ਆਸ਼ਮ੍ਸੇ ਸ੍ਵਾਸ਼ਿਤਾ ਸੇਨਾ ਵਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਇਮਾਮ੍ ਵਿਭਾਵਰੀਮ੍ । ਅਰ੍ਚਿਤਃ ਵਿਵਿਧੈਃ ਕਾਮੈਃ ਸ਼੍ਵਃ ਸਸੈਨ੍ਯੋ ਗਮਿष੍ਯਸਿ ॥੨-੮੪-
ਮੇਰੀ ਆਸ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਫੌਜ ਖਾ ਕੇ ਇਹ ਰਾਤ ਇੱਥੇ ਗੁਜ਼ਾਰੇ; ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਕੱਲ੍ਹ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।
thumb|ਪਞ੍ਚਾਸ਼ੀਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ੀਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਵਿਚ ਪੰਜਾਸੀਵਾਂ ਸਰਗ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤਃ ਤੁ ਭਰਤਃ ਨਿषਾਦ ਅਧਿਪਤਿਮ੍ ਗੁਹਮ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਹੇਤੁ ਅਰ੍ਥ ਸਮ੍ਹਿਤਮ੍ ॥੨-੮੫-
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਹਾ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਬਰਤ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਗੁਹਾ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵਾਕ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਊਰ੍ਜਿਤਃ ਖਲੁ ਤੇ ਕਾਮਃ ਕृਤਃ ਮਮ ਗੁਰੋਹ੍ ਸਖੇ । ਯੋ ਮੇ ਤ੍ਵਮ੍ ਈਦृਸ਼ੀਮ੍ ਸੇਨਾਮ੍ ਏਕੋ ਅਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਚਸਿ ॥੨-੮੫-
ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਦੋਸਤ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ; ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰੀ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਹਾ ਤੇਜਾ ਗੁਹਮ੍ ਵਚਨਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਭਰਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਨਿषਾਦ ਅਧਿਪਤਿਮ੍ ਪੁਨਃ ॥੨-੮੫-
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾ ਤੇਜਸਵੀ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਬਰਤ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਗੁਹਾ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਬਾਤਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਕਤਰੇਣ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਭਰਦ੍ਵਾਜ ਆਸ਼੍ਰਮਮ੍ ਗੁਹ । ਗਹਨੋ ਅਯਮ੍ ਭृਸ਼ਮ੍ ਦੇਸ਼ੋ ਗਨ੍ਗਾ ਅਨੂਪੋ ਦੁਰਤ੍ਯਯਃ ॥੨-੮੫-
ਗੁਹਾ, ਮੈਂ ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਕਿਹੜੇ ਰਾਹੋਂ ਜਾਵਾਂ? ਇਹ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਘਣੀ ਹੈ, ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ ਵਚਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪ੍ਰਾਨ੍ਜਲਿਰ੍ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਗੁਹੋ ਗਹਨ ਗੋਚਰਃ ॥੨-੮੫-
ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਗੁਹਾ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬਾਤ ਕੀਤੀ।
ਦਾਸ਼ਾਃ ਤੁ ਅਨੁਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਧਨ੍ਵਿਨਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਾਃ । ਅਹਮ੍ ਚ ਅਨੁਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਜ ਪੁਤ੍ਰ ਮਹਾ ਯਸ਼ਃ ॥੨-੮੫-
ਦਾਸ, ਜੋ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਚਲਾਉਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਚਲਣਗੇ; ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ, ਮਹਾ ਯਸ਼ਵਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਕਚ੍ਚਿਨ੍ ਨ ਦੁष੍ਟਃ ਵ੍ਰਜਸਿ ਰਾਮਸ੍ਯ ਅਕ੍ਲਿष੍ਟ ਕਰ੍ਮਣਃ । ਇਯਮ੍ ਤੇ ਮਹਤੀ ਸੇਨਾ ਸ਼ਨ੍ਕਾਮ੍ ਜਨਯਤਿ ਇਵ ਮੇ ॥੨-੮੫-
ਤੁਸੀਂ ਰਾਮ, ਜਿਸਦੇ ਕਰਤਬ ਨਿਰਮਲ ਹਨ, ਵਲ ਮੰਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਹੇ? ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੇਖ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਸ਼ੱਕ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਮ੍ ਏਵਮ੍ ਅਭਿਭਾषਨ੍ਤਮ੍ ਆਕਾਸ਼ੈਵ ਨਿਰ੍ਮਲਃ । ਭਰਤਃ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਵਾਚਾ ਗੁਹਮ੍ ਵਚਨਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ॥੨-੮੫-
ਜਦ ਗੁਹਾ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਬਰਤ ਨੇ ਆਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਸਾਫ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਗੁਹਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾ ਭੂਤ੍ ਸ ਕਾਲੋ ਯਤ੍ ਕष੍ਟਮ੍ ਨ ਮਾਮ੍ ਸ਼ਨ੍ਕਿਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ । ਰਾਘਵਃ ਸ ਹਿ ਮੇ ਭ੍ਰਾਤਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਪਿਤृ ਸਮਃ ਮਮ ॥੨-੮੫-
ਕਦੇ ਵੀ ਐਸਾ ਦੁਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਾ ਆਵੇ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰ। ਰਾਘਵ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਤਮ੍ ਨਿਵਰ੍ਤਯਿਤੁਮ੍ ਯਾਮਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਮ੍ ਵਨ ਵਾਸਿਨਮ੍ । ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਅਨ੍ਯਾ ਨ ਤੇ ਕਾਰ੍ਯਾ ਗੁਹ ਸਤ੍ਯਮ੍ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ ॥੨-੮੫-
ਮੈਂ ਕਕੁਤਸਥ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਗੁਹਾ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੋਚ ਨਾ ਕਰ—ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸ ਤੁ ਸਮ੍ਹृष੍ਟ ਵਦਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਰਤ ਭਾषਿਤਮ੍ । ਪੁਨਰ੍ ਏਵ ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਭਰਤਮ੍ ਪ੍ਰਤਿ ਹਰ੍षਿਤਃ ॥੨-੮੫-
ਬਰਤ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੁਹਾ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਬਰਤ ਨੂੰ ਹੱਸ ਕੇ ਬਾਤ ਕੀਤੀ।
ਧਨ੍ਯਃ ਤ੍ਵਮ੍ ਨ ਤ੍ਵਯਾ ਤੁਲ੍ਯਮ੍ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਜਗਤੀ ਤਲੇ । ਅਯਤ੍ਨਾਤ੍ ਆਗਤਮ੍ ਰਾਜ੍ਯਮ੍ ਯਃ ਤ੍ਵਮ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਮ੍ ਇਹ ਇਚ੍ਚਸਿ ॥੨-੮੫-
ਤੂੰ ਧਨਵਾਨ ਹੈਂ; ਧਰਤੀ ਤੇ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਜਿਸਨੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਜਤਨ ਦੇ ਮਿਲਿਆ ਰਾਜ ਛੱਡਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ ਹੈ।
ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ ਖਲੁ ਤੇ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ ਲੋਕਾਨ੍ ਅਨੁਚਰਿष੍ਯਤਿ । ਯਃ ਤ੍ਵਮ੍ ਕृਚ੍ਚ੍ਰ ਗਤਮ੍ ਰਾਮਮ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਨਯਿਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਚਸਿ ॥੨-੮੫-
ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੇਰੀ ਕੀਰਤੀ ਸਦਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲਦੀ ਰਹੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਰਾਮ, ਜੋ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਹੈ, ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮ੍ ਸਮ੍ਭਾषਮਾਣਸ੍ਯ ਗੁਹਸ੍ਯ ਭਰਤਮ੍ ਤਦਾ । ਬਭੌ ਨष੍ਟ ਪ੍ਰਭਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਰਜਨੀ ਚ ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ॥੨-੮੫-
ਜਦ ਗੁਹਾ ਬਰਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਮਿਟ ਗਈ ਤੇ ਰਾਤ ਆਉਣ ਲੱਗੀ।
ਸਮ੍ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਸ ਤਾਮ੍ ਸੇਨਾਮ੍ ਗੁਹੇਨ ਪਰਿਤੋषਿਤਃ । ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੇਨ ਸਹ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸ਼ਯਨਮ੍ ਪੁਨਰ੍ ਆਗਮਤ੍ ॥੨-੮੫-
ਗੁਹਾ ਨੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਮਨ ਚਾਹੀ ਹੋ ਗਈ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਆ ਗਿਆ।
ਰਾਮ ਚਿਨ੍ਤਾਮਯਃ ਸ਼ੋਕੋ ਭਰਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਉਪਸ੍ਥਿਤਃ ਹਿ ਅਨਰ੍ਹਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਤਾਦृਸ਼ਃ ॥੨-੮੫-
ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਭਰਤ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਦੁੱਖ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਦੁੱਖ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ ਦਾਹੇਨ ਦਹਨਃ ਸਮ੍ਤਾਪਯਤਿ ਰਾਘਵਮ੍ । ਵਨ ਦਾਹ ਅਭਿਸਮ੍ਤਪ੍ਤਮ੍ ਗੂਢੋ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਇਵ ਪਾਦਪਮ੍ ॥੨-੮੫-
ਰਾਘਵ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਜਲਣ ਉਸ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੁੱਕੇ ਦਰਖ਼ਤ ਨੂੰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅੱਗ ਸਾੜਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸ੍ਰੁਤਃ ਸਰ੍ਵ ਗਾਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵੇਦਃ ਸ਼ੋਕ ਅਗ੍ਨਿ ਸਮ੍ਭਵਃ । ਯਥਾ ਸੂਰ੍ਯ ਅਮ੍ਸ਼ੁ ਸਮ੍ਤਪ੍ਤਃ ਹਿਮਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਸ੍ਰੁਤਃ ਹਿਮਮ੍ ॥੨-੮੫-
ਦੁੱਖ ਦੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਪਸੀਨਾ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਤਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹਿਮਾਲਾ ਆਪਣਾ ਹਿਮ ਵਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਨ ਨਿਰ੍ਦਰ ਸ਼ੈਲੇਨ ਵਿਨਿਹ੍ਸ਼੍ਵਸਿਤ ਧਾਤੁਨਾ । ਦੈਨ੍ਯ ਪਾਦਪ ਸਮ੍ਘੇਨ ਸ਼ੋਕ ਆਯਾਸ ਅਧਿਸ਼ृਨ੍ਗਿਣਾ ॥੨-੮੫-
ਧਿਆਨ ਦੀ ਪਹਾੜੀ ਉਸ ਦੀ ਗੁਫਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਆਹ ਭਾਰਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਧਾਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਦਾਸੀ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਦੀ ਭੀੜ, ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ।
ਪ੍ਰਮੋਹ ਅਨਨ੍ਤ ਸਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਸਮ੍ਤਾਪ ਓषਧਿ ਵੇਣੁਨਾ । ਆਕ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਦੁਹ੍ਖ ਸ਼ੈਲੇਨ ਮਹਤਾ ਕੈਕਯੀ ਸੁਤਃ ॥੨-੮੫-
ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਅਨੰਤ ਭਟਕਣ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਜਲਣ ਵਾਲੇ ਦੁੱਖ ਦੇ ਬਾਂਸ ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਦੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਸੀ।
ਵਿਨਿਸ਼੍ਸ਼੍ਵਸਨ੍ਵੈ ਭृਸ਼ਦੁਰ੍ਮਨਾਸ੍ਤਤਃ । ਪ੍ਰਮੂਢਸਮ੍ਜ੍ਞਃ ਪਰਮਾਪਦਮ੍ ਗਤਃ । ਸ਼ਮਮ੍ ਨ ਲੇਭੇ ਹृਦਯਜ੍ਵਰਾਰ੍ਦਿਤੋ । ਨਰਰ੍षਭੋ ਯੂਥਹਤੋ ਯਥਰ੍षਭਃ ॥੨-੮੫-
ਉਹ ਡੂੰਘੀ ਆਹ ਭਰਦਾ, ਮਨ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ, ਸਮਝ ਭਟਕ ਚੁੱਕੀ, ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਪਿਆ, ਦਿਲ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਤੰਗ, ਆਪਣੇ ਝੁੰਡ ਤੋਂ ਵਿੱਛੜੇ ਹੋਏ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਉਸ ਨੂੰ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਗੁਹੇਨ ਸਾਰ੍ਧਮ੍ ਭਰਤਃ ਸਮਾਗਤਃ । ਮਹਾ ਅਨੁਭਾਵਃ ਸਜਨਃ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਸੁਦੁਰ੍ਮਨਾਃ ਤਮ੍ ਭਰਤਮ੍ ਤਦਾ ਪੁਨਰ੍ । ਗੁਹਃ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸਯਦ੍ ਅਗ੍ਰਜਮ੍ ਪ੍ਰਤਿ ॥੨-੮੫-
ਫਿਰ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਗੁਹਾ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਤ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਬਾਰੇ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
thumb|षਡਸ਼ੀਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ षਡਸ਼ੀਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਹੁਣ ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਛਿਆਸੀਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਅਥ ਸਦ੍ਭਾਵਮ੍ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਭਰਤਾਯ ਅਪ੍ਰਮੇਯਾਯ ਗੁਹੋ ਗਹਨ ਗੋਚਰਃ ॥੨-੮੬-
ਫਿਰ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਗੁਹਾ ਨੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਉੱਚੇ ਸੁਭਾਵ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਤਾਂ ਅਣਗਿਣਤ ਹਨ।
ਤਮ੍ ਜਾਗ੍ਰਤਮ੍ ਗੁਣੈਰ੍ ਯੁਕ੍ਤਮ੍ ਵਰ ਚਾਪ ਇषੁ ਧਾਰਿਣਮ੍ । ਭ੍ਰਾਤृ ਗੁਪ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਰ੍ਥਮ੍ ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਮ੍ ਅਹਮ੍ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍ ਅਬ੍ਰਵਮ੍ ॥੨-੮੬-
ਮੈਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਜਾਗਦਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਆਪਣਾ ਚੰਗਾ ਧਨੁ ਤੇ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਦਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਇਯਮ੍ ਤਾਤ ਸੁਖਾ ਸ਼ਯ੍ਯਾ ਤ੍ਵਦ੍ ਅਰ੍ਥਮ੍ ਉਪਕਲ੍ਪਿਤਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਸ਼੍ਵਸਿਹਿ ਸ਼ੇष੍ਵ ਅਸ੍ਯਾਮ੍ ਸੁਖਮ੍ ਰਾਘਵ ਨਨ੍ਦਨ ॥੨-੮੬-
ਪਿਆਰੇ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਸੇਜ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਇਸ ਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਸੋ ਜਾ, ਰਾਘਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜ਼।
ਉਚਿਤੋ ਅਯਮ੍ ਜਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੁਹ੍ਖਾਨਾਮ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਸੁਖ ਉਚਿਤਃ । ਧਰ੍ਮ ਆਤ੍ਮਮਃ ਤਸ੍ਯ ਗੁਪ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਰ੍ਥਮ੍ ਜਾਗਰਿष੍ਯਾਮਹੇ ਵਯਮ੍ ॥੨-੮੬-
ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣ ਦੇ ਆਦੀ ਹਨ, ਪਰ ਤੂੰ ਸੁਖ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਧਰਮਵਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜਾਗਦੇ ਰਹਾਂਗੇ।
ਨ ਹਿ ਰਾਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਿਯਤਰੋ ਮਮ ਅਸ੍ਤਿ ਭੁਵਿ ਕਸ਼੍ਚਨ । ਮਾ ਉਤ੍ਸੁਕੋ ਭੂਰ੍ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯ੍ ਏਤਦ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਸਤ੍ਯਮ੍ ਤਵ ਅਗ੍ਰਤਃ ॥੨-੮੬-
ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਾਮ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ। ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।