ਕਸ੍ਯ ਪਤ੍ਰਰਥਾਃ ਕਾਯਾਨ੍ਮਾਂਸਮੁਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਂਗਤਾਃ। ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਿਹਤਸ੍ਯ ਮਯਾ ਰਣੇ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਕਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਗਿਦੜ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਮਾਸ ਚੀਰ-ਚੀਰ ਕੇ ਖਾਣਗੇ?
ਤਂ ਨ ਦੇਵਾ ਨ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਨ ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਮਯਾਪਕृष੍ਟਂ ਕृਪਣਂ ਸ਼ਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁਂ ਮਹਾਹਵੇ
ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਭੂਤ ਜਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਫੜੇ ਹੋਏ ਉਸ ਬੇਚਾਰੇ ਨੂੰ ਬਚਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਉਪਲਭ੍ਯ ਸ਼ਨੈਃ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਤਂ ਮੇ ਸ਼ਂਸਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਯੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦੁਰ੍ਵਿਨੀਤੇਨ ਵਨੇ ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆਈ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਉਸ ਬੁਰੇ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਹਰਾਇਆ।
ਇਤਿ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਤਤਃ ਸ਼ੂਰ੍ਪਣਖਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਬਾष੍ਪਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਭਰਾ ਦੇ ਇਹ ਗੁੱਸੇ ਭਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੰਝੂ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਤਰੁਣੌ ਰੂਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨੌ ਸੁਕੁਮਾਰੌ ਮਹਾਬਲੌ। ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੌ ਚੀਰਕृष੍ਣਾਜਿਨਾਮ੍ਬਰੌ
ਉਥੇ ਦੋ ਨੌਜਵਾਨ, ਸੋਹਣੇ, ਨਰਮ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ, ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਕਾਲੀ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੇ, ਲੋਟਸ ਵਰਗੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ।
ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਨੌ ਦਾਨ੍ਤੌ ਤਾਪਸੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੌ। ਪੁਤ੍ਰੌ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯਾਸ੍ਤਾਂ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ
ਉਹ ਫਲ ਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਖਾ ਕੇ ਜੀਉਂਦੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦੇ, ਤਪਸੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਭਰਾ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਜਪ੍ਰਤਿਮੌ ਪਾਰ੍ਥਿਵਵ੍ਯਞ੍ਜਨਾਨ੍ਵਿਤੌ। ਦੇਵੌ ਵਾ ਦਾਨਵਾਵੇਤੌ ਨ ਤਰ੍ਕਯਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ, ਰਾਜਸੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੈ ਕੇ। ਇਹ ਦੇਵ ਹਨ ਜਾਂ ਦਾਨਵ, ਮੈਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।
ਤਰੁਣੀ ਰੂਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ। ਦृष੍ਟਾ ਤਤ੍ਰ ਮਯਾ ਨਾਰੀ ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾ
ਉਥੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ, ਸੋਹਣੀ, ਹਰ ਗਹਿਣੇ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਦੇਖੀ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜੀ ਸੀ।
ਤਾਭ੍ਯਾਮੁਭਾਭ੍ਯਾਂ ਸਮ੍ਭੂਯ ਪ੍ਰਮਦਾਮਧਿਕृਤ੍ਯ ਤਾਮ੍। ਇਮਾਮਵਸ੍ਥਾਂ ਨੀਤਾਹਂ ਯਥਾਨਾਥਾਸਤੀ ਤਥਾ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਨੇ, ਉਸ ਔਰਤ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਨੂੰ ਇੰਨੀ ਮਾੜੀ ਹਾਲਤ 'ਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਬੇਸਹਾਰਾ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋਵਾਂ।
ਏष ਮੇ ਪ੍ਰਥਮਃ ਕਾਮਃ ਕृਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਯਾ ਭਵੇਤ੍। ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਯੋਸ਼੍ਚ ਰੁਧਿਰਂ ਪਿਬੇਯਮਹਮਾਹਵੇ
ਇਹ ਮੇਰੀ ਪਹਿਲੀ ਇੱਛਾ ਹੈ: ਤੂੰ ਉਥੇ ਇਹ ਪੂਰੀ ਕਰ। ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਖੂਨ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੀ ਲਵਾਂ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯਾਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਾਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਮਹਾਬਲਾਨ੍। ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ ਖਰਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਨ੍ਤਕੋਪਮਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਐਸਾ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਖਰਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਚੌਦਾਂ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਰਗੇ ਭਿਆਨਕ ਸਨ।
ਮਾਨੁषੌ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਮ੍ਪਨ੍ਨੌ ਚੀਰਕृष੍ਣਾਜਿਨਾਮ੍ਬਰੌ। ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੌ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯਂ ਘੋਰਂ ਪ੍ਰਮਦਯਾ ਸਹ
ਦੋ ਆਦਮੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਕਾਲੀ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੇ, ਇੱਕ ਔਰਤ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੇ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆਏ ਹਨ।
ਤੌ ਹਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਚ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਾਮੁਪਾਵਰ੍ਤਿਤੁਮਰ੍ਹਥ। ਇਯਂ ਚ ਭਗਿਨੀ ਤੇषਾਂ ਰੁਧਿਰਂ ਮਮ ਪਾਸ੍ਯਤਿ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਤੇ ਉਸ ਮਾੜੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਵਾਪਸ ਆਓ; ਤੇ ਇਹ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭੈਣ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀ ਲਵੇਗੀ।
ਮਨੋਰਥੋऽਯਮਿष੍ਟੋऽਸ੍ਯਾ ਭਗਿਨ੍ਯਾ ਮਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸਮ੍ਪਾਦ੍ਯਤਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤੌ ਪ੍ਰਮਥ੍ਯ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ
ਇਹ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਰਾਕਸ਼ਸੋ; ਇਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਪੂਰਾ ਕਰੋ—ਜਾਓ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਓ।
ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਨਿਹਤੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਵੁਭੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਰਣੇ। ਇਯਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾ ਮੁਦਿਤਾ ਰੁਧਿਰਂ ਯੁਧਿ ਪਾਸ੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੋ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਓਗੇ, ਇਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀ ਲਵੇਗੀ।
ਇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਸਮਾਦਿष੍ਟਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ੍ਤੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼। ਤਤ੍ਰ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਘਨਾ ਵਾਤੇਰਿਤਾ ਇਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਬੱਦਲ।
thumb|ਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ ਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਵਿਚ ਵੀਹਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਤਃ ਸ਼ੂਰ੍ਪਣਖਾ ਘੋਰਾ ਰਾਘਵਾਸ਼੍ਰਮਮਾਗਤਾ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਤੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਸਹ ਸੀਤਯਾ
ਫਿਰ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ ਰਾਘਵ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਆਈ ਤੇ ਉਹ ਦੋ ਭਰਾ, ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸੇ।
ਤੇ ਰਾਮਂ ਪਰ੍ਣਸ਼ਾਲਾਯਾਮੁਪਵਿष੍ਟਂ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸੀਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨਾਪਿ ਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਝੁੰਪੜੀ ਵਿਚ ਬੈਠੇ, ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਦੇਖਿਆ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਘਵਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਾਗਤਾਂਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍। ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਰਾਮੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸਮ੍
ਉਹ ਆਉਂਦੀ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਘਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਕਿਹਾ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਭਵ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਸੀਤਾਯਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਨਨ੍ਤਰਃ। ਇਮਾਨਸ੍ਯਾ ਵਧਿष੍ਯਾਮਿ ਪਦਵੀਮਾਗਤਾਨਿਹ
ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ, ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿ ਕੇ ਠਹਿਰ ਜਾ; ਮੈਂ ਇਥੇ ਆਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਤ੍ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਿਦਿਤਾਤ੍ਮਨਃ। ਤਥੇਤਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਪੂਜਯਨ੍
ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹੋ' ਕਹਿ ਕੇ ਰਾਮ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ।
ਰਾਘਵੋऽਪਿ ਮਹਚ੍ਚਾਪਂ ਚਾਮੀਕਰਵਿਭੂषਿਤਮ੍। ਚਕਾਰ ਸਜ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤਾਨਿ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਮ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਣਿਆ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਪੁਤ੍ਰੌ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯਾਵਾਂ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ। ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੌ ਸੀਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦੁਸ਼੍ਚਰਂ ਦਣ੍ਡਕਾਵਨਮ੍
ਅਸੀਂ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਭਰਾ, ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਹ ਔਖਾ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿਚ ਆਏ ਹਾਂ।
ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਨੌ ਦਾਨ੍ਤੌ ਤਾਪਸੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੌ। ਵਸਨ੍ਤੌ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯੇ ਕਿਮਰ੍ਥਮੁਪਹਿਂਸਥ
ਅਸੀਂ ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਖਾ ਕੇ, ਸਯੰਮ ਵਾਲੇ, ਤਪਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੋ ਕੇ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਾਂ—ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਕਿਉਂ ਤਕਲੀਫ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ?
ਯੁष੍ਮਾਨ੍ ਪਾਪਾਤ੍ਮਕਾਨ੍ ਹਨ੍ਤੁਂ ਵਿਪ੍ਰਕਾਰਾਨ੍ ਮਹਾਹਵੇ। ऋषੀਣਾਂ ਤੁ ਨਿਯੋਗੇਨ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਸ਼ਰਾਸਨਃ
ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਮੈਂ ਇਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਾਪੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ, ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਸ ਕਰਾਂ।
ਤਿष੍ਠਤੈਵਾਤ੍ਰ ਸਂਤੁष੍ਟਾ ਨੋਪਵਰ੍ਤਿਤੁਮਰ੍ਹਥ। ਯਦਿ ਪ੍ਰਾਣੈਰਿਹਾਰ੍ਥੋ ਵੋ ਨਿਵਰ੍ਤਧ੍ਵਂ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਃ
ਇਥੇ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟੋ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਥੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੋ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ੍ਤੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼। ਊਚੁਰ੍ਵਾਚਂ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਾਃ ਸ਼ੂਲਪਾਣਯਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਚੌਦਾਂ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਕਤਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਰਕ੍ਤਨਯਨਾ ਘੋਰਾ ਰਾਮਂ ਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਮ੍। ਪਰੁषਾ ਮਧੁਰਾਭਾषਂ ਹृष੍ਟਾ ਦृष੍ਟਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੀ ਲਾਲ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਵੇਖ ਕੇ, ਕਠੋਰ ਤੇ ਮਖੌਲ ਵਾਲੀ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲ ਪਏ।
ਕ੍ਰੋਧਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਨੋ ਭਰ੍ਤੁਃ ਖਰਸ੍ਯ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਤ੍ਵਮੇਵ ਹਾਸ੍ਯਸੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਸਦ੍ਯੋऽਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਹਤੋ ਯੁਧਿ
ਸਾਡੇ ਮਹਾਨ ਖਰਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਭੜਕਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਹੀ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਗਵਾ ਲਵੇਂਗਾ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਹੁਣੇ ਹੀ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗੇ।