ਅਹਮੇਵਾਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾਲ੍ਁ ਲੋਕਾਨ੍ ਮਹਾਮੁਨੇ। ਆਵਾਸਂ ਤ੍ਵਹਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪ੍ਰਦਿष੍ਟਮਿਹ ਕਾਨਨੇ
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਰਾਘਵੇਣੈਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਬਲੇਨ ਵੈ। ਸ਼ਰਭਙ੍ਗੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਪੁਨਰੇਵਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਚਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਰਾਘਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸ਼ਰਭੰਗ ਨੇ ਮੁੜ ਵਾਕ ਦੱਸਿਆ।
ਇਹ ਰਾਮ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੋ ਨਾਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ। ਵਸਤ੍ਯਰਣ੍ਯੇ ਨਿਯਤਃ ਸ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ
ਇੱਥੇ, ਰਾਮਾ, ਮਹਾਤेज਼ੀ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਰਿਸ਼ੀ ਸੁਤੀਕਸ਼ਨ ਨਾਂ ਦਾ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਕਰੇਗਾ।
ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਮਭਿਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੁਚੌ ਦੇਸ਼ੇ ਤਪਸ੍ਵਿਨਮ੍। ਰਮਣੀਯੇ ਵਨੋਦ੍ਦੇਸ਼ੇ ਸ ਤੇ ਵਾਸਂ ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ
ਤੂੰ ਸੁਤੀਕਸ਼ਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਸੁੰਦਰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜਾ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਵਾਸ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਵੇਗਾ।
ਇਮਾਂ ਮਨ੍ਦਾਕਿਨੀਂ ਰਾਮ ਪ੍ਰਤਿਸ੍ਰੋਤਾਮਨੁਵ੍ਰਜ। ਨਦੀਂ ਪੁष੍ਪੋਡੁਪਵਹਾਂ ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਮਿष੍ਯਸਿ
ਇਹ ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਨਦੀ ਨੂੰ, ਰਾਮਾ, ਵਿਰੋਧੀ ਧਾਰ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪਿੱਛੇ ਲੈ; ਇਹ ਨਦੀ ਫੁੱਲ ਤੇ ਤਾਰੇ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮੰਜਿਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਏष ਪਨ੍ਥਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਪਸ਼੍ਯ ਤਾਤ ਮਾਮ੍। ਯਾਵਜ੍ਜਹਾਮਿ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਜੀਰ੍ਣਾਂ ਤ੍ਵਚਮਿਵੋਰਗਃ
ਇਹ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ; ਪਿਆਰੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਅੰਗ ਛੱਡ ਦਿਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਚਮੜੀ ਛੱਡਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋऽਗ੍ਨਿਂ ਸ ਸਮਾਧਾਯ ਹੁਤ੍ਵਾ ਚਾਜ੍ਯੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਤ੍ । ਸ਼ਰਭਙ੍ਗੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ, ਅੱਗ ਜਗਾ ਕੇ ਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਮਹਾਤੇਜੀ ਸ਼ਰਭੰਗ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਰੋਮਾਣਿ ਕੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਜੀਰ੍ਣਾਂ ਤ੍ਵਚਂ ਤਦਸ੍ਥੀਨਿ ਯਚ੍ਚ ਮਾਂਸਂ ਚ ਸ਼ੋਣਿਤਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਅੱਗ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਵਾਲ, ਚਮੜੀ, ਹੱਡੀਆਂ, ਮਾਸ ਤੇ ਲਹੂ, ਪੁਰਾਣੀ ਚਮੜੀ ਸਮੇਤ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਚ ਪਾਵਕਸਂਕਾਸ਼ਃ ਕੁਮਾਰਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ। ਉਤ੍ਥਾਯਾਗ੍ਨਿਚਯਾਤ੍ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਰਭਙ੍ਗੋ ਵ੍ਯਰੋਚਤ
ਉਹ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਨੌਜਵਾਨ ਬਣ ਗਿਆ, ਅੱਗ ਦੇ ਚੌਕ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ, ਸ਼ਰਭੰਗ ਚਮਕ ਉਠਿਆ।
ਸ ਲੋਕਾਨਾਹਿਤਾਗ੍ਨੀਨਾਮृषੀਣਾਂ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਵ੍ਯਰੋਹਤ
ਉਹ ਅਹਿਤਾਗਨੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਸ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਾ ਭੁਵਨੇ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਃ ਪਿਤਾਮਹਂ ਸਾਨੁਚਰਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ। ਪਿਤਾਮਹਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਂ ਨਨਨ੍ਦ ਸੁਸ੍ਵਾਗਤਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
ਉਹ ਪੁੰਨਿਆਤਮਾ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਪਿਤਾਮਹ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
thumb|षष੍ਠਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ षष੍ਠਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਹੁਣ ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਸ਼ਰਭਙ੍ਗੇ ਦਿਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮੁਨਿਸਙ੍ਘਾਃ ਸਮਾਗਤਾਃ। ਅਭ੍ਯਗਚ੍ਛਨ੍ਤ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਂ ਰਾਮਂ ਜ੍ਵਲਿਤਤੇਜਸਮ੍
ਜਦੋਂ ਸ਼ਰਭੰਗ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ, ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਜਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਕਾਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਮ, ਜੋ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਕੋਲ ਆਏ।
ਵੈਖਾਨਸਾ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਾ ਮਰੀਚਿਪਾਃ। ਅਸ਼੍ਮਕੁਟ੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਬਹਵਃ ਪਤ੍ਰਾਹਾਰਾਸ਼੍ਚ ਤਾਪਸਾਃ
ਉਥੇ ਵੈਖਾਨਸ, ਵਾਲਖਿਲਯ, ਸੰਪ੍ਰਕਸ਼ਾਲ, ਮਰੀਚੀ, ਕਈ ਅਸ਼ਮਕੁੱਟ, ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਤਪਸਵੀ ਵੀ ਸਨ।
ਦਨ੍ਤੋਲੂਖਲਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥੈਵੋਨ੍ਮਜ੍ਜਕਾਃ ਪਰੇ। ਗਾਤ੍ਰਸ਼ਯ੍ਯਾ ਅਸ਼ਯ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵਾਨਵਕਾਸ਼ਿਕਾਃ
ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਪਿਸਣ ਵਾਲੇ, ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਸੋਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਨਾ ਸੋਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਖੁੱਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਨ।
ਮੁਨਯਃ ਸਲਿਲਾਹਾਰਾ ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤਥਾਪਰੇ। ਆਕਾਸ਼ਨਿਲਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲਸ਼ਾਯਿਨਃ
ਕੁਝ ਸਾਧੂ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਕਰਦੇ, ਹੋਰ ਹਵਾ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਕਰਦੇ, ਕੁਝ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੰਗੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੋਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਨ।
ਤਥੋਰ੍ਧ੍ਵਵਾਸਿਨੋ ਦਾਨ੍ਤਾਸ੍ਤਥਾऽऽਰ੍ਦ੍ਰਪਟਵਾਸਸਃ। ਸਜਪਾਸ਼੍ਚ ਤਪੋਨਿष੍ਠਾਸ੍ਤਥਾ ਪਞ੍ਚਤਪੋऽਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਕੁਝ ਸਿੱਧਾ ਖੜੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਗਿੱਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਜਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ, ਕੁਝ ਤਪ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਪੰਜ ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਨ।
ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਚ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਰਾਮਂ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਮ੍। ਊਚੁਃ ਪਰਮਧਰ੍ਮਜ੍ਞਮृषਿਸਙ੍ਘਾਃ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਸਾਧੂ, ਰਾਮ ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਤ੍ਵਮਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਕੁਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ। ਪ੍ਰਧਾਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਾਥਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਮਘਵਾਨਿਵ
ਤੁਸੀਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਹੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਤੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਘਵਾਨ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਸ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਯਸ਼ਸਾ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ। ਪਿਤृਵ੍ਰਤਤ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਤ੍ਵਯਿ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਕਲਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ੋਭਾ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਲਈ ਭਗਤੀ, ਸਚਾਈ, ਤੇ ਧਰਮ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਤ੍ਵਾਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲਮ੍। ਅਰ੍ਥਿਤ੍ਵਾਨ੍ਨਾਥ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਤਚ੍ਚ ਨਃ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਸਹਾਇਤਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਦੀ ਮਾਫੀ ਦੇਵੋ।
ਅਧਰ੍ਮਃ ਸੁਮਹਾਨ੍ ਨਾਥ ਭਵੇਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਭੂਪਤੇਃ। ਯੋ ਹਰੇਦ੍ ਬਲਿषਡ੍ਭਾਗਂ ਨ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍
ਰੱਖਵਾਲੇ, ਵੱਡਾ ਅਧਰਮ ਉਹ ਰਾਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਪਜ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਯੁਞ੍ਜਾਨਃ ਸ੍ਵਾਨਿਵ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਣੈਰਿष੍ਟਾਨ੍ ਸੁਤਾਨਿਵ। ਨਿਤ੍ਯਯੁਕ੍ਤਃ ਸਦਾ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਵਿषਯਵਾਸਿਨਃ
ਜੋ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਜਾਂ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਰੀ ਤਨ-ਮਨ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਂ ਰਾਮ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਸ ਬਹੁਵਾਰ੍षਿਕੀਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਥਾਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਚਾਪਿ ਮਹੀਯਤੇ
ਐਸਾ ਰਾਜਾ, ਰਾਮ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਦੀਵੀ ਸ਼ੋਭਾ ਪਾਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ ਕਰੋਤਿ ਪਰਂ ਧਰ੍ਮਂ ਮੁਨਿਰ੍ਮੂਲਫਲਾਸ਼ਨਃ। ਤਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਾਗਃ ਪ੍ਰਜਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਰਕ੍ਸ਼ਤਃ
ਜੋ ਤਪਸਵੀ ਜੜ-ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਧਰਮ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੋऽਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਭੂਯਿष੍ਠੋ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਗਣੋ ਮਹਾਨ੍। ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਥੋऽਨਾਥਵਦ੍ ਰਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਹਨ੍ਯਤੇ ਭृਸ਼ਮ੍
ਇਹ ਵੱਡਾ ਜਥਾ ਜੋ ਵਣ-ਵਾਸੀ ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਰਾਮ, ਰਾਖਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬੜੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰੱਖਵਾਲਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਏਹਿ ਪਸ਼੍ਯ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਹਤਾਨਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਘੋਰੈਰ੍ਬਹੂਨਾਂ ਬਹੁਧਾ ਵਨੇ
ਆਓ, ਵਣ ਵਿੱਚ, ਭਲੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਕਈ ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਵੇਖੋ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਰਾਖਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ।
ਪਮ੍ਪਾਨਦੀਨਿਵਾਸਾਨਾਮਨੁਮਨ੍ਦਾਕਿਨੀਮਪਿ। ਚਿਤ੍ਰਕੂਟਾਲਯਾਨਾਂ ਚ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਕਦਨਂ ਮਹਤ੍
ਪੰਪਾ ਨਦੀ, ਅਨੁਮੰਦਾਕਿਨੀ, ਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ 'ਤੇ ਵੱਡਾ ਕਤਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਵਯਂ ਨ ਮृष੍ਯਾਮੋ ਵਿਪ੍ਰਕਾਰਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਂ ਵਨੇ ਘੋਰਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਰ੍ਭੀਮਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਅਸੀਂ ਵਣ ਵਿੱਚ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਹੋ ਰਹੀ ਭਿਆਨਕ ਉਤਪਾਤ, ਰਾਖਸਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਰਣਾਰ੍ਥਂ ਚ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਪਰਿਪਾਲਯ ਨੋ ਰਾਮ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ ਨਿਸ਼ਾਚਰੈਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਰਾਖਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ, ਸਨਭਾਲ ਲਈ; ਸਾਡੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਬਣੋ, ਰਾਮ।