ਸਮੀਕृਤ ਤਲਾਮ੍ ਰਮ੍ਯਾਮ੍ ਚਕਾਰ ਸੁਮਹਾਬਲਃ । ਨਿਵਾਸਮ੍ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਅਰ੍ਥੇ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਣੀਯਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ॥੩-੧੫-
ਉਸ ਨੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਜਮੀਨ ਸਮਤਲ ਕਰਕੇ, ਰਾਘਵ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣਾਇਆ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਨਦੀਮ੍ ਗੋਦਾਵਰੀਮ੍ ਤਦਾ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਾਨਿ ਚ ਆਦਾਯ ਸਫਲਃ ਪੁਨਰ੍ ਆਗਤਃ ॥੩-੧੫-
ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ, ਗੋਦਾਵਰੀ ਦਰਿਆ ਤੇ ਗਿਆ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਕਮਲ ਲਏ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪੁष੍ਪ ਬਲਿਮ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਮ੍ ਚ ਸ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਰਾਮਾਯ ਤਦ੍ ਆਸ਼੍ਰਮ ਪਦਮ੍ ਕृਤਮ੍ ॥੩-੧੫-
ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਦਿਖਾਇਆ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਸ ਤਮ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृਤਮ੍ ਸੌਮ੍ਯਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਮਮ੍ ਸਹ ਸੀਤਯਾ । ਰਾਘਵਃ ਪਰ੍ਣਸ਼ਾਲਾਯਾਮ੍ ਹਰ੍षਮ੍ ਆਹਾਰਯਤ੍ ਪਰਮ੍ ॥੩-੧੫-
ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੋਹਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਪਰਣਾਂ ਦੀ ਝੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ।
ਸੁਸਂਹृष੍ਟਃ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਮ੍ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍ ਤਦਾ । ਅਤਿ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਮ੍ ਚ ਗਾਢਮ੍ ਚ ਵਚਨਮ੍ ਚ ਇਦਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ॥੩-੧੫-
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਪਿਆਰ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗਹਿਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਪ੍ਰੀਤੋ ਅਸ੍ਮਿ ਤੇ ਮਹਤ੍ ਕਰ੍ਮ ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਮ੍ ਇਦਮ੍ ਪ੍ਰਭੋ । ਪ੍ਰਦੇਯੋ ਯਨ੍ ਨਿਮਿਤ੍ਤਮ੍ ਤੇ ਪਰਿष੍ਵਂਗੋ ਮਯਾ ਕृਤਃ ॥੩-੧੫-
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਇਹ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਵੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਇਸੀ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਹੈ।
ਭਾਵਜ੍ਞੇਨ ਕृਤਜ੍ਞੇਨ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੇਨ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ । ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਨ ਸਂਵृਤ੍ਤਃ ਪਿਤਾ ਮਮ ॥੩-੧੫-
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ, ਉਪਕਾਰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਏਵਮ੍ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਘਵੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਿਵਰ੍ਧਨਃ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੇਸ਼ੇ ਬਹੁ ਫਲੇ ਨ੍ਯਵਸਤ੍ ਸ ਸੁਖਮ੍ ਸੁਖੀ ॥੩-੧੫-
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਘਵ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਫਲਦਾਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਕਂਚਿਤ੍ ਕਾਲਮ੍ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸੀਤਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਚ ਅਨ੍ਵਾਸ੍ਯਮਾਨੋ ਨ੍ਯਵਸਤ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗ ਲੋਕੇ ਯਥਾ ਅਮਰਃ ॥੩-੧੫-
ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਲਈ, ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ, ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਐਸਾ ਸੁਖੀ ਰਹਿਆ ਜਿਵੇਂ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ।
thumb|षੋਡਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ षੋਡਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਦਾ ਸੋਲਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਅਥ ਪਞ੍ਚਵਟੀਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਨਨ੍ਤਰਾ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਆਸਸਾਦ ਮਹਾਕਾਯਂ ਗृਧ੍ਰਂ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਰਘੁਨੰਦਨ ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਦੇਹ ਵਾਲਾ, ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਗ੍ਰਿਧਰ ਮਿਲਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੌ ਮਹਾਭਾਗੌ ਵਨਸ੍ਥਂ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ। ਮੇਨਾਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣੌ ਕੋ ਭਵਾਨਿਤਿ
ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਹਨ, ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਪੰਛੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰਾਖਸ ਹੈ। ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, 'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ?'
ਤਤੋ ਮਧੁਰਯਾ ਵਾਚਾ ਸੌਮ੍ਯਯਾ ਪ੍ਰੀਣਯਨ੍ਨਿਵ। ਉਵਾਚ ਵਤ੍ਸ ਮਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਵਯਸ੍ਯਂ ਪਿਤੁਰਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਨਰਮ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ, ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਕਿਹਾ, 'ਪੁੱਤਰ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਦੋਸਤ ਜਾਣੋ।'
ਸ ਤਂ ਪਿਤृਸਖਂ ਮਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਰਾਘਵਃ। ਸ ਤਸ੍ਯ ਕੁਲਮਵ੍ਯਗ੍ਰਮਥ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਨਾਮ ਚ
ਰਾਘਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦਾ ਦੋਸਤ ਸਮਝ ਕੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਨਾਮ ਪੁੱਛਿਆ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੁਲਮਾਤ੍ਮਾਨਮੇਵ ਚ। ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵਭੂਤਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਰਾਮ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੁਜਾਤੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਉਤਪੱਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਆਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਪੂਰ੍ਵਕਾਲੇ ਮਹਾਬਾਹੋ ਯੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੋऽਭਵਨ੍। ਤਾਨ੍ ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨਾਦਿਤਃ ਸ਼ृਣੁ ਰਾਘਵ
ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ ਰਾਘਵ।
ਕਰ੍ਦਮਃ ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਿਕृਤਸ੍ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍। ਸ਼ੇषਸ਼੍ਚ ਸਂਸ਼੍ਰਯਸ਼੍ਚੈਵ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾ ਕਰਦਮ ਸੀ, ਫਿਰ ਵਿਕ੍ਰਿਤ। ਫਿਰ ਸ਼ੇਸ਼, ਸੰਸ਼੍ਰਯ ਤੇ ਬਹੁਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਸ੍ਥਾਣੁਰ੍ਮਰੀਚਰਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਤੁਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਬਲਃ। ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚਾਙ੍ਗਿਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਚੇਤਾਃ ਪੁਲਹਸ੍ਤਥਾ
ਸਥਾਣੁ, ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰੀ, ਤੇ ਮਹਾਬਲੀਆਂ ਕ੍ਰਤੁ। ਪੁਲਸਤਿਆ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਤੇ ਪੁਲਹਾ ਵੀ।
ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨਪਰੋऽਰਿष੍ਟਨੇਮਿਸ਼੍ਚ ਰਾਘਵ। ਕਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤੇषਾਮਾਸੀਚ੍ਚ ਪਸ਼੍ਚਿਮਃ
ਦਕਸ਼, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਅਪਰਾ, ਤੇ ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਹੇ ਰਾਘਵ। ਤੇ ਮਹਾਤੇਜੀ ਕਸ਼ਯਪ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਆਖਰੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਬਭੂਵੁਰਿਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ। षष੍ਟਿਰ੍ਦੁਹਿਤਰੋ ਰਾਮ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨ੍ਯੋ ਮਹਾਯਸ਼ਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਸਾਠ ਕੁੜੀਆਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ੋਭਾ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਰਾਮ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।
ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਤਾਸਾਮष੍ਟੌ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾਃ। ਅਦਿਤਿਂ ਚ ਦਿਤਿਂ ਚੈਵ ਦਨੂਮਪਿ ਚ ਕਾਲਕਾਮ੍
ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅੱਠ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਲਿਆ: ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਦਨੂ ਤੇ ਕਾਲਕਾ।
ਤਾਮ੍ਰਾਂ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾਂ ਚੈਵ ਮਨੁਂ ਚਾਪ੍ਯਨਲਾਮਪਿ। ਤਾਸ੍ਤੁ ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਤਾਮਰਾ, ਕ੍ਰੋਧਵਸਾ, ਮਨੁ ਤੇ ਅਨਲਾ। ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਭਰ੍ਤॄਨ੍ ਵੈ ਜਨਯਿष੍ਯਥ ਮਤ੍ਸਮਾਨ੍। ਅਦਿਤਿਸ੍ਤਨ੍ਮਨਾ ਰਾਮ ਦਿਤਿਸ਼੍ਚ ਦਨੁਰੇਵ ਚ
ਤੂੰ ਐਸੇ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇਗੀ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੋਣਗੇ, ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ। ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ ਤੇ ਦਨੂ, ਇਹ ਨੀਅਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਮ।
ਕਾਲਕਾ ਚ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ਼ੇषਾਸ੍ਤ੍ਵਮਨਸੋऽਭਵਨ੍। ਅਦਿਤ੍ਯਾਂ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਰਿਂਦਮ
ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਕਾਲਕਾ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਮਨ ਤੋਂ ਜਣੇ ਗਏ। ਅਦਿਤੀ ਤੋਂ ਤਿੰਨਤੀ ਦੇਵਤੇ ਜਣੇ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਚ ਪਰਂਤਪ। ਦਿਤਿਸ੍ਤ੍ਵਜਨਯਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਦੈਤ੍ਯਾਂਸ੍ਤਾਤ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ
ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਆਦਿਤੀ ਤੋਂ ਆਦਿਤ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਜਣੇ। ਪਰ ਦਿਤੀ ਨੇ ਯਸ਼ਵਾਨ ਦੈਤ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ।
ਨਰਕਂ ਕਾਲਕਂ ਚੈਵ ਕਾਲਕਾਪਿ ਵ੍ਯਜਾਯਤ। ਕ੍ਰੌਞ੍ਚੀਂ ਭਾਸੀਂ ਤਥਾ ਸ਼੍ਯੇਨੀਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੀਂ ਤਥਾ ਸ਼ੁਕੀਮ੍
ਨਰਕ ਤੇ ਕਾਲਕਾ, ਕਾਲਕਾ ਵੀ ਜਣੀ। ਕ੍ਰੌਂਚੀ, ਭਾਸੀ, ਸ਼ੇਨੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤੇ ਸ਼ੁਕੀ ਵੀ ਜਣੀਆਂ।
ਤਾਮ੍ਰਾ ਤੁ ਸੁषੁਵੇ ਕਨ੍ਯਾਃ ਪਞ੍ਚੈਤਾ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ। ਉਲੂਕਾਞ੍ਜਨਯਤ੍ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚੀ ਭਾਸੀ ਭਾਸਾਨ੍ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਤਾਮਰਾ ਨੇ ਇਹ ਪੰਜ ਕੁੜੀਆਂ ਜਣੀਆਂ ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਕ੍ਰੌਂਚੀ ਨੇ ਉਲੂ ਜਣੇ, ਭਾਸੀ ਨੇ ਬਗਲੇ ਜਣੇ।
ਸ਼੍ਯੇਨੀ ਸ਼੍ਯੇਨਾਂਸ਼੍ਚ ਗृਧ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਜਾਯਤ ਸੁਤੇਜਸਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੀ ਤੁ ਹਂਸਾਂਸ਼੍ਚ ਕਲਹਂਸਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸ਼ੇਨੀ ਨੇ ਬਾਜ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗਿਧ ਜਣੇ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨੇ ਹੰਸ ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕਲਹੰਸ ਜਣੇ।
ਚਕ੍ਰਵਾਕਾਂਸ਼੍ਚ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਿਜਜ੍ਞੇ ਸਾਪਿ ਭਾਮਿਨੀ। ਸ਼ੁਕੀ ਨਤਾਂ ਵਿਜਜ੍ਞੇ ਤੁ ਨਤਾਯਾਂ ਵਿਨਤਾ ਸੁਤਾ
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਨੇ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀ ਵੀ ਜਣੇ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ। ਸ਼ੁਕੀ ਨੇ ਨਤਾ ਜਣੀ, ਤੇ ਨਤਾ ਤੋਂ ਵਿਨਤਾ ਕੁੜੀ ਜਣੀ।
ਦਸ਼ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾ ਰਾਮ ਵਿਜਜ੍ਞੇऽਪ੍ਯਾਤ੍ਮਸਂਭਵਾਃ। ਮृਗੀਂ ਚ ਮृਗਮਨ੍ਦਾਂ ਚ ਹਰੀਂ ਭਦ੍ਰਮਦਾਮਪਿ
ਹੇ ਰਾਮ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ। ਮ੍ਰਿਗੀ, ਮ੍ਰਿਗਮੰਦਾ, ਹਰੀ ਤੇ ਭਦ੍ਰਮਦਾ ਵੀ।