਾਮ੍ਯਥਵਾ ਮृਗਮ੍
ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਤਨ, ਇੱਥੇ ਸਾਡਾ ਕਰਤਵ ਹੈ ਸੀਤਾ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ ਜਾਂ ਫੜ ਲਵਾਂਗਾ।
ਯਾਵਦ੍ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਮृਗਮਾਨਯਿਤੁਂ ਦ੍ਰੁਤਮ੍। ਪਸ਼੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਮृਗਤ੍ਵਚਿ ਗਤਾਂ ਸ੍ਪृਹਾਮ੍
ਸੌਮਿਤ੍ਰ, ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ ਮ੍ਰਿਗ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੇਖ ਕਿ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤ ਖਾਲ ਲਈ ਕਿੰਨੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।