thumb|ਏਕੋਨਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕੋਨਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਹੁਣ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰੰਯਕਾਂਡ ਦਾ ਉਨ੍ਹੀਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਾਂ ਤਥਾ ਪਤਿਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਰੂਪਾਂ ਸ਼ੋਣਿਤੋਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍। ਭਗਿਨੀਂ ਕ੍ਰੋਧਸਂਤਪ੍ਤਃ ਖਰਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਜਦ ਖਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਿੱਗੀ, ਵਿਅੰਗ ਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਪਟਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਤਾਵਦਾਖ੍ਯਾਹਿ ਪ੍ਰਮੋਹਂ ਜਹਿ ਸਮ੍ਭ੍ਰਮਮ੍। ਵ੍ਯਕ੍ਤਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਕੇਨ ਤ੍ਵਮੇਵਂਰੂਪਾ ਵਿਰੂਪਿਤਾ
ਉਠ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ; ਆਪਣਾ ਭਟਕਾਵ ਤੇ ਡਰ ਛੱਡ ਦੇ; ਸਾਫ-ਸਾਫ ਦੱਸ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਨੇ ਵਿਅੰਗ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਕਃ ਕृष੍ਣਸਰ੍ਪਮਾਸੀਨਮਾਸ਼ੀਵਿषਮਨਾਗਸਮ੍। ਤੁਦਤ੍ਯਭਿਸਮਾਪਨ੍ਨਮਙ੍ਗੁਲ੍ਯਗ੍ਰੇਣ ਲੀਲਯਾ
ਕੌਣ, ਕਾਲੀ ਸੱਪ ਨੂੰ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ, ਮਾਨੋ ਮੌਤ ਨੂੰ ਮਸਤੀ ਵਿੱਚ ਚੁੰਬਿਆ ਹੋਵੇ?
ਕਾਲਪਾਸ਼ਂ ਸਮਾਸਜ੍ਯ ਕਣ੍ਠੇ ਮੋਹਾਨ੍ਨ ਬੁਧ੍ਯਤੇ। ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਮਦ੍ਯ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪੀਤਵਾਨ੍ ਵਿषਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਕੌਣ, ਜਿਸ ਦੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦੀ ਫਾਂਸੀ ਪਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਭਟਕਾਵ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਤੇ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਹਿਰ ਪੀ ਲਿਆ?
ਬਲਵਿਕ੍ਰਮਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਕਾਮਗਾ ਕਾਮਰੂਪਿਣੀ। ਇਮਾਮਵਸ੍ਥਾਂ ਨੀਤਾ ਤ੍ਵਂ ਕੇਨਾਨ੍ਤਕਸਮਾਗਤਾ
ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੇ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਰੂਪ ਚਾਹੇ ਧਾਰ ਸਕਦੀ ਹੈ—ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਨੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਮਾਨੋ ਮੌਤ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ?
ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮृषੀਣਾਂ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਕੋऽਯਮੇਵਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਰੂਪਾਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਭੂਤ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਇਹਨੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਅੰਗ ਕਰ ਸਕਦਾ?
ਨਹਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਲੋਕੇ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਮ ਵਿਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਅਮਰੇषੁ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਮ੍
ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਮੇਰਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰ ਸਕੇ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਵਜਰ ਦਾ ਧਾਰਕ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਅਦ੍ਯਾਹਂ ਮਾਰ੍ਗਣੈਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਦਾਸ੍ਯੇ ਜੀਵਿਤਾਨ੍ਤਗੈਃ। ਸਲਿਲੇ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮਾਸਕ੍ਤਂ ਨਿष੍ਪਿਬਨ੍ਨਿਵ ਸਾਰਸਃ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ, ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਹੰਸ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਦੁੱਧ ਪੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਹਤਸ੍ਯ ਮਯਾ ਸਂਖ੍ਯੇ ਸ਼ਰਸਂਕृਤ੍ਤਮਰ੍ਮਣਃ। ਸਫੇਨਂ ਰੁਧਿਰਂ ਕਸ੍ਯ ਮੇਦਿਨੀ ਪਾਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਜਦ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਬਿੰਦੂ ਕੱਟ ਦਿਆਂਗਾ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਕਿਸ ਦਾ ਝਾਗ ਵਾਲਾ ਖੂਨ ਪੀਣੀ ਚਾਹੇਗੀ?
ਕਸ੍ਯ ਪਤ੍ਰਰਥਾਃ ਕਾਯਾਨ੍ਮਾਂਸਮੁਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਂਗਤਾਃ। ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਿਹਤਸ੍ਯ ਮਯਾ ਰਣੇ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਕਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਗਿਦੜ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਮਾਸ ਚੀਰ-ਚੀਰ ਕੇ ਖਾਣਗੇ?
ਤਂ ਨ ਦੇਵਾ ਨ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਨ ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਮਯਾਪਕृष੍ਟਂ ਕृਪਣਂ ਸ਼ਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁਂ ਮਹਾਹਵੇ
ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਭੂਤ ਜਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਫੜੇ ਹੋਏ ਉਸ ਬੇਚਾਰੇ ਨੂੰ ਬਚਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਉਪਲਭ੍ਯ ਸ਼ਨੈਃ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਤਂ ਮੇ ਸ਼ਂਸਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਯੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦੁਰ੍ਵਿਨੀਤੇਨ ਵਨੇ ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆਈ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਉਸ ਬੁਰੇ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਹਰਾਇਆ।
ਇਤਿ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਤਤਃ ਸ਼ੂਰ੍ਪਣਖਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਬਾष੍ਪਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਭਰਾ ਦੇ ਇਹ ਗੁੱਸੇ ਭਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੰਝੂ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਤਰੁਣੌ ਰੂਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨੌ ਸੁਕੁਮਾਰੌ ਮਹਾਬਲੌ। ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੌ ਚੀਰਕृष੍ਣਾਜਿਨਾਮ੍ਬਰੌ
ਉਥੇ ਦੋ ਨੌਜਵਾਨ, ਸੋਹਣੇ, ਨਰਮ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ, ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਕਾਲੀ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੇ, ਲੋਟਸ ਵਰਗੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ।
ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਨੌ ਦਾਨ੍ਤੌ ਤਾਪਸੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੌ। ਪੁਤ੍ਰੌ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯਾਸ੍ਤਾਂ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ
ਉਹ ਫਲ ਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਖਾ ਕੇ ਜੀਉਂਦੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦੇ, ਤਪਸੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਭਰਾ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਜਪ੍ਰਤਿਮੌ ਪਾਰ੍ਥਿਵਵ੍ਯਞ੍ਜਨਾਨ੍ਵਿਤੌ। ਦੇਵੌ ਵਾ ਦਾਨਵਾਵੇਤੌ ਨ ਤਰ੍ਕਯਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ, ਰਾਜਸੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੈ ਕੇ। ਇਹ ਦੇਵ ਹਨ ਜਾਂ ਦਾਨਵ, ਮੈਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।
ਤਰੁਣੀ ਰੂਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ। ਦृष੍ਟਾ ਤਤ੍ਰ ਮਯਾ ਨਾਰੀ ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾ
ਉਥੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ, ਸੋਹਣੀ, ਹਰ ਗਹਿਣੇ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਦੇਖੀ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜੀ ਸੀ।
ਤਾਭ੍ਯਾਮੁਭਾਭ੍ਯਾਂ ਸਮ੍ਭੂਯ ਪ੍ਰਮਦਾਮਧਿਕृਤ੍ਯ ਤਾਮ੍। ਇਮਾਮਵਸ੍ਥਾਂ ਨੀਤਾਹਂ ਯਥਾਨਾਥਾਸਤੀ ਤਥਾ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਨੇ, ਉਸ ਔਰਤ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਨੂੰ ਇੰਨੀ ਮਾੜੀ ਹਾਲਤ 'ਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਬੇਸਹਾਰਾ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋਵਾਂ।
ਏष ਮੇ ਪ੍ਰਥਮਃ ਕਾਮਃ ਕृਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਯਾ ਭਵੇਤ੍। ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਯੋਸ਼੍ਚ ਰੁਧਿਰਂ ਪਿਬੇਯਮਹਮਾਹਵੇ
ਇਹ ਮੇਰੀ ਪਹਿਲੀ ਇੱਛਾ ਹੈ: ਤੂੰ ਉਥੇ ਇਹ ਪੂਰੀ ਕਰ। ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਖੂਨ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੀ ਲਵਾਂ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯਾਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਾਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਮਹਾਬਲਾਨ੍। ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ ਖਰਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਨ੍ਤਕੋਪਮਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਐਸਾ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਖਰਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਚੌਦਾਂ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਰਗੇ ਭਿਆਨਕ ਸਨ।
ਮਾਨੁषੌ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਮ੍ਪਨ੍ਨੌ ਚੀਰਕृष੍ਣਾਜਿਨਾਮ੍ਬਰੌ। ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੌ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯਂ ਘੋਰਂ ਪ੍ਰਮਦਯਾ ਸਹ
ਦੋ ਆਦਮੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਕਾਲੀ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੇ, ਇੱਕ ਔਰਤ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੇ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆਏ ਹਨ।
ਤੌ ਹਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਚ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਾਮੁਪਾਵਰ੍ਤਿਤੁਮਰ੍ਹਥ। ਇਯਂ ਚ ਭਗਿਨੀ ਤੇषਾਂ ਰੁਧਿਰਂ ਮਮ ਪਾਸ੍ਯਤਿ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਤੇ ਉਸ ਮਾੜੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਵਾਪਸ ਆਓ; ਤੇ ਇਹ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭੈਣ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀ ਲਵੇਗੀ।
ਮਨੋਰਥੋऽਯਮਿष੍ਟੋऽਸ੍ਯਾ ਭਗਿਨ੍ਯਾ ਮਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸਮ੍ਪਾਦ੍ਯਤਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤੌ ਪ੍ਰਮਥ੍ਯ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ
ਇਹ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਰਾਕਸ਼ਸੋ; ਇਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਪੂਰਾ ਕਰੋ—ਜਾਓ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਓ।
ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਨਿਹਤੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਵੁਭੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਰਣੇ। ਇਯਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾ ਮੁਦਿਤਾ ਰੁਧਿਰਂ ਯੁਧਿ ਪਾਸ੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੋ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਓਗੇ, ਇਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀ ਲਵੇਗੀ।
ਇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਸਮਾਦਿष੍ਟਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ੍ਤੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼। ਤਤ੍ਰ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਘਨਾ ਵਾਤੇਰਿਤਾ ਇਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਬੱਦਲ।
thumb|ਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ ਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਵਿਚ ਵੀਹਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਤਃ ਸ਼ੂਰ੍ਪਣਖਾ ਘੋਰਾ ਰਾਘਵਾਸ਼੍ਰਮਮਾਗਤਾ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਤੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਸਹ ਸੀਤਯਾ
ਫਿਰ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ ਰਾਘਵ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਆਈ ਤੇ ਉਹ ਦੋ ਭਰਾ, ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸੇ।
ਤੇ ਰਾਮਂ ਪਰ੍ਣਸ਼ਾਲਾਯਾਮੁਪਵਿष੍ਟਂ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸੀਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨਾਪਿ ਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਝੁੰਪੜੀ ਵਿਚ ਬੈਠੇ, ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਦੇਖਿਆ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਘਵਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਾਗਤਾਂਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍। ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਰਾਮੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸਮ੍
ਉਹ ਆਉਂਦੀ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਘਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਕਿਹਾ।