ਤਨ੍ਮਯਾ ਵਾਰ੍ਯਮਾਣਸ੍ਤੁ ਯਦਿ ਰਾਮੇਣ ਵਿਗ੍ਰਹਮ੍। ਕਰਿष੍ਯਸ੍ਯਾਪਦਾਂ ਘੋਰਾਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨ ਸ਼ਿष੍ਯਸਿ
ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਰਾਮ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰੋਂਗੇ, ਤਾਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਆਉਣਗੀਆਂ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਬਚ ਨਹੀਂ ਪਾਵੋਗੇ।
ਕ੍ਰੀਡਾਰਤਿਵਿਧਿਜ੍ਞਾਨਾਂ ਸਮਾਜੋਤ੍ਸਵਦਰ੍ਸ਼ਿਨਾਮ੍। ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਚੈਵ ਸਂਤਾਪਮਨਰ੍ਥਂ ਚਾਹਰਿष੍ਯਸਿ
ਤੁਸੀਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ, ਜੋ ਖੇਡਾਂ, ਰਸ, ਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਥਿਆਂ ਤੇ ਮੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਬੇਕਾਰ ਮੁਸੀਬਤ ਲਿਆਓਗੇ।
ਹਰ੍ਮ੍ਯਪ੍ਰਾਸਾਦਸਮ੍ਬਾਧਾਂ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍। ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਵਿਨष੍ਟਾਂ ਮੈਥਿਲੀਕृਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਮਹਲਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਮੈਥਿਲੀ ਲਈ ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ ਵੇਖੋਗੇ।
ਅਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੋऽਪਿ ਪਾਪਾਨਿ ਸ਼ੁਚਯਃ ਪਾਪਸਂਸ਼੍ਰਯਾਤ੍। ਪਰਪਾਪੈਰ੍ਵਿਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾ ਨਾਗਹ੍ਰਦੇ ਯਥਾ
ਜੋ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਜਿਵੇਂ ਮੱਛੀਆਂ ਅਜਗਰ ਵਾਲੇ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦਿਵ੍ਯਚਨ੍ਦਨਦਿਗ੍ਧਾਙ੍ਗਾਨ੍ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਨ੍। ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਯਭਿਹਤਾਨ੍ ਭੂਮੌ ਤਵ ਦੋषਾਤ੍ ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍
ਤੂੰ ਦੇਖੇਗਾ ਕਿ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਜ਼ਰੀਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਕਰਤੂਤ ਕਰਕੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਮਾਰੇ ਪਏ ਹੋਣਗੇ।
ਹृਤਦਾਰਾਨ੍ ਸਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ ਵਿਦ੍ਰਵਤੋ ਦਿਸ਼ਃ। ਹਤਸ਼ੇषਾਨਸ਼ਰਣਾਨ੍ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਨ੍
ਤੂੰ ਦੇਖੇਗਾ ਕਿ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਛੀਨ ਲਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਬਚੇ ਹੋਏ ਬੇਸਹਾਰੇ ਤੇ ਆਸਰਾ-ਹੀਣ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ਼ਰਜਾਲਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਮਗ੍ਨਿਜ੍ਵਾਲਾਸਮਾਵृਤਾਮ੍। ਪ੍ਰਦਗ੍ਧਭਵਨਾਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਦੇਖੇਗਾ, ਜੋ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਵਿੱਚ ਲਪਟੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਸਾਰੇ ਸੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਪਰਦਾਰਾਭਿਮਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਤੁ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ ਪਾਪਤਰਂ ਮਹਤ੍। ਪ੍ਰਮਦਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਵ ਰਾਜਨ੍ ਪਰਿਗ੍ਰਹੇ
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਹਥਿਆਉਣ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਔਰਤਾਂ ਹਨ।
ਭਵ ਸ੍ਵਦਾਰਨਿਰਤਃ ਸ੍ਵਕੁਲਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍। ਮਾਨਂ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਚ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਜੀਵਿਤਂ ਚੇष੍ਟਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਹੀ ਲਗਨ ਰੱਖ, ਆਪਣਾ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ, ਆਪਣੀ ਇਜ਼ਤ, ਵਧਾਈ, ਰਾਜ ਤੇ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਜੀਵਨ ਬਚਾ।
ਕਲਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਸੌਮ੍ਯਾਨਿ ਮਿਤ੍ਰਵਰ੍ਗਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਯਦੀਚ੍ਛਸਿ ਚਿਰਂ ਭੋਕ੍ਤੁਂ ਮਾ ਕृਥਾ ਰਾਮਵਿਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਆਪਣੀਆਂ ਸੁਖਦਾਈ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਜੀਵੇਂ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਾ ਕਰ।
ਨਿਵਾਰ੍ਯਮਾਣਃ ਸੁਹृਦਾ ਮਯਾ ਭृਸ਼ਂ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਸੀਤਾਂ ਯਦਿ ਧਰ੍षਯਿष੍ਯਸਿ। ਗਮਿष੍ਯਸਿ ਕ੍ਸ਼ੀਣਬਲਃ ਸਬਾਨ੍ਧਵੋ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਰਾਮਸ਼ਰਾਸ੍ਤਜੀਵਿਤਃ
ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦੋਸਤ ਹੋ ਕੇ ਬਹੁਤ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਤੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਘੱਟ ਹੋਈ ਤਾਕਤ ਸਮੇਤ, ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ।
thumb|ਏਕੋਨਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕੋਨਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਹੁਣ ਉਨਤਾਲੀਸਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਵਿੱਚ, ਉਨਤਾਲੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਏਵਮਸ੍ਮਿ ਤਦਾ ਮੁਕ੍ਤਃ ਕਥਂਚਿਤ੍ ਤੇਨ ਸਂਯੁਗੇ। ਇਦਾਨੀਮਪਿ ਯਦ੍ ਵृਤ੍ਤਂ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਯਦੁਤ੍ਤਰਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਛੁਟ ਗਿਆ ਸੀ। ਹੁਣ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਅਗਲਾ ਹਾਲ ਸੁਣ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਭ੍ਯਾਮਹਂ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣਸ੍ਤਥਾਕृਤਃ। ਸਹਿਤੋ ਮृਗਰੂਪਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਦਣ੍ਡਕਾਵਨੇ
ਮੈਂ, ਦੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਹਮਲਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਥੱਕਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦੰਡਕਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੀਪ੍ਤਜਿਹ੍ਵੋ ਮਹਾਦਂष੍ਟ੍ਰਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼ृਙ੍ਗੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਵ੍ਯਚਰਨ੍ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯਂ ਮਾਂਸਭਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਮृਗਃ
ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕਦੀ ਜੀਭ, ਵੱਡੇ ਦੰਦ, ਤਿੱਖੇ ਸਿੰਗ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਮੈਂ ਦੰਡਕਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਜਾਨਵਰ ਬਣ ਕੇ ਮਾਂਸ ਖਾਂਦਾ ਫਿਰਦਾ ਸੀ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਚੈਤ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਰਾਵਣ। ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਘੋਰੋ ਵ੍ਯਚਰਂਸ੍ਤਾਪਸਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਧਰ੍षਯਨ੍
ਯਜਨ-ਸਥਾਨਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖਾਂ 'ਤੇ, ਹੇ ਰਾਵਣ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣਾ ਹੋ ਕੇ, ਤਪਸੀਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਫਿਰਦਾ ਸੀ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯੇ ਤਾਪਸਾਨ੍ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਃ। ਰੁਧਿਰਾਣਿ ਪਿਬਂਸ੍ਤੇषਾਂ ਤਨ੍ਮਾਂਸਾਨਿ ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍
ਦੰਡਕਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਤਪਸੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀਦਾ ਤੇ ਮਾਂਸ ਖਾਂਦਾ ਸੀ।
ऋषਿਮਾਂਸਾਸ਼ਨਃ ਕ੍ਰੂਰਸ੍ਤ੍ਰਾਸਯਨ੍ ਵਨਗੋਚਰਾਨ੍। ਤਦਾ ਰੁਧਿਰਮਤ੍ਤੋऽਹਂ ਵ੍ਯਚਰਂ ਦਣ੍ਡਕਾਵਨਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਮਾਂਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਕਠੋਰ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ, ਮੈਂ ਖੂਨ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦੰਡਕਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦਾ ਸੀ।
ਤਦਾਹਂ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯੇ ਵਿਚਰਨ੍ ਧਰ੍ਮਦੂषਕਃ। ਆਸਾਦਯਂ ਤਦਾ ਰਾਮਂ ਤਾਪਸਂ ਧਰ੍ਮਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਦੰਡਕਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਤਪਸੀ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਆਸਰੇ ਸੀ।
ਵੈਦੇਹੀਂ ਚ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਚ ਮਹਾਰਥਮ੍। ਤਾਪਸਂ ਨਿਯਤਾਹਾਰਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਮ੍
ਮੈਂ ਵੈਦੇਹੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਸੀ, ਉਹ ਤਪਸੀ, ਜੋ ਸੰਜਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਦੇਖਿਆ।
ਸੋऽਹਂ ਵਨਗਤਂ ਰਾਮਂ ਪਰਿਭੂਯ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਤਾਪਸੋऽਯਮਿਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਵੈਰਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਮੈਂ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਕੇ, ਤਪਸੀ ਸਮਝ ਕੇ, ਪੁਰਾਣੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਯਾਦ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਅਭ੍ਯਧਾਵਂ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼ृਙ੍ਗੋ ਮृਗਾਕृਤਿਃ। ਜਿਘਾਂਸੁਰਕृਤਪ੍ਰਜ੍ਞਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਹਾਰਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਮੈਂ, ਹਿਰਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤਿੱਖੇ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਮਾਰਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਪਿਛਲੇ ਵਾਰ ਦੇ ਵਾਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ।
ਤੇਨ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋ ਬਾਣਾਃ ਸ਼ਿਤਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਬਰ੍ਹਣਾਃ। ਵਿਕृष੍ਯ ਸੁਮਹਚ੍ਚਾਪਂ ਸੁਪਰ੍ਣਾਨਿਲਤੁਲ੍ਯਗਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤਿੱਖੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰ ਛੱਡੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਲਣ ਦੀ ਗਤੀ ਗਰੁੜ ਤੇ ਹਵਾ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਤੇ ਬਾਣਾ ਵਜ੍ਰਸਂਕਾਸ਼ਾਃ ਸੁਘੋਰਾ ਰਕ੍ਤਭੋਜਨਾਃ। ਆਜਗ੍ਮੁਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਰਯਃ ਸਂਨਤਪਰ੍ਵਣਃ
ਉਹ ਤੀਰ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਖੂਨ ਦੀ ਭੁੱਖ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਤਿੰਨੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਜੋੜ ਮੋੜ ਕੇ, ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਪਰਾਕ੍ਰਮਜ੍ਞੋ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸ਼ਠੋ ਦृष੍ਟਭਯਃ ਪੁਰਾ। ਸਮੁਤ੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਾਵੁਭੌ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੌ ਹਤੌ
ਰਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਚਲਾਕ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਡਰ ਵੇਖ ਚੁੱਕਾ, ਉਹ ਉੱਥੋਂ ਬਚ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਛੱਡੇ ਹੋਏ, ਦੋਵੇਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਸ਼ਰੇਣ ਮੁਕ੍ਤੋ ਰਾਮਸ੍ਯ ਕਥਂਚਿਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜੀਵਿਤਮ੍। ਇਹ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਿਤੋ ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਾਪਸੋऽਹਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਛੁੱਟ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿੰਦ ਬਚਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤਪਸੀ ਹੋ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਵृਕ੍ਸ਼ੇ ਵृਕ੍ਸ਼ੇ ਹਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚੀਰਕृष੍ਣਾਜਿਨਾਮ੍ਬਰਮ੍। ਗृਹੀਤਧਨੁषਂ ਰਾਮਂ ਪਾਸ਼ਹਸ੍ਤਮਿਵਾਨ੍ਤਕਮ੍
ਹਰ ਰੁੱਖ ਤੇ ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਚੀਰ ਤੇ ਕਾਲਾ ਹਿਰਨ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਪਾਸ ਫੜੀ ਹੋਈ।
ਅਪਿ ਰਾਮਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਭੀਤਃ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰਾਵਣ। ਰਾਮਭੂਤਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਮਰਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮੇ
ਰਾਵਣ, ਡਰ ਕੇ ਮੈਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਮ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਜੰਗਲ ਮੈਨੂੰ ਰਾਮ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਰਾਮਮੇਵ ਹਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰਹਿਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨਗਤਂ ਰਾਮਮੁਦ੍ਭ੍ਰਮਾਮਿ ਵਿਚੇਤਨਃ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਮੈਂ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਾਮ ਹੀ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ; ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਹੋਸ਼ ਗਵਾ ਕੇ ਭਟਕਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ।
ਰਕਾਰਾਦੀਨਿ ਨਾਮਾਨਿ ਰਾਮਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਵਣ। ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਚ ਰਥਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਤ੍ਰਾਸਂ ਜਨਯਨ੍ਤਿ ਮੇ
ਰਾਵਣ, 'ਰ' ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨਾਂ, ਰਤਨ ਤੇ ਰਥ—all ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਰਾਮ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।