ਤਂ ਤਥਾ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯੇ ਯਜ੍ਞਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਬਭੂਵੋਪਸ੍ਥਿਤੋ ਰਾਮਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਵਿਸ੍ਫਾਰਯਨ੍ ਧਨੁਃ
ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ, ਯਜਨ ਲਈ ਦਿੱਖਾ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਮ ਤਿਆਰ ਖੜਾ ਸੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤਣ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਜਾਤਵ੍ਯਞ੍ਜਨਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਬਾਲਃ ਸ਼੍ਯਾਮਃ ਸ਼ੁਭੇਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਏਕਵਸ੍ਤ੍ਰਧਰੋ ਧਨ੍ਵੀ ਸ਼ਿਖੀ ਕਨਕਮਾਲਯਾ
ਉਹ ਬਿਨਾ ਦਾਢੀ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਨੌਜਵਾਨ, ਚੰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਇਕ ਹੀ ਕਪੜਾ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ, ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਚੋਟੀ।
ਸ਼ੋਭਯਨ੍ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯਂ ਦੀਪ੍ਤੇਨ ਸ੍ਵੇਨ ਤੇਜਸਾ। ਅਦृਸ਼੍ਯਤ ਤਦਾ ਰਾਮੋ ਬਾਲਚਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵੋਦਿਤਃ
ਆਪਣੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ, ਰਾਮ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਵੇਂ ਉੱਗੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋऽਹਂ ਮੇਘਸਂਕਾਸ਼ਸ੍ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਕੁਣ੍ਡਲਃ। ਬਲੀ ਦਤ੍ਤਵਰੋ ਦਰ੍ਪਾਦਾਜਗਾਮਾਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਤਰਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੜ੍ਹਾ, ਤਪਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤੇਨ ਦृष੍ਟਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋऽਹਂ ਸਹਸੈਵੋਦ੍ਯਤਾਯੁਧਃ। ਮਾਂ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਧਨੁਃ ਸਜ੍ਯਮਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚਕਾਰ ਹ
ਜਦ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਵੇਖ ਲਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਡਰ ਦੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਅਵਜਾਨਨ੍ਨਹਂ ਮੋਹਾਦ੍ ਬਾਲੋऽਯਮਿਤਿ ਰਾਘਵਮ੍। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਾਂ ਵੇਦਿਮਭ੍ਯਧਾਵਂ ਕृਤਤ੍ਵਰਃ
ਮੈਂ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਹਲਕਾ ਸਮਝਿਆ, ਸੋਚਿਆ 'ਇਹ ਤਾਂ ਬੱਚਾ ਹੈ', ਤੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਦੀ ਯਜਨ-ਵੇਦੀ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਤੇਨ ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਬਾਣਃ ਸ਼ਿਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਬਰ੍ਹਣਃ। ਤੇਨਾਹਂ ਤਾਡਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਸ਼ਤਯੋਜਨੇ
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਤੀਰ ਛੱਡਿਆ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸੌ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਨੇਚ੍ਛਤਾ ਤਾਤ ਮਾਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਤਦਾ ਵੀਰੇਣ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਰਾਮਸ੍ਯ ਸ਼ਰਵੇਗੇਨ ਨਿਰਸ੍ਤੋ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਚੇਤਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹਿਆ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮੈਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮੇਰੀ ਹੋਸ਼ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਈ।
ਪਾਤਿਤੋऽਹਂ ਤਦਾ ਤੇਨ ਗਮ੍ਭੀਰੇ ਸਾਗਰਾਮ੍ਭਸਿ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਚਿਰਾਤ੍ ਤਾਤ ਲਙ੍ਕਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਗਤਃ ਪੁਰੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਗਹਿਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਹੋਸ਼ ਆਈ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਵਮਸ੍ਮਿ ਤਦਾ ਮੁਕ੍ਤਃ ਸਹਾਯਾਸ੍ਤੇ ਨਿਪਾਤਿਤਾਃ। ਅਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਰਾਮੇਣ ਬਾਲੇਨਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤਾਂ ਬਚ ਗਿਆ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਥੀ ਰਾਮ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਜਦ ਕਿ ਉਹ ਬੱਚਾ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਦਤ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਤਨ੍ਮਯਾ ਵਾਰ੍ਯਮਾਣਸ੍ਤੁ ਯਦਿ ਰਾਮੇਣ ਵਿਗ੍ਰਹਮ੍। ਕਰਿष੍ਯਸ੍ਯਾਪਦਾਂ ਘੋਰਾਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨ ਸ਼ਿष੍ਯਸਿ
ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਰਾਮ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰੋਂਗੇ, ਤਾਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਆਉਣਗੀਆਂ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਬਚ ਨਹੀਂ ਪਾਵੋਗੇ।
ਕ੍ਰੀਡਾਰਤਿਵਿਧਿਜ੍ਞਾਨਾਂ ਸਮਾਜੋਤ੍ਸਵਦਰ੍ਸ਼ਿਨਾਮ੍। ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਚੈਵ ਸਂਤਾਪਮਨਰ੍ਥਂ ਚਾਹਰਿष੍ਯਸਿ
ਤੁਸੀਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ, ਜੋ ਖੇਡਾਂ, ਰਸ, ਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਥਿਆਂ ਤੇ ਮੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਬੇਕਾਰ ਮੁਸੀਬਤ ਲਿਆਓਗੇ।
ਹਰ੍ਮ੍ਯਪ੍ਰਾਸਾਦਸਮ੍ਬਾਧਾਂ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍। ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਵਿਨष੍ਟਾਂ ਮੈਥਿਲੀਕृਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਮਹਲਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਮੈਥਿਲੀ ਲਈ ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ ਵੇਖੋਗੇ।
ਅਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੋऽਪਿ ਪਾਪਾਨਿ ਸ਼ੁਚਯਃ ਪਾਪਸਂਸ਼੍ਰਯਾਤ੍। ਪਰਪਾਪੈਰ੍ਵਿਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾ ਨਾਗਹ੍ਰਦੇ ਯਥਾ
ਜੋ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਜਿਵੇਂ ਮੱਛੀਆਂ ਅਜਗਰ ਵਾਲੇ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦਿਵ੍ਯਚਨ੍ਦਨਦਿਗ੍ਧਾਙ੍ਗਾਨ੍ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਨ੍। ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਯਭਿਹਤਾਨ੍ ਭੂਮੌ ਤਵ ਦੋषਾਤ੍ ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍
ਤੂੰ ਦੇਖੇਗਾ ਕਿ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਜ਼ਰੀਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਕਰਤੂਤ ਕਰਕੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਮਾਰੇ ਪਏ ਹੋਣਗੇ।
ਹृਤਦਾਰਾਨ੍ ਸਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ ਵਿਦ੍ਰਵਤੋ ਦਿਸ਼ਃ। ਹਤਸ਼ੇषਾਨਸ਼ਰਣਾਨ੍ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਨ੍
ਤੂੰ ਦੇਖੇਗਾ ਕਿ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਛੀਨ ਲਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਬਚੇ ਹੋਏ ਬੇਸਹਾਰੇ ਤੇ ਆਸਰਾ-ਹੀਣ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ਼ਰਜਾਲਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਮਗ੍ਨਿਜ੍ਵਾਲਾਸਮਾਵृਤਾਮ੍। ਪ੍ਰਦਗ੍ਧਭਵਨਾਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਦੇਖੇਗਾ, ਜੋ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਵਿੱਚ ਲਪਟੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਸਾਰੇ ਸੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਪਰਦਾਰਾਭਿਮਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਤੁ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ ਪਾਪਤਰਂ ਮਹਤ੍। ਪ੍ਰਮਦਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਵ ਰਾਜਨ੍ ਪਰਿਗ੍ਰਹੇ
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਹਥਿਆਉਣ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਔਰਤਾਂ ਹਨ।
ਭਵ ਸ੍ਵਦਾਰਨਿਰਤਃ ਸ੍ਵਕੁਲਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍। ਮਾਨਂ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਚ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਜੀਵਿਤਂ ਚੇष੍ਟਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਹੀ ਲਗਨ ਰੱਖ, ਆਪਣਾ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ, ਆਪਣੀ ਇਜ਼ਤ, ਵਧਾਈ, ਰਾਜ ਤੇ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਜੀਵਨ ਬਚਾ।
ਕਲਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਸੌਮ੍ਯਾਨਿ ਮਿਤ੍ਰਵਰ੍ਗਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਯਦੀਚ੍ਛਸਿ ਚਿਰਂ ਭੋਕ੍ਤੁਂ ਮਾ ਕृਥਾ ਰਾਮਵਿਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਆਪਣੀਆਂ ਸੁਖਦਾਈ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਜੀਵੇਂ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਾ ਕਰ।
ਨਿਵਾਰ੍ਯਮਾਣਃ ਸੁਹृਦਾ ਮਯਾ ਭृਸ਼ਂ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਸੀਤਾਂ ਯਦਿ ਧਰ੍षਯਿष੍ਯਸਿ। ਗਮਿष੍ਯਸਿ ਕ੍ਸ਼ੀਣਬਲਃ ਸਬਾਨ੍ਧਵੋ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਰਾਮਸ਼ਰਾਸ੍ਤਜੀਵਿਤਃ
ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦੋਸਤ ਹੋ ਕੇ ਬਹੁਤ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਤੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਘੱਟ ਹੋਈ ਤਾਕਤ ਸਮੇਤ, ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ।
thumb|ਏਕੋਨਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕੋਨਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਹੁਣ ਉਨਤਾਲੀਸਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਵਿੱਚ, ਉਨਤਾਲੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਏਵਮਸ੍ਮਿ ਤਦਾ ਮੁਕ੍ਤਃ ਕਥਂਚਿਤ੍ ਤੇਨ ਸਂਯੁਗੇ। ਇਦਾਨੀਮਪਿ ਯਦ੍ ਵृਤ੍ਤਂ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਯਦੁਤ੍ਤਰਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਛੁਟ ਗਿਆ ਸੀ। ਹੁਣ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਅਗਲਾ ਹਾਲ ਸੁਣ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਭ੍ਯਾਮਹਂ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣਸ੍ਤਥਾਕृਤਃ। ਸਹਿਤੋ ਮृਗਰੂਪਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਦਣ੍ਡਕਾਵਨੇ
ਮੈਂ, ਦੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਹਮਲਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਥੱਕਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦੰਡਕਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੀਪ੍ਤਜਿਹ੍ਵੋ ਮਹਾਦਂष੍ਟ੍ਰਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼ृਙ੍ਗੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਵ੍ਯਚਰਨ੍ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯਂ ਮਾਂਸਭਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਮृਗਃ
ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕਦੀ ਜੀਭ, ਵੱਡੇ ਦੰਦ, ਤਿੱਖੇ ਸਿੰਗ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਮੈਂ ਦੰਡਕਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਜਾਨਵਰ ਬਣ ਕੇ ਮਾਂਸ ਖਾਂਦਾ ਫਿਰਦਾ ਸੀ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਚੈਤ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਰਾਵਣ। ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਘੋਰੋ ਵ੍ਯਚਰਂਸ੍ਤਾਪਸਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਧਰ੍षਯਨ੍
ਯਜਨ-ਸਥਾਨਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖਾਂ 'ਤੇ, ਹੇ ਰਾਵਣ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣਾ ਹੋ ਕੇ, ਤਪਸੀਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਫਿਰਦਾ ਸੀ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯੇ ਤਾਪਸਾਨ੍ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਃ। ਰੁਧਿਰਾਣਿ ਪਿਬਂਸ੍ਤੇषਾਂ ਤਨ੍ਮਾਂਸਾਨਿ ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍
ਦੰਡਕਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਤਪਸੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀਦਾ ਤੇ ਮਾਂਸ ਖਾਂਦਾ ਸੀ।
ऋषਿਮਾਂਸਾਸ਼ਨਃ ਕ੍ਰੂਰਸ੍ਤ੍ਰਾਸਯਨ੍ ਵਨਗੋਚਰਾਨ੍। ਤਦਾ ਰੁਧਿਰਮਤ੍ਤੋऽਹਂ ਵ੍ਯਚਰਂ ਦਣ੍ਡਕਾਵਨਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਮਾਂਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਕਠੋਰ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ, ਮੈਂ ਖੂਨ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦੰਡਕਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦਾ ਸੀ।
ਤਦਾਹਂ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯੇ ਵਿਚਰਨ੍ ਧਰ੍ਮਦੂषਕਃ। ਆਸਾਦਯਂ ਤਦਾ ਰਾਮਂ ਤਾਪਸਂ ਧਰ੍ਮਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਦੰਡਕਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਤਪਸੀ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਆਸਰੇ ਸੀ।
ਵੈਦੇਹੀਂ ਚ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਚ ਮਹਾਰਥਮ੍। ਤਾਪਸਂ ਨਿਯਤਾਹਾਰਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਮ੍
ਮੈਂ ਵੈਦੇਹੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਸੀ, ਉਹ ਤਪਸੀ, ਜੋ ਸੰਜਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਦੇਖਿਆ।