ਕਦ੍ਰੂਰ੍ਨਾਗਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਵਿਜਜ੍ਞੇ ਧਰਣੀਧਰਾਨ੍। ਦ੍ਵੌ ਪੁਤ੍ਰੌ ਵਿਨਤਾਯਾਸ੍ਤੁ ਗਰੁਡੋऽਰੁਣ ਏਵ ਚ
ਕਦਰੂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ — ਗਰੁੜ ਅਤੇ ਅਰੁਣ।
ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਤੋऽਹਮਰੁਣਾਤ੍ ਸਮ੍ਪਾਤਿਸ਼੍ਚ ਮਮਾਗ੍ਰਜਃ। ਜਟਾਯੁਰਿਤਿ ਮਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਸ਼੍ਯੇਨੀਪੁਤ੍ਰਮਰਿਂਦਮ
ਅਰੁਣ ਤੋਂ ਮੈਂ ਜਨਮਿਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਸੰਪਾਤੀ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਜਟਾਯੁ ਮੰਨੋ, ਸ਼ੇਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਸੋऽਹਂ ਵਾਸਸਹਾਯਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਯਦੀਚ੍ਛਸਿ। ਇਦਂ ਦੁਰ੍ਗਂ ਹਿ ਕਾਨ੍ਤਾਰਂ ਮृਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸੇਵਿਤਮ੍। ਸੀਤਾਂ ਚ ਤਾਤ ਰਕ੍ਸ਼ਿष੍ਯੇ ਤ੍ਵਯਿ ਯਾਤੇ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਜਾਵਾਂ। ਇਹ ਜੰਗਲ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਜਾਓਗੇ, ਮੈਂ ਸੀਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।
ਜਟਾਯੁषਂ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯ ਰਾਘਵੋ ਮੁਦਾ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਚ ਸਂਨਤੋऽਭਵਤ੍ । ਪਿਤੁਰ੍ਹਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਸਖਿਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਵਾ- ਞ੍ਜਟਾਯੁषਾ ਸਂਕਥਿਤਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਰਾਘਵ ਨੇ ਜਟਾਯੁ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਜਟਾਯੁ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਬਾਰੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਸੀਤਾਂ ਪਰਿਦਾਯ ਮੈਥਿਲੀਂ ਸਹੈਵ ਤੇਨਾਤਿਬਲੇਨ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾ। ਜਗਾਮ ਤਾਂ ਪਞ੍ਚਵਟੀਂ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋ ਰਿਪੂਨ੍ ਦਿਧਕ੍ਸ਼ਨ੍ ਸ਼ਲਭਾਨਿਵਾਨਲਃ
ਉਥੇ, ਮੈਥਿਲੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੰਛੀ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਾਂਗ ਸਾੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ।
thumb|ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਸੱਤਾਰਾਂਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਕृਤਾਭਿषੇਕੋ ਰਾਮਸ੍ਤੁ ਸੀਤਾ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰੇਵ ਚ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਗੋਦਾਵਰੀਤੀਰਾਤ੍ ਤਤੋ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ੍ਵਮਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲਿਆ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਗੋਦਾਵਰੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਆਸ਼੍ਰਮਂ ਤਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਰਾਘਵਃ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ। ਕृਤ੍ਵਾ ਪੌਰ੍ਵਾਹ੍ਣਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਪਰ੍ਣਸ਼ਾਲਾਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਰਾਘਵ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ, ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਝੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਉਵਾਸ ਸੁਖਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ। ਸ ਰਾਮਃ ਪਰ੍ਣਸ਼ਾਲਾਯਾਮਾਸੀਨਃ ਸਹ ਸੀਤਯਾ
ਉਹ ਉਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਰਾਮ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਝੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਵਿਰਰਾਜ ਮਹਾਬਾਹੁਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਯਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਇਵ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਚਕਾਰ ਵਿਵਿਧਾਃ ਕਥਾਃ
ਮਹਾਂਬਾਹੂ ਰਾਮ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਦਾਸੀਨਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਕਥਾਸਂਸਕ੍ਤਚੇਤਸਃ। ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਕਾਚਿਦਾਜਗਾਮ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਜਦ ਰਾਮ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਉਥੇ ਅਚਾਨਕ ਆ ਗਈ।
ਸਾ ਤੁ ਸ਼ੂਰ੍ਪਣਖਾ ਨਾਮ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਭਗਿਨੀ ਰਾਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੋਪਮਮ੍
ਉਹ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ ਸੀ, ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੀ ਭੈਣ। ਰਾਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦੇਖਿਆ।
ਦੀਪ੍ਤਾਸ੍ਯਂ ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਗਜਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਗਮਨਂ ਜਟਾਮਣ੍ਡਲਧਾਰਿਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਦਾ ਚਮਕਦਾ ਚਿਹਰਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਕਮਲ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਲੰਬੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਾਲ, ਅਤੇ ਜਟਾਂ ਦਾ ਗੁੱਚਾ ਦੇਖਿਆ।
ਸੁਕੁਮਾਰਂ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਵ੍ਯਞ੍ਜਨਾਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਰਾਮਮਿਨ੍ਦੀਵਰਸ਼੍ਯਾਮਂ ਕਂਦਰ੍ਪਸਦृਸ਼ਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਰਮ ਪਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਰਾਜਸੀ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਸਿਆਹ, ਅਤੇ ਕਾਮਦੇਵ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਦੇਖਿਆ।
ਬਭੂਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋਪਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਕਾਮਮੋਹਿਤਾ। ਸੁਮੁਖਂ ਦੁਰ੍ਮੁਖੀ ਰਾਮਂ ਵृਤ੍ਤਮਧ੍ਯਂ ਮਹੋਦਰੀ
ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਕਾਮ ਵਲੋਂ ਮਗਨ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਅਜੋਕੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਪਰ ਰਾਮ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਚਿਹਰਾ, ਆਪਣੀ ਚੌੜੀ ਕਮਰ ਤੇ ਵੱਡਾ ਪੇਟ ਲੈ ਕੇ ਤੱਕਦੀ ਰਹੀ।
ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸੁਕੇਸ਼ਂ ਤਾਮ੍ਰਮੂਰ੍ਧਜਾ। ਪ੍ਰਿਯਰੂਪਂ ਵਿਰੂਪਾ ਸਾ ਸੁਸ੍ਵਰਂ ਭੈਰਵਸ੍ਵਨਾ
ਉਹ ਵਿਅੰਗੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਰਾਮ ਦੀ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਤਾਮੜੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਵਾਲ ਸੋਹਣੇ; ਉਹ ਵਿਅੰਗੀ, ਪਰ ਰਾਮ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਕਲ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ; ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਮਿੱਠੀ, ਪਰ ਡਰਾਉਣੀ।
ਤਰੁਣਂ ਦਾਰੁਣਾ ਵृਦ੍ਧਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਵਾਮਭਾषਿਣੀ। ਨ੍ਯਾਯਵृਤ੍ਤਂ ਸੁਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਾ ਪ੍ਰਿਯਮਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾ
ਉਹ ਬੁੱਢੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਨੌਜਵਾਨ, ਕਠੋਰ ਪਰ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਰਮ, ਮਾੜੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀ, ਪਰ ਰਾਮ ਸੱਚਾ; ਉਹ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਮਾੜੀ, ਪਰ ਰਾਮ ਸੋਹਣਾ।
ਸ਼ਰੀਰਜਸਮਾਵਿष੍ਟਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਰਾਮਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਜਟੀ ਤਾਪਸਵੇषੇਣ ਸਭਾਰ੍ਯਃ ਸ਼ਰਚਾਪਧृਕ੍
ਰਾਕਸ਼ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਕਾਮ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖੀ: 'ਤੁਸੀਂ ਜਟਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਪਸੀ ਵਾਂਗ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ...'
ਆਗਤਸ੍ਤ੍ਵਮਿਮਂ ਦੇਸ਼ਂ ਕਥਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸੇਵਿਤਮ੍। ਕਿਮਾਗਮਨਕृਤ੍ਯਂ ਤੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਤੂੰ ਇਸ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੈਂ—ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ? ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਦਾ ਮਕਸਦ ਕੀ ਹੈ? ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾ ਸ਼ੂਰ੍ਪਣਖ੍ਯਾ ਪਰਂਤਪਃ। ऋਜੁਬੁਦ੍ਧਿਤਯਾ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਜਦੋਂ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਸਿੱਧੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ।
ਆਸੀਦ੍ ਦਸ਼ਰਥੋ ਨਾਮ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਤਸ੍ਯਾਹਮਗ੍ਰਜਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਰਾਮੋ ਨਾਮ ਜਨੈਃ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦਸ਼ਰਥ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਭ੍ਰਾਤਾਯਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋ ਨਾਮ ਯਵੀਯਾਨ੍ ਮਾਮਨੁਵ੍ਰਤਃ। ਇਯਂ ਭਾਰ੍ਯਾ ਚ ਵੈਦੇਹੀ ਮਮ ਸੀਤੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲਕਸ਼ਮਣ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਿਭਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਵੈਦੇਹੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੀਤਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਾਂ ਤੁ ਵੇਦਿਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਕਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਕਾਸਿ ਕਸ੍ਯ ਵਾ। ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਤਾਵਨ੍ਮਨੋਜ੍ਞਾਙ੍ਗੀ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸਿ ਮੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਕਿਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਹੈ? ਤੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਜਾਪਦੀ ਹੈਂ, ਪਰ ਤੇਰੀ ਆਕਰਸ਼ਕ ਆਕৃতি ਹੈ।
ਇਹ ਵਾ ਕਿਂਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਤ੍ਵਮਾਗਤਾ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ। ਸਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਮਦਨਾਰ੍ਦਿਤਾ
ਇਥੇ ਆਉਣ ਦਾ ਅਸਲ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ? ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੜਫ ਰਹੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਰਾਮ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਚਨਂ ਮਮ। ਅਹਂ ਸ਼ੂਰ੍ਪਣਖਾ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਕਾਮਰੂਪਿਣੀ
ਸੁਣ ਰਾਮ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸਾਂਗੀ: ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹਾਂ।
ਅਰਣ੍ਯਂ ਵਿਚਰਾਮੀਦਮੇਕਾ ਸਰ੍ਵਭਯਂਕਰਾ। ਰਾਵਣੋ ਨਾਮ ਮੇ ਭ੍ਰਾਤਾ ਯਦਿ ਤੇ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਮਾਗਤਃ
ਮੈਂ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਘੁੰਮਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ। ਰਾਵਣ ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਹੈ—ਸ਼ਾਇਦ ਤੂੰ ਉਸ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਹੋਵੇ।
ਵੀਰੋ ਵਿਸ਼੍ਰਵਸਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਦਿ ਤੇ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਮਾਗਤਃ। ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਨਿਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਦਾ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਵਿਸ਼੍ਰਵਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਵਿਰਲਾ। ਤੇ ਕੂੰਭਕਰਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡੂੰਘੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵਿਭੀषਣਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਨ ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਚੇष੍ਟਿਤਃ। ਪ੍ਰਖ੍ਯਾਤਵੀਰ੍ਯੌ ਚ ਰਣੇ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਖਰਦੂषਣੌ
ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਵੀ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਖਰ ਅਤੇ ਦੂषण ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਿਰਤਾ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ।
ਤਾਨਹਂ ਸਮਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਂ ਰਾਮ ਤ੍ਵਾਪੂਰ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍। ਸਮੁਪੇਤਾਸ੍ਮਿ ਭਾਵੇਨ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਾਮ, ਤੈਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਆਈ ਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਤੀ ਬਣਾਉਣ ਆਈ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁਰਖ ਹੈ।
ਅਹਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਬਲਗਾਮਿਨੀ। ਚਿਰਾਯ ਭਵ ਭਰ੍ਤਾ ਮੇ ਸੀਤਯਾ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ
ਮੈਂ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਮਰਜੀ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਹਾਂ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣ ਜਾ—ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਕੀ ਕਰੇਗਾ?