ਵੈਦੇਹੀਂ ਚ ਮਹਾਭਾਗਾਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਰਾਮਸ਼੍ਚਿਰਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਮਾਂ ਸਮੁਪਾਗਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਵੈਦੇਹੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਭਾਗ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਹੈ।'
ਮਨਸਾ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਮਯਾਪ੍ਯਾਗਮਨਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਸਤ੍ਕृਤੋ ਰਾਮਃ ਸਭਾਰ੍ਯਃ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ
ਮੈਂ ਵੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ; ਰਾਮ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਆਦਰ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਵੇ।
ਅਭਿਵਾਦ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਚ੍ਛਿष੍ਯਸ੍ਤਥੇਤਿ ਨਿਯਤਾਞ੍ਜਲਿਃ। ਤਦਾ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸ਼ਿਸ਼ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਆਖਿਆ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ; ਫਿਰ, ਜਲਦੀ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਕੋऽਸੌ ਰਾਮੋ ਮੁਨਿਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮੇਤੁ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਤੁ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾऽऽਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਸ਼ਿष੍ਯੇਣ ਸਹ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ
ਕੌਣ ਹੈ ਇਹ ਰਾਮ? ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਵੇ ਤੇ ਆਪ ਅੰਦਰ ਆਵੇ; ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਗਿਆ।
ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਂ ਸੀਤਾਂ ਚ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾਮ੍। ਤਂ ਸ਼ਿष੍ਯਃ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਮਗਸ੍ਤ੍ਯਵਚਨਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਾਕੁਤਸਥ ਤੇ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ; ਸ਼ਿਸ਼ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਅਗਸਤਿਆ ਦੀ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਪ੍ਰਾਵੇਸ਼ਯਦ੍ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸਤ੍ਕਾਰਾਰ੍ਹਂ ਸੁਸਤ੍ਕृਤਮ੍। ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਤਤੋ ਰਾਮਃ ਸੀਤਯਾ ਸਹ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ
ਉਸ ਨੇ ਰਵਾਇਤ ਮੁਤਾਬਕ, ਆਦਰਯੋਗ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲਿਆਇਆ; ਫਿਰ ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਹਰਿਣਾਕੀਰ੍ਣਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਹ੍ਯਵਲੋਕਯਨ੍। ਸ ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਥਾਨਮਗ੍ਨੇਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਹਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦਾ ਸਥਾਨ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ੍ਥਾਨਂ ਚੈਵ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ। ਸੋਮਸ੍ਥਾਨਂ ਭਗਸ੍ਥਾਨਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਕੌਬੇਰਮੇਵ ਚ
ਉਸਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮਹਿੰਦਰ, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਸੋਮ, ਭਗਾ ਅਤੇ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਧਾਤੁਰ੍ਵਿਧਾਤੁਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਚ ਵਾਯੋਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਸ੍ਥਾਨਂ ਚ ਪਾਸ਼ਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸਨੇ ਧਾਤ੍ਰ, ਵਿਧਾਤ੍ਰ, ਵਾਯੁ ਅਤੇ ਪਾਸ਼ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਰੁਣ ਦਾ ਸਥਾਨ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਥੈਵ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਵਸੂਨਾਂ ਸ੍ਥਾਨਮੇਵ ਚ। ਸ੍ਥਾਨਂ ਚ ਨਾਗਰਾਜਸ੍ਯ ਗਰੁਡਸ੍ਥਾਨਮੇਵ ਚ
ਉਸਨੇ ਗਾਇਤਰੀ, ਵਸੂਆਂ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਗਰੁੜ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ੍ਯ ਚ ਸ੍ਥਾਨਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਥਾਨਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ। ਤਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਮੁਨਿਰਪ੍ਯਭਿਨਿष੍ਪਤਤ੍
ਉਸਨੇ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵੀ ਵੇਖੇ; ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮੁਨੀ ਆਪ ਆ ਗਿਆ।
ਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਗ੍ਰਤੋ ਰਾਮੋ ਮੁਨੀਨਾਂ ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸਾਮ੍। ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਚਨਂ ਵੀਰੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਉਹ ਤੇਜਸਵੀ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਵਿਰਲੇ ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਬਹਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਮਤ੍ਯਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ। ਔਦਾਰ੍ਯੇਣਾਵਗਚ੍ਛਾਮਿ ਨਿਧਾਨਂ ਤਪਸਾਮਿਮਮ੍
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਭਗਵਾਨ ਅਗਸਤਿਆ ਬਾਹਰ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਾਹੁਰਗਸ੍ਤ੍ਯਂ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਸਮ੍। ਜਗ੍ਰਾਹਾਪਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਦੌ ਚ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਮ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੁਪੁੱਤਰ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਲਏ ਜਦ ਉਹ ਉਤਰਿਆ।
ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤਸ੍ਥੌ ਰਾਮਃ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ। ਸੀਤਯਾ ਸਹ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਤਦਾ ਰਾਮਃ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ
ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਮ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਚ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਮਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾऽऽਸਨੋਦਕੈਃ। ਕੁਸ਼ਲਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਆਸ੍ਯਤਾਮਿਤਿ ਸੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕਾਕੁਤਸਥ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਸਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ, ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛ ਕੇ, 'ਬੈਠੋ' ਕਿਹਾ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਾਯਾਰ੍ਘ੍ਯਮਤਿਥੀਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯ ਚ। ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥੇਨ ਧਰ੍ਮੇਣ ਸ ਤੇषਾਂ ਭੋਜਨਂ ਦਦੌ
ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਵਨਵਾਸੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਥਮਂ ਚੋਪਵਿਸ਼੍ਯਾਥ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ। ਉਵਾਚ ਰਾਮਮਾਸੀਨਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਂ ਧਰ੍ਮਕੋਵਿਦਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਮੁਨੀ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੈਠੇ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਰਾਮ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਾਯਾਰ੍ਘ੍ਯਮਤਿਥਿਂ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਯੇਤ੍। ਅਨ੍ਯਥਾ ਖਲੁ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਤਪਸ੍ਵੀ ਸਮੁਦਾਚਰਨ੍। ਦੁਃਸਾਕ੍ਸ਼ੀਵ ਪਰੇ ਲੋਕੇ ਸ੍ਵਾਨਿ ਮਾਂਸਾਨਿ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ, ਮਹਿਮਾਨ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਕਾਕੁਤਸਥ, ਜੇ ਤਪस्वੀ ਅਜਿਹਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਆਪਣਾ ਮਾਸ ਖਾਏਗਾ।
ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਲੋਕਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਚਾਰੀ ਮਹਾਰਥਃ। ਪੂਜਨੀਯਸ਼੍ਚ ਮਾਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਿਯਾਤਿਥਿਃ
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਉਹ ਆਦਰਯੋਗ ਅਤੇ ਮਾਨਯੋਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਪਿਆਰੇ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਆਏ ਹੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਫਲੈਰ੍ਮੂਲੈਃ ਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਰਾਘਵਮ੍। ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਕਾਮਂ ਤਤੋऽਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਫਲ, ਮੂਲ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਘਵ ਦਾ ਮਨ ਚਾਹਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਇਦਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਮਹਚ੍ਚਾਪਂ ਹੇਮਵਜ੍ਰਵਿਭੂषਿਤਮ੍। ਵੈष੍ਣਵਂ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਧਨੁ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਹੀਰੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ।
ਅਮੋਘਃ ਸੂਰ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਤ੍ਤਃ ਸ਼ਰੋਤ੍ਤਮਃ। ਦਤ੍ਤੌ ਮਮ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਤੂਣੀ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਸਾਯਕੌ
ਇਹ ਅਟੱਲ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਤੀਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਇਹ ਦੋ ਅਖੂਤ ਤੂਣੀ ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣੌ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਜ੍ਵਲਦ੍ਭਿਰਿਵ ਪਾਵਕੈਃ। ਮਹਾਰਾਜਤਕੋਸ਼ੋऽਯਮਸਿਰ੍ਹੇਮਵਿਭੂषਿਤਃ
ਇਹ ਤੂਣੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਮਹਾਰਾਜਾ ਦਾ ਕੋਸ਼ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਤਲਵਾਰ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਧਨੁषਾ ਰਾਮ ਹਤ੍ਵਾ ਸਂਖ੍ਯੇ ਮਹਾਸੁਰਾਨ੍। ਆਜਹਾਰ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਦੀਪ੍ਤਾਂ ਪੁਰਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਇਸ ਧਨੁ ਨਾਲ, ਰਾਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ਾਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਤਦ੍ਧਨੁਸ੍ਤੌ ਚ ਤੂਣੀ ਚ ਸ਼ਰਂ ਖਡ੍ਗਂ ਚ ਮਾਨਦ। ਜਯਾਯ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਵਜ੍ਰਂ ਵਜ੍ਰਧਰੋ ਯਥਾ
ਇਹ ਧਨੁ, ਦੋ ਤੂਣੀ, ਤੀਰ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਜਿੱਤ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਵਜਰ ਨੂੰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸਮਸ੍ਤਂ ਤਦ੍ਵਰਾਯੁਧਮ੍। ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਮਾਯ ਭਗਵਾਨਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਫਿਰ ਮੁੜ ਬੋਲੇ।
thumb|ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯ ਕਾਂਡ ਦਾ ਤੇਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੁਣ ਸੁਣੋ।
ਰਾਮ ਪ੍ਰੀਤੋऽਸ੍ਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਪਰਿਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ। ਅਭਿਵਾਦਯਿਤੁਂ ਯਨ੍ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਸ੍ਥਃ ਸਹ ਸੀਤਯਾ
ਰਾਮਾ, ਮੈਂ ਤੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ—ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਮੈਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਧ੍ਵਸ਼੍ਰਮੇਣ ਵਾਂ ਖੇਦੋ ਬਾਧਤੇ ਪ੍ਰਚੁਰਸ਼੍ਰਮਃ। ਵ੍ਯਕ੍ਤਮੁਤ੍ਕਣ੍ਠਤੇ ਵਾਪਿ ਮੈਥਿਲੀ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾ
ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਰਸਤੇ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਥੱਕ ਗਏ ਹੋ, ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਥਕਾਵਟ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਯਾਦ ਆ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।