ਅਹਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਜ੍ਞੋ ਨ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੇਨ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਮਮ੍। ਬਲਿਂ ਵਾ ਨਮੁਚਿਂ ਵਾਪਿ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਧਿ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਤਾਂ ਬਲੀ ਜਾਂ ਨਾਮੁਚੀ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਰਣੇ ਰਾਮੇਣ ਯੁਦ੍ਧਸ੍ਵ ਕ੍ਸ਼ਮਾਂ ਵਾ ਕੁਰੁ ਰਾਵਣ। ਨ ਤੇ ਰਾਮਕਥਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਯਦਿ ਮਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਰਾਵਣ, ਜੇ ਲੜਨਾ ਚਾਹੁਂਦਾ ਹੈਂ ਤਾਂ ਰਾਮ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ, ਜਾਂ ਧੀਰਜ ਰੱਖ। ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁਂਦਾ ਹੈਂ ਤਾਂ ਰਾਮ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰ।
ਬਹਵਃ ਸਾਧਵੋ ਲੋਕੇ ਯੁਕ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਮਨੁष੍ਠਿਤਾਃ। ਪਰੇषਾਮਪਰਾਧੇਨ ਵਿਨष੍ਟਾਃ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਾਃ
ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨੇਕ ਲੋਕ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀ ਸਮੇਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਸੋऽਹਂ ਪਰਾਪਰਾਧੇਨ ਵਿਨਸ਼ੇਯਂ ਨਿਸ਼ਾਚਰ। ਕੁਰੁ ਯਤ੍ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਨਾਨੁਯਾਮਿ ਵੈ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਫਿਰਣ ਵਾਲੇ, ਹੋਰ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ; ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪਿੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।
ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਹਿ ਮਹਾਤੇਜਾ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਅਪਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਲੋਕਸ੍ਯ ਭਵੇਦਨ੍ਤਕਰੋऽਪਿ ਹਿ
ਰਾਮ ਮਹਾਨ ਤੇਜ, ਮਹਾਨ ਹੌਸਲੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਸ਼ੂਰ੍ਪਣਖਾਹੇਤੋਰ੍ਜਨਸ੍ਥਾਨਗਤਃ ਖਰਃ। ਅਤਿਵृਤ੍ਤੋ ਹਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਰਾਮੇਣਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ। ਅਤ੍ਰ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਕੋ ਰਾਮਸ੍ਯ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਃ
ਜੇ ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਖਰ ਜਨਸਥਾਨ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਮ ਆਸਾਨ ਹਨ, ਤਾਂ ਦੱਸ, ਰਾਮ ਦੀ ਕੀ ਗਲਤੀ ਹੈ?
ਇਦਂ ਵਚੋ ਬਨ੍ਧੁਹਿਤਾਰ੍ਥਿਨਾ ਮਯਾ ਯਥੋਚ੍ਯਮਾਨਂ ਯਦਿ ਨਾਭਿਪਤ੍ਸ੍ਯਸੇ। ਸਬਾਨ੍ਧਵਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਜੀਵਿਤਂ ਰਣੇ ਹਤੋऽਦ੍ਯ ਰਾਮੇਣ ਸ਼ਰੈਰਜਿਹ੍ਮਗੈਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ, ਤੇਰੇ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕਹੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਗਵਾ ਲੈਣਗੇ, ਅੱਜ ਰਾਮ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਵੋਗੇ।
thumb|ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯ ਕਾਂਡ ਦਾ ਚਾਲੀਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਮਾਰੀਚਸ੍ਯ ਤੁ ਤਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਰਾਵਣਃ। ਉਕ੍ਤੋ ਨ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਮਰ੍ਤੁਕਾਮ ਇਵੌषਧਮ੍
ਮਾਰੀਚਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਠੀਕ ਤੇ ਸਹੀ ਸੀ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਦਵਾਈ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਪਥ੍ਯਹਿਤਵਕ੍ਤਾਰਂ ਮਾਰੀਚਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪਰੁषਂ ਵਾਕ੍ਯਮਯੁਕ੍ਤਂ ਕਾਲਚੋਦਿਤਃ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੇ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਮਾਰੀਚਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਭਲਾ ਤੇ ਸਹੀ ਸਲਾਹ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਠੋਰ ਤੇ ਅਣਉਚਿਤ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਦੁष੍ਕੁਲੈਤਦਯੁਕ੍ਤਾਰ੍ਥਂ ਮਾਰੀਚ ਮਯਿ ਕਥ੍ਯਤੇ। ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿष੍ਫਲਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਬੀਜਮੁਪ੍ਤਮਿਵੋषਰੇ
ਮਾਰੀਚਾ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਇਹ ਗੱਲ ਬੇਕਾਰ ਤੇ ਅਣਜਾਇਜ਼ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਨਿਕੰਮੇ ਘਰ ਤੋਂ ਆਈ ਹੈ। ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਵਿਅਰਥ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰੱਖੜੀ ਜ਼ਮੀਨ 'ਚ ਬੀਜ ਪਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਤ੍ਵਦ੍ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ਨ ਤੁ ਮਾਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਭੇਤ੍ਤੁਂ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਮੂਰ੍ਖਸ੍ਯ ਪਾਪਸ਼ੀਲਸ੍ਯ ਮਾਨੁषਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਤੇਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗ 'ਚ ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮੂਰਖ ਤੇ ਪਾਪੀ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਹृਦੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਤਥਾ। ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਕृਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਨਮੇਕਪਦੇ ਗਤਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ, ਰਾਜ, ਮਾਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੀ ਆਮ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਇਕੱਲਾ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ—
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਤੁ ਮਯਾ ਤਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ ਖਰਘਾਤਿਨਃ। ਪ੍ਰਾਣੈਃ ਪ੍ਰਿਯਤਰਾ ਸੀਤਾ ਹਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਤਵ ਸਂਨਿਧੌ
ਖਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਰਾਮ ਨਾਲ ਜੰਗ 'ਚ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜ਼ਰੂਰ ਚੁੱਕ ਲੈਣੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਮੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਹृਦਿ ਮਾਰੀਚ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਨ ਵ੍ਯਾਵਰ੍ਤਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰਪਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਮਾਰੀਚਾ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ 'ਚ ਇਹ ਨਿਸਚਾ ਪੱਕਾ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਰਾਖਸ਼ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਟਾ ਸਕਦੇ।
ਦੋषਂ ਗੁਣਂ ਵਾ ਸਮ੍ਪृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਅਪਾਯਂ ਵਾ ਉਪਾਯਂ ਵਾ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯੇ
ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਗੁਣ ਜਾਂ ਔਗੁਣ, ਖਤਰਾ ਜਾਂ ਮੌਕਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਕੰਮ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਲਈ।
ਸਮ੍ਪृष੍ਟੇਨ ਤੁ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸਚਿਵੇਨ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ। ਉਦ੍ਯਤਾਞ੍ਜਲਿਨਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਯ ਇਚ੍ਛੇਦ੍ ਭੂਤਿਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਪੁੱਛੇ, ਤਾਂ ਸਮਝਦਾਰ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਕ੍ਯਮਪ੍ਰਤਿਕੂਲਂ ਤੁ ਮृਦੁਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ੁਭਂ ਹਿਤਮ੍। ਉਪਚਾਰੇਣ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਨਰਮ, ਚੰਗੀਆਂ, ਭਲਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨਾ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ।
ਸਾਵਮਰ੍ਦਂ ਤੁ ਯਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਥਵਾ ਹਿਤਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਨਾਭਿਨਨ੍ਦੇਤ ਤਦ੍ ਰਾਜਾ ਮਾਨਾਰ੍ਥੀ ਮਾਨਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਗੱਲ ਰੁੱਖੀ ਜਾਂ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਇਜ਼ਤ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਾਜਾ ਆਦਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਪਞ੍ਚ ਰੂਪਾਣਿ ਰਾਜਾਨੋ ਧਾਰਯਨ੍ਤ੍ਯਮਿਤੌਜਸਃ। ਅਗ੍ਨੇਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੋਮਸ੍ਯ ਯਮਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਚ
ਅਤੁੱਟ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਪੰਜ ਰੂਪ ਧਾਰਦੇ ਹਨ: ਅੱਗ, ਇੰਦ੍ਰ, ਸੋਮ, ਯਮ ਤੇ ਵਰੁਣ।
ਔष੍ਣ੍ਯਂ ਤਥਾ ਵਿਕ੍ਰਮਂ ਚ ਸੌਮ੍ਯਂ ਦਣ੍ਡਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਤਾਮ੍। ਧਾਰਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਰਾਜਾਨਃ ਕ੍ਸ਼ਣਦਾਚਰ
ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਅੱਗ ਦੀ ਤਾਪ, ਸ਼ਕਤੀ, ਨਰਮੀ, ਸਜ਼ਾ ਤੇ ਦਇਆ ਵਾਲੇ ਗੁਣ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਦੇਵਤੇ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਵਵਸ੍ਥਾਸੁ ਮਾਨ੍ਯਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਦਾ। ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਧਰ੍ਮਮਵਿਜ੍ਞਾਯ ਕੇਵਲਂ ਮੋਹਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਹਾਲਤ 'ਚ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਆਦਰ ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਤੂੰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਿਰਫ ਭਟਕਾਵੇ 'ਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਭ੍ਯਾਗਤਂ ਤੁ ਦੌਰਾਤ੍ਮ੍ਯਾਤ੍ ਪਰੁषਂ ਵਦਸੀਦृਸ਼ਮ੍। ਗੁਣਦੋषੌ ਨ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਚਾਤ੍ਮਨਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਮੰਦ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਅਜਿਹੀਆਂ ਰੁੱਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਗੁਣ-ਅਉਗੁਣ ਜਾਂ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਦਾ, ਰਾਖਸ਼।
ਮਯੋਕ੍ਤਮਪਿ ਚੈਤਾਵਤ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮ। ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਸ ਭਵਾਨ੍ ਕृਤ੍ਯੇ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਹੌਲੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ; ਹੁਣ ਇਸ ਕੰਮ 'ਚ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰਨੀ ਹੀ ਪਵੇਗੀ।
ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸਾਹਾਯ੍ਯੇ ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ। ਸੌਵਰ੍ਣਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮृਗੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਚਿਤ੍ਰੋ ਰਜਤਬਿਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਹੁਣ ਸੁਣ, ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਤੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹਿਰਨ ਬਣ ਕੇ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਚਿੱਟੇ ਧੱਬਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਆਸ਼੍ਰਮੇ ਤਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸੀਤਾਯਾਃ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਚਰ। ਪ੍ਰਲੋਭਯਿਤ੍ਵਾ ਵੈਦੇਹੀਂ ਯਥੇष੍ਟਂ ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਰਾਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਚ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਘੁੰਮ, ਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਲੁਭਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾ ਜਾ।
ਤ੍ਵਾਂ ਹਿ ਮਾਯਾਮਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਜਾਤਵਿਸ੍ਮਯਾ। ਆਨਯੈਨਮਿਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਰਾਮਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਮੈਥਿਲੀ
ਜਦੋਂ ਮੈਥਿਲੀ ਤੈਨੂੰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਜਾਦੂਈ ਹਿਰਨ ਵਾਂਗ, ਵੇਖੇਗੀ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਫ਼ੌਰਨ ਕਹੇਗੀ, 'ਇਹ ਲਿਆ ਦੇ!'
ਅਪਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਚ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੇ ਦੂਰਂ ਗਤ੍ਵਾਪ੍ਯੁਦਾਹਰ। ਹਾ ਸੀਤੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਤ੍ਯੇਵਂ ਰਾਮਵਾਕ੍ਯਾਨੁਰੂਪਕਮ੍
ਤੇ ਜਦੋਂ ਕਕੁਤਸਥ ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾਵੇ, ਤੂੰ 'ਹਾ ਸੀਤੇ! ਲਕਸ਼ਮਣ!' ਰਾਮ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਪੂਕਾਰ ਕੇ ਬੁਲਾ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮਪਦਵੀਂ ਸੀਤਯਾ ਚ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ। ਅਨੁਗਚ੍ਛਤਿ ਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰਪਿ ਸੌਹृਦਾਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੇ ਸੀਤਾ ਵਲੋਂ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੀ ਦੋਸਤੀ ਕਰਕੇ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ ਰਾਮ ਦੀ ਰਾਹ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਅਪਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਚ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇ ਚ ਯਥਾਸੁਖਮ੍। ਆਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਵੈਦੇਹੀਂ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਚੀਮਿਵ
ਜਦੋਂ ਕਕੁਤਸਥ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਮੈਂ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਵਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਸ਼ਚੀ ਨੂੰ ਲਿਆ ਸੀ।