ਤਤਸ੍ਤਦ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਘੋਰਚਰ੍ਮਾਯੁਧਧ੍ਵਜਮ੍। ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਜਨਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਮਹਾਨਾਦਂ ਮਹਾਜਵਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਡਰਾਉਣੇ ਬਕਤਰ, ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਨਸਥਾਨ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਈ।
ਮੁਦ੍ਗਰੈਃ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਃ ਸ਼ੂਲੈਃ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ। ਖਡ੍ਗੈਸ਼੍ਚਕ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਹਸ੍ਤਸ੍ਥੈਰ੍ਭ੍ਰਾਜਮਾਨੈਃ ਸਤੋਮਰੈਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਲਾਠੀਆਂ, ਬਰਛੀਆਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰ, ਗੱਡੀਆਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਃ ਪਰਿਘੈਰ੍ਘੋਰੈਰਤਿਮਾਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਮੁਕੈਃ। ਗਦਾਸਿਮੁਸਲੈਰ੍ਵਜ੍ਰੈਰ੍ਗृਹੀਤੈਰ੍ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨੈਃ
ਉਹ ਲੰਸ, ਡਰਾਉਣੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਡੰਡੇ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼, ਗੱਡੀਆਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਮੋਸਲ ਅਤੇ ਵਜਰ, ਸਭ ਡਰਾਉਣੇ ਦਿਸਦੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਸੁਘੋਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼। ਨਿਰ੍ਯਾਤਾਨਿ ਜਨਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ ਖਰਚਿਤ੍ਤਾਨੁਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਖਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ, ਜਨਸਥਾਨ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਧਾਵਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍। ਖਰਸ੍ਯਾਥ ਰਥਃ ਕਿਂਚਿਜ੍ਜਗਾਮ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਦੌੜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਖਰ ਦਾ ਰਥ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਿਆ।
ਸਂਚੋਦਿਤੋ ਰਥਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਖਰਸ੍ਯ ਰਿਪੁਘਾਤਿਨਃ। ਸ਼ਬ੍ਦੇਨਾਪੂਰਯਾਮਾਸ ਦਿਸ਼ਃ ਸਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ੍ਤਥਾ
ਖਰ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਰਥ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਮਨ੍ਯੁਸ੍ਤੁ ਖਰਃ ਖਰਸ੍ਵਰੋ ਰਿਪੋਰ੍ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਯਥਾਨ੍ਤਕਃ। ਅਚੂਚੁਦਤ੍ ਸਾਰਥਿਮੁਨ੍ਨਦਨ੍ ਪੁਨ- ਰ੍ਮਹਾਬਲੋ ਮੇਘ ਇਵਾਸ਼੍ਮਵਰ੍षਵਾਨ੍
ਖਰ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਵਧ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਕਸ ਹੋ ਗਈ, ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥ ਦੇ ਹਲਕ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਚੀਕ ਕੇ ਆਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਬੱਦਲ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਵੇ।
thumb|ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯ ਕਾਂਡ ਵਿਚ ਤੈਈਂਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਯਾਤਂ ਬਲਂ ਘੋਰਮਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ੋਣਿਤੋਦਕਮ੍। ਅਭ੍ਯਵਰ੍षਨ੍ਮਹਾਘੋਰਸ੍ਤੁਮੁਲੋ ਗਰ੍ਦਭਾਰੁਣਃ
ਜਦ ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ, ਅਸ਼ੁਭ ਫੌਜ ਨਿਕਲੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਗਧੇ ਵਰਗਾ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ, ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਉਲਾਹਾ ਕਰਦਾ ਖੂਨ ਦਾ ਮੀਂਹ ਪਿਆ।
ਨਿਪੇਤੁਸ੍ਤੁਰਗਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰਥਯੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਜਵਾਃ। ਸਮੇ ਪੁष੍ਪਚਿਤੇ ਦੇਸ਼ੇ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗੇ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਉਸ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਰਾਜ ਮਾਰਗ 'ਤੇ, ਅਚਾਨਕ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਸ਼੍ਯਾਮਂ ਰੁਧਿਰਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਬਭੂਵ ਪਰਿਵੇषਣਮ੍। ਅਲਾਤਚਕ੍ਰਪ੍ਰਤਿਮਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਕਾਲਾ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਚੱਕਰ ਦਿਸਣ ਲੱਗਾ।
ਤਤੋ ਧ੍ਵਜਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਹੇਮਦਣ੍ਡਂ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮ੍। ਸਮਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਹਾਕਾਯਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਗृਧ੍ਰਃ ਸੁਦਾਰੁਣਃ
ਫਿਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਉੱਚੇ ਝੰਡੇ ਕੋਲ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਗਿਧ ਉਸ 'ਤੇ ਆ ਬੈਠਿਆ।
ਜਨਸ੍ਥਾਨਸਮੀਪੇ ਚ ਸਮਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਖਰਸ੍ਵਨਾਃ। ਵਿਸ੍ਵਰਾਨ੍ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ ਨਾਦਾਨ੍ ਮਾਂਸਾਦਾ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਜਨਸਥਾਨ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਖਰਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਆਏ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਪਾਈਆਂ।
ਵ੍ਯਾਜਹ੍ਰੁਰਭਿਦੀਪ੍ਤਾਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਵੈ ਭੈਰਵਸ੍ਵਨਮ੍। ਅਸ਼ਿਵਂ ਯਾਤੁਧਾਨਾਨਾਂ ਸ਼ਿਵਾ ਘੋਰਾ ਮਹਾਸ੍ਵਨਾਃ
ਤਪਦੇ ਪਾਸੇ ਵਿੱਚ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਪਰ ਕੁਝ ਸ਼ੁਭ, ਰਾਤ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਭਿਆਨਕ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਪਾਈਆਂ।
ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਗਜਸਂਕਾਸ਼ਾਸ੍ਤੋਯਸ਼ੋਣਿਤਧਾਰਿਣਃ। ਆਕਾਸ਼ਂ ਤਦਨਾਕਾਸ਼ਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਭੀਮਾਮ੍ਬੁਵਾਹਕਾਃ
ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ, ਟੁੱਟੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਲਹੂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਬਭੂਵ ਤਿਮਿਰਂ ਘੋਰਮੁਦ੍ਧਤਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍। ਦਿਸ਼ੋ ਵਾ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ੋ ਵਾਪਿ ਸੁਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਨ ਚਕਾਸ਼ਿਰੇ
ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ; ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀਆਂ।
ਕ੍ਸ਼ਤਜਾਰ੍ਦ੍ਰਸਵਰ੍ਣਾਭਾ ਸਂਧ੍ਯਾ ਕਾਲਂ ਵਿਨਾ ਬਭੌ। ਖਰਂ ਚਾਭਿਮੁਖਂ ਨੇਦੁਸ੍ਤਦਾ ਘੋਰਾ ਮृਗਾਃ ਖਗਾਃ
ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਸੰਧਿਆ ਤਾਜ਼ਾ ਲਹੂ ਵਾਂਗ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਚਮਕੀ; ਫਿਰ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਖਰਾ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਚੀਕ ਪਾਏ।
ਕਙ੍ਕਗੋਮਾਯੁਗृਧ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਰ੍ਭਯਸ਼ਂਸਿਨਃ। ਨਿਤ੍ਯਾਸ਼ਿਵਕਰਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ਼ਿਵਾ ਘੋਰਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ
ਬਗਲੇ, ਗਿੱਧ ਤੇ ਗੋਮਾਯੂ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਪਾਏ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੰਦ-ਸੂਚਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਲਕੜਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ।
ਨੇਦੁਰ੍ਬਲਸ੍ਯਾਭਿਮੁਖਂ ਜ੍ਵਾਲੋਦ੍ਗਾਰਿਭਿਰਾਨਨੈਃ। ਕਬਨ੍ਧਃ ਪਰਿਘਾਭਾਸੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਭਾਸ੍ਕਰਾਨ੍ਤਿਕੇ
ਬਾਲਾ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਉਗਲਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਕਬੰਧਾ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਗੜ੍ਹ ਵਾਂਗ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦਿਸਿਆ।
ਜਗ੍ਰਾਹ ਸੂਰ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਰਪਰ੍ਵਣਿ ਮਹਾਗ੍ਰਹਃ। ਪ੍ਰਵਾਤਿ ਮਾਰੁਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਿष੍ਪ੍ਰਭੋऽਭੂਦ੍ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਸਵਰਭਾਨੂ ਗਲਤ ਸਮੇਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ; ਹਵਾ ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਲੱਗੀ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਮਿਟ ਗਈ।
ਉਤ੍ਪੇਤੁਸ਼੍ਚ ਵਿਨਾ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਤਾਰਾਃ ਖਦ੍ਯੋਤਸਪ੍ਰਭਾਃ। ਸਂਲੀਨਮੀਨਵਿਹਗਾ ਨਲਿਨ੍ਯਃ ਸ਼ੁष੍ਕਪਙ੍ਕਜਾਃ
ਰਾਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਤਾਰੇ ਜਗਮਗਾ ਉਠੇ, ਜਿਵੇਂ ਜੁਗਨੂ; ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਮੱਛੀ ਤੇ ਪੰਛੀ ਲੁਕ ਗਏ, ਤੇ ਕਮਲ ਸੁੱਕ ਗਏ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਬਭੂਵੁਸ਼੍ਚ ਵਿਨਾ ਪੁष੍ਪਫਲੈਰ੍ਦ੍ਰੁਮਾਃ। ਉਦ੍ਧੂਤਸ਼੍ਚ ਵਿਨਾ ਵਾਤਂ ਰੇਣੁਰ੍ਜਲਧਰਾਰੁਣਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਰੁੱਖ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਏ; ਬਿਨਾ ਹਵਾ ਦੇ, ਲਾਲ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਧੂੜ ਉਡਦੀ।
ਚੀਚੀਕੂਚੀਤਿ ਵਾਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯੋ ਬਭੂਵੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਾਰਿਕਾਃ। ਉਲ੍ਕਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਨਿਰ੍ਘੋषਾ ਨਿਪੇਤੁਰ੍ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ
ਉਥੇ ਸਾਰੀਆਂ 'ਚੀਚੀ' ਤੇ 'ਕੂਚੀ' ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੀਆਂ; ਤੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਤੇ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਉਲਕਾਵਾਂ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ।
ਪ੍ਰਚਚਾਲ ਮਹੀ ਚਾਪਿ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾ। ਖਰਸ੍ਯ ਚ ਰਥਸ੍ਥਸ੍ਯ ਨਰ੍ਦਮਾਨਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਧਰਤੀ, ਆਪਣੇ ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਸਮੇਤ ਕੰਬੀ; ਜਦ ਖਰਾ, ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ, ਗੱਜਣ ਲੱਗਾ।
ਪ੍ਰਾਕਮ੍ਪਤ ਭੁਜਃ ਸਵ੍ਯਃ ਸ੍ਵਰਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯਾਵਸਜ੍ਜਤ। ਸਾਸ੍ਰਾ ਸਮ੍ਪਦ੍ਯਤੇ ਦृष੍ਟਿਃ ਪਸ਼੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਉਸਦਾ ਖੱਬਾ ਬਾਂਹ ਕੰਬਿਆ, ਆਵਾਜ਼ ਰੁਕ ਗਈ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਆ ਗਏ, ਜਦ ਉਹ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੇਖਿਆ।
ਲਲਾਟੇ ਚ ਰੁਜੋ ਜਾਤਾ ਨ ਚ ਮੋਹਾਨ੍ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਤ। ਤਾਨ੍ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਹੋਤ੍ਪਾਤਾਨੁਤ੍ਥਿਤਾਨ੍ ਰੋਮਹਰ੍षਣਾਨ੍
ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਦਰਦ ਹੋਈ, ਪਰ ਉਹ ਭੁੱਲ-ਭੁੱਲਾ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਿਆ; ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਕਰਦੇ ਸੁਚਕ ਵੇਖ ਕੇ।
ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ ਸ ਖਰਸ੍ਤਦਾ। ਮਹੋਤ੍ਪਾਤਾਨਿਮਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨੁਤ੍ਥਿਤਾਨ੍ ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਖਰਾ ਹੱਸ ਕੇ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸੁਚਕ ਉਠੇ ਹਨ।'
ਨ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮ੍ਯਹਂ ਵੀਰ੍ਯਾਦ੍ ਬਲਵਾਨ੍ ਦੁਰ੍ਬਲਾਨਿਵ। ਤਾਰਾ ਅਪਿ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਪਾਤਯੇਯਂ ਨਭਸ੍ਤਲਾਤ੍
ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ। ਤੇ ਮੈਂ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਮृਤ੍ਯੁਂ ਮਰਣਧਰ੍ਮੇਣ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਯੋਜਯਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਰਾਘਵਂ ਤਂ ਬਲੋਤ੍ਸਿਕ੍ਤਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਚਾਪਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਮੌਤ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਰਾਘਵ ਤੇ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ 'ਤੇ ਲਿਆਉਂਦਾ।
ਅਹਤ੍ਵਾ ਸਾਯਕੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਨੋਪਾਵਰ੍ਤਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ। ਯਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਤੁ ਰਾਮਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯ ਵਿਪਰ੍ਯਯਃ
ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਮੈਂ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟ ਸਕਦਾ; ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਹਾਰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਮਨੋਰਥ ਹੈ।