ਇਹੈਕਦਾ ਕਿਲ ਕ੍ਰੂਰੋ ਵਾਤਾਪਿਰਪਿ ਚੇਲ੍ਵਲਃ। ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਸਹਿਤਾਵਾਸ੍ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਘ੍ਨੌ ਮਹਾਸੁਰੌ
ਇੱਥੇ, ਇੱਕ ਵਾਰ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਾਤਾਪੀ ਤੇ ਇਲਵਲਾ, ਦੋ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਕਾਤਿਲ, ਭਰਾ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਧਾਰਯਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਰੂਪਮਿਲ੍ਵਲਃ ਸਂਸ੍ਕृਤਂ ਵਦਨ੍। ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਯਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਸ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਨਿਰ੍ਘृਣਃ
ਇਲਵਲਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਰਾਧ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਦਇਆ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਸਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਸਂਸ੍ਕृਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤਸ੍ਤਂ ਮੇषਰੂਪਿਣਮ੍। ਤਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਮੇਂਡੇ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਸ਼ਰਾਧ ਦੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਇਆ।
ਤਤੋ ਭੁਕ੍ਤਵਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਮਿਲ੍ਵਲੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਵਾਤਾਪੇ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮਸ੍ਵੇਤਿ ਸ੍ਵਰੇਣ ਮਹਤਾ ਵਦਨ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖਾ ਚੁੱਕੇ, ਇਲਵਲ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, 'ਵਾਤਾਪੀ, ਬਾਹਰ ਆ!'
ਤਤੋ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਤਾਪਿਰ੍ਮੇषਵਨ੍ਨਦਨ੍। ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਵਿਨਿष੍ਪਤਤ੍
ਭਰਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਤਾਪੀ ਮੇਂਡੇ ਵਾਂਗ ਰੇੜਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਫਾੜਦਾ ਹੋਇਆ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤੈਰੇਵਂ ਕਾਮਰੂਪਿਭਿਃ। ਵਿਨਾਸ਼ਿਤਾਨਿ ਸਂਹਤ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ਼ਨੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਦੋ ਭਾਈਆਂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਇਹ ਕੰਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਤਦਾ ਦੇਵੈਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੇਨ ਮਹਰ੍षਿਣਾ। ਅਨੁਭੂਯ ਕਿਲ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਸ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤ ਨੇ ਉਹ ਸ਼ਰਾਧ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸ ਮਹਾ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਹਸ੍ਤੇऽਵਨੇਜਨਮ੍। ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮਸ੍ਵੇਤਿ ਚੇਲ੍ਵਲਃ ਸਮਭਾषਤ
ਫਿਰ, 'ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ' ਕਹਿ ਕੇ, ਹੱਥ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਇਲਵਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਬਾਹਰ ਆ!'
ਸ ਤਦਾ ਭਾषਮਾਣਂ ਤੁ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਵਿਪ੍ਰਘਾਤਿਨਮ੍। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ ਧੀਮਾਨਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਸੀ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਹਤਿਆਰਾ ਸੀ, ਕਿਹਾ।
ਕੁਤੋ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਮਯਾ ਜੀਰ੍ਣਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਭ੍ਰਾਤੁਸ੍ਤੁ ਮੇषਰੂਪਸ੍ਯ ਗਤਸ੍ਯ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
'ਜੋ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਪਚਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤੇਰਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਭਰਾ ਜੋ ਮੇਂਡੇ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਬਾਹਰ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ?'
ਅਥ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਨਿਧਨਸਂਸ਼੍ਰਿਤਮ੍। ਪ੍ਰਧਰ੍षਯਿਤੁਮਾਰੇਭੇ ਮੁਨਿਂ ਕ੍ਰੋਧਾਨ੍ਨਿਸ਼ਾਚਰਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਰਾ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਸੀ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਸੋऽਭ੍ਯਦ੍ਰਵਦ੍ ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਂ ਮੁਨਿਨਾ ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸਾ। ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾਨਲਕਲ੍ਪੇਨ ਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧੋ ਨਿਧਨਂ ਗਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਉੱਤੇ ਦੌੜਿਆ, ਪਰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉਹ ਸੜ ਗਿਆ ਤੇ ਮਰ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਯਮਾਸ਼੍ਰਮੋ ਭ੍ਰਾਤੁਸ੍ਤਟਾਕਵਨਸ਼ੋਭਿਤਃ। ਵਿਪ੍ਰਾਨੁਕਮ੍ਪਯਾ ਯੇਨ ਕਰ੍ਮੇਦਂ ਦੁष੍ਕਰਂ ਕृਤਮ੍
ਇਹ ਉਸ ਭਰਾ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਝੀਲ ਤੇ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਸੋਭਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਇਹ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਏਵਂ ਕਥਯਮਾਨਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਣਾ ਸਹ। ਰਾਮਸ੍ਯਾਸ੍ਤਂ ਗਤਃ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸਂਧ੍ਯਾਕਾਲੋऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੋਮਿਤ੍ਰ ਨਾਲ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਾਮ ਲਈ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ।
ਉਪਾਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਂ ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਯਥਾਵਿਧਿ। ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਤਮृषਿਂ ਚਾਭ੍ਯਵਾਦਯਤ੍
ਪੱਛਮੀ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਭਰਾ ਨਾਲ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਤਿਗृਹੀਤਸ੍ਤੁ ਮੁਨਿਨਾ ਤੇਨ ਰਾਘਵਃ। ਨ੍ਯਵਸਤ੍ ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਾਮੇਕਾਂ ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਮੂਲਫਲਾਨਿ ਚ
ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਰਾਘਵ ਨੇ ਉਹ ਰਾਤ ਉਥੇ ਬਿਤਾਈ, ਮੂਲ ਤੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਤੀਤਾਯਾਮੁਦਿਤੇ ਰਵਿਮਣ੍ਡਲੇ। ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਤਮਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਯਤ ਰਾਘਵਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਤ ਲੰਘ ਗਈ ਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਅਗਸਤ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈਣ ਲਈ ਕਿਹਾ।
ਅਭਿਵਾਦਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਭਗਵਨ੍ ਸੁਖਮਸ੍ਮ੍ਯੁषਿਤੋ ਨਿਸ਼ਾਮ੍। ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਗੁਰੁਂ ਤੇ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਗ੍ਰਜਮ੍
'ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ। ਮੈਂ ਰਾਤ ਸੁਖ ਨਾਲ ਬਿਤਾਈ। ਹੁਣ ਵਿਦਾ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।'
ਗਮ੍ਯਤਾਮਿਤਿ ਤੇਨੋਕ੍ਤੋ ਜਗਾਮ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟੇਨ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਵਨਂ ਤਚ੍ਚਾਵਲੋਕਯਨ੍
ਉਸਨੇ 'ਤੁਸੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ' ਸੁਣ ਕੇ, ਰਘੁਨੰਦਨ ਦਿੱਤੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਿਆ, ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ।
ਨੀਵਾਰਾਨ੍ ਪਨਸਾਨ੍ ਸਾਲਾਨ੍ ਵਞ੍ਜੁਲਾਂਸ੍ਤਿਨਿਸ਼ਾਂਸ੍ਤਥਾ। ਚਿਰਿਬਿਲ੍ਵਾਨ੍ ਮਧੂਕਾਂਸ਼੍ਚ ਬਿਲ੍ਵਾਨਥ ਚ ਤਿਨ੍ਦੁਕਾਨ੍
ਉਸਨੇ ਨੀਵਾਰ, ਪਨਸ, ਸਾਲ, ਵੰਜੁਲਾ, ਤਿਨਿਸ਼ਾ, ਚਿਰਿ ਬਿਲਵਾ, ਮਧੂਕ, ਬਿਲਵਾ ਤੇ ਤਿੰਦੁਕ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੇਖੇ।
ਪੁष੍ਪਿਤਾਨ੍ ਪੁष੍ਪਿਤਾਗ੍ਰਾਭਿਰ੍ਲਤਾਭਿਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਾਨ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਾਮਃ ਸ਼ਤਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਾਨ੍ਤਾਰਪਾਦਪਾਨ੍
ਇੱਥੇ ਰਾਮ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵੀ ਫੁੱਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਹਸ੍ਤਿਹਸ੍ਤੈਰ੍ਵਿਮृਦਿਤਾਨ੍ ਵਾਨਰੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਾਨ੍। ਮਤ੍ਤੈਃ ਸ਼ਕੁਨਿਸਙ੍ਘੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤਿਨਾਦਿਤਾਨ੍
ਕੁਝ ਰੁੱਖ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਸੂੰਡ ਨਾਲ ਕੁਚਲੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੇ ਰੌਣਕ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਸੀ, ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਰੁੱਖਾਂ 'ਤੇ ਮਸਤ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਸਮੀਪਸ੍ਥਂ ਰਾਮੋ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਃ। ਪृष੍ਠਤੋऽਨੁਗਤਂ ਵੀਰਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜੀਵ-ਨੈਣ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਆ ਰਹੇ ਵੀਰ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਸੁਭਾਗ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਆਲ੍ਹਣਾ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਪਤ੍ਰਾ ਯਥਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਯਥਾ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਮृਗਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਆਸ਼੍ਰਮੋ ਨਾਤਿਦੂਰਸ੍ਥੋ ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਃ
ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੱਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹਨ, ਤੇ ਇੱਥੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਲੋਕੇ ਸ੍ਵੇਨੈਵ ਕਰ੍ਮਣਾ। ਆਸ਼੍ਰਮੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਤਸ੍ਯ ਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਸ਼੍ਰਮਾਪਹਃ
ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਹੈ—ਉਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਜ੍ਯਧੂਮਾਕੁਲਵਨਸ਼੍ਚੀਰਮਾਲਾਪਰਿष੍ਕृਤਃ। ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਮृਗਯੂਥਸ਼੍ਚ ਨਾਨਾਸ਼ਕੁਨਿਨਾਦਿਤਃ
ਜੰਗਲ ਗਾੜ੍ਹ ਧੂੰਏ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਛਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤ ਜੰਗਲੀ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਨਿਗृਹ੍ਯ ਤਰਸਾ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਦਿਕ੍ ਕृਤਾ ਯੇਨ ਸ਼ਰਣ੍ਯਾ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸਾ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ ਬਣਾਇਆ।
ਤਸ੍ਯੇਦਮਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਪ੍ਰਭਾਵਾਦ੍ ਯਸ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ। ਦਿਗਿਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਤ੍ਰਾਸਾਦ੍ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਨੋਪਭੁਜ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸਾ ਤੋਂ ਡਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ—ਇਹ ਦਿਸਦੀ ਤਾਂ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਦਾ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਯਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਚਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਦਿਗਿਯਂ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾ। ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਨਿਰ੍ਵੈਰਾਃ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਰਜਨੀਚਰਾਃ
ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਇਹ ਦਿਸਾ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਈ, ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਵੈਰ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਚੇਯਂ ਭਗਵਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਦਿਕ੍ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ। ਪ੍ਰਥਿਤਾ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾ ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਇਹ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸਾ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਤੇ ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਜਿੱਤਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।