ਪਰਾ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਗਤਿਰ੍ਵੀਰ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਨੋਪਪਦ੍ਯਤੇ। ਪਰਿਪਾਲਯ ਨਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਭ੍ਯੋ ਨृਪਾਤ੍ਮਜ
ਹੇ ਵੀਰ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਾਡਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ। ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਸ੍ਤਾਪਸਾਨਾਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਇਦਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਾਨੇਵ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਾਕੁਤਸਥ ਦਾ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਬਾਤਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨੈਵਮਰ੍ਹਥ ਮਾਂ ਵਕ੍ਤੁਮਾਜ੍ਞਾਪ੍ਯੋऽਹਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਕੇਵਲੇਨ ਸ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇਣ ਪ੍ਰਵੇष੍ਟਵ੍ਯਂ ਵਨਂ ਮਯਾ
ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਮੈਂ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਫਰਜ ਲਈ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਵਿਪ੍ਰਕਾਰਮਪਾਕ੍ਰष੍ਟੁਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਭਵਤਾਮਿਮਮ੍। ਪਿਤੁਸ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਦੇਸ਼ਕਰਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋऽਹਮਿਦਂ ਵਨਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹੋਈ ਉਲਟ-ਸਲਟ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਾਂ।
ਭਵਤਾਮਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਮਾਗਤੋऽਹਂ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ। ਤਸ੍ਯ ਮੇऽਯਂ ਵਨੇ ਵਾਸੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਫਲਃ
ਮੈਂ ਯਾਦ-ਰਸਤਾ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਂ ਰਣੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਹਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍। ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੁ ਵੀਰ੍ਯਮृषਯਃ ਸਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਮੇ ਤਪੋਧਨਾਃ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਾਂ। ਮੇਰਾ ਬਲ, ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਸਮੇਤ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇਖਣ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਚਾਪਿ ਤਪੋਧਨਾਨਾਂ ਧਰ੍ਮੇ ਧृਤਾਤ੍ਮਾ ਸਹ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ। ਤਪੋਧਨੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਹਾਰ੍ਯਦਤ੍ਤਃ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਮੇਵਾਭਿਜਗਾਮ ਵੀਰਃ
ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
thumb|ਸਪ੍ਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ ਸਪ੍ਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਹੁਣ ਸੱਤਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਰਾਮਸ੍ਤੁ ਸਹਿਤੋ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਸੀਤਯਾ ਚ ਪਰਂਤਪਃ। ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਜਗਾਮ ਸਹ ਤੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜੈਃ
ਰਾਮ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਤੇ ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਜਣਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਦੂਰਮਧ੍ਵਾਨਂ ਨਦੀਸ੍ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਬਹੂਦਕਾਃ। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵਿਮਲਂ ਸ਼ੈਲਂ ਮਹਾਮੇਰੁਮਿਵੋਨ੍ਨਤਮ੍
ਉਹ ਲੰਮਾ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰਕੇ, ਕਈ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਸੁੱਚਾ ਤੇ ਉੱਚਾ ਪਹਾੜ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਮਹਾ-ਮੇਰੂ ਵਾਂਗ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ਤਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਰੌ ਸਤਤਂ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਦ੍ਰੁਮੈਃ। ਕਾਨਨਂ ਤੌ ਵਿਵਿਸ਼ਤੁਃ ਸੀਤਯਾ ਸਹ ਰਾਘਵੌ
ਫਿਰ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਜਣੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੱਠੇ, ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਸ੍ਤੁ ਵਨਂ ਘੋਰਂ ਬਹੁਪੁष੍ਪਫਲਦ੍ਰੁਮਮ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਰਮਮੇਕਾਨ੍ਤੇ ਚੀਰਮਾਲਾਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਸਨ, ਉਸਨੇ ਇਕੱਲੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਚੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਤਾਪਸਮਾਸੀਨਂ ਮਲਪਙ੍ਕਜਧਾਰਿਣਮ੍। ਰਾਮਃ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਤਪੋਧਨਮਭਾषਤ
ਉਥੇ ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਤਪ ਦੀ ਮੈਲ-ਕਚੈਲ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਮੋऽਹਮਸ੍ਮਿ ਭਗਵਨ੍ ਭਵਨ੍ਤਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਾਗਤਃ। ਤਨ੍ਮਾਭਿਵਦ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਮਹਰ੍षੇ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਰਾਮ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ, ਸੱਚੇ ਬਲ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਸਵਾਲ ਕਰ।
ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਰਘੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਰਾਮ ਸਤ੍ਯਭृਤਾਂ ਵਰ। ਆਸ਼੍ਰਮੋऽਯਂ ਤ੍ਵਯਾऽऽਕ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸਨਾਥ ਇਵ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੇ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਮ, ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਤੇਰਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਨਾਰੋਹੇऽਹਂ ਮਹਾਯਸ਼ਃ। ਦੇਵਲੋਕਮਿਤੋ ਵੀਰ ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹੀਤਲੇ
ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਤੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੈਂ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਚਿਤ੍ਰਕੂਟਮੁਪਾਦਾਯ ਰਾਜ੍ਯਭ੍ਰष੍ਟੋऽਸਿ ਮੇ ਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਇਹੋਪਯਾਤਃ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਦੇਵਰਾਜਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ ਹੋ ਕੇ, ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ 'ਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਕਾਕੁਤਸਥ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਇੰਦਰ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਆਇਆ।
ਉਪਾਗਮ੍ਯ ਚ ਮੇ ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਸਰ੍ਵਾਲ੍ਁ ਲੋਕਾਞ੍ਜਿਤਾਨਾਹ ਮਮ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਦੇਵਤਾ, ਮਹਾ-ਦੇਵ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ ਹਨ।
ਤੇषੁ ਦੇਵਰ੍षਿਜੁष੍ਟੇषੁ ਜਿਤੇषੁ ਤਪਸਾ ਮਯਾ। ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਸਭਾਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਹਰਸ੍ਵ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ
ਇਸ ਥਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਪस्या ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।
ਤਮੁਗ੍ਰਤਪਸਂ ਦੀਪ੍ਤਂ ਮਹਰ੍षਿਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਮ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ ਰਾਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਿਵ ਵਾਸਵਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ, ਐਸਾ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਹਮੇਵਾਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵਯਂ ਲੋਕਾਨ੍ ਮਹਾਮੁਨੇ। ਆਵਾਸਂ ਤ੍ਵਹਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪ੍ਰਦਿष੍ਟਮਿਹ ਕਾਨਨੇ
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ, ਪਰ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਥੇ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਭਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਕੁਸ਼ਲਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਃ। ਆਖ੍ਯਾਤਂ ਸ਼ਰਭਙ੍ਗੇਨ ਗੌਤਮੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋ; ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ਰਭੰਗ ਤੇ ਗੌਤਮ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਮਹਰ੍षਿਰ੍ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਧੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਯੁਤਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਐਸਾ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲੇ।
ਅਯਮੇਵਾਸ਼੍ਰਮੋ ਰਾਮ ਗੁਣਵਾਨ੍ ਰਮ੍ਯਤਾਮਿਤਿ। ऋषਿਸਂਘਾਨੁਚਰਿਤਃ ਸਦਾ ਮੂਲਫਲੈਰ੍ਯੁਤਃ
ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ, ਰਾਮ ਜੀ, ਗੁਣਵਾਨ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਮੂਲ-ਫਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਇਮਮਾਸ਼੍ਰਮਮਾਗਮ੍ਯ ਮृਗਸਂਘਾ ਮਹੀਯਸਃ। ਅਹਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਲੋਭਯਿਤ੍ਵਾਕੁਤੋਭਯਾਃ
ਇਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਲੋਭ ਦਿਖਾ ਕੇ ਪਰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਨ੍ਯੋ ਦੋषੋ ਭਵੇਦਤ੍ਰ ਮृਗੇਭ੍ਯੋऽਨ੍ਯਤ੍ਰ ਵਿਦ੍ਧਿ ਵੈ। ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਗ੍ਰਜਃ
ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਹੀ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ—
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਧੀਰੋ ਵਿਗृਹ੍ਯ ਸਸ਼ਰਂ ਧਨੁਃ। ਤਾਨਹਂ ਸੁਮਹਾਭਾਗ ਮृਗਸਂਘਾਨ੍ ਸਮਾਗਤਾਨ੍
ਧੀਰਜਵਾਨ, ਤੀਰ-ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਇਹ ਬਚਨ ਬੋਲੇ: 'ਮਹਾਂਭਾਗ ਜੀ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।'
ਹਨ੍ਯਾਂ ਨਿਸ਼ਿਤਧਾਰੇਣ ਸ਼ਰੇਣਾਨਤਪਰ੍ਵਣਾ। ਭਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰਾਭਿषਜ੍ਯੇਤ ਕਿਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਤਰਂ ਤਤਃ
ਤਿੱਖੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਚੰਗਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਸ਼੍ਰਮੇ ਵਾਸਂ ਚਿਰਂ ਤੁ ਨ ਸਮਰ੍ਥਯੇ। ਤਮੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵੋਪਰਮਂ ਰਾਮਃ ਸਂਧ੍ਯਾਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਇਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿਣਾ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਬਚਨ ਰੋਕ ਲਏ ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰਸਮ ਅਦਾ ਕੀਤੀ।
ਅਨ੍ਵਾਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਂ ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਰ ਵਾਸਮਕਲ੍ਪਯਤ੍ । ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸੀਤਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਚ
ਉਥੇ ਪੱਛਮੀ ਸੰਧਿਆ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।