ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਰਾਜ੍ਯਮਿਚ੍ਛਂਸ੍ਤੁ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਭਿषੇਚਨਮ੍ । ਆਵਾਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਸਮਭ੍ਯੇਤਿ ਕੈਕੇਯ੍ਯਾ ਭਰਤ: ਸੁਤ: ।। ੨.੯੬.
ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਕੈਕੇਈ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਰਤ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰਣ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਏष ਵੈ ਸੁਮਹਾਨ੍ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਵਿਟਪੀ ਸਮ੍ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ । ਵਿਰਾਜਤ੍ਯੁਦ੍ਗਤਸ੍ਕਨ੍ਧ: ਕੋਵਿਦਾਰਧ੍ਵਜੋ ਰਥੇ ।। ੨.੯੬.
ਵੇਖ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦਰਖ਼ਤ ਸਾਫ਼ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਕੋਵਿਦਾਰ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਭਜਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਯਥਾ ਕਾਮਮਸ਼੍ਵਾਨਾਰੁਹ੍ਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਾਨ੍ । ਏਤੇ ਭ੍ਰਾਜਨ੍ਤਿ ਸਂਹृष੍ਟਾ ਗਜਾਨਾਰੁਹ੍ਯ ਸਾਦਿਨ: ।। ੨.੯੬.
ਇਹ ਲੋਕ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ; ਦੂਜੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹਾਥੀਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ।
ਗृਹੀਤਧਨੁषੌ ਚਾਵਾਂ ਗਿਰਿਂ ਵੀਰਸ਼੍ਰਯਾਵਹੈ । ਅਥਵੇਹੈਵ ਤਿष੍ਠਾਵ: ਸਨ੍ਨਦ੍ਧਾਵੁਦ੍ਯਤਾਯੁਧੌ ।। ੨.੯੬.
ਆਪਾਂ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਲਈਏ, ਵਿਰੋ; ਜਾਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਖੜੇ ਰਹੀਏ, ਹਥਿਆਰ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ।
ਅਪਿ ਨੌ ਵਸ਼ਮਾਗਚ੍ਛੇਤ੍ ਕੋਵਿਦਾਰਧ੍ਵਜੋ ਦਣੇ ।। ੨.੯੬.
ਸ਼ਾਇਦ ਕੋਵਿਦਾਰ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲਾ ਸਾਡੀ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇ।
ਅਪਿ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਰਤਂ ਯਤ੍ਕृਤੇ ਵ੍ਯਸਨਂ ਮਹਤ੍ । ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਘਵ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸੀਤਯਾ ਚ ਮਯਾ ਤਥਾ ।। ੨.੯੬.
ਕੀ ਮੈਂ ਭਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਘਵ, ਤੂੰ, ਸੀਤਾ ਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਰਹੇ ਹਾਂ?
ਯਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਭਵਾਨ੍ ਰਾਜ੍ਯਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤੋ ਰਾਘਵ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਤ੍ । ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ऽਯਮਰਿਰ੍ਵੀਰ ਭਰਤੋ ਵਧ੍ਯ ਏਵ ਮੇ ।। ੨.੯੬.
ਰਾਘਵ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਤੁਸੀਂ ਸਦੀਵੀ ਰਾਜ ਤੋਂ ਹਟਾਏ ਗਏ ਹੋ, ਉਹੀ ਵਿਰੋਧੀ ਭਰਤ ਹੁਣ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਤਾਂ ਉਹ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੀ ਹੈ।
ਭਰਤਸ੍ਯ ਵਧੇ ਦੋषਂ ਨਾਹਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰਾਘਵ । ਪੂਰ੍ਵਾਪਕਾਰਿਣਾਂ ਤ੍ਯਾਗੇ ਨ ਹ੍ਯਧਰ੍ਮੋ ਵਿਧੀਯਤੇ ।। ੨.੯੬.
ਰਾਘਵ, ਭਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਪਹਿਲਾਂ ਬੁਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਕਦੇ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਪੂਰ੍ਵਾਪਕਾਰੀ ਭਰਤਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਰਾਘਵ । ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਹਤੇ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਮਨੁਸ਼ਾਧਿ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍ ।। ੨.੯੬.
ਭਰਤ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬੁਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਤੇ ਧਰਮ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਰਾਘਵ, ਜਦ ਇਹ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰ।
ਅਦ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਂ ਹਤਂ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਕੈਕੇਯੀ ਰਾਜ੍ਯਕਾਮੁਕਾ । ਮਯਾ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ ਸੁਦੁ:ਖਾਰ੍ਤ੍ਤਾ ਹਸ੍ਤਿਭਗ੍ਨਮਿਵ ਦ੍ਰੁਮਮ੍ ।। ੨.੯੬.
ਅੱਜ ਕੈਕੇਈ, ਜੋ ਰਾਜ ਦੀ ਲਾਲਚੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਰਿਆ ਵੇਖੇ, ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਪੇ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਵਲੋਂ ਟੁੱਟਿਆ ਦਰਖ਼ਤ।
ਕੈਕੇਯੀਂ ਚ ਵਧਿष੍ਯਾਮਿ ਸਾਨੁਬਨ੍ਧਾਂ ਸਬਾਨ੍ਧਵਾਮ੍ । ਕਲੁषੇਣਾਦ੍ਯ ਮਹਤਾ ਮੇਦਿਨੀ ਪਰਿਮੁਚ੍ਯਤਾਮ੍ ।। ੨.੯੬.
ਮੈਂ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਵੀ, ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਅੱਜ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇਸ ਵੱਡੀ ਮਲਿਨਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੇ।
ਅਦ੍ਯੇਮਂ ਸਂਯਤਂ ਕ੍ਰੋਧਮਸਤ੍ਕਾਰਂ ਚ ਮਾਨਦ । ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਕਕ੍ਸ਼ੇष੍ਵਿਵ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍ ।। ੨.੯੬.
ਅੱਜ, ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਛੱਡਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੁੱਕੇ ਘਾਹ 'ਚ ਅੱਗ।
ਅਦ੍ਯੈਤਚ੍ਚਿਤ੍ਰਕੂਟਸ੍ਯ ਕਾਨਨਂ ਨਿਸ਼ਿਤੈ: ਸ਼ਰੈ: । ਭਿਨ੍ਦਨ੍ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਕਰਿष੍ਯੇ ਸ਼ੋਣਿਤੋਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ ।। ੨.੯੬.
ਅੱਜ ਮੈਂ ਚਿਤਰਕੂਟ ਦੇ ਇਸ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਤੀਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਦਿਆਂਗਾ।
ਸ਼ਰੈਰ੍ਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਹृਦਯਾਨ੍ ਕੁਞ੍ਜਰਾਂਸ੍ਤੁਰਗਾਂਸ੍ਤਥਾ । ਸ਼੍ਵਾਪਦਾ: ਪਰਿਕਰ੍षਨ੍ਤੁ ਨਰਾਂਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤਾਨ੍ ਮਯਾ ।। ੨.੯੬.
ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਉਹ ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਘਸੀਟ ਲੈ ਜਾਵਣ।
ਸ਼ਰਾਣਾਂ ਧਨੁषਸ਼੍ਚਾਹਮਨृਣੋ ऽਸ੍ਮਿ ਮਹਾਮृਧੇ । ਸਸੈਨ੍ਯਂ ਭਰਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯ: ।। ੨.੯੬.
ਇਸ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤੀਰਾਂ ਜਾਂ ਧਨੁਸ਼ ਦਾ ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਨਹੀਂ ਹਾਂ; ਭਰਤ ਤੇ ਉਸਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯੇ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ षਣ੍ਣਵਤਿਤਮ: ਸਰ੍ਗ:
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੈਦਿਕ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਆਦਿ ਕਵੀ ਵਲਮੀਕਿ ਰਚਿਤ ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੇ ਛਿਆਨਵੇਂ ਸਰਗ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
thumb|ਸਪ੍ਤਨਵਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸੁਸਂਰਬ੍ਧਂ ਤੁ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਮ੍। ਰਾਮਸ੍ਤੁ ਪਰਿਸਾਨ੍ਤ੍ਵ੍ਯਾਥ ਵਚਨਂ ਚੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੨.੯੭.
ਪਰ ਰਾਮ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਵਾਕ ਬੋਲੇ।
ਕਿਮਤ੍ਰ ਧਨੁषਾ ਕਾਰ੍ਯਮਸਿਨਾ ਵਾ ਸਚਰ੍ਮਣਾ। ਮਹੇष੍ਵਾਸੇ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੇ ਭਰਤੇ ਸ੍ਵਯਮਾਗਤੇ ।। ੨.੯੭.
ਜਦ ਭਰਤ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਖੁਦ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਧਨੁਸ਼ ਜਾਂ ਤਲਵਾਰ-ਢਾਲ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ?
ਪਿਤੁ: ਸਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਹਤ੍ਵਾ ਭਰਤਮਾਗਤਮ੍। ਕਿਂ ਕਰਿष੍ऺਯਾਮਿ ਰਾਜ੍ਯੇਨ ਸਾਪਵਾਦੇਨ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ ।। ੨.੯੭.
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੇ ਭਰਤ, ਜੋ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸੱਚਾ ਵਚਨ ਦੇ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਦਾਗ ਵਾਲੇ ਰਾਜ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਾਂਗਾ?
ਯਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਬਾਨ੍ਧਵਾਨਾਂ ਵਾ ਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਯੇ ਭਵੇਤ੍। ਨਾਹਂ ਤਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀਯਾਂ ਭਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਵਿषਕृਤਾਨਿਵ ।। ੨.੯੭.
ਜੋ ਦੌਲਤ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਜਾਂ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤੋਂ ਮਿਲੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲਵਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ।
ਧਰ੍ਮਮਰ੍ਥਂ ਚ ਕਾਮਂ ਚ ਪृਥਿਵੀਂ ਚਾਪਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ। ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਭਵਤਾਮਰ੍ਥੇ ਏਤਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰृਣੋਮਿ ਤੇ ।। ੨.੯੭.
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਮੈਂ ਧਰਮ, ਦੌਲਤ, ਸੁਖ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਵਚਨ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਭ੍ਰਾਤऽਣਾਂ ਸਙ੍ਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਂ ਚ ਸੁਖਾਰ੍ਥਂ ਚਾਪਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ। ਰਾਜ੍ਯਮਪ੍ਯਹਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸਤ੍ਯੇਨਾਯੁਧਮਾਲਭੇ ।। ੨.੯੭.
ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਮੈਂ ਰਾਜ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਮੈਂ ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਖਾ ਕੇ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।
ਨੇਯਂ ਮਮ ਮਹੀ ਸੌਮ੍ਯ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾ ਸਾਗਰਾਮ੍ਬਰਾ। ਨਹੀਚ੍ਛੇਯਮਧਰ੍ਮੇਣ ਸ਼ਕ੍ਰਤ੍ਵਮਪਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ ।। ੨.੯੭.
ਸੁਖੀ, ਸਮੁੰਦਰ-ਘਿਰੀ ਇਹ ਧਰਤੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਿਲਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦਾ ਰਾਜ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਯਦ੍ਵਿਨਾ ਭਰਤਂ ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਂ ਚਾਪਿ ਮਾਨਦ। ਭਵੇਨ੍ਮਮ ਸੁਖਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਭਸ੍ਮ ਤਤ੍ ਕੁਰੁਤਾਂ ਸ਼ਿਖੀ ।। ੨.੯੭.
ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜੇ ਭਰਤ, ਤੂੰ ਜਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸੁਖ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੁਖ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੁਆਹ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਮਨ੍ਯੇऽਹਮਾਗਤੋऽਯੋਧ੍ਯਾਂ ਭਰਤੋ ਭ੍ਰਾਤृਵਤ੍ਸਲ:। ਮਮ ਪ੍ਰਾਣਾਤ੍ ਪ੍ਰਿਯਤਰ: ਕੁਲਧਰ੍ਮਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍ ।। ੨.੯੭.
ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਭਰਤ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਯੋਧਿਆ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਿਤਂ ਮਾਂ ਹਿ ਜਟਾਵਲ੍ਕਲਧਾਰਿਣਮ੍। ਜਾਨਕ੍ਯਾ ਸਹਿਤਂ ਵੀਰ ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ ।। ੨.੯੭.
ਉਸਨੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਟਾਂ ਤੇ ਛਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਜਾਨਕੀ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਵਿਰਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਤੂੰ ਵੀ।
ਸ੍ਨੇਹੇਨਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਹृਦਯ: ਸ਼ੋਕੇਨਾਕੁਲਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯ:। ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਭ੍ਯਾਗਤੋ ਹ੍ਯੇष ਭਰਤੋ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਗਤ: ।। ੨.੯੭.
ਭਰਤ ਦਾ ਦਿਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਹੋਸ਼ ਗਮ ਨਾਲ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਅਮ੍ਬਾਂ ਚ ਕੈਕਯੀਂ ਰੁष੍ਯ ਪਰੁषਂ ਚਾਪ੍ਰਿਯਂ ਵਦਨ੍। ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮੇ ਦਾਤੁਮਾਗਤ: ।। ੨.੯੭.
ਮਾਂ ਕੈਕੇਈ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕਰਕੇ, ਕਠੋਰ ਤੇ ਨਾਪਸੰਦ ਬੋਲ ਬੋਲ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਭਰਤ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਜ ਦੇਣ ਆਇਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਂ ਯਦੇषੋऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਭਰਤੋ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਤਿ। ਅਸ੍ਮਾਸੁ ਮਨਸਾਪ੍ਯੇष ਨਾਪ੍ਰਿਯਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦਾਚਰੇਤ੍ ।। ੨.੯੭.
ਇਹੀ ਸਮਾਂ ਹੈ ਕਿ ਭਰਤ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ, ਕੋਈ ਨਾਪਸੰਦ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਕृਤਪੂਰ੍ਵਂ ਤੇ ਭਰਤੇਨ ਕਦਾ ਨੁ ਕਿਮ੍। ਈਦृਸ਼ਂ ਵਾ ਭਯਂ ਤੇऽਦ੍ਯ ਭਰਤਂ ਯੋऽਤ੍ਰ ਸ਼ਙ੍ਕਸੇ ।। ੨.੯੭.
ਭਰਤ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਉਲਟ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ? ਜਾਂ ਅੱਜ ਕਿਹੜਾ ਡਰ ਹੈ ਜੋ ਤੂੰ ਭਰਤ ਤੋਂ ਸ਼ੱਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?