ਕਚ੍ਚਿਦਤ੍ਰ ਸੁਖਾ ਰਾਤ੍ਰਿਸ੍ਤਵਾਸ੍ਮਦ੍ਵਿषਯੇ ਗਤਾ । ਸਮਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਜਨ: ਕਚ੍ਚਿਦਾਤਿਥ੍ਯੇ ਸ਼ਂਸ ਮੇ ऽਨਘ ।। ੨.੯੨.
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਲੰਘਾਈ? ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਰਾ ਜਥਾ ਠੀਕ ਹੈ? ਦੱਸੋ, ਨਿਰਮਲ, ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਹਮਾਨਦਾਰੀ ਪਸੰਦ ਆਈ?
ਤਮੁਵਾਚਾਞ੍ਜਲਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਰਤੋ ऽਭਿਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ । ਆਸ਼੍ਰਮਾਦਭਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਮृषਿਮੁਤ੍ਤਮਤੇਜਸਮ੍ ।। ੨.੯੨.
ਭਰਤ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਖੋषਿਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਭਗਵਨ੍ ਸਮਗ੍ਰਬਲਵਾਹਨ: । ਤਰ੍ਪਿਤ: ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਸ਼੍ਚ ਸਾਮਾਤ੍ਯੋ ਬਲਵਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ।। ੨.੯੨.
ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਤੇ ਸਾਥੀ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹੇ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਹਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਪੇਤਕ੍ਲਮਸਨ੍ਤਾਪਾ: ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਾ: ਸੁਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰਯਾ: । ਅਪਿ ਪ੍ਰੇष੍ਯਾਨੁਪਾਦਾਯ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਮ ਸੁਸੁਖੋषਿਤਾ: ।। ੨.੯੨.
ਸਾਡਾ ਥਕਾਵਟ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਠਹਿਰਣ ਦੀ ਵਧੀਆ ਸੁਵਿਧਾ ਮਿਲੀ; ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਨੌਕਰ ਵੀ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਮੀ ਦੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹੇ।
ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇ ऽਹਂ ਭਗਵਨ੍ ਕਾਮਂ ਤ੍ਵਾਮृषਿਸਤ੍ਤਮ । ਸਮੀਪਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਮੈਤ੍ਰੇਣੇਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ।। ੨.੯੨.
ਭਗਵਾਨ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖੋ, ਜਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਆਸ਼੍ਰਮਂ ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਧਾਰ੍ਮਿਕਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨ: । ਆਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਕਤਮੋ ਮਾਰ੍ਗ: ਕਿਯਾਨਿਤਿ ਚ ਸ਼ਂਸ ਮੇ ।। ੨.੯੨.
ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਹ ਧਰਮੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਕਿਹੜੇ ਰਾਹ ਤੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿੰਨਾ ਦੂਰ ਹੈ।
ਇਤਿ ਪृष੍ਟਸ੍ਤੁ ਭਰਤਂ ਭ੍ਰਾਤृਦਰ੍ਸ਼ਨਲਾਲਸਮ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮਹਾਤਪਾ: ।। ੨.੯੨.
ਭਰਤ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸੀ, ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ; ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਭਰਦਵਾਜ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ, ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭਰਤਾਰ੍ਦ੍ਧਤृਤੀਯੇषੁ ਯੋਜਨੇष੍ਵਜਨੇ ਵਨੇ । ਚਿਤ੍ਰਕੂਟੋ ਗਿਰਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਮ੍ਯਨਿਰ੍ਦਰਕਾਨਨ: ।। ੨.੯੨.
ਭਰਤ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦੋ ਤੇ ਅੱਧ ਯੋਜਨ ਦੂਰ, ਚਿਤਰਕੂਟ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਵਣ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਹਨ।
ਉਤ੍ਤਰਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਮਨ੍ਦਾਕਿਨੀ ਨਦੀ । ਪੁष੍ऺਿਪਤਦ੍ਰੁਮਸਞ੍ਛਨ੍ਨਾ ਰਮ੍ਯਪੁष੍ਪਿਤਕਾਨਨਾ ।। ੨.੯੨.
ਉਸਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਹਨ, ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅਨਨ੍ਤਰਂ ਤਤ੍ਸਰਿਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਕੂਟਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤ: । ਤਯੋ: ਪਰ੍ਣਕੁਟੀ ਤਾਤ ਤਤ੍ਰ ਤੌ ਵਸਤੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ।। ੨.੯੨.
ਉਸ ਨਦੀ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਚਿਤਰਕੂਟ ਪਹਾੜ ਹੈ; ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਪਿਆਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਕੁਟੀਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨੈਵ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਸਵ੍ਯਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੇਵ ਵਾ । ਗਜਵਾਜਿਰਥਾਕੀਰ੍ਣਾਂ ਵਾਹਿਨੀਂ ਵਾਹਿਨੀਪਤੇ । ਵਾਹਯਸ੍ਵ ਮਹਾਭਾਗ ਤਤੋ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਰਾਘਵਮ੍ ।। ੨.੯੨.
ਸੈਨਾ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ — ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ — ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜਾਂ ਖੱਬੇ ਜਾਂ ਸੱਜੇ ਰਾਹ ਰਾਹੀਂ ਲੈ ਚਲੋ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੋਗੇ।
ਪ੍ਰਯਾਣਮਿਤਿ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਰਾਜਸ੍ਯ ਯੋषਿਤ: । ਹਿਤ੍ਵਾ ਯਾਨਾਨਿ ਯਾਨਾਰ੍ਹਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਪਰ੍ਯ੍ਯਵਾਰਯਨ੍ ।। ੨.੯੨.
ਜਦੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਥਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਸੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਵੇਪਮਾਨਾ ਕृਸ਼ਾ ऺਦੀਨਾ ਸਹ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸੁਮਿਤ੍ਰਯਾ । ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਤਤ੍ਰ ਜਗ੍ਰਾਹ ਕਰਾਭ੍ਯਾਂ ਚਰਣੌ ਮੁਨੇ: ।। ੨.੯੨.
ਕੌਸਲਿਆ, ਜੋ ਕੰਪ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਰਾਣੀ ਸੁਮਿਤਰਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੁਨੀ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਲਏ।
ਅਸਮृਦ੍ਧੇਨ ਕਾਮੇਨ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਗਰ੍ਹਿਤਾ । ਕੈਕੇਯੀ ਤਸ੍ਯ ਜਗ੍ਰਾਹ ਚਰਣੌ ਸਵ੍ਯਪਤ੍ਰਪਾ ।। ੨.੯੨.
ਕੈਕੇਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਾ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਲਏ।
ਤਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮਾਗਮ੍ਯ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍ । ਅਦੂਰਾਦ੍ਭਰਤਸ੍ਯੈਵ ਤਸ੍ਥੌ ਦੀਨਮਨਾਸ੍ਤਦਾ ।। ੨.੯੨.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਭਰਤ ਦੇ ਕੁਝ ਦੂਰ, ਦੁਖੀ ਮਨ ਨਾਲ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ।
ਤਤ: ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਭਰਤਂ ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਦृਢਵ੍ਰਤ: । ਵਿਸ਼ੇषਂ ਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਮਾਤऽਣਾਂ ਤਵ ਰਾਘਵ ।। ੨.੯੨.
ਫਿਰ ਭਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ ਤੇ ਪੱਕਾ ਸੀ, ਭਰਤ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਰਾਘਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਭਰਤੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜੇਨ ਧਾਰ੍ਮਿਕ: । ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਚਨਕੋਵਿਦ: ।। ੨.੯੨.
ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਭਰਤ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਾਮਿਮਾਂ ਭਗਵਨ੍ ਦੀਨਾਂ ਸ਼ੋਕਾਨਸ਼ਨਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍ । ਪਿਤੁਰ੍ਹਿ ਮਹਿषੀਂ ਦੇਵੀਂ ਦੇਵਤਾਮਿਵ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ।। ੨.੯੨.
'ਭਗਵਾਨ ਜੀ, ਇਹ ਜੋ ਦੁਖੀ, ਗਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੇਵੀ ਹੋਵੇ।'
ਏषਾ ਤਂ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਸਿਂਹਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਗਾਮਿਨਮ੍ । ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਸੁषੁਵੇ ਰਾਮਂ ਧਾਤਾਰਮਦਿਤਿਰ੍ਯਥਾ ।। ੨.੯੨.
'ਇਹ ਕੌਸਲਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ — ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਦਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਾਲ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੀ ਹੈ — ਜਿਵੇਂ ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।'
ਅਸ੍ਯਾਵਾਮਭੁਜਂ ਸ਼੍ਲਿष੍ਟਾ ਯੈषਾ ਤਿष੍ਠਤਿ ਦੁਰ੍ਮਨਾ: । ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਖੇਵ ਸ਼ੀਰ੍ਣਪੁष੍ਪਾ ਵਨਾਨ੍ਤਰੇ ।। ੨.੯੨.
'ਇਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਬਾਂਹ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਇਹ ਦੁਖੀ ਰਾਣੀ ਖੜੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਰਣਿਕਾਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਟਾਹਣੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲ ਨਹੀਂ ਹਨ।'
ਏਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸੁਤੌ ਦੇਵ੍ਯਾ: ਕੁਮਾਰੌ ਦੇਵਵਰ੍ਣਿਨੌ । ਉਭੌ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੌ ਵੀਰੌ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮੌ ।। ੨.੯੨.
'ਇਸ ਰਾਣੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ — ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ — ਜੋ ਸੱਚੇ ਬਹਾਦਰ ਹਨ।'
ਯਸ੍ਯਾ: ਕृਤੇ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰੌ ਜੀਵਨਾਸ਼ਮਿਤੋ ਗਤੌ । ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਦਸ਼ਰਥੋ ਗਤ: ।। ੨.੯੨.
'ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਕੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਦਸ਼ਰਥ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਹੋ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।'
ਕ੍ਰੋਧਨਾਮਕृਤਪ੍ਰਜ੍ਞਾਂ ਦृਪ੍ਤਾਂ ਸੁਭਗਮਾਨਿਨੀਮ੍ । ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਕਾਮਾਂ ਕੈਕੇਯੀਮਨਾਰ੍ਯ੍ਯਾਮਾਰ੍ਯਰੂਪਿਣੀਮ੍ ।। ੨.੯੨.
'ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਜਾਣੋ — ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ, ਅਕਲ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਅਹੰਕਾਰੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਭਾਗਾ ਸਮਝਣ ਵਾਲੀ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਨਾਰੀ, ਪਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਰੀ ਹੈ।'
ਮਮੈਤਾਂ ਮਾਤਰਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਨृਸ਼ਂਸਾਂ ਪਾਪਨਿਸ਼੍ਚਯਾਮ੍ । ਯਤੋ ਮੂਲਂ ਹਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵ੍ਯਸਨਂ ਮਹਦਾਤ੍ਮਨ: ।। ੨.੯੨.
'ਇਹ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਬੁਰਾਈ ਦੀ ਨੀਅਤ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦੁਖ ਦਾ ਮੁਲ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਬਾष੍ਪਗਦ੍ਗਦਯਾ ਗਿਰਾ । ਸ ਨਿਸ਼ਸ਼੍ਵਾਸ ਤਾਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਨਾਗ: ਕ੍ਰੁਦ੍ਧ ਇਵ ਸ਼੍ਵਸਨ੍ ।। ੨.੯੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਰੁਕ ਰੁਕ ਕੇ ਬੋਲਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਡੂੰਘੀ ਸਾਹ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹਾਥੀ।
ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮਹਰ੍षਿਸ੍ਤਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤਂ ਭਰਤਂ ਤਥਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਰਿਦਂ ਵਚਨਮਰ੍ਥਵਤ੍ ।। ੨.੯੨.
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਭਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ, ਭਰਤ ਨੂੰ, ਜਦ ਉਹ ਐਸਾ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਮਤਲਬੀ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਦੋषੇਣਾਵਗਨ੍ਤਵ੍ਯਾ ਕੈਕੇਯੀ ਭਰਤ ਤ੍ਵਯਾ । ਰਾਮਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਨਂ ਹ੍ਯੇਤਤ੍ ਸੁਖੋਦਰ੍ਕਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੨.੯੨.
'ਭਰਤ, ਤੂੰ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਨਾ ਸਮਝ; ਰਾਮ ਦਾ ਵਨਵਾਸ ਆਖਿਰ ਚੰਗਾ ਫਲ ਲਿਆਵੇਗਾ।'
ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ऋषੀਣਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਹਿਤਮੇਵ ਭਵਿष੍ਯਦ੍ਧਿ ਰਾਮਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਨਾਦਿਹ ।। ੨.੯੨.
'ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦਾਨਵਾਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਰਾਮ ਦਾ ਵਨਵਾਸ ਸੱਚਮੁੱਚ ਭਲਾਈ ਲਿਆਵੇਗਾ।'
ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਤੁ ਸਂਸਿਦ੍ਧ: ਕृਤ੍ਵਾ ਚੈਨਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਭਰਤ: ਸੇਨ੍ਯਂ ਯੁਜ੍ਯਤਾਮਿਤ੍ਯਚੋਦਯਤ੍ ।। ੨.੯੨.
ਭਰਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਫਿਰੇ ਅਤੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਓ, ਚਲਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਾਜਿਰਥਾਨ੍ ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ ਹੇਮਪਰਿष੍ਕृਤਾਨ੍ । ਅਧ੍ਯਾਰੋਹਤ੍ ਪ੍ਰਯਾਣਾਰ੍ਥੀ ਬਹੂਨ੍ ਬਹੁਵਿਧੋ ਜਨ: ।। ੨.੯੨.
ਫਿਰ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਵਧੀਆ ਰਥਾਂ ਜੋੜ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜੋ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।