ਏषਾਂ ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਣਾਮ੍। ਤਦਿਦਂ ਨਃ ਕृਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜ
'ਇਹ ਪਾਪੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਲਈ, ਇਹ ਕੰਮ ਤੂੰ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।'
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦਣ੍ਡਕੇषੁ ਮਹਰ੍षਯਃ। ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਵੀਰੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਸਹ ਸੀਤਯਾ
ਹੁਣ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦੰਡਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਕਰ ਸਕਣਗੇ; ਇਸ ਵੇਲੇ, ਵੀਰ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ—
ਗਿਰਿਦੁਰ੍ਗਾਦ੍ ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸਂਵਿਵੇਸ਼ਾਸ਼੍ਰਮੇ ਸੁਖੀ ਤਤੋ ਰਾਮਸ੍ਤੁ ਵਿਜਯੀ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਪਹਾੜੀ ਕਿਲੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਜਿੱਤ ਕੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਸ਼੍ਰਮਂ ਵੀਰੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨਾਭਿਪੂਜਿਤਃ। ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਨ੍ਤਾਰਂ ਮਹਰ੍षੀਣਾਂ ਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਰਾਮ ਜੀ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਏ; ਮਹਾਨ ਰਿਸੀਆਂ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ,
ਬਭੂਵ ਹृष੍ਟਾ ਵੈਦੇਹੀ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਪਰਿषਸ੍ਵਜੇ। ਮੁਦਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ੋਗਣਾਨ੍ ਹਤਾਨ੍। ਰਾਮਂ ਚੈਵਾਵ੍ਯਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁਤੋष ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾ
ਵੈਦੇਹੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ; ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰ ਕੇ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੰਤੋਖ ਪਾਇਆ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸਙ੍ਘਮਰ੍ਦਨਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਂ ਮੁਦਿਤੈਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਪੁਨਃ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਨਨਾ ਬਭੂਵ ਹृष੍ਟਾ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾ ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਮਹਾਨ ਰਿਸੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਚਿਹਰਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈ।
thumb|ਏਕਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਦਾ ਇਕੱਤੀਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤ੍ਵਰਮਾਣਸ੍ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਜਨਸ੍ਥਾਨਾਦਕਮ੍ਪਨਃ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਲਙ੍ਕਾਂ ਵੇਗੇਨ ਰਾਵਣਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਅਕੰਪਨ ਜਨਸਥਾਨ ਤੋਂ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਚਲ ਕੇ, ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਤੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਜਨਸ੍ਥਾਨਸ੍ਥਿਤਾ ਰਾਜਨ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਬਹਵੋ ਹਤਾਃ। ਖਰਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਕਥਂਚਿਦਹਮਾਗਤਃ
ਰਾਜਾ, ਜਨਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ, ਖਰਾ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ; ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਚ ਕੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ। ਅਕਮ੍ਪਨਮੁਵਾਚੇਦਂ ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਨਿਵ ਤੇਜਸਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਕੇ, ਅਕੰਪਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾੜਦਾ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਕੇਨ ਭੀਮਂ ਜਨਸ੍ਥਾਨਂ ਹਤਂ ਮਮ ਪਰਾਸੁਨਾ। ਕੋ ਹਿ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਗਤਿਂ ਨਾਧਿਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਕਿਹੜੇ ਨੇ ਮੇਰਾ ਡਰਾਉਣਾ ਜਨਸਥਾਨ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ? ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕੇਗਾ?
ਨ ਹਿ ਮੇ ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਮਘਵਤਾ ਸੁਖਮ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੇਨਾਪਿ ਨ ਯਮੇਨ ਚ ਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਇੰਦਰ, ਕੁਬੇਰ, ਯਮ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ।
ਕਾਲਸ੍ਯ ਚਾਪ੍ਯਹਂ ਕਾਲੋ ਦਹੇਯਮਪਿ ਪਾਵਕਮ੍। ਮृਤ੍ਯੁਂ ਮਰਣਧਰ੍ਮੇਣ ਸਂਯੋਜਯਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਮੈਂ ਕਾਲ ਦਾ ਵੀ ਕਾਲ ਹਾਂ; ਜੇ ਚਾਹਾਂ ਤਾਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਵਾਤਸ੍ਯ ਤਰਸਾ ਵੇਗਂ ਨਿਹਨ੍ਤੁਮਪਿ ਚੋਤ੍ਸਹੇ। ਦਹੇਯਮਪਿ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤੇਜਸਾऽऽਦਿਤ੍ਯਪਾਵਕੌ
ਮੈਂ ਹਵਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਤਥਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਂ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰਕਮ੍ਪਨਃ। ਭਯਾਤ੍ ਸਂਦਿਗ੍ਧਯਾ ਵਾਚਾ ਰਾਵਣਂ ਯਾਚਤੇऽਭਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁੱਸੇ ਹੋਏ ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ ਸਾਹਮਣੇ, ਅਕੰਪਨ ਡਰ ਕਰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਕੰਪਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋऽਭਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦਦੌ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਵਰਃ। ਸ ਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਮਸਂਦਿਗ੍ਧਮਕਮ੍ਪਨਃ
ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ; ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ, ਅਕੰਪਨ ਸਪਸ਼ਟ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਪੁਤ੍ਰੋ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸਿਂਹਸਂਹਨਨੋ ਯੁਵਾ। ਰਾਮੋ ਨਾਮ ਮਹਾਸ੍ਕਨ੍ਧੋ ਵृਤ੍ਤਾਯਤਮਹਾਭੁਜਃ
ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਨੌਜਵਾਨ, ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਰਾਮ ਨਾਮ ਦਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲਾ, ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਯਾਮਃ ਪृਥੁਯਸ਼ਾਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਤੁਲ੍ਯਬਲਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਹਤਸ੍ਤੇਨ ਜਨਸ੍ਥਾਨੇ ਖਰਸ਼੍ਚ ਸਹਦੂषਣਃ
ਕਾਲਾ ਰੰਗ, ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਸੋਭਾ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਜਨਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਖਰਾ ਤੇ ਦੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਕਮ੍ਪਨਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਵਣੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਃ। ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਅਕੰਪਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਰਾਵਣ, ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗੂੰ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਸ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਰਾਮਃ ਸਰ੍ਵਾਮਰੈਃ ਸਹ। ਉਪਯਾਤੋ ਜਨਸ੍ਥਾਨਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਚ੍ਚਿਦਕਮ੍ਪਨ
ਕੀ ਇਹ ਰਾਮ ਇੰਦਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜਨਸਥਾਨ ਆਇਆ ਹੈ? ਅਕੰਪਨ, ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸ।
ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਤਦਕਮ੍ਪਨਃ। ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਬਲਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮਂ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਰਾਵਣ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਕੰਪਨ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਰਾਮੋ ਨਾਮ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵਧਨੁष੍ਮਤਾਮ੍। ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਗੁਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਪਰਂ ਧਰ੍ਮਂ ਗਤੋ ਯੁਧਿ
ਰਾਮ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਸਭ ਧਨੁਧਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਨੁਰੂਪੋ ਬਲਵਾਨ੍ ਰਕ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਸ੍ਵਨਃ। ਕਨੀਯਾਁਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਰਾਕਾਸ਼ਸ਼ਿਨਿਭਾਨਨਃ
ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਡੁੰਢੀ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ, ਚੰਨ ਦੀ ਪੂਰਨ ਰਾਤ ਵਾਂਗ ਚਿਹਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਸ ਤੇਨ ਸਹ ਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਪਾਵਕੇਨਾਨਿਲੋ ਯਥਾ। ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਰਾਜਵਰਸ੍ਤੇਨ ਜਨਸ੍ਥਾਨਂ ਨਿਪਾਤਿਤਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਜਨਸਥਾਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨੈਵ ਦੇਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ। ਸ਼ਰਾ ਰਾਮੇਣ ਤੂਤ੍ਸृष੍ਟਾ ਰੁਕ੍ਮਪੁਙ੍ਖਾਃ ਪਤਤ੍ਤ੍ਰਿਣਃ
ਨਾ ਦੇਵਤੇ, ਨਾ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਰਾਮ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਹੀ ਕਾਫੀ ਹਨ।
ਸਰ੍ਪਾਃ ਪਞ੍ਚਾਨਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍। ਯੇਨ ਯੇਨ ਚ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਭਯਕਰ੍षਿਤਾਃ
ਉਹ ਤੀਰ ਪੰਜ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਸੱਪ ਬਣ ਕੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਗਏ। ਡਰੇ ਹੋਏ ਰਾਖਸ਼ਸ ਜਿੱਥੇ-ਤਿੱਥੇ ਭੱਜਦੇ ਗਏ।
ਤੇਨ ਤੇਨ ਸ੍ਮ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਮਮੇਵਾਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਇਤ੍ਥਂ ਵਿਨਾਸ਼ਿਤਂ ਤੇਨ ਜਨਸ੍ਥਾਨਂ ਤਵਾਨਘ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਹ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਜਨਸਥਾਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼।
ਅਕਮ੍ਪਨਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਵਣੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਜਨਸ੍ਥਾਨਂ ਰਾਮਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍
ਅਕੰਪਨ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਜਨਸਥਾਨ ਜਾ ਕੇ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ।'
ਅਥੈਵਮੁਕ੍ਤੇ ਵਚਨੇ ਪ੍ਰੋਵਾਚੇਦਮਕਮ੍ਪਨਃ। ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਰਾਮਸ੍ਯ ਬਲਪੌਰੁषਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਕੰਪਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਸੁਣੋ ਰਾਜਾ, ਰਾਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀ।'
ਅਸਾਧ੍ਯਃ ਕੁਪਿਤੋ ਰਾਮੋ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਆਪਗਾਯਾਸ੍ਤੁ ਪੂਰ੍ਣਾਯਾ ਵੇਗਂ ਪਰਿਹਰੇਚ੍ਛਰੈਃ
ਰਾਮ, ਜੋ ਸ਼ੌਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੜਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਪੂਰੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਵਹਾਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ।