ਯਥਾ ਆਖ੍ਯਾਤਮ੍ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਮੁਨਿਨਾ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾ । ਇਯਮ੍ ਗੋਦਾਵਰੀ ਰਮ੍ਯਾ ਪੁष੍ਪਿਤੈਃ ਤਰੁਭਿਰ੍ ਵृਤਾ ॥੩-੧੫-
ਜਿਵੇਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਗੋਦਾਵਰੀ ਦਰਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਹਂਸ ਕਾਰਣ੍ਡਵ ਆਕੀਰ੍ਣਾ ਚਕ੍ਰਵਾਕ ਉਪਸ਼ੋਭਿਤਾ । ਨ ਅਤਿਦੂਰੇ ਨ ਚ ਆਸਨ੍ਨੇ ਮृਗ ਯੂਥ ਨਿਪੀਡਿਤਾ ॥੩-੧੫-
ਇਹ ਝੀਲ ਹੰਸਾਂ ਤੇ ਕਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਚਕਵਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਨਾ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਤੇ ਨਾ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਮਯੂਰ ਨਾਦਿਤਾ ਰਮ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਂਸ਼ਵੋ ਬਹੁ ਕਂਦਰਾਃ । ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਗਿਰਯਃ ਸੌਮ੍ਯ ਫੁਲ੍ਲੈਃ ਤਰੁਭਿਰ੍ ਆਵृਤਾਃ ॥੩-੧੫-
ਇੱਥੇ ਸੋਹਣੇ ਪਹਾੜ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਹਨ ਤੇ ਕਈ ਗੁਫਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਮੋਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ।
ਸਾਲੈਃ ਤਾਲੈਃ ਤਮਾਲੈਃ ਚ ਖਰ੍ਜੂਰੈਃ ਪਨਸੈਃ ਦ੍ਰੁਮੈਃ । ਨੀਵਾਰੈਃ ਤਿਨਿਸ਼ੈਃ ਚੈਵ ਪੁਨ੍ਨਾਗੈਃ ਚ ਉਪਸ਼ੋਭਿਤਾਃ ॥੩-੧੫-
ਉਹ ਪਹਾੜ ਸਾਲ, ਤਾਲ, ਤਮਾਲ, ਖਜੂਰ, ਪਨਸ, ਨੀਵਾਰ, ਤਿਨਿਸ ਤੇ ਪੁੰਨਾਗ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਚੂਤੈਰ੍ ਅਸ਼ੋਕੈਃ ਤਿਲਕੈਃ ਕੇਤਕੈਰ੍ ਅਪਿ ਚਂਪਕੈਃ । ਪੁष੍ਪ ਗੁਲ੍ਮ ਲਤਾ ਉਪੇਤੈਃ ਤੈਃ ਤੈਃ ਤਰੁਭਿਰ੍ ਆਵृਤਾਃ ॥੩-੧੫-
ਉਹ ਦਰੱਖਤਾਂ ਆਮ, ਅਸ਼ੋਕ, ਤਿਲਕ, ਕੇਤਕੀ, ਚੰਪਕ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੈਃ ਚਂਦਨੈਃ ਨੀਪੈਃ ਪਰ੍ਣਾਸੈਃ ਲਕੁਚੈਃ ਅਪਿ । ਧਵ ਅਸ਼੍ਵਕਰ੍ਣ ਖਦਿਰੈਃ ਸ਼ਮੀ ਕਿਂਸ਼ੁਕ ਪਾਟਲੈਃ ॥੩-੧੫-
ਇੱਥੇ ਰਥ, ਚੰਦਨ, ਨੀਪ, ਪਰਣਾਸ, ਲਕੂਚਾ, ਧਵਾ, ਅਸ਼ਵਕਰਨ, ਖਦੀਰ, ਸ਼ਮੀ, ਕਿੰਸ਼ੁਕ ਤੇ ਪਾਟਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵੀ ਹਨ।
ਇਦਮ੍ ਪੁਣ੍ਯਮ੍ ਇਦਮ੍ ਰਮ੍ਯਮ੍ ਇਦਮ੍ ਬਹੁ ਮृਗ ਦ੍ਵਿਜਮ੍ । ਇਹ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਸਾਰ੍ਧਮ੍ ਏਤੇਨ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ॥੩-੧੫-
ਇਹ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁਹਾਵਣੀ ਤੇ ਕਈ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਪੰਛੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਰਹਾਂਗੇ।
ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤਃ ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਪਰਵੀਰਹਾ । ਅਚਿਰੇਣ ਆਸ਼੍ਰਮਮ੍ ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਚਕਾਰ ਸੁਮਹਾਬਲਃ ॥੩-੧੫-
ਰਾਮ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਂ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਈ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਇਆ।
ਪਰ੍ਣਸ਼ਾਲਾਮ੍ ਸੁਵਿਪੁਲਾਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਸਂਘਾਤ ਮृਤ੍ਤਿਕਾਮ੍ । ਸੁਸ੍ਤਂਭਾਮ੍ ਮਸ੍ਕਰੈਰ੍ ਦੀਰ੍ਘੈਃ ਕृਤ ਵਂਸ਼ਾਮ੍ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾਮ੍ ॥੩-੧੫-
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਪਰਣਾਂ ਦੀ ਝੋਪੜੀ ਬਣਾਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਫਰਸ਼ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ, ਲੰਬੇ ਥੰਭੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਬਾਂਸ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ।
ਸ਼ਮੀ ਸ਼ਾਖਾਭਿਃ ਆਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਧृਢ ਪਾਸ਼ਾਵਪਾਸ਼ਿਤਮ੍ । ਕੁਸ਼ ਕਾਸ਼ ਸ਼ਰੈਃ ਪਰ੍ਣੈਃ ਸੁਪਰਿਚ੍ਛਾਦਿਤਾਮ੍ ਤਥਾ ॥੩-੧੫-
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਮੀ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ, ਤੇ ਕੁਸ਼, ਕਾਸ, ਸਰ, ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਝੋਪੜੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮੀਕृਤ ਤਲਾਮ੍ ਰਮ੍ਯਾਮ੍ ਚਕਾਰ ਸੁਮਹਾਬਲਃ । ਨਿਵਾਸਮ੍ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਅਰ੍ਥੇ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਣੀਯਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ॥੩-੧੫-
ਉਸ ਨੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਜਮੀਨ ਸਮਤਲ ਕਰਕੇ, ਰਾਘਵ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣਾਇਆ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਨਦੀਮ੍ ਗੋਦਾਵਰੀਮ੍ ਤਦਾ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਾਨਿ ਚ ਆਦਾਯ ਸਫਲਃ ਪੁਨਰ੍ ਆਗਤਃ ॥੩-੧੫-
ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ, ਗੋਦਾਵਰੀ ਦਰਿਆ ਤੇ ਗਿਆ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਕਮਲ ਲਏ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪੁष੍ਪ ਬਲਿਮ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਮ੍ ਚ ਸ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਰਾਮਾਯ ਤਦ੍ ਆਸ਼੍ਰਮ ਪਦਮ੍ ਕृਤਮ੍ ॥੩-੧੫-
ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਦਿਖਾਇਆ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਸ ਤਮ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृਤਮ੍ ਸੌਮ੍ਯਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਮਮ੍ ਸਹ ਸੀਤਯਾ । ਰਾਘਵਃ ਪਰ੍ਣਸ਼ਾਲਾਯਾਮ੍ ਹਰ੍षਮ੍ ਆਹਾਰਯਤ੍ ਪਰਮ੍ ॥੩-੧੫-
ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੋਹਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਪਰਣਾਂ ਦੀ ਝੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ।
ਸੁਸਂਹृष੍ਟਃ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਮ੍ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍ ਤਦਾ । ਅਤਿ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਮ੍ ਚ ਗਾਢਮ੍ ਚ ਵਚਨਮ੍ ਚ ਇਦਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ॥੩-੧੫-
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਪਿਆਰ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗਹਿਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਪ੍ਰੀਤੋ ਅਸ੍ਮਿ ਤੇ ਮਹਤ੍ ਕਰ੍ਮ ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਮ੍ ਇਦਮ੍ ਪ੍ਰਭੋ । ਪ੍ਰਦੇਯੋ ਯਨ੍ ਨਿਮਿਤ੍ਤਮ੍ ਤੇ ਪਰਿष੍ਵਂਗੋ ਮਯਾ ਕृਤਃ ॥੩-੧੫-
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਇਹ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਵੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਇਸੀ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਹੈ।
ਭਾਵਜ੍ਞੇਨ ਕृਤਜ੍ਞੇਨ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੇਨ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ । ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਨ ਸਂਵृਤ੍ਤਃ ਪਿਤਾ ਮਮ ॥੩-੧੫-
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ, ਉਪਕਾਰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਏਵਮ੍ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਘਵੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਿਵਰ੍ਧਨਃ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੇਸ਼ੇ ਬਹੁ ਫਲੇ ਨ੍ਯਵਸਤ੍ ਸ ਸੁਖਮ੍ ਸੁਖੀ ॥੩-੧੫-
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਘਵ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਫਲਦਾਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਕਂਚਿਤ੍ ਕਾਲਮ੍ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸੀਤਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਚ ਅਨ੍ਵਾਸ੍ਯਮਾਨੋ ਨ੍ਯਵਸਤ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗ ਲੋਕੇ ਯਥਾ ਅਮਰਃ ॥੩-੧੫-
ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਲਈ, ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ, ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਐਸਾ ਸੁਖੀ ਰਹਿਆ ਜਿਵੇਂ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ।
thumb|षੋਡਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ षੋਡਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਦਾ ਸੋਲਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਅਥ ਪਞ੍ਚਵਟੀਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਨਨ੍ਤਰਾ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਆਸਸਾਦ ਮਹਾਕਾਯਂ ਗृਧ੍ਰਂ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਰਘੁਨੰਦਨ ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਦੇਹ ਵਾਲਾ, ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਗ੍ਰਿਧਰ ਮਿਲਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੌ ਮਹਾਭਾਗੌ ਵਨਸ੍ਥਂ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ। ਮੇਨਾਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣੌ ਕੋ ਭਵਾਨਿਤਿ
ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਹਨ, ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਪੰਛੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰਾਖਸ ਹੈ। ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, 'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ?'
ਤਤੋ ਮਧੁਰਯਾ ਵਾਚਾ ਸੌਮ੍ਯਯਾ ਪ੍ਰੀਣਯਨ੍ਨਿਵ। ਉਵਾਚ ਵਤ੍ਸ ਮਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਵਯਸ੍ਯਂ ਪਿਤੁਰਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਨਰਮ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ, ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਕਿਹਾ, 'ਪੁੱਤਰ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਦੋਸਤ ਜਾਣੋ।'
ਸ ਤਂ ਪਿਤृਸਖਂ ਮਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਰਾਘਵਃ। ਸ ਤਸ੍ਯ ਕੁਲਮਵ੍ਯਗ੍ਰਮਥ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਨਾਮ ਚ
ਰਾਘਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦਾ ਦੋਸਤ ਸਮਝ ਕੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਨਾਮ ਪੁੱਛਿਆ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੁਲਮਾਤ੍ਮਾਨਮੇਵ ਚ। ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵਭੂਤਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਰਾਮ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੁਜਾਤੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਉਤਪੱਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਆਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਪੂਰ੍ਵਕਾਲੇ ਮਹਾਬਾਹੋ ਯੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੋऽਭਵਨ੍। ਤਾਨ੍ ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨਾਦਿਤਃ ਸ਼ृਣੁ ਰਾਘਵ
ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ ਰਾਘਵ।
ਕਰ੍ਦਮਃ ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਿਕृਤਸ੍ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍। ਸ਼ੇषਸ਼੍ਚ ਸਂਸ਼੍ਰਯਸ਼੍ਚੈਵ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾ ਕਰਦਮ ਸੀ, ਫਿਰ ਵਿਕ੍ਰਿਤ। ਫਿਰ ਸ਼ੇਸ਼, ਸੰਸ਼੍ਰਯ ਤੇ ਬਹੁਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਸ੍ਥਾਣੁਰ੍ਮਰੀਚਰਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਤੁਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਬਲਃ। ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚਾਙ੍ਗਿਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਚੇਤਾਃ ਪੁਲਹਸ੍ਤਥਾ
ਸਥਾਣੁ, ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰੀ, ਤੇ ਮਹਾਬਲੀਆਂ ਕ੍ਰਤੁ। ਪੁਲਸਤਿਆ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਤੇ ਪੁਲਹਾ ਵੀ।
ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨਪਰੋऽਰਿष੍ਟਨੇਮਿਸ਼੍ਚ ਰਾਘਵ। ਕਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤੇषਾਮਾਸੀਚ੍ਚ ਪਸ਼੍ਚਿਮਃ
ਦਕਸ਼, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਅਪਰਾ, ਤੇ ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਹੇ ਰਾਘਵ। ਤੇ ਮਹਾਤੇਜੀ ਕਸ਼ਯਪ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਆਖਰੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਬਭੂਵੁਰਿਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ। षष੍ਟਿਰ੍ਦੁਹਿਤਰੋ ਰਾਮ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨ੍ਯੋ ਮਹਾਯਸ਼ਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਸਾਠ ਕੁੜੀਆਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ੋਭਾ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਰਾਮ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।