ਤਯਾ ਪਰੁषਿਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੁਨਰੇਵ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਿਤਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਦੂषਣਂ ਨਾਮ ਖਰਃ ਸੇਨਾਪਤਿਂ ਤਦਾ
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਵਲੋਂ ਤਿੱਖੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਮੁੜ ਵਡਿਆਈ ਸੁਣ ਕੇ, ਖਰਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਦੂषण ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਮਮ ਚਿਤ੍ਤਾਨੁਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍। ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਭੀਮਵੇਗਾਨਾਂ ਸਮਰੇष੍ਵਨਿਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਖਸ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਰੁਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਨੀਲਜੀਮੂਤਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਲੋਕਹਿਂਸਾਵਿਹਾਰਿਣਾਮ੍। ਸਰ੍ਵੋਦ੍ਯੋਗਮੁਦੀਰ੍ਣਾਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਸੌਮ੍ਯ ਕਾਰਯ
ਉਹ ਬਾਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਾਲੇ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿਚ ਹਨ। ਹੇ ਸੋਹਣੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ ਇਕੱਠੇ ਕਰ।
ਉਪਸ੍ਥਾਪਯ ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਰਥਂ ਸੌਮ੍ਯ ਧਨੂਂषਿ ਚ। ਸ਼ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਚਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਖਡ੍ਗਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤੀਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਃ ਸ਼ਿਤਾਃ
ਹੇ ਸੋਹਣੇ, ਮੇਰਾ ਰਥ, ਧਨੁਸ਼, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਨੁਕਦਾਰ ਭਾਲੇ ਜਲਦੀ ਲਿਆ।
ਅਗ੍ਰੇ ਨਿਰ੍ਯਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਦੁਰ੍ਵਿਨੀਤਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਰਣਕੋਵਿਦ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਪੌਲਸਤੀਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਬੇਅਦਬ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹੈ, ਮਾਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਾਂ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰੁਵਾਣਸ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਣਂ ਮਹਾਰਥਮ੍। ਸਦਸ਼੍ਵੈਃ ਸ਼ਬਲੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਮਾਚਚਕ੍ਸ਼ੇऽਥ ਦੂषਣਃ
ਜਦ ਉਹ ਇਹ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੂषण ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਵੱਡਾ ਰਥ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੰਗਵਾਇਆ।
ਤਂ ਮੇਰੁਸ਼ਿਖਰਾਕਾਰਂ ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਭੂषਣਮ੍। ਹੇਮਚਕ੍ਰਮਸਮ੍ਬਾਧਂ ਵੈਦੂਰ੍ਯਮਯਕੂਬਰਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਖ਼ਾਸ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਵਿਦੂਰ ਰਤਨ ਨਾਲ ਬਣੀ ਜੋੜੀ ਸੀ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਦ੍ਰੁਮੈਃ ਸ਼ੈਲੈਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕਾਞ੍ਚਨੈਃ। ਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯੈਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਸਙ੍ਘੈਸ਼੍ਚ ਤਾਰਾਭਿਸ਼੍ਚ ਸਮਾਵृਤਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਮੱਛੀਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਦਰੱਖਤਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ, ਸ਼ੁਭ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਧ੍ਵਜਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਕਿਂਕਿਣੀਵਰਭੂषਿਤਮ੍। ਸਦਸ਼੍ਵਯੁਕ੍ਤਂ ਸੋऽਮਰ੍षਾਦਾਰੁਰੋਹ ਖਰਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਰਥ ਝੰਡਿਆਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਵਧੀਆ ਘੰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ। ਖਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
ਖਰਸ੍ਤੁ ਤਨ੍ਮਹਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਰਥਚਰ੍ਮਾਯੁਧਧ੍ਵਜਮ੍। ਨਿਰ੍ਯਾਤੇਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦੂषਣਃ ਸਰ੍ਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍
ਖਰ ਨੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਰਥ, ਬਕਤਰ, ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੂषण ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਕਹੋ ਕਿ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਓ!'
ਤਤਸ੍ਤਦ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਘੋਰਚਰ੍ਮਾਯੁਧਧ੍ਵਜਮ੍। ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਜਨਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਮਹਾਨਾਦਂ ਮਹਾਜਵਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਡਰਾਉਣੇ ਬਕਤਰ, ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਨਸਥਾਨ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਈ।
ਮੁਦ੍ਗਰੈਃ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਃ ਸ਼ੂਲੈਃ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ। ਖਡ੍ਗੈਸ਼੍ਚਕ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਹਸ੍ਤਸ੍ਥੈਰ੍ਭ੍ਰਾਜਮਾਨੈਃ ਸਤੋਮਰੈਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਲਾਠੀਆਂ, ਬਰਛੀਆਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰ, ਗੱਡੀਆਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਃ ਪਰਿਘੈਰ੍ਘੋਰੈਰਤਿਮਾਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਮੁਕੈਃ। ਗਦਾਸਿਮੁਸਲੈਰ੍ਵਜ੍ਰੈਰ੍ਗृਹੀਤੈਰ੍ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨੈਃ
ਉਹ ਲੰਸ, ਡਰਾਉਣੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਡੰਡੇ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼, ਗੱਡੀਆਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਮੋਸਲ ਅਤੇ ਵਜਰ, ਸਭ ਡਰਾਉਣੇ ਦਿਸਦੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਸੁਘੋਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼। ਨਿਰ੍ਯਾਤਾਨਿ ਜਨਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ ਖਰਚਿਤ੍ਤਾਨੁਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਖਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ, ਜਨਸਥਾਨ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਧਾਵਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍। ਖਰਸ੍ਯਾਥ ਰਥਃ ਕਿਂਚਿਜ੍ਜਗਾਮ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਦੌੜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਖਰ ਦਾ ਰਥ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਿਆ।
ਸਂਚੋਦਿਤੋ ਰਥਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਖਰਸ੍ਯ ਰਿਪੁਘਾਤਿਨਃ। ਸ਼ਬ੍ਦੇਨਾਪੂਰਯਾਮਾਸ ਦਿਸ਼ਃ ਸਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ੍ਤਥਾ
ਖਰ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਰਥ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਮਨ੍ਯੁਸ੍ਤੁ ਖਰਃ ਖਰਸ੍ਵਰੋ ਰਿਪੋਰ੍ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਯਥਾਨ੍ਤਕਃ। ਅਚੂਚੁਦਤ੍ ਸਾਰਥਿਮੁਨ੍ਨਦਨ੍ ਪੁਨ- ਰ੍ਮਹਾਬਲੋ ਮੇਘ ਇਵਾਸ਼੍ਮਵਰ੍षਵਾਨ੍
ਖਰ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਵਧ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਕਸ ਹੋ ਗਈ, ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥ ਦੇ ਹਲਕ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਚੀਕ ਕੇ ਆਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਬੱਦਲ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਵੇ।
thumb|ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯ ਕਾਂਡ ਵਿਚ ਤੈਈਂਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਯਾਤਂ ਬਲਂ ਘੋਰਮਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ੋਣਿਤੋਦਕਮ੍। ਅਭ੍ਯਵਰ੍षਨ੍ਮਹਾਘੋਰਸ੍ਤੁਮੁਲੋ ਗਰ੍ਦਭਾਰੁਣਃ
ਜਦ ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ, ਅਸ਼ੁਭ ਫੌਜ ਨਿਕਲੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਗਧੇ ਵਰਗਾ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ, ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਉਲਾਹਾ ਕਰਦਾ ਖੂਨ ਦਾ ਮੀਂਹ ਪਿਆ।
ਨਿਪੇਤੁਸ੍ਤੁਰਗਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰਥਯੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਜਵਾਃ। ਸਮੇ ਪੁष੍ਪਚਿਤੇ ਦੇਸ਼ੇ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗੇ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਉਸ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਰਾਜ ਮਾਰਗ 'ਤੇ, ਅਚਾਨਕ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਸ਼੍ਯਾਮਂ ਰੁਧਿਰਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਬਭੂਵ ਪਰਿਵੇषਣਮ੍। ਅਲਾਤਚਕ੍ਰਪ੍ਰਤਿਮਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਕਾਲਾ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਚੱਕਰ ਦਿਸਣ ਲੱਗਾ।
ਤਤੋ ਧ੍ਵਜਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਹੇਮਦਣ੍ਡਂ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮ੍। ਸਮਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਹਾਕਾਯਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਗृਧ੍ਰਃ ਸੁਦਾਰੁਣਃ
ਫਿਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਉੱਚੇ ਝੰਡੇ ਕੋਲ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਗਿਧ ਉਸ 'ਤੇ ਆ ਬੈਠਿਆ।
ਜਨਸ੍ਥਾਨਸਮੀਪੇ ਚ ਸਮਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਖਰਸ੍ਵਨਾਃ। ਵਿਸ੍ਵਰਾਨ੍ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ ਨਾਦਾਨ੍ ਮਾਂਸਾਦਾ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਜਨਸਥਾਨ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਖਰਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਆਏ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਪਾਈਆਂ।
ਵ੍ਯਾਜਹ੍ਰੁਰਭਿਦੀਪ੍ਤਾਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਵੈ ਭੈਰਵਸ੍ਵਨਮ੍। ਅਸ਼ਿਵਂ ਯਾਤੁਧਾਨਾਨਾਂ ਸ਼ਿਵਾ ਘੋਰਾ ਮਹਾਸ੍ਵਨਾਃ
ਤਪਦੇ ਪਾਸੇ ਵਿੱਚ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਪਰ ਕੁਝ ਸ਼ੁਭ, ਰਾਤ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਭਿਆਨਕ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਪਾਈਆਂ।
ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਗਜਸਂਕਾਸ਼ਾਸ੍ਤੋਯਸ਼ੋਣਿਤਧਾਰਿਣਃ। ਆਕਾਸ਼ਂ ਤਦਨਾਕਾਸ਼ਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਭੀਮਾਮ੍ਬੁਵਾਹਕਾਃ
ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ, ਟੁੱਟੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਲਹੂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਬਭੂਵ ਤਿਮਿਰਂ ਘੋਰਮੁਦ੍ਧਤਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍। ਦਿਸ਼ੋ ਵਾ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ੋ ਵਾਪਿ ਸੁਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਨ ਚਕਾਸ਼ਿਰੇ
ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ; ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀਆਂ।
ਕ੍ਸ਼ਤਜਾਰ੍ਦ੍ਰਸਵਰ੍ਣਾਭਾ ਸਂਧ੍ਯਾ ਕਾਲਂ ਵਿਨਾ ਬਭੌ। ਖਰਂ ਚਾਭਿਮੁਖਂ ਨੇਦੁਸ੍ਤਦਾ ਘੋਰਾ ਮृਗਾਃ ਖਗਾਃ
ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਸੰਧਿਆ ਤਾਜ਼ਾ ਲਹੂ ਵਾਂਗ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਚਮਕੀ; ਫਿਰ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਖਰਾ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਚੀਕ ਪਾਏ।
ਕਙ੍ਕਗੋਮਾਯੁਗृਧ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਰ੍ਭਯਸ਼ਂਸਿਨਃ। ਨਿਤ੍ਯਾਸ਼ਿਵਕਰਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ਼ਿਵਾ ਘੋਰਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ
ਬਗਲੇ, ਗਿੱਧ ਤੇ ਗੋਮਾਯੂ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਪਾਏ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੰਦ-ਸੂਚਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਲਕੜਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ।
ਨੇਦੁਰ੍ਬਲਸ੍ਯਾਭਿਮੁਖਂ ਜ੍ਵਾਲੋਦ੍ਗਾਰਿਭਿਰਾਨਨੈਃ। ਕਬਨ੍ਧਃ ਪਰਿਘਾਭਾਸੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਭਾਸ੍ਕਰਾਨ੍ਤਿਕੇ
ਬਾਲਾ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਉਗਲਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਕਬੰਧਾ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਗੜ੍ਹ ਵਾਂਗ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦਿਸਿਆ।
ਜਗ੍ਰਾਹ ਸੂਰ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਰਪਰ੍ਵਣਿ ਮਹਾਗ੍ਰਹਃ। ਪ੍ਰਵਾਤਿ ਮਾਰੁਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਿष੍ਪ੍ਰਭੋऽਭੂਦ੍ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਸਵਰਭਾਨੂ ਗਲਤ ਸਮੇਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ; ਹਵਾ ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਲੱਗੀ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਮਿਟ ਗਈ।