ਤੇ ਗਤ੍ਵਾ ਦੂਰਮਧ੍ਵਾਨਂ ਲਮ੍ਬਮਾਨੇ ਦਿਵਾਕਰੇ। ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਹਿਤਾ ਰਮ੍ਯਂ ਤਟਾਕਂ ਯੋਜਨਾਯੁਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲੰਮਾ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਥੱਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਝੀਲ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਦਸ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਸੀ।
ਪਦ੍ਮਪੁष੍ਕਰਸਮ੍ਬਾਧਂ ਗਜਯੂਥੈਰਲਂਕृਤਮ੍। ਸਾਰਸੈਰ੍ਹਂਸਕਾਦਮ੍ਬੈਃ ਸਂਕੁਲਂ ਜਲਜਾਤਿਭਿਃ
ਉਹ ਝੀਲ ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੋਫਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਸਾਰਸ, ਹੰਸ ਅਤੇ ਕਦੰਬ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸਲਿਲੇ ਰਮ੍ਯੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਰਸਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੇ। ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਨਿਰ੍ਘੋषੋ ਨ ਤੁ ਕਸ਼੍ਚਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਵਿੱਚ, ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਗਈ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦਿਸਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਤਤਃ ਕੌਤੂਹਲਾਦ੍ ਰਾਮੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ। ਮੁਨਿਂ ਧਰ੍ਮਭृਤਂ ਨਾਮ ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਸਨ, ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਧਰਮਭ੍ਰਿਤ ਨਾਮਕ ਮুনি ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਇਦਮਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨੋ ਮਹਾਮੁਨੇ। ਕੌਤੂਹਲਂ ਮਹਜ੍ਜਾਤਂ ਕਿਮਿਦਂ ਸਾਧੁ ਕਥ੍ਯਤਾਮ੍
ਇਹ ਵੱਡਾ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮুনি, ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੋ ਗਈ ਹੈ; ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ ਇਹ ਕੀ ਹੈ।
ਤੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਰਾਘਵੇਣ ਮੁਨਿਸ੍ਤਦਾ। ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਸਰਸਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਖ੍ਯਾਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਰਾਘਵ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਮুনি ਤੁਰੰਤ ਝੀਲ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਸ ਹਿ ਤੇਪੇ ਤਪਸ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਮਾਣ੍ਡਕਰ੍ਣਿਰ੍ਮਹਾਮੁਨਿਃ। ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ੋ ਜਲਾਸ਼ਯੇ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੂਨੀ ਮਾਂਡਕਰਨੀ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਤੇ ਹਵਾ ਖਾ ਕੇ, ਕਠੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵ੍ਯਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸਾਗ੍ਨਿਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਵਚਨਂ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਸ੍ਪਰਸਮਾਗਤਾਃ
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਅਗਵਾਈ ਹੋ ਕੇ, ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ ਸ੍ਥਾਨਮੇष ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤੇ ਮੁਨਿਃ। ਇਤਿ ਸਂਵਿਗ੍ਨਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਤ੍ਰ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਇਹ ਮੂਨੀ ਸਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਥਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਅਕਾਸ਼ਵਾਸੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ।
ਤਤਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਤਪੋਵਿਘ੍ਨਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਰ੍ਨਿਯੋਜਿਤਾਃ। ਪ੍ਰਧਾਨਾਪ੍ਸਰਸਃ ਪਞ੍ਚ ਵਿਦ੍ਯੁਚ੍ਚਲਿਤਵਰ੍ਚਸਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਤਪ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੰਜ ਮੁੱਖ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਸਨ, ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੀਆਂ।
ਅਪ੍ਸਰੋਭਿਸ੍ਤਤਸ੍ਤਾਭਿਰ੍ਮੁਨਿਰ੍ਦृष੍ਟਪਰਾਵਰਃ। ਨੀਤੋ ਮਦਨਵਸ਼੍ਯਤ੍ਵਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਜੋ ਸਭ ਉੱਚ-ਨੀਚ ਵੇਖ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਮੂਨੀ ਨੂੰ ਮੋਹ ਦੇ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋ ਸਕੇ।
ਤਾਸ਼੍ਚੈਵਾਪ੍ਸਰਸਃ ਪਞ੍ਚ ਮੁਨੇਃ ਪਤ੍ਨੀਤ੍ਵਮਾਗਤਾਃ। ਤਟਾਕੇ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਤਾਸਾਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਂ ਗृਹਮ੍
ਉਹ ਪੰਜ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਮੂਨੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣ ਗਈਆਂ; ਝੀਲ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਘਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਅੰਦਰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰੈਵਾਪ੍ਸਰਸਃ ਪਞ੍ਚ ਨਿਵਸਨ੍ਤ੍ਯੋ ਯਥਾਸੁਖਮ੍। ਰਮਯਨ੍ਤਿ ਤਪੋਯੋਗਾਨ੍ਮੁਨਿਂ ਯੌਵਨਮਾਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਪੰਜ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਓਥੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਜੋਵਨ ਵਿਚ ਆਏ ਮੂਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤਪ ਤੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਾਸਾਂ ਸਂਕ੍ਰੀਡਮਾਨਾਨਾਮੇष ਵਾਦਿਤ੍ਰਨਿਃਸ੍ਵਨਃ। ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਭੂषਣੋਨ੍ਮਿਸ਼੍ਰੋ ਗੀਤਸ਼ਬ੍ਦੋ ਮਨੋਹਰਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਗੀਤ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਿਤਿ ਤਸ੍ਯੈਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਃ। ਰਾਘਵਃ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
‘ਵਾਹ, ਅਜੀਬ!’—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਘਵ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਰਾ ਨਾਲ, ਮੂਨੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਏ।
ਏਵਂ ਕਥਯਮਾਨਃ ਸ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਰਮਮਣ੍ਡਲਮ੍। ਕੁਸ਼ਚੀਰਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਮਾਵृਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦਾ ਚੌਕ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕੁਸ਼ ਘਾਹ ਤੇ ਛਾਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸਹ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਚ ਰਾਘਵਃ। ਤਦਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਸ਼੍ਰੀਮਤ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਮਣ੍ਡਲੇ
ਰਾਘਵ, ਵੈਦੇਹੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਚੌਕ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਉषਿਤ੍ਵਾ ਸ ਸੁਖਂ ਤਤ੍ਰ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ। ਜਗਾਮ ਚਾਸ਼੍ਰਮਾਂਸ੍ਤੇषਾਂ ਪਰ੍ਯਾਯੇਣ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਿਆ, ਮਹਾਰਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਗਿਆ।
ਯੇषਾਮੁषਿਤਵਾਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਕਾਸ਼ੇ ਸ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ । ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਪਰਿਦਸ਼ਾਨ੍ ਮਾਸਾਨੇਕਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਉਹ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਰਹਿ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਕਦੇ ਕਦੇ ਕਈ ਮਹੀਨੇ, ਕਦੇ ਪੂਰਾ ਇੱਕ ਸਾਲ।
ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਚ ਚਤੁਰੋ ਮਾਸਾਨ੍ ਪਞ੍ਚ षਟ੍ ਚ ਪਰਾਨ੍ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਅਪਰਤ੍ਰਾਧਿਕਾਨ੍ ਮਾਸਾਨਧ੍ਯਰ੍ਧਮਧਿਕਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਕਦੇ ਉਹ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ, ਕਦੇ ਪੰਜ ਜਾਂ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਰਿਹਾ; ਹੋਰ ਜਗ੍ਹਾਂ ਤੇ ਉਹ ਹੋਰ ਮਹੀਨੇ, ਕਦੇ ਅੱਧੇ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਰਿਹਾ।
ਤ੍ਰੀਨ੍ ਮਾਸਾਨष੍ਟਮਾਸਾਂਸ਼੍ਚ ਰਾਘਵੋ ਨ੍ਯਵਸਤ੍ ਸੁਖਮ੍। ਤਤ੍ਰ ਸਂਵਸਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੁਨੀਨਾਮਾਸ਼੍ਰਮੇषੁ ਵੈ
ਰਾਘਵ ਉਹਨਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਅਤੇ ਅਠ ਮਹੀਨੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਿਹਾ।
ਰਮਤਸ਼੍ਚਾਨੁਕੂਲ੍ਯੇਨ ਯਯੁਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾ ਦਸ਼। ਪਰਿਸृਤ੍ਯ ਚ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਰਾਘਵਃ ਸਹ ਸੀਤਯਾ
ਉਹ ਉਥੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਿਹਾ, ਦਸ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ; ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਰਾਘਵ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਪੁਨਰੇਵਾਜਗਾਮ ਹ। ਸ ਤਮਾਸ਼੍ਰਮਮਾਗਮ੍ਯ ਮੁਨਿਭਿਃ ਪਰਿਪੂਜਿਤਃ
ਉਹ ਮੁੜ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੇ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਨ੍ਯਵਸਦ੍ ਰਾਮਃ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਕਾਲਮਰਿਂਦਮਃ। ਅਥਾਸ਼੍ਰਮਸ੍ਥੋ ਵਿਨਯਾਤ੍ ਕਦਾਚਿਤ੍ ਤਂ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍
ਉਥੇ ਵੀ, ਰਾਮ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਰਿਹਾ; ਫਿਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਵਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ।
ਉਪਾਸੀਨਃ ਸ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨਰਣ੍ਯੇ ਭਗਵਨ੍ਨਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਕਾਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ ਬੈਠ ਕੇ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਭਗਵਨ, ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਿਆ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।'
ਵਸਤੀਤਿ ਮਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਥਾਃ ਕਥਯਤਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਨ ਤੁ ਜਾਨਾਮਿ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਵਨਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਮਹਤ੍ਤਯਾ
'ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਸ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦਾ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।'
ਕੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਰਮ੍ਯਂ ਮਹਰ੍षੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਪ੍ਰਸਾਦਾਰ੍ਥਂ ਭਗਵਤਃ ਸਾਨੁਜਃ ਸਹ ਸੀਤਯਾ
'ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਮਧਿਗਚ੍ਛੇਯਮਭਿਵਾਦਯਿਤੁਂ ਮੁਨਿਮ੍। ਮਨੋਰਥੋ ਮਹਾਨੇष ਹृਦਿ ਸਮ੍ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ
'ਮੈਂ ਅਗਸਤਿਆ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।'
ਯਦਹਂ ਤਂ ਮੁਨਿਵਰਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषੇਯਮਪਿ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਇਤਿ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸ ਮੁਨਿਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨੋ ਵਚਃ
'ਕਿ ਮੈਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਖੁਦ ਕਰ ਸਕਾਂ—' ਰਾਮ ਦੇ ਇਹ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੇਦਂ ਪ੍ਰੀਤੋ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਮ੍। ਅਹਮਪ੍ਯੇਤਦੇਵ ਤ੍ਵਾਂ ਵਕ੍ਤੁਕਾਮਃ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍
ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਵੀ ਇਹੀ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਆਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।'