ਏਤੇ ਚਾਪ੍ਯਭਿषੇਕਾਰ੍ਦ੍ਰਾ ਮੁਨਯ: ਕਲਸ਼ੋਦ੍ਯਤਾ: । ਸਹਿਤਾ ਉਪਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਸਲਿਲਾਪ੍ਲੁਤਵਲ੍ਕਲਾ: ।। ੨.੧੧੯.
ਇਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਭਿੱਜੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ऋषੀਣਾਮਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰੇषੁ ਹੁਤੇषੁ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਕਪੋਤਾਙ੍ਗਾਰੁਣੋ ਧੂਮੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪਵਨੋਦ੍ਧਤ: ।। ੨.੧੧੯.
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਡਦਾ, ਕਬੂਤਰ ਦੇ ਰੰਗ ਵਰਗਾ ਲਾਲ ਧੂੰਆਂ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਅਲ੍ਪਪਰ੍ਣਾਹਿ ਤਰਵੋ ਘਨੀਭੂਤਾ: ਸਮਨ੍ਤਤ: । ਵਿਪ੍ਰਕृष੍ਟੇਪਿ ਦੇਸ਼ੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ੍ਤਿ ਵੈ ਦਿਸ਼: ।। ੨.੧੧੯.
ਕਮ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਦਰਖ਼ਤ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘਣੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਇਸ ਦੂਰਲੇ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀਆਂ।
ਰਜਨੀਚਰਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਪ੍ਰਚਰਨ੍ਤਿ ਸਮਨ੍ਤਤ: । ਤਪੋਵਨਮृਗਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਵੇਦਿਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ਼ੇਰਤੇ ।। ੨.੧੧੯.
ਰਾਤ ਦੇ ਜੀਵ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਹਨ; ਤਪੋਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਪਵਿੱਤਰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂ ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸਮ੍ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਾ ਨਿਸ਼ਾ ਸੀਤੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਮਲਙ੍ਕृਤਾ । ਜੋਤ੍ਸ੍ਨਾਪ੍ਰਾਵਰਣਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ऽਭ੍ਯੁਦਿਤੋ ऽਮ੍ਬਰੇ ।। ੨.੧੧੯.
ਰਾਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਸੀਤੇ, ਤਾਰੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ; ਚੰਦ, ਚਾਂਦਨੀ ਦੀ ਚਾਦਰ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਗ ਆਇਆ ਹੈ।
ਗਮ੍ਯਤਾਮਨੁਜਾਨਾਮਿ ਰਾਮਸ੍ਯਾਨੁਚਰੀ ਭਵ । ਕਥਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਹਿ ਮਧੁਰਂ ਤ੍ਵਯਾਹਂ ਪਰਿਤੋषਿਤਾ ।। ੨.੧੧੯.
ਹੁਣ ਤੂੰ ਜਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ; ਰਾਮ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ। ਤੇਰੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਾਂ।
ਅਲਙ੍ਕੁਰੁ ਚ ਤਾਵਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਮਮ ਮੈਥਿਲਿ । ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਜਨਯ ਮੇ ਵਤ੍ਸੇ ਦਿਵ੍ਯਾਲਙ੍ਕਾਰਸ਼ੋਭਿਤਾ ।। ੨.੧੧੯.
ਮੈਥਿਲੀ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਜ ਜਾ; ਪਿਆਰੀ, ਤੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ।
ਸਾ ਤਥਾ ਸਮਲਂਕृਤ੍ਯ ਸੀਤਾ ਸੁਰਸੁਤੋਪਮਾ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਤਸ੍ਯੈ ਰਾਮਂ ਤ੍ਵਭਿਮੁਖੀ ਯਯੌ ।। ੨.੧੧੯.
ਸੀਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਧੀ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਰਾਮ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤਥਾ ਤੁ ਭੂषਿਤਾਂ ਸੀਤਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵਦਤਾਂ ਵਰ: । ਰਾਘਵ: ਪ੍ਰੀਤਿਦਾਨੇਨ ਤਪਸ੍ਵਿਨ੍ਯਾ ਜਹਰ੍ष ਚ ।। ੨.੧੧੯.
ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਘਵ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਤਪਸਵਿਨੀ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਦੇ ਤੋਹਫੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ਤਤ: ਸਰ੍ਵਂ ਸੀਤਾ ਰਾਮਾਯ ਮੈਥਿਲੀ । ਪ੍ਰੀਤਿਦਾਨਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨ੍ਯਾ ਵਸਨਾਭਰਣਸ੍ਰਜਮ੍ ।। ੨.੧੧੯.
ਫਿਰ ਮੈਥਿਲੀ ਸੀਤਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ—ਤਪਸਵਿਨੀ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲੀ ਪ੍ਰੀਤਿ, ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਣੇ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ।
ਪ੍ਰਹृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਭਵਦ੍ਰਾਮੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥ: । ਮੈਥਿਲ੍ਯਾ: ਸਤ੍ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਨੁषੇषੁ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍ ।। ੨.੧੧੯.
ਰਾਮ ਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਿਰਲੇ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ।
ਤਤਸ੍ਤਾਂ ਸ਼ਰ੍ਵਰੀਂ ਪ੍ਰੀਤ: ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਸ਼ਸ਼ਿਨਿਭਾਨਨ: । ਅਰ੍ਚਿਤਸ੍ਤਾਪਸੈ: ਸਿਦ੍ਧੈਰੁਵਾਸ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ: ।। ੨.੧੧੯.
ਫਿਰ, ਚੰਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੇ, ਤਪਸੀਆਂ ਤੇ ਸਿਧਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੁਜ਼ਾਰੀ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਤੀਤਾਯਾਮਭਿषਿਚ੍ਯ ਹੁਤਾਗ੍ਨਿਕਾਨ੍ । ਆਪृਚ੍ਛੇਤਾਂ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰੌ ਤਾਪਸਾਨ੍ ਵਨਗੋਚਰਾਨ੍ ।। ੨.੧੧੯.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਤ ਬੀਤ ਗਈ, ਦੋਵੇਂ ਸ਼ੇਰ-ਸਮਾਨ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੇ ਤਪਸੀਆਂ ਲਈ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਤਪਸੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲਿਆ।
ਤਾਵੂਚੁਸ੍ਤੇ ਵਨਚਰਾਸ੍ਤਾਪਸਾ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣ: । ਵਨਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਸਞ੍ਚਾਰਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈ: ਸਮਭਿਪ੍ਲੁਤਮ੍ ।। ੨.੧੧੯.
ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਧਰਮਕਾਰੀ ਤਪਸੀਆਂ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਜੰਗਲ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਪੁਰੁषਾਦਾਨਿ ਨਾਨਾਰੂਪਾਣਿ ਰਾਘਵ । ਵਸਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਹਾਰਣ੍ਯੇ ਵ੍ਯਾਲਾਸ਼੍ਚ ਰੁਧਿਰਾਸ਼ਨਾ: ।। ੨.੧੧੯.
ਰਾਘਵ, ਇਸ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਖੂਨ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਵਾ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਂ ਵਾ ਤਾਪਸਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਮ੍ । ਅਦਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਹਾਰਣ੍ਯੇ ਤਾਨ੍ਨਿਵਾਰਯ ਰਾਘਵ ।। ੨.੧੧੯.
ਰਾਘਵ, ਇਸ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਇਹ ਜੀਵ ਧਰਮਕਾਰੀ ਤਪਸੀਆਂ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਬੇਧਿਆਨ ਹੋਣ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਏष ਪਨ੍ਥਾ ਮਹਰ੍षੀਣਾਂ ਫਲਾਨ੍ਯਾਹਰਤਾਂ ਵਨੇ । ਅਨੇਨ ਤੁ ਵਨਂ ਦੁਰ੍ਗਂ ਗਨ੍ਤੁਂ ਰਾਘਵ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਮਮ੍ ।। ੨.੧੧੯.
ਇਹ ਰਸਤਾ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਫਲ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਰਾਘਵ, ਇਸ ਰਾਹ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਤੂੰ ਇਸ ਔਖੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਤੀਵ ਤੈ: ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਭਿਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੈ: ਕृਤ: ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨ: ਪਰਂ ਤਪ: । ਵਨਂ ਸਭਾਰ੍ਯ੍ਯ: ਪ੍ਰਵਿऺਵੇਸ਼ ਰਾਘਵ: ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ: ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਮਿਵਾਭ੍ਰਮਣ੍ਡਲਮ੍ ।। ੨.੧੧੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਅਸੀਸ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਘਵ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯੇ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਿਕਾਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਸ਼੍ਰੀਮਦਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕੋਨਵਿਂਸ਼੍ऺਾਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮ: ਸਰ੍ਗ:
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੌਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੇ ਇਕ ਸੌ ਉਨੀਵੇਂ ਸਰਗ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
thumb|ਪ੍ਰਥਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਰਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਥਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੩-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਕੁਸ਼ਚੀਰਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਮਾਵृਤਮ੍। ਯਥਾ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਂ ਦੁਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਂ ਗਗਨੇ ਸੂਰ੍ਯਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਤੇ ਛਾਲ ਦੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਦੇਵਤਾਈ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉਹ ਥਾਂ ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਵੇਖਣ ਵਿਚ ਔਖੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।
ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸੁਸਮ੍ਮृष੍ਟਾਜਿਰਂ ਸਦਾ। ਮृਗੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰਾਕੀਰ੍ਣਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਸਂਘੈਃ ਸਮਾਵृਤਮ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਆਸਰਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਫ ਸਥਾਨ, ਕਈ ਹਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪੂਜਿਤਂ ਚੋਪਨृਤ੍ਤਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਮਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਃ। ਵਿਸ਼ਾਲੈਰਗ੍ਨਿਸ਼ਰਣੈਃ ਸ੍ਰੁਗ੍ਭਾਣ੍ਡੈਰਜਿਨੈਃ ਕੁਸ਼ੈਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਤੇ ਨ੍ਰਿਤ ਕਰਦੇ, ਵੱਡੇ ਅੱਗ ਦੇ ਚੌਕ, ਚਮਚੇ, ਭਾਂਡੇ, ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਮਿਦ੍ਭਿਸ੍ਤੋਯਕਲਸ਼ੈਃ ਫਲਮੂਲੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਆਰਣ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਸ੍ਵਾਦੁਫਲੈਰ੍ਵृਤਮ੍
ਲਕੜੀਆਂ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ, ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾਉਂਦਾ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਫਲ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਬਲਿਹੋਮਾਰ੍ਚਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘੋषਨਿਨਾਦਿਤਮ੍। ਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਃ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਪਦ੍ਮਿਨ੍ਯਾ ਚ ਸਪਦ੍ਮਯਾ
ਬਲੀ ਤੇ ਹੋਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਪਦਮ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਨੈਰ੍ਦਾਨ੍ਤੈਸ਼੍ਚੀਰਕृष੍ਣਾਜਿਨਾਮ੍ਬਰੈਃ। ਸੂਰ੍ਯਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਾਭੈਸ਼੍ਚ ਪੁਰਾਣੈਰ੍ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਯੁਤਮ੍
ਫਲ ਜੜਾਂ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਸੰਯਮੀ, ਛਾਲ ਤੇ ਕਾਲੀ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੇ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪੁਣ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਨਿਯਤਾਹਾਰੈਃ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਪਰਮਰ੍षਿਭਿਃ। ਤਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਵਨਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘੋषਨਿਨਾਦਿਤਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੰਯਮੀ ਆਹਾਰ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਥਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ਮਹਾਭਾਗੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਤਦ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਘਵਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ੍ਤਾਪਸਾਸ਼੍ਰਮਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾਉਂਦਾ, ਮਹਾਨ ਰਾਘਵ ਨੇ ਉਹ ਤਪਸੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦਾ ਚੌਕ ਦੇਖਿਆ।
ਅਭ੍ਯਗਚ੍ਛਨ੍ਮਹਾਤੇਜਾ ਵਿਜ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਦ੍ ਧਨੁਃ। ਦਿਵ੍ਯਜ੍ਞਾਨੋਪਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ਰਾਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਉੱਚ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਚੜਾ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ।
ਅਭਿਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਦਾ ਪ੍ਰੀਤਾ ਵੈਦੇਹੀਂ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍। ਤੇ ਤੁ ਸੋਮਮਿਵੋਦ੍ਯਨ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵੈ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਮ੍
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੀ ਵਿਦੇਹੀ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਧਰਮ ਦੇ ਪੂਰੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਚੰਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਗਈ।