ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਯੋ ਗੁਣ: ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯ: ਸਾਨੁਕ੍ਰੋਸ਼ੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯ: । ਸ੍ਥਿਰਾਨੁਰਾਗੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਮਾਤृਵਤ੍ਪਿਤृਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯ: ।। ੨.੧੧੮.
ਫਿਰ ਜਦ ਉਹ ਗੁਣਵਾਨ, ਸਲਾਹਯੋਗ, ਦਇਆਲੂ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਪੱਕਾ, ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਿੰਨਾ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਯਾਂ ਵृਤ੍ਤਿਂ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ਰਾਮ: ਕੌਸਲ੍ਯਾਯਾਂ ਮਹਾਬਲ: । ਤਾਮੇਵ ਨृਪਨਾਰੀਣਾਮਨ੍ਯਾਸਾਮਪਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ।। ੨.੧੧੮.
ਰਾਮ, ਜੋ ਕੌਸਲਿਆ ਜੀ ਨਾਲ ਜਿਹੜਾ ਸੁਭਾਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੁਭਾਵ ਉਹ ਹੋਰ ਰਾਜ-ਘਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸਕृਦ੍ਦृष੍ਟਾਸ੍ਵਪਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਨृਪੇਣ ਨृਪਵਤ੍ਸਲ: । ਮਾਤृਵਦ੍ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ਵੀਰੋ ਮਾਨਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ ।। ੨.੧੧੮.
ਜੋ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਮਿਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਧਰਮ-ਜਾਣੂ ਵੀਰ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਜਨਂ ਵਨਮੇਵਂ ਭਯਾਵਹਮ੍ । ਸਮਾਹਿਤਂ ਮੇ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰ੍ਵਾ ਚ ਹृਦਯੇ ਤਦ੍ਧृਤਂ ਮਹਤ੍ ।। ੨.੧੧੮.
ਜਦ ਮੈਂ ਇਸ ਸੁੰਨੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆਈ, ਮੇਰੀ ਸਾਸ ਨੇ ਜੋ ਵੱਡੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਪੱਕੀ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪਾਣਿਪ੍ਰਦਾਨਕਾਲੇ ਚ ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਤ੍ਵਗ੍ਨਿਸਨ੍ਨਿਧੌ । ਅਨੁਸ਼ਿष੍ਟਾ ਜਨਨ੍ਯਾ ऽਸ੍ਮਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਦਪਿ ਮੇ ਧृਤਮ੍ ।। ੨.੧੧੮.
ਜਦ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ ਅੱਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਮਾਂ ਨੇ ਜੋ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਵੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਨਵੀਕृਤਂ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਾਕ੍ਯੈਸ੍ਤੇ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਿ । ਪਤਿਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਾਨ੍ਨਾਰ੍ਯ੍ਯਾਸ੍ਤਪੋ ਨਾਨ੍ਯਦ੍ਵਿਧੀਯਤੇ ।। ੨.੧੧੮.
ਤੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਨੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਮਾਤਾ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਹ ਸਾਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਵੀਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਔਰਤ ਲਈ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਤਪ ਨਹੀਂ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਪਤਿਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਤਥਾਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਯਾਤਾ ਤ੍ਵਂ ਪਤਿਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਯਾ ਦਿਵਮ੍ ।। ੨.੧੧੮.
ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਇਜ਼ਤ ਪਾਈ; ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਵਰਿष੍ਠਾ ਸਰ੍ਵਨਾਰੀਣਾਮੇषਾ ਚ ਦਿਵਿ ਦੇਵਤਾ । ਰੋਹਿਣੀ ਨ ਵਿਨਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਮਪਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ।। ੨.੧੧੮.
ਉਹ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਦੇਵੀ ਹੈ; ਰੋਹਿਨੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਇੱਕ ਪਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ।
ਏਵਂਵਿਧਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਵਰਾ: ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਭਰ੍ਤृਦृਢਵ੍ਰਤਾ: । ਦੇਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਨ੍ਤੇ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਸ੍ਵੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ ।। ੨.੧੧੮.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਪੱਕੀ ਨਿਭਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿਚ ਇਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤੋ ऽਨਸੂਯਾ ਸਂਹृष੍ਟਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਸੀਤਯਾ ਵਚ: । ਸ਼ਿਰਸ੍ਯਾਘ੍ਰਾਯ ਚੋਵਾਚ ਮੈਥਿਲੀਂ ਹਰ੍षਯਨ੍ਤ੍ਯੁਤ ।। ੨.੧੧੮.
ਫਿਰ ਅਨਸੂਯਾ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਮੈਥਲੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਬੋਲਿਆ।
ਨਿਯਮੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰਾਪ੍ਤਂ ਤਪੋ ਹਿ ਮਹਦਸ੍ਤਿ ਮੇ । ਤਤ੍ਸਂਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਬਲਂ ਸੀਤੇ ਛਨ੍ਦਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ ।। ੨.੧੧੮.
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਤਪ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਸੀਤੇ, ਤੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ; ਉਸ ਤਾਕਤ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।
ਉਪਪਨ੍ਨਂ ਮਨੋਜ੍ਞਂ ਚ ਵਚਨਂ ਤਵ ਮੈਥਿਲਿ । ਪ੍ਰੀਤਾ ਚਾਸ੍ਮ੍ਯੁਚਿਤਂ ਕਿਂ ਤੇ ਕਰਵਾਣਿ ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਮੇ ।। ੨.੧੧੮.
ਤੇਰੇ ਬੋਲ ਬੜੇ ਹੀ ਸੁਹਣੇ ਤੇ ਠੀਕ ਹਨ, ਮੈਥਲੀ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ—ਦੱਸ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਮਨ੍ਦਵਿਸ੍ਮਯਾ ਕृਤਮਿਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸੀਤਾ ਤਪੋਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ ।। ੨.੧੧੮.
ਉਸ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਜੋ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋਈ ਤੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, 'ਹੋ ਗਿਆ।'
ਸਾ ਤ੍ਵੇਵਮੁਕ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਤਯਾ ਪ੍ਰੀਤਤਰਾ ऽਭਵਤ੍ । ਸਫਲਂ ਚ ਪ੍ਰਹਰ੍षਂ ਤੇ ਹਨ੍ਤ ਸੀਤੇ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੨.੧੧੮.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਜਦ ਕਿਹਾ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਸੀਤੇ, ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀ ਇੱਛਾ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗੀ।'
ਇਦਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰਂ ਮਾਲ੍ਯਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਾਭਰਣਾਨਿ ਚ । ਅਙ੍ਗਰਾਗਂ ਚ ਵੈਦੇਹਿ ਮਹਾਰ੍ਹਂ ਚਾਨੁਲੇਪਨਮ੍ ।। ੨.੧੧੮.
ਇਹ ਰਹੇ, ਵਧੀਆ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਕਪੜੇ, ਗਹਣੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਲੇਪ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਉੰਗਲੀਆਂ, ਵੈਦੇਹੀ।
ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਮਿਦਂ ਸੀਤੇ ਤਵ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ੋਭਯੇਤ੍ । ਅਨੁਰੂਪਮਸਂਕ੍ਲਿष੍ਟਂ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੨.੧੧੮.
ਸੀਤੇ, ਇਹ ਤੋਹਫੇ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਜਾਵਣਗੇ; ਇਹ ਠੀਕ ਹਨ, ਸਾਫ ਸੁਥਰੇ ਹਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸੇ ਹੀ ਰਹਿਣਗੇ।
ਅਙ੍ਗਰਾਗੇਣ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਲਿਪ੍ਤਾਙ੍ਗੀ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜੇ । ਸ਼ੋਭਯਿष੍ਯਸਿ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਂ ਯਥਾ ਸ਼੍ਰੀਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਯਮ੍ ।। ੨.੧੧੮.
ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਇਸ ਵਧੀਆ ਲੇਪ ਨਾਲ ਲਗਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਐਸੇ ਹੀ ਚਮਕਾਵੇਗੀ ਜਿਵੇਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਟੱਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ।
ਸਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਙ੍ਗਰਾਗਂ ਚ ਭੂषਣਾਨਿ ਸ੍ਰਜਸ੍ਤਥਾ । ਮੈਥਿਲੀ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰੀਤਿਦਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ।। ੨.੧੧੮.
ਮੈਥਲੀ ਨੇ ਕਪੜੇ, ਲੇਪ, ਗਹਣੇ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ—ਇਹ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੋਹਫਾ—ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਚ ਤਤ੍ ਸੀਤਾ ਪ੍ਰੀਤਿਦਾਨਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ । ਸ਼੍ਲਿष੍ਟਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਾ ਤਤ੍ਰ ਸਮੁਪਾਸ੍ਤ ਤਪੋਧਨਾਮ੍ ।। ੨.੧੧੮.
ਉਹ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ ਤੋਹਫਾ ਲੈ ਕੇ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀਤਾ ਉਥੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਤਪ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀ ਖੜੀ ਹੋਈ।
ਤਥਾ ਸੀਤਾਸੁਪਾਸੀਨਾਮਨਸੂਯਾ ਦृਢਵ੍ਰਤਾ । ਵਚਨਂ ਪ੍ਰष੍ਟੁਮਾਰੇਭੇ ਕਾਞ੍ਚਿਤ੍ ਪ੍ਰਿਯਕਥਾਮਨੁ ।। ੨.੧੧੮.
ਜਦ ਸੀਤਾ ਐਸੇ ਹੀ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਅਨਸੂਯਾ, ਜੋ ਪੱਕੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ।
ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ਕਿਲ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਤ੍ਵਮਨੇਨ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਾ । ਰਾਘਵੇਣੇਤਿ ਮੇ ਸੀਤੇ ਕਥਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਮੁਪਾਗਤਾ ।। ੨.੧੧੮.
ਸੀਤੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਾਘਵ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਤਾਂ ਕਥਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਚ ਮੈਥਿਲਿ । ਯਥਾਨੁਭੂਤਂ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ।। ੨.੧੧੮.
ਮੈਥਲੀ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤੀ, ਵੇਰਵੇ ਨਾਲ ਸੁਣਾਵੇਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਸਾ ਸੀਤਾ ਤਾਂ ਤਤੋ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀਮ੍ । ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਿਤਿ ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈ ਕਥਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਕਥਾਮ੍ ।। ੨.੧੧੮.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਧਰਮ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਸੁਣੋ,' ਤੇ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ ਲੱਗੀ।
ਮਿਥਿਲਾਧਿਪਤਿਰ੍ਵੀਰੋ ਜਨਕੋ ਨਾਮ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮੇ ਹ੍ਯਭਿਰਤੋ ਨ੍ਯਾਯਤ: ਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਮੇਦਿਨੀਮ੍ ।। ੨.੧੧੮.
ਮਿਥਿਲਾ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਜਨਕ ਸੀ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਤੇ ਇਨਸਾਫ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਲਾਙ੍ਗਲਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍षਤ: ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਣ੍ਡਲਮ੍ । ਅਹਂ ਕਿਲੋਤ੍ਥਿਤਾ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਤੀਂ ਨृਪਤੇ: ਸੁਤਾ ।। ੨.੧੧੮.
ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਖੇਤ ਜੋਤ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਉੱਭਰ ਆਈ।
ਸ ਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਰਪਤਿਰ੍ਮੁष੍ਟਿਵਿਕ੍ਸ਼ੇਪਤਤ੍ਪਰ: । ਪਾਂਸੁਕੁਣ੍ਠਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੀਂ ਜਨਕੋ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ऽਭਵਤ੍ ।। ੨.੧੧੮.
ਜਦ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਤੇ ਡਿੱਠਾ, ਜੋ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਢੇਰ ਉਡਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਨਪਤ੍ਯੇਨ ਚ ਸ੍ਨੇਹਾਦਙ੍ਕਮਾਰੋਪ੍ਯ ਚ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਮਮੇਯਂ ਤਨਯੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨੇਹੋ ਮਯਿ ਨਿਪਾਤਿਤ: ।। ੨.੧੧੮.
ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਮੇਰੀ ਧੀ ਹੈ,' ਤੇ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਵਾਗੁਕ੍ਤਾ ਪ੍ਰਤਿ ਮਾ ऽਮਾਨੁषੀ ਕਿਲ । ਏਵਮੇਤਨ੍ਨਰਪਤੇ ਧਰ੍ਮੇਣ ਤਨਯਾ ਤਵ ।। ੨.੧੧੮.
ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, 'ਇਹੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ; ਧਰਮ ਨਾਲ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਧੀ ਹੈ।'
ਤਤ: ਪ੍ਰਹृष੍ਟੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪਿਤਾ ਮੇ ਮਿਥਿਲਾਧਿਪ: । ਅਵਾਪ੍ਤੋ ਵਿਪੁਲਾਮृਦ੍ਧਿਂ ਮਾਮਵਾਪ੍ਯ ਨਰਾਧਿਪ: ।। ੨.੧੧੮.
ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਵੱਡੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਦਤ੍ਤਾ ਚਾਸ੍ਮੀष੍ਟਵਦ੍ਦੇਵ੍ਯੈ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਯੈ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾ । ਤਯਾ ਸਮ੍ਭਾਵਿਤਾ ਚਾਸ੍ਮਿ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਯਾ ਮਾਤृਸੌਹृਦਾਤ੍ ।। ੨.੧੧੮.
ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵੱਡੀ ਤੇ ਨੇਕ ਦਿਵੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਵਾਲੀ ਮਿਹਰ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਪਾਈ।