ਅਹਮੇਵਾਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵਯਂ ਲੋਕਾਨ੍ ਮਹਾਮੁਨੇ। ਆਵਾਸਂ ਤ੍ਵਹਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪ੍ਰਦਿष੍ਟਮਿਹ ਕਾਨਨੇ
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ, ਪਰ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਥੇ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਭਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਕੁਸ਼ਲਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਃ। ਆਖ੍ਯਾਤਂ ਸ਼ਰਭਙ੍ਗੇਨ ਗੌਤਮੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋ; ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ਰਭੰਗ ਤੇ ਗੌਤਮ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਮਹਰ੍षਿਰ੍ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਧੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਯੁਤਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਐਸਾ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲੇ।
ਅਯਮੇਵਾਸ਼੍ਰਮੋ ਰਾਮ ਗੁਣਵਾਨ੍ ਰਮ੍ਯਤਾਮਿਤਿ। ऋषਿਸਂਘਾਨੁਚਰਿਤਃ ਸਦਾ ਮੂਲਫਲੈਰ੍ਯੁਤਃ
ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ, ਰਾਮ ਜੀ, ਗੁਣਵਾਨ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਮੂਲ-ਫਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਇਮਮਾਸ਼੍ਰਮਮਾਗਮ੍ਯ ਮृਗਸਂਘਾ ਮਹੀਯਸਃ। ਅਹਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਲੋਭਯਿਤ੍ਵਾਕੁਤੋਭਯਾਃ
ਇਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਲੋਭ ਦਿਖਾ ਕੇ ਪਰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਨ੍ਯੋ ਦੋषੋ ਭਵੇਦਤ੍ਰ ਮृਗੇਭ੍ਯੋऽਨ੍ਯਤ੍ਰ ਵਿਦ੍ਧਿ ਵੈ। ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਗ੍ਰਜਃ
ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਹੀ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ—
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਧੀਰੋ ਵਿਗृਹ੍ਯ ਸਸ਼ਰਂ ਧਨੁਃ। ਤਾਨਹਂ ਸੁਮਹਾਭਾਗ ਮृਗਸਂਘਾਨ੍ ਸਮਾਗਤਾਨ੍
ਧੀਰਜਵਾਨ, ਤੀਰ-ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਇਹ ਬਚਨ ਬੋਲੇ: 'ਮਹਾਂਭਾਗ ਜੀ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।'
ਹਨ੍ਯਾਂ ਨਿਸ਼ਿਤਧਾਰੇਣ ਸ਼ਰੇਣਾਨਤਪਰ੍ਵਣਾ। ਭਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰਾਭਿषਜ੍ਯੇਤ ਕਿਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਤਰਂ ਤਤਃ
ਤਿੱਖੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਚੰਗਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਸ਼੍ਰਮੇ ਵਾਸਂ ਚਿਰਂ ਤੁ ਨ ਸਮਰ੍ਥਯੇ। ਤਮੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵੋਪਰਮਂ ਰਾਮਃ ਸਂਧ੍ਯਾਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਇਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿਣਾ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਬਚਨ ਰੋਕ ਲਏ ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰਸਮ ਅਦਾ ਕੀਤੀ।
ਅਨ੍ਵਾਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਂ ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਰ ਵਾਸਮਕਲ੍ਪਯਤ੍ । ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸੀਤਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਚ
ਉਥੇ ਪੱਛਮੀ ਸੰਧਿਆ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।
ਤਤਃ ਸ਼ੁਭਂ ਤਾਪਸਯੋਗ੍ਯਮਨ੍ਨਂ ਸ੍ਵਯਂ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਭ੍ਯਾਮ੍। ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸੁਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਦਦੌ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸਂਧ੍ਯਾਨਿਵृਤ੍ਤੌ ਰਜਨੀਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ
ਫਿਰ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ, ਦੋਨੋ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸੰਧਿਆ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੇ, ਰਾਤ ਆਉਣ ਦੇਖ ਕੇ, ਤਪਸੀਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ।
thumb|ਅष੍ਟਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ ਅष੍ਟਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਅਠਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਰਾਮਸ੍ਤੁ ਸਹਸੌਮਿਤ੍ਰਿਃ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨਾਭਿਪੂਜਿਤਃ। ਪਰਿਣਾਮ੍ਯ ਨਿਸ਼ਾਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਬੁਧ੍ਯਤ
ਰਾਮ ਤੇ ਸਉਮਿਤ੍ਰਿ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਥੇ ਰਾਤ ਬਿਤਾਈ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਜਾਗੇ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਚ ਯਥਾਕਾਲਂ ਰਾਘਵਃ ਸਹ ਸੀਤਯਾ। ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸੁਸ਼ੀਤੇਨ ਤੋਯੇਨੋਤ੍ਪਲਗਨ੍ਧਿਨਾ
ਰਾਘਵ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਠ ਕੇ, ਠੰਢੇ ਤੇ ਕਮਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਕੀਤੀ।
ਅਥ ਤੇऽਗ੍ਨਿਂ ਸੁਰਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵੈਦੇਹੀ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ। ਕਾਲ੍ਯਂ ਵਿਧਿਵਦਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤਪਸ੍ਵਿਸ਼ਰਣੇ ਵਨੇ
ਫਿਰ, ਉਸ ਤਪਸੀਆਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਵੈਦੇਹੀ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਸਵੇਰੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਉਦਯਨ੍ਤਂ ਦਿਨਕਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਗਤਕਲ੍ਮषਾਃ। ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਮਭਿਗਮ੍ਯੇਦਂ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉਗਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਨਰਮ ਬਚਨ ਬੋਲੇ।
ਸੁਖੋषਿਤਾਃ ਸ੍ਮ ਭਗਵਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪੂਜ੍ਯੇਨ ਪੂਜਿਤਾਃ। ਆਪृਚ੍ਛਾਮਃ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਾਮੋ ਮੁਨਯਸ੍ਤ੍ਵਰਯਨ੍ਤਿ ਨਃ
ਸਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਮਿਲੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਤੁਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਰਾਮਹੇ ਵਯਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮਾਸ਼੍ਰਮਮਣ੍ਡਲਮ੍। ऋषੀਣਾਂ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ੀਲਾਨਾਂ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯਵਾਸਿਨਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਣ ਲਈ ਜਲਦੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਅਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਃ ਸਹੈਭਿਰ੍ਮੁਨਿਪੁਂਗਵੈਃ। ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯੈਸ੍ਤਪੋਦਾਨ੍ਤੈਰ੍ਵਿਸ਼ਿਖੈਰਿਵ ਪਾਵਕੈਃ
ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਨਿਵੇਂ ਹੋਏ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਦਾ ਹੋਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿਓ।
ਤਾਵਦਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਗਨ੍ਤੁਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਰਣੌ ਮੁਨੇਃ। ਵਵਨ੍ਦੇ ਸਹਸੌਮਿਤ੍ਰਿਃ ਸੀਤਯਾ ਸਹ ਰਾਘਵਃ
‘ਅਸੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤੌ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਤੌ ਚਰਣਾਵੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ। ਗਾਢਮਾਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਸਸ੍ਨੇਹਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਮੁਨਿ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚਰਨ ਛੂਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਸਨੇਹ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਅਰਿष੍ਟਂ ਗਚ੍ਛ ਪਨ੍ਥਾਨਂ ਰਾਮ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਣਾ ਸਹ। ਸੀਤਯਾ ਚਾਨਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਛਾਯਯੇਵਾਨੁਵृਤ੍ਤਯਾ
ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਛਾਂ ਵਾਂਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਾਓ।
ਪਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਰਮ੍ਯਂ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯਵਾਸਿਨਾਮ੍। ਏषਾਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਂ ਵੀਰ ਤਪਸਾ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਵੀਰ, ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਤਪਸਵੀ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖੋ।
ਸੁਪ੍ਰਾਜ੍ਯਫਲਮੂਲਾਨਿ ਪੁष੍ਪਿਤਾਨਿ ਵਨਾਨਿ ਚ। ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਮृਗਯੂਥਾਨਿ ਸ਼ਾਨ੍ਤਪਕ੍ਸ਼ਿਗਣਾਨਿ ਚ
ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਵਧੀਆ ਫਲ-ਮੂਲ ਵਾਲੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਲਹਿ ਲਹਿ ਰਹੇ ਜੰਗਲ, ਚੰਗੇ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਗੁੱਛ ਵੇਖੋਗੇ।
ਫੁਲ੍ਲਪਙ੍ਕਜਖਣ੍ਡਾਨਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸਲਿਲਾਨਿ ਚ। ਕਾਰਣ੍ਡਵਵਿਕੀਰ੍ਣਾਨਿ ਤਟਾਕਾਨਿ ਸਰਾਂਸਿ ਚ
ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਰੋਵਰ ਵੇਖੋਗੇ।
ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਦृष੍ਟਿਰਮ੍ਯਾਣਿ ਗਿਰਿਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣਾਨਿ ਚ। ਰਮਣੀਯਾਨ੍ਯਰਣ੍ਯਾਨਿ ਮਯੂਰਾਭਿਰੁਤਾਨਿ ਚ
ਤੁਸੀਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਅਤੇ ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਸੁਹਣੇ ਜੰਗਲ ਵੇਖੋਗੇ।
ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਵਤ੍ਸ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਭਵਾਨਪਿ ਚ ਗਚ੍ਛਤੁ। ਆਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚ ਤੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਨਰੇਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਪੁੱਤਰ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਓ; ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਚੱਲੋ। ਇਹ ਸਭ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੁੜ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਆਉਣਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ। ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਮੁਨਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਕਕੁਤਸਥ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ‘ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋ’ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਮੁਨਿ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ ਤੁਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।
ਤਤਃ ਸ਼ੁਭਤਰੇ ਤੂਣੀ ਧਨੁषੀ ਚਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ। ਦਦੌ ਸੀਤਾ ਤਯੋਰ੍ਭ੍ਰਾਤ੍ਰੋਃ ਖਡ੍ਗੌ ਚ ਵਿਮਲੌ ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਸੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸਨ, ਦੋਵਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਤੂਣੀ, ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਆਬਧ੍ਯ ਚ ਸ਼ੁਭੇ ਤੂਣੀ ਚਾਪੇ ਚਾਦਾਯ ਸਸ੍ਵਨੇ। ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਵਾਸ਼੍ਰਮਾਦ੍ ਗਨ੍ਤੁਮੁਭੌ ਤੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੋਹਣੇ ਤੂਣੀ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਤੁਰ ਪਏ।