ਕਾਮਗਂ ਰਥਮਾਸ੍ਥਾਯ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਿਤਮ੍। ਪਿਸ਼ਾਚਵਦਨੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਖਰੈਃ ਕਨਕਭੂषਣੈਃ
ਜੋ ਰਥ ਮਨਮਰਜ਼ੀ ਚੱਲਦਾ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੀਸ਼ਾਚਾਂ ਵਰਗੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ—
ਮੇਘਪ੍ਰਤਿਮਨਾਦੇਨ ਸ ਤੇਨ ਧਨਦਾਨੁਜਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਯਯੌ ਨਦਨਦੀਪਤਿਮ੍
ਗਰਜਨ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਸਵਾਮੀ, ਕੁਬੇਰ ਦਾ ਭਰਾ, ਨਦੀ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਲਵ੍ਯਜਨਃ ਸ਼੍ਵੇਤਚ੍ਛਤ੍ਰੋ ਦਸ਼ਾਨਨਃ। ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਵੈਦੂਰ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ਸ੍ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਭੂषਣਃ
ਦਸ-ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ, ਚਿੱਟਾ ਪੰਖਾ ਤੇ ਛਤਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਬੈਡੂਰੀ ਵਰਗਾ, ਤਪੇ ਹੋਏ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ—
ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਵਿਂਸ਼ਤਿਭੁਜੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਪਰਿਚ੍ਛਦਃ। ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਰਿਰ੍ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਘ੍ਨੋ ਦਸ਼ਸ਼ੀਰ੍ष ਇਵਾਦ੍ਰਿਰਾਟ੍
ਦਸ-ਸਿਰਾਂ, ਵੀਹ-ਬਾਂਹਾਂ, ਸੋਹਣੀ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਦਸ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ—
ਕਾਮਗਂ ਰਥਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਃ। ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮਣ੍ਡਲਵਾਨ੍ ਮੇਘਃ ਸਬਲਾਕ ਇਵਾਮ੍ਬਰੇ
ਮਨਮਰਜ਼ੀ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਸਸ਼ੈਲਸਾਗਰਾਨੂਪਂ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨਵਲੋਕਯਨ੍। ਨਾਨਾਪੁष੍ਪਫਲੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੈਰਨੁਕੀਰ੍ਣਂ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਪਹਾੜਾਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੇ ਕੰਢਿਆਂ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ, ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ੀਤਮਙ੍ਗਲਤੋਯਾਭਿਃ ਪਦ੍ਮਿਨੀਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਵਿਸ਼ਾਲੈਰਾਸ਼੍ਰਮਪਦੈਰ੍ਵੇਦਿਮਦ੍ਭਿਰਲਂਕृਤਮ੍
ਠੰਡੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਕਮਲਾਂ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਨਾਲ, ਚੌੜੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਦਲ੍ਯਟਵਿਸਂਸ਼ੋਭਂ ਨਾਰਿਕੇਲੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਸਾਲੈਸ੍ਤਾਲੈਸ੍ਤਮਾਲੈਸ਼੍ਚ ਤਰੁਭਿਸ਼੍ਚ ਸੁਪੁष੍ਪਿਤੈਃ
ਕੇਲੇ ਦੇ ਬਾਗਾਂ, ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ, ਸਾਲ, ਤਾਲ, ਤੇ ਤਮਾਲ ਦੇ ਪੂਰੇ ਫੁੱਲੇ ਹੋਏ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਨਿਯਤਾਹਾਰੈਃ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਪਰਮਰ੍षਿਭਿਃ। ਨਾਗੈਃ ਸੁਪਰ੍ਣੈਰ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਕਿਂਨਰੈਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਸਖ਼ਤ ਪਰਹੇਜ਼ਗਾਰੀ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਗ, ਸੁਪਰਨ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਜਿਤਕਾਮੈਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਚਾਰਣੈਸ਼੍ਚੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਆਜੈਰ੍ਵੈਖਾਨਸੈਰ੍ਮਾषੈਰ੍ਵਾਲਖਿਲ੍ਯੈਰ੍ਮਰੀਚਿਪੈਃ
ਇੱਥੇ ਇੱਛਾ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ, ਆਜ, ਵੈਖਾਨਸ, ਮਾਸ਼, ਵਾਲਖਿਲ, ਤੇ ਮਰੀਚੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਮਾਲ੍ਯਾਭਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਾਭਿਰਾਵृਤਮ੍। ਕ੍ਰੀਡਾਰਤਵਿਧਿਜ੍ਞਾਭਿਰਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਾਈ ਗਹਣੇ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਹਿਨੀਆਂ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੇ ਖੇਡ ਅਤੇ ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਘਿਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਸੇਵਿਤਂ ਦੇਵਪਤ੍ਨੀਭਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀਭਿਰੁਪਾਸਿਤਮ੍। ਦੇਵਦਾਨਵਸਙ੍ਘੈਸ਼੍ਚ ਚਰਿਤਂ ਤ੍ਵਮृਤਾਸ਼ਿਭਿਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਦੇਵ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਰਹੇ।
ਹਂਸਕ੍ਰੌਞ੍ਚਪ੍ਲਵਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸਾਰਸੈਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਸਾਦਿਤਮ੍। ਵੈਦੂਰ੍ਯਪ੍ਰਸ੍ਤਰਂ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਂ ਸਾਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਾਗਰਤੇਜਸਾ
ਹੰਸ, ਕ੍ਰੌਂਚ, ਤੇ ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰਸ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼, ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਨਰਮ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਵਿਦੂਰੀ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ।
ਪਾਣ੍ਡੁਰਾਣਿ ਵਿਸ਼ਾਲਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਯੁਤਾਨਿ ਚ। ਤੂਰ੍ਯਗੀਤਾਭਿਜੁष੍ਟਾਨਿ ਵਿਮਾਨਾਨਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਿਮਾਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਾਈ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਪਸਾ ਜਿਤਲੋਕਾਨਾਂ ਕਾਮਗਾਨ੍ਯਭਿਸਮ੍ਪਤਨ੍। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ਼੍ਚੈਵ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਧਨਦਾਨੁਜਃ
ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਭਰਾ ਨੇ ਉਹ ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੇਖੀਆਂ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫਿਰਦੇ ਸਨ।
ਨਿਰ੍ਯਾਸਰਸਮੂਲਾਨਾਂ ਚਨ੍ਦਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਵਨਾਨਿ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਸੌਮ੍ਯਾਨਿ ਘ੍ਰਾਣਤृਪ੍ਤਿਕਰਾਣਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚੰਦਨ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਨਰਮ ਜੰਗਲ ਵੇਖੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲਾ ਰਸ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੁੰਘਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ।
ਅਗੁਰੂਣਾਂ ਚ ਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਵਨਾਨ੍ਯੁਪਵਨਾਨਿ ਚ। ਤਕ੍ਕੋਲਾਨਾਂ ਚ ਜਾਤ੍ਯਾਨਾਂ ਫਲਿਨਾਂ ਚ ਸੁਗਨ੍ਧਿਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਅਗਰੂ ਦੇ ਜੰਗਲ, ਤੱਕੋਲ, ਜਾਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਫਲਦਾਰ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਚ ਤਮਾਲਸ੍ਯ ਗੁਲ੍ਮਾਨਿ ਮਰਿਚਸ੍ਯ ਚ। ਮੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਚ ਸਮੂਹਾਨਿ ਸ਼ੁष੍ਯਮਾਣਾਨਿ ਤੀਰਤਃ
ਤਮਾਲ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਮਰੀਚ ਦੇ ਗੁੱਚੇ, ਤੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਸੁੱਕ ਰਹੀਆਂ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਢੇਰੀਆਂ ਵੀ ਵੇਖੀਆਂ।
ਸ਼ੈਲਾਨਿ ਪ੍ਰਵਰਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਵਾਲਨਿਚਯਾਂਸ੍ਤਥਾ। ਕਾਞ੍ਚਨਾਨਿ ਚ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਣਿ ਰਾਜਤਾਨਿ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ, ਲਾਲ ਦੀਆਂ ਢੇਰੀਆਂ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਾਣਿ ਮਨੋਜ੍ਞਾਨਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਨ੍ਯਦ੍ਭੁਤਾਨਿ ਚ। ਧਨਧਾਨ੍ਯੋਪਪਨ੍ਨਾਨਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰਤ੍ਨੈਰਾਵृਤਾਨਿ ਚ
ਮਨਮੋਹਣੇ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਝਰਨੇ, ਅਜੋਕੇ ਦ੍ਰਿਸ਼, ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਜ਼ਮੀਨ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ।
ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਗਾਢਾਨਿ ਨਗਰਾਣਿ ਵਿਲੋਕਯਨ੍। ਤਂ ਸਮਂ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਂ ਮृਦੁਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਾਰੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵੇਖੀਆਂ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਨਰਮ, ਹਰੀ-ਭਰੀ, ਤੇ ਹੌਲੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਛੁਹੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਵੇਖੀ।
ਅਨੂਪੇ ਸਿਨ੍ਧੁਰਾਜਸ੍ਯ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤ੍ਰਿਦਿਵੋਪਮਮ੍। ਤਤ੍ਰਾਪਸ਼੍ਯਤ੍ ਸ ਮੇਘਾਭਂ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਂ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਵृਤਮ੍
ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਜਲ-ਕਿਨਾਰੇ, ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਜੋ ਸੁਰਗ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ ਬਰਗਦ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ ਯਸ੍ਯ ਤਾਃ ਸ਼ਾਖਾਃ ਸ਼ਤਯੋਜਨਮਾਯਤਾਃ। ਯਸ੍ਯ ਹਸ੍ਤਿਨਮਾਦਾਯ ਮਹਾਕਾਯਂ ਚ ਕਚ੍ਛਪਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਸੌ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ; ਉਥੋਂ ਇੱਕ ਹਾਥੀ ਤੇ ਵੱਡਾ ਕੱਛੂਆ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ।
ਭਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਗਰੁਡਃ ਸ਼ਾਖਾਮਾਜਗਾਮ ਮਹਾਬਲਃ। ਤਸ੍ਯ ਤਾਂ ਸਹਸਾ ਸ਼ਾਖਾਂ ਭਾਰੇਣ ਪਤਗੋਤ੍ਤਮਃ
ਖਾਣ ਲਈ ਮਹਾਬਲੀ ਗਰੁੜ ਉਸ ਟਾਹਣੀ ਉੱਤੇ ਆਇਆ; ਉਸ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਟਾਹਣੀ ਅਚਾਨਕ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ।
ਸੁਪਰ੍ਣਃ ਪਰ੍ਣਬਹੁਲਾਂ ਬਭਞ੍ਜਾਥ ਮਹਾਬਲਃ। ਤਤ੍ਰ ਵੈਖਾਨਸਾ ਮਾषਾ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾ ਮਰੀਚਿਪਾਃ
ਮਹਾਬਲੀ ਸੁਪਰਨ ਨੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਟਾਹਲੀ ਤੋੜੀ। ਉਥੇ ਵੈਖਾਨਸ, ਮਾਸ਼, ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਅਤੇ ਮਰੀਚਪਾ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਆਜਾ ਬਭੂਵੁਰ੍ਧੂਮ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਂਗਤਾਃ ਪਰਮਰ੍षਯਃ। ਤੇषਾਂ ਦਯਾਰ੍ਥਂ ਗਰੁਡਸ੍ਤਾਂ ਸ਼ਾਖਾਂ ਸ਼ਤਯੋਜਨਾਮ੍
ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਧੂੜੀ ਵਾਲੇ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਬਕਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਲਈ ਗਰੁੜ ਨੇ ਉਹ ਸੌ ਯੋਜਨ ਲੰਬੀ ਟਾਹਲੀ ਚੁੱਕ ਲਈ।
ਭਗ੍ਨਾਮਾਦਾਯ ਵੇਗੇਨ ਤੌ ਚੋਭੌ ਗਜਕਚ੍ਛਪੌ। ਏਕਪਾਦੇਨ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਤਦਾਮਿषਮ੍
ਉਹ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਟਾਹਲੀ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹਾਥੀ ਤੇ ਕਛੂਆ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਨੇ ਇਕ ਪੈਰ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਮਾਸ ਖਾ ਲਿਆ।
ਨਿषਾਦਵਿषਯਂ ਹਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਖਯਾ ਪਤਗੋਤ੍ਤਮਃ। ਪ੍ਰਹਰ੍षਮਤੁਲਂ ਲੇਭੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਮੁਨੀਨ੍
ਉਹ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਨੂੰ ਟਾਹਲੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਕੇ ਅਦੁੱਤੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਸ ਤੁ ਤੇਨ ਪ੍ਰਹਰ੍षੇਣ ਦ੍ਵਿਗੁਣੀਕृਤਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਅਮृਤਾਨਯਨਾਰ੍ਥਂ ਵੈ ਚਕਾਰ ਮਤਿਮਾਨ੍ ਮਤਿਮ੍
ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੋ ਗਈ। ਸਮਝਦਾਰ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ।
ਤਂ ਮਹਰ੍षਿਗਣੈਰ੍ਜੁष੍ਟਂ ਸੁਪਰ੍ਣਕृਤਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਨਾਮ੍ਨਾ ਸੁਭਦ੍ਰਂ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਧਨਦਾਨੁਜਃ
ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਭਰਾ ਨੇ ਸੁਪਰਨ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਾਲਾ, ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਨਾਂ ਦਾ ਵਟ ਦਾ ਰੁੱਖ ਵੇਖਿਆ।