ਤਤਸ੍ਤਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਰੌ ਸਤਤਂ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਦ੍ਰੁਮੈਃ। ਕਾਨਨਂ ਤੌ ਵਿਵਿਸ਼ਤੁਃ ਸੀਤਯਾ ਸਹ ਰਾਘਵੌ
ਫਿਰ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਜਣੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੱਠੇ, ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਸ੍ਤੁ ਵਨਂ ਘੋਰਂ ਬਹੁਪੁष੍ਪਫਲਦ੍ਰੁਮਮ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਰਮਮੇਕਾਨ੍ਤੇ ਚੀਰਮਾਲਾਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਸਨ, ਉਸਨੇ ਇਕੱਲੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਚੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਤਾਪਸਮਾਸੀਨਂ ਮਲਪਙ੍ਕਜਧਾਰਿਣਮ੍। ਰਾਮਃ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਤਪੋਧਨਮਭਾषਤ
ਉਥੇ ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਤਪ ਦੀ ਮੈਲ-ਕਚੈਲ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਮੋऽਹਮਸ੍ਮਿ ਭਗਵਨ੍ ਭਵਨ੍ਤਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਾਗਤਃ। ਤਨ੍ਮਾਭਿਵਦ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਮਹਰ੍षੇ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਰਾਮ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ, ਸੱਚੇ ਬਲ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਸਵਾਲ ਕਰ।
ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਰਘੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਰਾਮ ਸਤ੍ਯਭृਤਾਂ ਵਰ। ਆਸ਼੍ਰਮੋऽਯਂ ਤ੍ਵਯਾऽऽਕ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸਨਾਥ ਇਵ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੇ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਮ, ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਤੇਰਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਨਾਰੋਹੇऽਹਂ ਮਹਾਯਸ਼ਃ। ਦੇਵਲੋਕਮਿਤੋ ਵੀਰ ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹੀਤਲੇ
ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਤੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੈਂ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਚਿਤ੍ਰਕੂਟਮੁਪਾਦਾਯ ਰਾਜ੍ਯਭ੍ਰष੍ਟੋऽਸਿ ਮੇ ਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਇਹੋਪਯਾਤਃ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਦੇਵਰਾਜਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ ਹੋ ਕੇ, ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ 'ਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਕਾਕੁਤਸਥ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਇੰਦਰ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਆਇਆ।
ਉਪਾਗਮ੍ਯ ਚ ਮੇ ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਸਰ੍ਵਾਲ੍ਁ ਲੋਕਾਞ੍ਜਿਤਾਨਾਹ ਮਮ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਦੇਵਤਾ, ਮਹਾ-ਦੇਵ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ ਹਨ।
ਤੇषੁ ਦੇਵਰ੍षਿਜੁष੍ਟੇषੁ ਜਿਤੇषੁ ਤਪਸਾ ਮਯਾ। ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਸਭਾਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਹਰਸ੍ਵ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ
ਇਸ ਥਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਪस्या ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।
ਤਮੁਗ੍ਰਤਪਸਂ ਦੀਪ੍ਤਂ ਮਹਰ੍षਿਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਮ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ ਰਾਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਿਵ ਵਾਸਵਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ, ਐਸਾ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਹਮੇਵਾਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵਯਂ ਲੋਕਾਨ੍ ਮਹਾਮੁਨੇ। ਆਵਾਸਂ ਤ੍ਵਹਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪ੍ਰਦਿष੍ਟਮਿਹ ਕਾਨਨੇ
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ, ਪਰ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਥੇ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਭਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਕੁਸ਼ਲਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਃ। ਆਖ੍ਯਾਤਂ ਸ਼ਰਭਙ੍ਗੇਨ ਗੌਤਮੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋ; ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ਰਭੰਗ ਤੇ ਗੌਤਮ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਮਹਰ੍षਿਰ੍ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਧੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਯੁਤਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਐਸਾ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲੇ।
ਅਯਮੇਵਾਸ਼੍ਰਮੋ ਰਾਮ ਗੁਣਵਾਨ੍ ਰਮ੍ਯਤਾਮਿਤਿ। ऋषਿਸਂਘਾਨੁਚਰਿਤਃ ਸਦਾ ਮੂਲਫਲੈਰ੍ਯੁਤਃ
ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ, ਰਾਮ ਜੀ, ਗੁਣਵਾਨ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਮੂਲ-ਫਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਇਮਮਾਸ਼੍ਰਮਮਾਗਮ੍ਯ ਮृਗਸਂਘਾ ਮਹੀਯਸਃ। ਅਹਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਲੋਭਯਿਤ੍ਵਾਕੁਤੋਭਯਾਃ
ਇਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਲੋਭ ਦਿਖਾ ਕੇ ਪਰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਨ੍ਯੋ ਦੋषੋ ਭਵੇਦਤ੍ਰ ਮृਗੇਭ੍ਯੋऽਨ੍ਯਤ੍ਰ ਵਿਦ੍ਧਿ ਵੈ। ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਗ੍ਰਜਃ
ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਹੀ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ—
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਧੀਰੋ ਵਿਗृਹ੍ਯ ਸਸ਼ਰਂ ਧਨੁਃ। ਤਾਨਹਂ ਸੁਮਹਾਭਾਗ ਮृਗਸਂਘਾਨ੍ ਸਮਾਗਤਾਨ੍
ਧੀਰਜਵਾਨ, ਤੀਰ-ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਇਹ ਬਚਨ ਬੋਲੇ: 'ਮਹਾਂਭਾਗ ਜੀ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।'
ਹਨ੍ਯਾਂ ਨਿਸ਼ਿਤਧਾਰੇਣ ਸ਼ਰੇਣਾਨਤਪਰ੍ਵਣਾ। ਭਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰਾਭਿषਜ੍ਯੇਤ ਕਿਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਤਰਂ ਤਤਃ
ਤਿੱਖੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਚੰਗਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਸ਼੍ਰਮੇ ਵਾਸਂ ਚਿਰਂ ਤੁ ਨ ਸਮਰ੍ਥਯੇ। ਤਮੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵੋਪਰਮਂ ਰਾਮਃ ਸਂਧ੍ਯਾਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਇਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿਣਾ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਬਚਨ ਰੋਕ ਲਏ ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰਸਮ ਅਦਾ ਕੀਤੀ।
ਅਨ੍ਵਾਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਂ ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਰ ਵਾਸਮਕਲ੍ਪਯਤ੍ । ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸੀਤਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਚ
ਉਥੇ ਪੱਛਮੀ ਸੰਧਿਆ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।
ਤਤਃ ਸ਼ੁਭਂ ਤਾਪਸਯੋਗ੍ਯਮਨ੍ਨਂ ਸ੍ਵਯਂ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਭ੍ਯਾਮ੍। ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸੁਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਦਦੌ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸਂਧ੍ਯਾਨਿਵृਤ੍ਤੌ ਰਜਨੀਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ
ਫਿਰ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ, ਦੋਨੋ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸੰਧਿਆ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੇ, ਰਾਤ ਆਉਣ ਦੇਖ ਕੇ, ਤਪਸੀਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ।
thumb|ਅष੍ਟਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ ਅष੍ਟਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਅਠਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਰਾਮਸ੍ਤੁ ਸਹਸੌਮਿਤ੍ਰਿਃ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨਾਭਿਪੂਜਿਤਃ। ਪਰਿਣਾਮ੍ਯ ਨਿਸ਼ਾਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਬੁਧ੍ਯਤ
ਰਾਮ ਤੇ ਸਉਮਿਤ੍ਰਿ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਥੇ ਰਾਤ ਬਿਤਾਈ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਜਾਗੇ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਚ ਯਥਾਕਾਲਂ ਰਾਘਵਃ ਸਹ ਸੀਤਯਾ। ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸੁਸ਼ੀਤੇਨ ਤੋਯੇਨੋਤ੍ਪਲਗਨ੍ਧਿਨਾ
ਰਾਘਵ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਠ ਕੇ, ਠੰਢੇ ਤੇ ਕਮਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਕੀਤੀ।
ਅਥ ਤੇऽਗ੍ਨਿਂ ਸੁਰਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵੈਦੇਹੀ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ। ਕਾਲ੍ਯਂ ਵਿਧਿਵਦਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤਪਸ੍ਵਿਸ਼ਰਣੇ ਵਨੇ
ਫਿਰ, ਉਸ ਤਪਸੀਆਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਵੈਦੇਹੀ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਸਵੇਰੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਉਦਯਨ੍ਤਂ ਦਿਨਕਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਗਤਕਲ੍ਮषਾਃ। ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਮਭਿਗਮ੍ਯੇਦਂ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉਗਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਨਰਮ ਬਚਨ ਬੋਲੇ।
ਸੁਖੋषਿਤਾਃ ਸ੍ਮ ਭਗਵਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪੂਜ੍ਯੇਨ ਪੂਜਿਤਾਃ। ਆਪृਚ੍ਛਾਮਃ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਾਮੋ ਮੁਨਯਸ੍ਤ੍ਵਰਯਨ੍ਤਿ ਨਃ
ਸਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਮਿਲੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਤੁਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਰਾਮਹੇ ਵਯਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮਾਸ਼੍ਰਮਮਣ੍ਡਲਮ੍। ऋषੀਣਾਂ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ੀਲਾਨਾਂ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯਵਾਸਿਨਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਣ ਲਈ ਜਲਦੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਅਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਃ ਸਹੈਭਿਰ੍ਮੁਨਿਪੁਂਗਵੈਃ। ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯੈਸ੍ਤਪੋਦਾਨ੍ਤੈਰ੍ਵਿਸ਼ਿਖੈਰਿਵ ਪਾਵਕੈਃ
ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਨਿਵੇਂ ਹੋਏ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਦਾ ਹੋਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿਓ।
ਤਾਵਦਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਗਨ੍ਤੁਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਰਣੌ ਮੁਨੇਃ। ਵਵਨ੍ਦੇ ਸਹਸੌਮਿਤ੍ਰਿਃ ਸੀਤਯਾ ਸਹ ਰਾਘਵਃ
‘ਅਸੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।