ਔष੍ਣ੍ਯਂ ਤਥਾ ਵਿਕ੍ਰਮਂ ਚ ਸੌਮ੍ਯਂ ਦਣ੍ਡਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਤਾਮ੍। ਧਾਰਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਰਾਜਾਨਃ ਕ੍ਸ਼ਣਦਾਚਰ
ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਅੱਗ ਦੀ ਤਾਪ, ਸ਼ਕਤੀ, ਨਰਮੀ, ਸਜ਼ਾ ਤੇ ਦਇਆ ਵਾਲੇ ਗੁਣ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਦੇਵਤੇ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਵਵਸ੍ਥਾਸੁ ਮਾਨ੍ਯਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਦਾ। ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਧਰ੍ਮਮਵਿਜ੍ਞਾਯ ਕੇਵਲਂ ਮੋਹਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਹਾਲਤ 'ਚ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਆਦਰ ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਤੂੰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਿਰਫ ਭਟਕਾਵੇ 'ਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਭ੍ਯਾਗਤਂ ਤੁ ਦੌਰਾਤ੍ਮ੍ਯਾਤ੍ ਪਰੁषਂ ਵਦਸੀਦृਸ਼ਮ੍। ਗੁਣਦੋषੌ ਨ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਚਾਤ੍ਮਨਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਮੰਦ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਅਜਿਹੀਆਂ ਰੁੱਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਗੁਣ-ਅਉਗੁਣ ਜਾਂ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਦਾ, ਰਾਖਸ਼।
ਮਯੋਕ੍ਤਮਪਿ ਚੈਤਾਵਤ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮ। ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਸ ਭਵਾਨ੍ ਕृਤ੍ਯੇ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਹੌਲੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ; ਹੁਣ ਇਸ ਕੰਮ 'ਚ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰਨੀ ਹੀ ਪਵੇਗੀ।
ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸਾਹਾਯ੍ਯੇ ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ। ਸੌਵਰ੍ਣਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮृਗੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਚਿਤ੍ਰੋ ਰਜਤਬਿਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਹੁਣ ਸੁਣ, ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਤੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹਿਰਨ ਬਣ ਕੇ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਚਿੱਟੇ ਧੱਬਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਆਸ਼੍ਰਮੇ ਤਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸੀਤਾਯਾਃ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਚਰ। ਪ੍ਰਲੋਭਯਿਤ੍ਵਾ ਵੈਦੇਹੀਂ ਯਥੇष੍ਟਂ ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਰਾਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਚ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਘੁੰਮ, ਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਲੁਭਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾ ਜਾ।
ਤ੍ਵਾਂ ਹਿ ਮਾਯਾਮਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਜਾਤਵਿਸ੍ਮਯਾ। ਆਨਯੈਨਮਿਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਰਾਮਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਮੈਥਿਲੀ
ਜਦੋਂ ਮੈਥਿਲੀ ਤੈਨੂੰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਜਾਦੂਈ ਹਿਰਨ ਵਾਂਗ, ਵੇਖੇਗੀ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਫ਼ੌਰਨ ਕਹੇਗੀ, 'ਇਹ ਲਿਆ ਦੇ!'
ਅਪਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਚ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੇ ਦੂਰਂ ਗਤ੍ਵਾਪ੍ਯੁਦਾਹਰ। ਹਾ ਸੀਤੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਤ੍ਯੇਵਂ ਰਾਮਵਾਕ੍ਯਾਨੁਰੂਪਕਮ੍
ਤੇ ਜਦੋਂ ਕਕੁਤਸਥ ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾਵੇ, ਤੂੰ 'ਹਾ ਸੀਤੇ! ਲਕਸ਼ਮਣ!' ਰਾਮ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਪੂਕਾਰ ਕੇ ਬੁਲਾ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮਪਦਵੀਂ ਸੀਤਯਾ ਚ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ। ਅਨੁਗਚ੍ਛਤਿ ਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰਪਿ ਸੌਹृਦਾਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੇ ਸੀਤਾ ਵਲੋਂ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੀ ਦੋਸਤੀ ਕਰਕੇ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ ਰਾਮ ਦੀ ਰਾਹ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਅਪਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਚ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇ ਚ ਯਥਾਸੁਖਮ੍। ਆਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਵੈਦੇਹੀਂ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਚੀਮਿਵ
ਜਦੋਂ ਕਕੁਤਸਥ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਮੈਂ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਵਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਸ਼ਚੀ ਨੂੰ ਲਿਆ ਸੀ।
ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਿਦਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਯਥੇष੍ਟਂ ਗਚ੍ਛ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ। ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮਾਰੀਚ ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾ, ਤੂੰ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੇ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ; ਮਾਰੀਚਾ, ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਗਚ੍ਛ ਸੌਮ੍ਯ ਸ਼ਿਵਂ ਮਾਰ੍ਗਂ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਿਵृਦ੍ਧਯੇ। ਅਹਂ ਤ੍ਵਾਨੁਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਸਰਥੋ ਦਣ੍ਡਕਾਵਨਮ੍
ਸੋਹਣੇ, ਤੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਰਥ ਨਾਲ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਵਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੀਤਾਮਯੁਦ੍ਧੇਨ ਵਞ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਘਵਮ੍। ਲਙ੍ਕਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਕृਤਕਾਰ੍ਯਃ ਸਹ ਤ੍ਵਯਾ
ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਤੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਠੱਗ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲੰਕਾ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਨੋ ਚੇਤ੍ ਕਰੋषਿ ਮਾਰੀਚ ਹਨ੍ਮਿ ਤ੍ਵਾਮਹਮਦ੍ਯ ਵੈ। ਏਤਤ੍ ਕਾਰ੍ਯਮਵਸ਼੍ਯਂ ਮੇ ਬਲਾਦਪਿ ਕਰਿष੍ਯਸਿ। ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਪ੍ਰਤਿਕੂਲਸ੍ਥੋ ਨ ਜਾਤੁ ਸੁਖਮੇਧਤੇ
ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਮਾਰੀਚਾ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ। ਜੋ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਕਦੇ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ।
ਆਸਾਦ੍ਯ ਤਂ ਜੀਵਿਤਸਂਸ਼ਯਸ੍ਤੇ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਧ੍ਰੁਵੋ ਹ੍ਯਦ੍ਯ ਮਯਾ ਵਿਰੁਧ੍ਯਤਃ। ਏਤਦ੍ ਯਥਾਵਤ੍ ਪਰਿਗਣ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਯਦਤ੍ਰ ਪਥ੍ਯਂ ਕੁਰੁ ਤਤ੍ਤਥਾ ਤ੍ਵਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰੇਂਗਾ, ਤੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਖਤਰੇ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇਗੀ; ਅੱਜ ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਮੌਤ ਪੱਕੀ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਜੋ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਕਰ।
thumb|ਏਕਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਵਿਚ ਇਕਤਾਲੀਸਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਆਜ੍ਞਪ੍ਤੋ ਰਾਵਣੇਨੇਤ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਂ ਚ ਰਾਜਵਤ੍। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪਰੁषਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਃਸ਼ਙ੍ਕੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਮ੍
ਰਾਵਣ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ, ਤੇ ਰਾਜ-ਮਾਰਗ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧਤਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਾਰੀਚਾ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਕੇਨਾਯਮੁਪਦਿष੍ਟਸ੍ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਣਾ। ਸਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਸਾਮਾਤ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਸ਼ਾਚਰ
ਕੌਣ ਤੇਨੂੰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ, ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਤੇ ਤੇਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੰਦ ਕਰਮ ਵਾਲਾ ਹੈਂ?
ਕਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸੁਖਿਨਾ ਰਾਜਨ੍ ਨਾਭਿਨਨ੍ਦਤਿ ਪਾਪਕृਤ੍। ਕੇਨੇਦਮੁਪਦਿष੍ਟਂ ਤੇ ਮृਤ੍ਯੁਦ੍ਵਾਰਮੁਪਾਯਤਃ
ਕੌਣ, ਰਾਜੇ, ਜੋ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ, ਮੰਦ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਵਾਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ? ਕੌਣ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਮੌਤ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਦੱਸਿਆ?
ਸ਼ਤ੍ਰਵਸ੍ਤਵ ਸੁਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਹੀਨਵੀਰ੍ਯਾ ਨਿਸ਼ਾਚਰ। ਇਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਮੁਪਰੁਦ੍ਧਂ ਬਲੀਯਸਾ
ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ, ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਕੇਨੇਦਮੁਪਦਿष੍ਟਂ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰੇਣਾਹਿਤਬੁਦ੍ਧਿਨਾ। ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਮਿਚ੍ਛਤਿ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਂ ਸ੍ਵਕृਤੇਨ ਨਿਸ਼ਾਚਰ
ਕੌਣ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, ਕਿਸੇ ਘਟੀਆ ਤੇ ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ?
ਵਧ੍ਯਾਃ ਖਲੁ ਨ ਵਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਚਿਵਾਸ੍ਤਵ ਰਾਵਣ। ਯੇ ਤ੍ਵਾਮੁਤ੍ਪਥਮਾਰੂਢਂ ਨ ਨਿਗृਹ੍ਣਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਰਾਵਣ, ਤੇਰੇ ਉਹ ਮੰਤਰੀ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਗਲਤ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਅਮਾਤ੍ਯੈਃ ਕਾਮਵृਤ੍ਤੋ ਹਿ ਰਾਜਾ ਕਾਪਥਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਨਿਗ੍ਰਾਹ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਸਦ੍ਭਿਃ ਸ ਨਿਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋ ਨ ਗृਹ੍ਯਸੇ
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗਲਤ ਰਾਹ ਪੈ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਰਿਹਾ।
ਧਰ੍ਮਮਰ੍ਥਂ ਚ ਕਾਮਂ ਚ ਯਸ਼ਸ਼੍ਚ ਜਯਤਾਂ ਵਰ। ਸ੍ਵਾਮਿਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਸਚਿਵਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਨਿਸ਼ਾਚਰ
ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੰਤਰੀ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਧਰਮ, ਧਨ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ।
ਵਿਪਰ੍ਯਯੇ ਤੁ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵ੍ਯਰ੍ਥਂ ਭਵਤਿ ਰਾਵਣ। ਵ੍ਯਸਨਂ ਸ੍ਵਾਮਿਵੈਗੁਣ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤੀਤਰੇ ਜਨਾਃ
ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਲਟ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਰਾਵਣ, ਇਹ ਸਭ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਕਰਕੇ ਦੁੱਖ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜਮੂਲੋ ਹਿ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਯਸ਼ਸ਼੍ਚ ਜਯਤਾਂ ਵਰ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਵਵਸ੍ਥਾਸੁ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਵ੍ਯਾ ਨਰਾਧਿਪਾਃ
ਧਰਮ ਤੇ ਯਸ਼ ਦਾ ਮੂਲ ਰਾਜਾ ਹੀ ਹੈ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ; ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਪਾਲਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਨ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਨਿਸ਼ਾਚਰ। ਨ ਚਾਤਿਪ੍ਰਤਿਕੂਲੇਨ ਨਾਵਿਨੀਤੇਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ
ਰਾਜ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕਠੋਰ ਜਾਂ ਬੇਅਦਬ, ਬਹੁਤ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਚਲਾ ਸਕਦਾ, ਹੇ ਰਾਕਸ਼ਸ।
ਯੇ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਮਨ੍ਤ੍ਰਾਃ ਸਚਿਵਾ ਭੁਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਹ ਤੇਨ ਵੈ। ਵਿषਮੇषੁ ਰਥਾਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮਨ੍ਦਸਾਰਥਯੋ ਯਥਾ
ਜਿਹੜੇ ਮੰਤਰੀ ਕਠੋਰ ਸਲਾਹ ਦੇਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਐਸੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵੇਲੇ ਤੇਜ਼ ਰਥ ਨੂੰ ਸੁਸਤ ਰਥੀ ਵਾਂਗ ਜਲਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬਹਵਃ ਸਾਧਵੋ ਲੋਕੇ ਯੁਕ੍ਤਧਰ੍ਮਮਨੁष੍ਠਿਤਾਃ। ਪਰੇषਾਮਪਰਾਧੇਨ ਵਿਨष੍ਟਾਃ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਾਃ
ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਈ ਨੇਕ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਹੀ ਧਰਮ ਅਮਲ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰਿਆਂ ਸਮੇਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਸ੍ਵਾਮਿਨਾ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲੇਨ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਰਾਵਣ। ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾ ਨ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੇ ਮੇषਾ ਗੋਮਾਯੁਨਾ ਯਥਾ
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀ ਤੇ ਕਠੋਰ ਮਾਲਕ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਵਣ, ਉਹ ਵਧਦੀ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਭੇੜਾਂ ਨੂੰ ਗਿੱਦੜ ਦੀ ਹਫਾਜਤ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।