ਰਾਜ੍ਞਾ ਚ ਭਗਵਨ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੇਣ ਵਾ ਸਦਾ । ਯਤ੍ਨਤ: ਪਰਿਹਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਵਿषਯੇषੁ ਤਪਸ੍ਵਿਨ: ।। ੨.੯੧.
ਪਵਿਤਰ ਜੀ, ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਵਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਪਸੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਬਚਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਾਜਿਮੁਖ੍ਯਾ ਮਨੁष੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਵਰਵਾਰਣਾ: । ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਭਗਵਨ੍ ਭੂਮਿਂ ਮਹਤੀਮਨੁਯਾਨ੍ਤਿ ਮਾਮ੍ ।। ੨.੯੧.
ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਘੋੜੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਮਸਤ ਉੱਤਮ ਹਾਥੀ, ਪਵਿਤਰ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਢੱਕਦੇ ਹੋਏ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤੇ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨੁਦਕਂ ਭੂਮਿਮਾਸ਼੍ਰਮੇषੂਟਜਾਂਸ੍ਤਥਾ । ਨ ਹਿਂਸ੍ਯੁਰਿਤਿ ਤੇਨਾਹਮੇਕ ਏਵ ਸਮਾਗਤ: ।। ੨.੯੧.
ਉਹ ਲੋਕ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਪਾਣੀ, ਧਰਤੀ, ਝੋਪੜੀਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇਕੱਲਾ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਆਨੀਯਤਾਮਿਤ: ਸੇਨੇਤ੍ਯਾਜ੍ਞਪ੍ਤ: ਪਰਮਰ੍षਿਣਾ । ਤਤਸ੍ਤੁ ਚਕ੍ਰੇ ਭਰਤ: ਸੇਨਾਯਾ: ਸਮੁਪਾਗਮਮ੍ ।। ੨.੯੧.
ਉੱਚ ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਹੁਕਮ ਮਿਲਣ 'ਤੇ "ਸੈਨਾ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ", ਭਰਤ ਨੇ ਫੌਜ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਈ।
ਅਗ੍ਨਿਸ਼ਾਲਾਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਥ ਪੀਤ੍ਵਾਪ: ਪਰਿਮृਜ੍ਯ ਚ । ਆਤਿਥ੍ਯਸ੍ਯ ਕ੍ਰਿਯਾਹੇਤੋਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਮਾਹ੍ਵਯਤ੍ ।। ੨.੯੧.
ਫਿਰ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰ ਕੇ, ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਆਹ੍ਵਯੇ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਮਹਂ ਤ੍ਵष੍ਟਾਰਮੇਵ ਚ । ਆਤਿਥ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਸਂਵਿਧੀਯਤਾਮ੍ ।। ੨.੯੧.
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਅਤੇ ਤਵਸ਼ਟਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਥੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਆਹ੍ਵਯੇ ਲੋਕਪਾਲਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਸ਼ਕ੍ਰਮੁਖਾਂਸ੍ਤਥਾ । ਆਤਿਥ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਸਂਵਿਧੀਯਤਾਮ੍ ।। ੨.੯੧.
ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਆਗੂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਥੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ੍ਰੋਤਸਸ਼੍ਚ ਯਾ ਨਦ੍ਯ: ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ੍ਰੋਤਸ ਏਵ ਚ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਸਮਾਯਾਨ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ਼: ।। ੨.੯੧.
ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਵਣ।
ਅਨ੍ਯਾ: ਸ੍ਰਵਨ੍ਤੁ ਮੈਰੇਯਂ ਸੁਰਾਮਨ੍ਯਾ: ਸੁਨਿष੍ਠਿਤਾਮ੍ । ਅਪਰਾਸ਼੍ਚੋਦਕਂ ਸ਼ੀਤਮਿਕ੍ਸ਼ੁਕਾਣ੍ਡਰਸੋਪਮਮ੍ ।। ੨.੯੧.
ਕੁਝ ਨਦੀਆਂ ਮੈਰਿਆ, ਕੁਝ ਚੰਗੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਸ਼ਰਾਬ, ਤੇ ਹੋਰ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਜੋ ਗੰਨੇ ਦੇ ਰਸ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ, ਵਹਾਉਣ।
ਆਹ੍ਵਯੇ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਹਹਾਹੁਹੂਨ੍ । ਤਥੈਵਾਪ੍ਸਰਸੋ ਦੇਵੀਰ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵ੍ਵੀਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਸ਼: ।। ੨.੯੧.
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ, ਹਾਹਾ, ਹੂਹੂ ਆਦਿ ਦੇਵ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਘृਤਾਚੀਮਥ ਵਿਸ਼੍ਵਾਚੀਂ ਮਿਸ਼੍ਰਕੇਸ਼ੀਮਲਮ੍ਬੁਸਾਮ੍ । ਨਾਗਦਨ੍ਤਾਂ ਚ ਹੇਮਾਂ ਚ ਹਿਮਾਮਦ੍ਰਿਕृਤਸ੍ਥਲਾਮ੍ ।। ੨.੯੧.
ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ, ਮਿਸ਼ਰਕੇਸ਼ੀ, ਅਲੰਬੁਸਾ, ਨਾਗਦੰਤਾ, ਹੇਮਾ ਅਤੇ ਹਿਮਾ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਜਨਮੀ ਹਨ।
ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਯਾਸ਼੍ਚੋਪਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੋषਿਤ: । ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤੁਮ੍ਬੁਰੁਣਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਹ੍ਵਯੇ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਾ: ।। ੨.੯੧.
ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਸ਼ਕਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਤੁੰਬੁਰੂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮੈਂ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਵਨਂ ਕੁਰੁषੁ ਯਦ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਾਸੋਭੂषਣਪਤ੍ऺਤ੍ਰਵਤ੍ । ਦਿਵ੍ਯਨਾਰੀਫਲਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਤ੍ਕੌਬੇਰਮਿਹੈਤੁ ਚ ।। ੨.੯੧.
ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਜੰਗਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਣੇ ਅਤੇ ਪੱਤੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਸਦਾ ਦਿਵ੍ਯ ਫਲ, ਇੱਥੇ ਹੋਣ।
ਇਹ ਮੇ ਭਗਵਾਨ੍ ਸੋਮੋ ਵਿਧਤ੍ਤਾਮਨ੍ਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਭੋਜ੍ਯਂ ਚ ਚੋष੍ਯਂ ਚ ਲੇਹ੍ਯਂ ਚ ਵਿਵਿਧਂ ਬਹੁ ।। ੨.੯੧.
ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਵਿਤਰ ਸੋਮ ਉੱਤਮ ਭੋਜਨ, ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਚੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਚੁਸਣ ਵਾਲਾ, ਲਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੇ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਪਾਦਪਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤਾਨਿ ਚ । ਸੁਰਾਦੀਨਿ ਚ ਪੇਯਾਨਿ ਮਾਂਸਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ।। ੨.੯੧.
ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਹਾਰ, ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ, ਦਿਵ੍ਯ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਹੋਵੇ।
ਏਵਂ ਸਮਾਧਿਨਾ ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤੇਜਸਾ ऽਪ੍ਰਤਿਮੇਨ ਚ । ਸ਼ੀਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਵਰਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਤਪਸਾ ਚਾਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮੁਨਿ: ।। ੨.੯੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਅਦੁੱਤੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਉਚਾਰਣ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਹੀਂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਮਨਸਾ ਧ੍ਯਾਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਸ੍ਯ ਕृਤਾਞ੍ਜਲੇ: । ਆਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦੈਵਤਾਨਿ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ ।। ੨.੯੧.
ਉਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆ ਗਏ।
ਮਲਯਂ ਦਰ੍ਦੁਰਂ ਚੈਵ ਤਤ: ਸ੍ਵੇਦਨੁਦऽ ऽਨਿਲ: । ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਵਵੌ ਯੁਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸੁਪ੍ਰਿਯਾਤ੍ਮਾ ਸੁਖ: ਸ਼ਿਵ: ।। ੨.੯੧.
ਫਿਰ, ਪਸੀਨਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਮਲਯ ਅਤੇ ਦਰਦੁਰ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਵਹੀ।
ਤਤੋਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਘਨਾ ਦਿਵ੍ਯਾ: ਕੁਸੁਮਵृष੍ਟਯ: । ਦਿਵ੍ਯਦੁਨ੍ਦੁਭਿਘੋषਸ਼੍ਚ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੇ ।। ੨.੯੧.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਬੱਦਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡੋਲ ਵੱਜਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਗਈ।
ਪ੍ਰਵਵੁਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਮਾ ਵਾਤਾਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾ: । ਪ੍ਰਜਗੁਰ੍ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਵੀਣਾ: ਪ੍ਰਮੁਮੁਚੁ: ਸ੍ਵਰਾਨ੍ ।। ੨.੯੧.
ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਹਵਾ ਵਹੀ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਨੱਚਿਆ। ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਗੀਤ ਗਾਏ, ਆਪਣੀਆਂ ਵੀਣਾਂ ਵਜਾ ਕੇ ਮਿੱਠੇ ਸੁਰ ਛੱਡੇ।
ਸ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਦ੍ਯਾਂ ਚ ਭੂਮਿਂ ਚ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰਵਣਾਨਿ ਚ । ਵਿਵੇਸ਼ੋऺਚ੍ਚਾਰਿਤ: ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣ: ਸਮੋ ਲਯਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤ: ।। ੨.੯੧.
ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੀ, ਸਾਫ, ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਲੈ ਵਿੱਚ ਵੱਜਦੀ ਹੋਈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਪਰਤੇ ਸ਼ਬ੍ਦੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੋਤृ(ਤ੍ਰ)ਸੁਖੇ ਨृਣਾਮ੍ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਭਾਰਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਵਿਧਾਨਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣ: ।। ੨.੯੧.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਰੁਕ ਗਈ, ਭਰਤ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਫੌਜ ਦੀ ਬਣਤਰ ਵੇਖੀ।
ਬਭੂਵ ਹਿ ਸਮਾ ਭੂਮਿ: ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਞ੍ਚਯੋਜਨਾ । ਸ਼ਾਦ੍ਵਲੈਰ੍ਬਹੁਭਿਸ਼੍ਛਨ੍ਨਾ ਨੀਲਵੈਡੂਰ੍ਯ੍ਯਸਨ੍ਨਿਭੈ: ।। ੨.੯੧.
ਧਰਤੀ ਪੰਜ ਜੋਜਨ ਤੱਕ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਨੀਲੇ ਪਤ्थਰ ਵਰਗੀਆਂ ਹਰੀ ਘਾਹਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਬਿਲ੍ਵਾ: ਕਪਿਤ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਪਨਸਾ ਬੀਜਪੂਰਕਾ: । ਆਮਲਕ੍ਯੋ ਬਭੂਵੁਸ਼੍ਚ ਚੂਤਾਸ਼੍ਚ ਫਲਭੂषਣਾ: ।। ੨.੯੧.
ਉਥੇ ਬੇਲ, ਕਪਿੱਥ, ਪਨਸ, ਬੀਜ ਵਾਲੇ ਫਲ, ਆਵਲਾ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਆਮ ਦੇ ਰੁੱਖ ਉੱਗ ਆਏ।
ਉਤ੍ਤਰੇਭ੍ਯ: ਕੁਰੁਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਨਂ ਦਿਵ੍ਯੋਪਭੋਗਵਤ੍ । ਆਜਗਾਮ ਨਦੀ ਦਿਵ੍ਯਾ ਤੀਜੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਵृਤਾ ।। ੨.੯੧.
ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੁ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਸੁਖਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਦਿਵਯ ਨਦੀ ਵਹੀ।
ਚਤੁ:ਸ਼ਾਲਾਨਿ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਾਲਾਸ਼੍ਚ ਗਜਵਾਜਿਨਾਮ੍ । ਹਰ੍ਮ੍ਯਪ੍ਰਾਸਾਦਸਮ੍ਬਾਧਾਸ੍ਤੋਰਣਾਨਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ ।। ੨.੯੧.
ਚਾਰ ਚਮਕਦਾਰ ਹਾਲ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ, ਮਹਲ ਤੇ ਹਵੈਲੀਆਂ, ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਏ।
ਸਿਤਮੇਘਨਿਭਂ ਚਾਪਿ ਰਾਜਵੇਸ਼੍ਮਸੁ ਤੋਰਣਮ੍ । ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਕृਤਾਕਾਰਂ ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਸਮੁਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ ।। ੨.੯੧.
ਰਾਜ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟਾ ਦਰਵਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਤੇ ਦਿਵਯ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਚਤੁਰਸ਼੍ਰਮਸਮ੍ਬਾਧਂ ਸ਼ਯਨਾਸਨਯਾਨਵਤ੍ । ਦਿਵ੍ਯੈ: ਸਰ੍ਵਰਸੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਦਿਵ੍ਯਭੋਜਨਵਸ੍ਤ੍ਰਵਤ੍ । ਉਪਕਲ੍ਪਿਤਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਂ ਧੌਤਨਿਰ੍ਮਲਭਾਜਨਮ੍ ।। ੨.੯੧.
ਚੌਕੜੀ ਵਾਲਾ ਹਾਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਛੋਣੇ, ਬੈਠਣ ਦੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਤੇ ਵਾਹਨ ਭਰਪੂਰ ਸਨ; ਦਿਵਯ ਸਵਾਦ, ਭੋਜਨ, ਕਪੜੇ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਕਵਾਨ ਤੇ ਚਿੱਟੇ, ਸਾਫ਼ ਬਰਤਨ ਉੱਪਲਬਧ ਸਨ।
ਕ੍ਲृਪ੍ਤਸਰ੍ਵਾਸਨਂ ਸ਼੍ਰੀਮਤ੍ ਸ੍ਵਾਸ੍ਤੀਰ੍ਣਸ਼ਯਨੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਬਾਹੁਰਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਮਹਰ੍षਿਣਾ । ਵੇਸ਼੍ਮ ਤਦ੍ਰਤ੍ਨਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਂ ਭਰਤ: ਕੇਕਯੀਸੁਤ: ।। ੨.੯੧.
ਸਭ ਬੈਠਣ ਦੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਵਿਛੋਣਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀਆਂ। ਮਹਾਨ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਭਰਤ, ਕੈਕੇਈ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਅਨੁਜਗ੍ਮੁਸ਼੍ਚ ਤਂ ਸਰ੍ਵੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣ: ਸਪੁਰੋਹਿਤਾ: । ਬਭੂਵੁਸ਼੍ਚ ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਵੇਸ਼੍ਮਸਂਵਿਧਿਮ੍ ।। ੨.੯੧.
ਸਭ ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਮਹਲ ਦੀ ਬਣਤਰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।