ਭ੍ਰਾਤਾ ਚਾਸ੍ਯ ਮਹਾਤੇਜਾ ਗੁਣਤਸ੍ਤੁਲ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਅਨੁਰਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਪਿਆਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ—ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲਕਸ਼ਮਣ ਹੈ।
ਅਮਰ੍षੀ ਦੁਰ੍ਜਯੋ ਜੇਤਾ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ ਬਲੀ। ਰਾਮਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਬਾਹੁਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਣੋ ਬਹਿਸ਼੍ਚਰਃ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ, ਜਿੱਤਣ ਅਸੰਭਵ, ਬਹਾਦਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ—ਰਾਮ ਦੀ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ, ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਨਿਕਲ ਕੇ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਤੁ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਸਦृਸ਼ਾਨਨਾ। ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀ ਪ੍ਰਿਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤੇ ਰਤਾ
ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਪੂਰੇ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ, ਸਦਾ ਪਤੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਹੋਈ।
ਸਾ ਸੁਕੇਸ਼ੀ ਸੁਨਾਸੋਰੂਃ ਸੁਰੂਪਾ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਦੇਵਤੇਵ ਵਨਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਰਾਜਤੇ ਸ਼੍ਰੀਰਿਵਾਪਰਾ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਵਾਲਾਂ, ਸੋਹਣੀ ਨੱਕ, ਚੰਗਾ ਰੂਪ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ, ਜਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਰੂਪ ਵਾਂਗ।
ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਵਰ੍ਣਾਭਾ ਰਕ੍ਤਤੁਙ੍ਗਨਖੀ ਸ਼ੁਭਾ। ਸੀਤਾ ਨਾਮ ਵਰਾਰੋਹਾ ਵੈਦੇਹੀ ਤਨੁਮਧ੍ਯਮਾ
ਤਪਦੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਲਾਲ ਤੇ ਉਭਰੇ ਨਖ, ਸੁੰਦਰ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਵੈਦੇਹੀ ਦੀ ਧੀ ਸੀਤਾ।
ਨੈਵ ਦੇਵੀ ਨ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੀ ਨ ਯਕ੍ਸ਼ੀ ਨ ਚ ਕਿਂਨਰੀ। ਤਥਾਰੂਪਾ ਮਯਾ ਨਾਰੀ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਾ ਮਹੀਤਲੇ
ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਦੇ ਐਸਾ ਸੋਹਣਾ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਨਾਰੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ—ਨ ਕੋਈ ਦੇਵੀ, ਨ ਗੰਧਰਵੀ, ਨ ਯਕਸ਼ੀ, ਨ ਕਿੰਨਰੀ।
ਯਸ੍ਯ ਸੀਤਾ ਭਵੇਦ੍ ਭਾਰ੍ਯਾ ਯਂ ਚ ਹृष੍ਟਾ ਪਰਿष੍ਵਜੇਤ੍। ਅਭਿਜੀਵੇਤ੍ ਸ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਲੋਕੇष੍ਵਪਿ ਪੁਰਂਦਰਾਤ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਗਾਏ, ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ।
ਸਾ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਵਪੁਃਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਾ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾ ਭੁਵਿ। ਤਵਾਨੁਰੂਪਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਤਿਰ੍ਵਰਃ
ਉਹ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ, ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਯੋਗ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਉਸ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਤੀ।
ਤਾਂ ਤੁ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਜਘਨਾਂ ਪੀਨੋਤ੍ਤੁਙ੍ਗਪਯੋਧਰਾਮ੍। ਭਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਤੁ ਤਵਾਨੇਤੁਮੁਦ੍ਯਤਾਹਂ ਵਰਾਨਨਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਮਰ ਚੌੜੀ ਹੈ, ਛਾਤੀ ਭਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇਗੀ।
ਵਿਰੂਪਿਤਾਸ੍ਮਿ ਕ੍ਰੂਰੇਣ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਮਹਾਭੁਜ। ਤਾਂ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਦ੍ਯ ਵੈਦੇਹੀਂ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨਾਮ੍
ਮੈਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਕਠੋਰਤਾ ਨਾਲ ਵਿਗਾੜੀ ਗਈ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ; ਪਰ ਹੁਣ, ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ—
ਮਨ੍ਮਥਸ੍ਯ ਸ਼ਰਾਣਾਂ ਚ ਤ੍ਵਂ ਵਿਧੇਯੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ। ਯਦਿ ਤਸ੍ਯਾਮਭਿਪ੍ਰਾਯੋ ਭਾਰ੍ਯਾਤ੍ਵੇ ਤਵ ਜਾਯਤੇ। ਸ਼ੀਘ੍ਰਮੁਦ੍ਧ੍ਰਿਯਤਾਂ ਪਾਦੋ ਜਯਾਰ੍ਥਮਿਹ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਜੇ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਗਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਮਨਮਥ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਜਿੱਤ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਪਣਾ ਸੱਜਾ ਪੈਰ ਜਲਦੀ ਉਠਾ।
ਰੋਚਤੇ ਯਦਿ ਤੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਮੈਤਦ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰ। ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ਙ੍ਕੇਨ ਵਚਨਂ ਮਮ ਰਾਵਣ
ਜੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਸਲਾਹ ਬਿਨਾ ਝਿਜਕ ਮੰਨ ਲੈ, ਰਾਵਣ।
ਵਿਜ੍ਞਾਯੈषਾਮਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਚ ਮਹਾਬਲ। ਸੀਤਾ ਤਵਾਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੀ ਭਾਰ੍ਯਾਤ੍ਵੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈ, ਤੇ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲੈ, ਮਹਾਬਲੀ; ਸੀਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਨਿਰਮਲ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਰਾਮੇਣ ਸ਼ਰੈਰਜਿਹ੍ਮਗੈ- ਰ੍ਹਤਾਞ੍ਜਨਸ੍ਥਾਨਗਤਾਨ੍ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਨ੍। ਖਰਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਹਤਂ ਚ ਦੂषਣਂ ਤ੍ਵਮਦ੍ਯ ਕृਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜਨਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਖਰ ਤੇ ਦੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
thumb|ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਪੰਜਤੀਹਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਤਃ ਸ਼ੂਰ੍ਪਣਖਾਵਾਕ੍ਯਂ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍। ਸਚਿਵਾਨਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਯ ਕਾਰ੍ਯਂ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਹ
ਫਿਰ, ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਰੌਂਗਟੇ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ, ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ ਕਾਰ੍ਯਮਨੁਗਮ੍ਯਾਨ੍ਤਰ੍ਯਥਾਵਦੁਪਲਭ੍ਯ ਚ। ਦੋषਾਣਾਂ ਚ ਗੁਣਾਨਾਂ ਚ ਸਮ੍ਪ੍ਰਧਾਰ੍ਯ ਬਲਾਬਲਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਪੜਤਾਲ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਸੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਗੁਣ ਤੇ ਅਵਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ।
ਇਤਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਿਤ੍ਯੇਵ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਸ਼੍ਚਯਮਾਤ੍ਮਨਃ। ਸ੍ਥਿਰਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਤੋ ਰਮ੍ਯਾਂ ਯਾਨਸ਼ਾਲਾਂ ਜਗਾਮ ਹ
ਇਹ ਕਰਨਾ ਹੀ ਹੈ, ਇਹ ਨਿਸਚਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਪੱਕੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਰਥਸ਼ਾਲਾ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਯਾਨਸ਼ਾਲਾਂ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਃ। ਸੂਤਂ ਸਂਚੋਦਯਾਮਾਸ ਰਥਃ ਸਂਯੁਜ੍ਯਤਾਮਿਤਿ
ਰਥਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਲੁਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: 'ਰਥ ਜੋੜੋ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਸਾਰਥਿਰ੍ਲਘੁਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਰਥਂ ਸਂਯੋਜਯਾਮਾਸ ਤਸ੍ਯਾਭਿਮਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਸਾਰਥੀ ਨੇ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਵਧੀਆ ਰਥ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਮਗਂ ਰਥਮਾਸ੍ਥਾਯ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਿਤਮ੍। ਪਿਸ਼ਾਚਵਦਨੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਖਰੈਃ ਕਨਕਭੂषਣੈਃ
ਜੋ ਰਥ ਮਨਮਰਜ਼ੀ ਚੱਲਦਾ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੀਸ਼ਾਚਾਂ ਵਰਗੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ—
ਮੇਘਪ੍ਰਤਿਮਨਾਦੇਨ ਸ ਤੇਨ ਧਨਦਾਨੁਜਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਯਯੌ ਨਦਨਦੀਪਤਿਮ੍
ਗਰਜਨ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਸਵਾਮੀ, ਕੁਬੇਰ ਦਾ ਭਰਾ, ਨਦੀ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਲਵ੍ਯਜਨਃ ਸ਼੍ਵੇਤਚ੍ਛਤ੍ਰੋ ਦਸ਼ਾਨਨਃ। ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਵੈਦੂਰ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ਸ੍ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਭੂषਣਃ
ਦਸ-ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ, ਚਿੱਟਾ ਪੰਖਾ ਤੇ ਛਤਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਬੈਡੂਰੀ ਵਰਗਾ, ਤਪੇ ਹੋਏ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ—
ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਵਿਂਸ਼ਤਿਭੁਜੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਪਰਿਚ੍ਛਦਃ। ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਰਿਰ੍ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਘ੍ਨੋ ਦਸ਼ਸ਼ੀਰ੍ष ਇਵਾਦ੍ਰਿਰਾਟ੍
ਦਸ-ਸਿਰਾਂ, ਵੀਹ-ਬਾਂਹਾਂ, ਸੋਹਣੀ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਦਸ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ—
ਕਾਮਗਂ ਰਥਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਃ। ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮਣ੍ਡਲਵਾਨ੍ ਮੇਘਃ ਸਬਲਾਕ ਇਵਾਮ੍ਬਰੇ
ਮਨਮਰਜ਼ੀ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਸਸ਼ੈਲਸਾਗਰਾਨੂਪਂ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨਵਲੋਕਯਨ੍। ਨਾਨਾਪੁष੍ਪਫਲੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੈਰਨੁਕੀਰ੍ਣਂ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਪਹਾੜਾਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੇ ਕੰਢਿਆਂ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ, ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ੀਤਮਙ੍ਗਲਤੋਯਾਭਿਃ ਪਦ੍ਮਿਨੀਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਵਿਸ਼ਾਲੈਰਾਸ਼੍ਰਮਪਦੈਰ੍ਵੇਦਿਮਦ੍ਭਿਰਲਂਕृਤਮ੍
ਠੰਡੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਕਮਲਾਂ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਨਾਲ, ਚੌੜੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਦਲ੍ਯਟਵਿਸਂਸ਼ੋਭਂ ਨਾਰਿਕੇਲੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਸਾਲੈਸ੍ਤਾਲੈਸ੍ਤਮਾਲੈਸ਼੍ਚ ਤਰੁਭਿਸ਼੍ਚ ਸੁਪੁष੍ਪਿਤੈਃ
ਕੇਲੇ ਦੇ ਬਾਗਾਂ, ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ, ਸਾਲ, ਤਾਲ, ਤੇ ਤਮਾਲ ਦੇ ਪੂਰੇ ਫੁੱਲੇ ਹੋਏ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਨਿਯਤਾਹਾਰੈਃ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਪਰਮਰ੍षਿਭਿਃ। ਨਾਗੈਃ ਸੁਪਰ੍ਣੈਰ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਕਿਂਨਰੈਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਸਖ਼ਤ ਪਰਹੇਜ਼ਗਾਰੀ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਗ, ਸੁਪਰਨ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਜਿਤਕਾਮੈਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਚਾਰਣੈਸ਼੍ਚੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਆਜੈਰ੍ਵੈਖਾਨਸੈਰ੍ਮਾषੈਰ੍ਵਾਲਖਿਲ੍ਯੈਰ੍ਮਰੀਚਿਪੈਃ
ਇੱਥੇ ਇੱਛਾ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ, ਆਜ, ਵੈਖਾਨਸ, ਮਾਸ਼, ਵਾਲਖਿਲ, ਤੇ ਮਰੀਚੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।