ਘृਤਾਚੀਮਥ ਵਿਸ਼੍ਵਾਚੀਂ ਮਿਸ਼੍ਰਕੇਸ਼ੀਮਲਮ੍ਬੁਸਾਮ੍ । ਨਾਗਦਨ੍ਤਾਂ ਚ ਹੇਮਾਂ ਚ ਹਿਮਾਮਦ੍ਰਿਕृਤਸ੍ਥਲਾਮ੍ ।। ੨.੯੧.
ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ, ਮਿਸ਼ਰਕੇਸ਼ੀ, ਅਲੰਬੁਸਾ, ਨਾਗਦੰਤਾ, ਹੇਮਾ ਅਤੇ ਹਿਮਾ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਜਨਮੀ ਹਨ।
ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਯਾਸ਼੍ਚੋਪਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੋषਿਤ: । ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤੁਮ੍ਬੁਰੁਣਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਹ੍ਵਯੇ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਾ: ।। ੨.੯੧.
ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਸ਼ਕਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਤੁੰਬੁਰੂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮੈਂ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਵਨਂ ਕੁਰੁषੁ ਯਦ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਾਸੋਭੂषਣਪਤ੍ऺਤ੍ਰਵਤ੍ । ਦਿਵ੍ਯਨਾਰੀਫਲਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਤ੍ਕੌਬੇਰਮਿਹੈਤੁ ਚ ।। ੨.੯੧.
ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਜੰਗਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਣੇ ਅਤੇ ਪੱਤੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਸਦਾ ਦਿਵ੍ਯ ਫਲ, ਇੱਥੇ ਹੋਣ।
ਇਹ ਮੇ ਭਗਵਾਨ੍ ਸੋਮੋ ਵਿਧਤ੍ਤਾਮਨ੍ਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਭੋਜ੍ਯਂ ਚ ਚੋष੍ਯਂ ਚ ਲੇਹ੍ਯਂ ਚ ਵਿਵਿਧਂ ਬਹੁ ।। ੨.੯੧.
ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਵਿਤਰ ਸੋਮ ਉੱਤਮ ਭੋਜਨ, ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਚੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਚੁਸਣ ਵਾਲਾ, ਲਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੇ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਪਾਦਪਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤਾਨਿ ਚ । ਸੁਰਾਦੀਨਿ ਚ ਪੇਯਾਨਿ ਮਾਂਸਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ।। ੨.੯੧.
ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਹਾਰ, ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ, ਦਿਵ੍ਯ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਹੋਵੇ।
ਏਵਂ ਸਮਾਧਿਨਾ ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤੇਜਸਾ ऽਪ੍ਰਤਿਮੇਨ ਚ । ਸ਼ੀਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਵਰਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਤਪਸਾ ਚਾਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮੁਨਿ: ।। ੨.੯੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਅਦੁੱਤੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਉਚਾਰਣ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਹੀਂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਮਨਸਾ ਧ੍ਯਾਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਸ੍ਯ ਕृਤਾਞ੍ਜਲੇ: । ਆਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦੈਵਤਾਨਿ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ ।। ੨.੯੧.
ਉਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆ ਗਏ।
ਮਲਯਂ ਦਰ੍ਦੁਰਂ ਚੈਵ ਤਤ: ਸ੍ਵੇਦਨੁਦऽ ऽਨਿਲ: । ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਵਵੌ ਯੁਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸੁਪ੍ਰਿਯਾਤ੍ਮਾ ਸੁਖ: ਸ਼ਿਵ: ।। ੨.੯੧.
ਫਿਰ, ਪਸੀਨਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਮਲਯ ਅਤੇ ਦਰਦੁਰ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਵਹੀ।
ਤਤੋਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਘਨਾ ਦਿਵ੍ਯਾ: ਕੁਸੁਮਵृष੍ਟਯ: । ਦਿਵ੍ਯਦੁਨ੍ਦੁਭਿਘੋषਸ਼੍ਚ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੇ ।। ੨.੯੧.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਬੱਦਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡੋਲ ਵੱਜਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਗਈ।
ਪ੍ਰਵਵੁਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਮਾ ਵਾਤਾਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾ: । ਪ੍ਰਜਗੁਰ੍ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਵੀਣਾ: ਪ੍ਰਮੁਮੁਚੁ: ਸ੍ਵਰਾਨ੍ ।। ੨.੯੧.
ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਹਵਾ ਵਹੀ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਨੱਚਿਆ। ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਗੀਤ ਗਾਏ, ਆਪਣੀਆਂ ਵੀਣਾਂ ਵਜਾ ਕੇ ਮਿੱਠੇ ਸੁਰ ਛੱਡੇ।
ਸ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਦ੍ਯਾਂ ਚ ਭੂਮਿਂ ਚ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰਵਣਾਨਿ ਚ । ਵਿਵੇਸ਼ੋऺਚ੍ਚਾਰਿਤ: ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣ: ਸਮੋ ਲਯਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤ: ।। ੨.੯੧.
ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੀ, ਸਾਫ, ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਲੈ ਵਿੱਚ ਵੱਜਦੀ ਹੋਈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਪਰਤੇ ਸ਼ਬ੍ਦੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੋਤृ(ਤ੍ਰ)ਸੁਖੇ ਨृਣਾਮ੍ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਭਾਰਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਵਿਧਾਨਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣ: ।। ੨.੯੧.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਰੁਕ ਗਈ, ਭਰਤ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਫੌਜ ਦੀ ਬਣਤਰ ਵੇਖੀ।
ਬਭੂਵ ਹਿ ਸਮਾ ਭੂਮਿ: ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਞ੍ਚਯੋਜਨਾ । ਸ਼ਾਦ੍ਵਲੈਰ੍ਬਹੁਭਿਸ਼੍ਛਨ੍ਨਾ ਨੀਲਵੈਡੂਰ੍ਯ੍ਯਸਨ੍ਨਿਭੈ: ।। ੨.੯੧.
ਧਰਤੀ ਪੰਜ ਜੋਜਨ ਤੱਕ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਨੀਲੇ ਪਤ्थਰ ਵਰਗੀਆਂ ਹਰੀ ਘਾਹਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਬਿਲ੍ਵਾ: ਕਪਿਤ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਪਨਸਾ ਬੀਜਪੂਰਕਾ: । ਆਮਲਕ੍ਯੋ ਬਭੂਵੁਸ਼੍ਚ ਚੂਤਾਸ਼੍ਚ ਫਲਭੂषਣਾ: ।। ੨.੯੧.
ਉਥੇ ਬੇਲ, ਕਪਿੱਥ, ਪਨਸ, ਬੀਜ ਵਾਲੇ ਫਲ, ਆਵਲਾ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਆਮ ਦੇ ਰੁੱਖ ਉੱਗ ਆਏ।
ਉਤ੍ਤਰੇਭ੍ਯ: ਕੁਰੁਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਨਂ ਦਿਵ੍ਯੋਪਭੋਗਵਤ੍ । ਆਜਗਾਮ ਨਦੀ ਦਿਵ੍ਯਾ ਤੀਜੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਵृਤਾ ।। ੨.੯੧.
ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੁ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਸੁਖਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਦਿਵਯ ਨਦੀ ਵਹੀ।
ਚਤੁ:ਸ਼ਾਲਾਨਿ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਾਲਾਸ਼੍ਚ ਗਜਵਾਜਿਨਾਮ੍ । ਹਰ੍ਮ੍ਯਪ੍ਰਾਸਾਦਸਮ੍ਬਾਧਾਸ੍ਤੋਰਣਾਨਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ ।। ੨.੯੧.
ਚਾਰ ਚਮਕਦਾਰ ਹਾਲ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ, ਮਹਲ ਤੇ ਹਵੈਲੀਆਂ, ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਏ।
ਸਿਤਮੇਘਨਿਭਂ ਚਾਪਿ ਰਾਜਵੇਸ਼੍ਮਸੁ ਤੋਰਣਮ੍ । ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਕृਤਾਕਾਰਂ ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਸਮੁਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ ।। ੨.੯੧.
ਰਾਜ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟਾ ਦਰਵਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਤੇ ਦਿਵਯ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਚਤੁਰਸ਼੍ਰਮਸਮ੍ਬਾਧਂ ਸ਼ਯਨਾਸਨਯਾਨਵਤ੍ । ਦਿਵ੍ਯੈ: ਸਰ੍ਵਰਸੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਦਿਵ੍ਯਭੋਜਨਵਸ੍ਤ੍ਰਵਤ੍ । ਉਪਕਲ੍ਪਿਤਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਂ ਧੌਤਨਿਰ੍ਮਲਭਾਜਨਮ੍ ।। ੨.੯੧.
ਚੌਕੜੀ ਵਾਲਾ ਹਾਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਛੋਣੇ, ਬੈਠਣ ਦੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਤੇ ਵਾਹਨ ਭਰਪੂਰ ਸਨ; ਦਿਵਯ ਸਵਾਦ, ਭੋਜਨ, ਕਪੜੇ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਕਵਾਨ ਤੇ ਚਿੱਟੇ, ਸਾਫ਼ ਬਰਤਨ ਉੱਪਲਬਧ ਸਨ।
ਕ੍ਲृਪ੍ਤਸਰ੍ਵਾਸਨਂ ਸ਼੍ਰੀਮਤ੍ ਸ੍ਵਾਸ੍ਤੀਰ੍ਣਸ਼ਯਨੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਬਾਹੁਰਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਮਹਰ੍षਿਣਾ । ਵੇਸ਼੍ਮ ਤਦ੍ਰਤ੍ਨਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਂ ਭਰਤ: ਕੇਕਯੀਸੁਤ: ।। ੨.੯੧.
ਸਭ ਬੈਠਣ ਦੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਵਿਛੋਣਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀਆਂ। ਮਹਾਨ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਭਰਤ, ਕੈਕੇਈ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਅਨੁਜਗ੍ਮੁਸ਼੍ਚ ਤਂ ਸਰ੍ਵੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣ: ਸਪੁਰੋਹਿਤਾ: । ਬਭੂਵੁਸ਼੍ਚ ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਵੇਸ਼੍ਮਸਂਵਿਧਿਮ੍ ।। ੨.੯੧.
ਸਭ ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਮਹਲ ਦੀ ਬਣਤਰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਾਸਨਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵ੍ਯਜਨਂ ਛਤ੍ਰਮੇਵ ਚ । ਭਰਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿ: ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਭ੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਤਤ ਰਾਜਵਤ੍ ।। ੨.੯੧.
ਉਥੇ ਭਰਤ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਸੀ ਆਸਨ, ਪੱਖਾ ਤੇ ਛਤਰੀ ਵੱਲ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਗਿਆ।
ਆਸਨਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਰਾਮਾਯਾਭਿਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ । ਵਾਲਵ੍ਯਜਨਮਾਦਾਯ ਨ੍ਯषੀਦਤ੍ ਸਚਿਵਾਸਨੇ ।। ੨.੯੧.
ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਸਨ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪੱਖਾ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਆਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਨਿषੇਦੁਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰੋਹਿਤਾ: । ਤਤ: ਸੇਨਾਪਤਿ: ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਚ ਨਿषੇਦਤੁ: ।। ੨.੯੧.
ਸਭ ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਬੈਠ ਗਏ, ਫਿਰ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਤੇ ਨਿਗਰਾਨ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ।
ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤੇਨ ਨਦ੍ਯ: ਪਾਯਸਕਰ੍ਦਮਾ: । ਉਪਾਤਿष੍ਠਨ੍ਤ ਭਰਤਂ ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ ।। ੨.੯੧.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਭਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚਾਵਲ-ਦੂਧ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਆ ਗਈਆਂ, ਭਰਦਵਾਜ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ।
ਤਾਸਾਮੁਭਯਤ:ਕੂਲਂ ਪਾਣ੍ਡੁਮृਤ੍ਤਿਕਲੇਪਨਾ: । ਰਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਵਸਥਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਸਾਦਜਾ: ।। ੨.੯੧.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਦਿਵਯ ਵਾਸ-ਥਾਵਾਂ ਉੱਗੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਲਕੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ।
ਤੇਨੈਵ ਚ ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤੇਨ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ: । ਆਗੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਾਹਸ੍ਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰਹਿਤਾ: ਸ੍ਤ੍ਰਿਯ: ।। ੨.੯੧.
ਉਸੇ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਦਿਵਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀਆਂ, ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਆ ਗਈਆਂ।
ਸੁਵਰ੍ਣਮਣਿਮੁਕ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਵਾਲੇਨ ਚ ਸ਼ੋਭਿਤਾ: । ਆਗੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਾਹਸ੍ਰਾ: ਕੁਬੇਰਪ੍ਰਹਿਤਾ: ਸ੍ਤ੍ਰਿਯ: ।। ੨.੯੧.
ਸੋਨੇ, ਮੋਤੀ, ਮਣਕੇ ਅਤੇ ਲਾਲ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਇਕੀ ਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ عورتਾਂ, ਜੋ ਕੁਬੇਰ ਨੇ ਭੇਜੀਆਂ, ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਯਾਭਿਰ੍ਗृਹੀਤਪੁਰੁष: ਸੋਨ੍ਮਾਦ ਇਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ । ਆਗੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਾਹਸ੍ਰਾ ਨਨ੍ਦਨਾਦਪ੍ਸਰੋਗਣਾ: ।। ੨.੯੧.
ਇਨ੍ਹਾਂ عورتਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਕੜ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪੁਰਖਾ ਪਾਗਲ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ; ਨੰਦਨ ਤੋਂ ਇਕੀ ਹਜ਼ਾਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਨਾਰਦਸ੍ਤੁਮ੍ਬੁਰੁਰ੍ਗੋਪ: ਪ੍ਰਵਰਾ: ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਵਰ੍ਚਸ: । ਏਤੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਜਾਨੋ ਭਰਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤੋ ਜਗੁ: ।। ੨.੯੧.
ਨਾਰਦ, ਤੁੰਬੁਰੂ, ਗੋਪਾ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਗੰਧਰਵ ਰਾਜਾ, ਭਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਲਮ੍ਬੁਸਾ ਮਿਸ਼੍ਰਕੇਸ਼ੀ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਥ ਵਾਮਨਾ । ਉਪਾਨृਤ੍ਯਂਸ੍ਤੁ ਭਰਤ ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ ।। ੨.੯੧.
ਅਲੰਬੁਸਾ, ਮਿਸ਼ਰਕੇਸ਼ੀ, ਪੁੰਡਰੀਕਾ ਅਤੇ ਵਾਮਨਾ ਨੇ ਭਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭਰਦਵਾਜ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਨੱਚਿਆ।