ਤਤਃ ਸੁਭृਸ਼ ਸਮ੍ਤਪ੍ਤਃ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਃ ਸਖੀ ਜਨਃ । ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਮ੍ ਆਜ੍ਞਾਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਮ੍ ਵ੍ਯਪਲਾਯਤ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ॥੨-੭੮-
ਫਿਰ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਏ।
ਅਮਨ੍ਤ੍ਰਯਤ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਃ ਚ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵ ਸਖੀ ਜਨਃ । ਯਥਾ ਅਯਮ੍ ਸਮੁਪਕ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਨਿਹ੍ਸ਼ੇषਮ੍ ਨਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ॥੨-੭੮-
ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਹੁਣ ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।'
ਸਾਨੁਕ੍ਰੋਸ਼ਾਮ੍ ਵਦਾਨ੍ਯਾਮ੍ ਚ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਮ੍ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍ । ਕੌਸਲ੍ਯਾਮ੍ ਸ਼ਰਣਮ੍ ਯਾਮਃ ਸਾ ਹਿ ਨੋ ਅਸ੍ਤੁ ਧ੍ਰੁਵਾ ਗਤਿਃ ॥੨-੭੮-
'ਆਓ, ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਦੇ ਪਾਸ ਸ਼ਰਨ ਲਵਾਂ, ਜੋ ਦਇਆਵਾਨ, ਦਾਨੀ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਪੱਕੀ ਆਸਰਾ ਬਣੇਗੀ।'
ਸ ਚ ਰੋषੇਣ ਤਾਮ੍ਰ ਅਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁ ਤਾਪਨਃ । ਵਿਚਕਰ੍ष ਤਦਾ ਕੁਬ੍ਜਾਮ੍ ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤੀਮ੍ ਪृਥਿਵੀ ਤਲੇ ॥੨-੭੮-
ਫਿਰ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਰੋ ਰਹੀ ਕੁਬਜਾ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਖਿੱਚਦਾ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾ ਹਿ ਆਕृष੍ਯਮਾਣਾਯਾ ਮਨ੍ਥਰਾਯਾਃ ਤਤਃ ਤਤਃ । ਚਿਤ੍ਰਮ੍ ਬਹੁ ਵਿਧਮ੍ ਭਾਣ੍ਡਮ੍ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍ ਤਤ੍ ਵ੍ਯਸ਼ੀਰ੍ਯਤ ॥੨-੭੮-
ਮੰਥਰਾ ਨੂੰ ਇधर-ਉਧਰ ਖਿੱਚਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਜੀਬ ਗਹਿਣੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਵਿੱਖਰ ਗਏ।
ਤੇਨ ਭਾਣ੍ਡੇਨ ਸਮ੍ਕੀਰ੍ਣਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ ਰਾਜ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍ । ਅਸ਼ੋਭਤ ਤਦਾ ਭੂਯਃ ਸ਼ਾਰਦਮ੍ ਗਗਨਮ੍ ਯਥਾ ॥੨-੭੮-
ਉਹ ਗਹਿਣੇ ਜਦ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਵਿੱਖਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤਾਂ ਮਹਲ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਤੰਬਰ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਬਲੀ ਬਲਵਤ੍ ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁष ऋषਭਃ । ਕੈਕੇਯੀਮ੍ ਅਭਿਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸ੍ਯ ਬਭਾषੇ ਪਰੁषਮ੍ ਵਚਃ ॥੨-੭੮-
ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਸਖਤ ਡਾਂਟਿਆ ਤੇ ਕਰੜੇ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਤੈਃ ਵਾਕ੍ਯੈਃ ਪਰੁषੈਃ ਦੁਹ੍ਖੈਃ ਕੈਕੇਯੀ ਭृਸ਼ ਦੁਹ੍ਹਿਤਾ । ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨ ਭਯ ਸਮ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਸ਼ਰਣਮ੍ ਆਗਤਾ ॥੨-੭੮-
ਉਹ ਕਰੜੇ ਤੇ ਦੁਖਦਾਈ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੈਕੇਈ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਆ ਪਈ।
ਤਾਮ੍ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭਰਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਮ੍ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਮ੍ ਇਦਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਅਵਧ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵ ਭੂਤਾਨਾਮ੍ ਪ੍ਰਮਦਾਃ ਕ੍ਸ਼ਮ੍ਯਤਾਮ੍ ਇਤਿ ॥੨-੭੮-
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਦੇਖ ਕੇ, ਭਰਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਸਤਰੀਆਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਇਸਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ।'
ਹਨ੍ਯਾਮ੍ ਅਹਮ੍ ਇਮਾਮ੍ ਪਾਪਾਮ੍ ਕੈਕੇਯੀਮ੍ ਦੁष੍ਟ ਚਾਰਿਣੀਮ੍ । ਯਦਿ ਮਾਮ੍ ਧਾਰ੍ਮਿਕੋ ਰਾਮਃ ਨ ਅਸੂਯੇਨ੍ ਮਾਤृ ਘਾਤਕਮ੍ ॥੨-੭੮-
ਜੇ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਮ ਮੈਨੂੰ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਨ ਕੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਪਾਪੀ ਕੈਕੇਈ, ਜੋ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਂਦਾ।
ਇਮਾਮ੍ ਅਪਿ ਹਤਾਮ੍ ਕੁਬ੍ਜਾਮ੍ ਯਦਿ ਜਾਨਾਤਿ ਰਾਘਵਃ । ਤ੍ਵਾਮ੍ ਚ ਮਾਮ੍ ਚੈਵ ਧਰ੍ਮ ਆਤ੍ਮਾ ਨ ਅਭਿਭਾषਿष੍ਯਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ॥੨-੭੮-
ਜੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਕਿ ਇਹ ਕੁਬਜਾ ਵੀ ਮਾਰੀ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਭਰਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਃ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ ਅਨੁਜਃ । ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਤਤਃ ਰੋषਾਤ੍ ਤਾਮ੍ ਮੁਮੋਚ ਚ ਮਨ੍ਥਰਾਮ੍ ॥੨-੭੮-
ਭਰਤ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ ਤੇ ਮੰਥਰਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾ ਪਾਦ ਮੂਲੇ ਕੈਕੇਯ੍ਯਾ ਮਨ੍ਥਰਾ ਨਿਪਪਾਤ ਹ । ਨਿਹ੍ਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤੀ ਸੁਦੁਹ੍ਖ ਆਰ੍ਤਾ ਕृਪਣਮ੍ ਵਿਲਲਾਪ ਚ ॥੨-੭੮-
ਮੰਥਰਾ ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਈ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਹਾਫਦੀ ਹੋਈ, ਬੇਚਾਰੀ ਵਾਂਗ ਰੋਈ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨ ਵਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਵਿਮੂਢ ਸਮ੍ਜ੍ਞਾਮ੍ । ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕੁਬ੍ਜਾਮ੍ ਭਰਤਸ੍ਯ ਮਾਤਾ । ਸ਼ਨੈਃ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸਯਦ੍ ਆਰ੍ਤ ਰੂਪਾਮ੍ । ਕ੍ਰੌਨ੍ਚੀਮ੍ ਵਿਲਗ੍ਨਾਮ੍ ਇਵ ਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਮ੍ ॥੨-੭੮-
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨ ਹੋਈ ਕੁਬਜਾ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਭਰਤ ਦੀ ਮਾਂ ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੁਖੀ ਪੰਛੀ ਆਪਣੇ ਆਸਰੇ ਨੂੰ ਚੁੰਬੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
thumb|ਏਕੋਨਾਸ਼ੀਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕੋਨਾਸ਼ੀਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਉਨਾਸੀਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤ ਸਮਯੇ ਦਿਵਸੇ ਅਥ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੇ । ਸਮੇਤ੍ਯ ਰਾਜ ਕਰ੍ਤਾਰਃ ਭਰਤਮ੍ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍ ॥੨-੭੯-
ਚੌਦਵੀਂ ਦਿਨ ਦੀ ਸਵੇਰ ਵੇਲੇ, ਰਾਜ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਗਤਃ ਦਸ਼ਰਥਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮ੍ ਯੋ ਨੋ ਗੁਰੁਤਰਃ ਗੁਰੁਃ । ਰਾਮਮ੍ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜ੍ਯ ਵੈ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮ੍ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍ ਚ ਮਹਾ ਬਲਮ੍ ॥੨-੭੯-
ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਡਿਆਰ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਉਹ ਰਾਮ, ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਨਿਕਲਵਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤ੍ਵਮ੍ ਅਦ੍ਯ ਭਵ ਨੋ ਰਾਜਾ ਰਾਜ ਪੁਤ੍ਰ ਮਹਾ ਯਸ਼ਃ । ਸਮ੍ਗਤ੍ਯਾ ਨ ਅਪਰਾਧ੍ਨੋਤਿ ਰਾਜ੍ਯਮ੍ ਏਤਤ੍ ਅਨਾਯਕਮ੍ ॥੨-੭੯-
ਹੁਣ, ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਵਾਲੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਤੂੰ ਅੱਜ ਸਾਡਾ ਰਾਜਾ ਬਣ; ਰਾਜ ਬਿਨਾ ਮੁਖੀ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਆਭਿषੇਚਨਿਕਮ੍ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਇਦਮ੍ ਆਦਾਯ ਰਾਘਵ । ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਤੇ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਸ੍ਵ ਜਨਃ ਸ਼੍ਰੇਣਯਃ ਚ ਨृਪ ਆਤ੍ਮਜ ॥੨-੭੯-
ਸਾਰੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੇ ਸਮਾਨ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਰਾਘਵ; ਤੇਰੇ ਲੋਕ ਤੇ ਵਪਾਰੀ ਤੇਰਾ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ।
ਰਾਜ੍ਯਮ੍ ਗृਹਾਣ ਭਰਤ ਪਿਤृ ਪੈਤਾਮਹਮ੍ ਮਹਤ੍ । ਅਭਿषੇਚਯ ਚ ਆਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਪਾਹਿ ਚ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ ਨਰ ऋषਭ ॥੨-੭੯-
ਭਰਤ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਦਾਦਾ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ।
ਆਭਿषੇਚਨਿਕਮ੍ ਭਾਣ੍ਡਮ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਭਰਤਃ ਤਮ੍ ਜਨਮ੍ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਧृਤ ਵ੍ਰਤਃ ॥੨-੭੯-
ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਨੂੰ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਭਰਤ ਨੇ, ਜੋ ਵਚਨ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯ ਰਾਜਤਾ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਉਚਿਤਾ ਹਿ ਕੁਲਸ੍ਯ ਨਃ । ਨ ਏਵਮ੍ ਭਵਨ੍ਤਃ ਮਾਮ੍ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਨ੍ਤਿ ਕੁਸ਼ਲਾ ਜਨਾਃ ॥੨-੭੯-
ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦਾ ਹੱਕ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਕਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਰਾਮਃ ਪੂਰ੍ਵੋ ਹਿ ਨੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹੀ ਪਤਿਃ । ਅਹਮ੍ ਤੁ ਅਰਣ੍ਯੇ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਨਵ ਪਨ੍ਚ ਚ ॥੨-੭੯-
ਰਾਮ ਸਾਡਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ; ਪਰ ਮੈਂ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਾਂਗਾ।
ਯੁਜ੍ਯਤਾਮ੍ ਮਹਤੀ ਸੇਨਾ ਚਤੁਰ੍ ਅਨ੍ਗ ਮਹਾ ਬਲਾ । ਆਨਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮ੍ ਭ੍ਰਾਤਰਮ੍ ਰਾਘਵਮ੍ ਵਨਾਤ੍ ॥੨-੭੯-
ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਤੇ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਕਰੋ; ਮੈਂ ਖੁਦ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵਾਂਗਾ।
ਆਭਿषੇਚਨਿਕਮ੍ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਏਤਤ੍ ਉਪਸ੍ਕृਤਮ੍ । ਪੁਰਃ ਕृਤ੍ਯ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਮ ਹੇਤੋਰ੍ ਵਨਮ੍ ਪ੍ਰਤਿ ॥੨-੭੯-
ਸਾਰੇ ਰਾਜਤਿਲਕ ਦੇ ਸਮਾਨ ਪੂਰੇ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚੱਲਾਂਗੇ; ਮੈਂ ਰਾਮ ਦੀ ਖਾਤਰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਤਤ੍ਰ ਏਵ ਤਮ੍ ਨਰ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਮ੍ ਅਭਿषਿਚ੍ਯ ਪੁਰਃ ਕृਤਮ੍ । ਆਨੇष੍ਯਾਮਿ ਤੁ ਵੈ ਰਾਮਮ੍ ਹਵ੍ਯ ਵਾਹਮ੍ ਇਵ ਅਧ੍ਵਰਾਤ੍ ॥੨-੭੯-
ਉਥੇ ਹੀ, ਉਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਯਜਨ ਤੋਂ ਅੱਗ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਸਕਾਮਾ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵਮ੍ ਇਮਾਮ੍ ਮਾਤृ ਗਨ੍ਧਿਨੀਮ੍ । ਵਨੇ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ ਦੁਰ੍ਗੇ ਰਾਮਃ ਰਾਜਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ॥੨-੭੯-
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮਨਮਾਨੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕਠਿਨ ਥਾਂ ਤੇ ਰਹਾਂਗਾ, ਤੇ ਰਾਮ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ।
ਕ੍ਰਿਯਤਾਮ੍ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਭਿਃ ਪਨ੍ਥਾਃ ਸਮਾਨਿ ਵਿषਮਾਣਿ ਚ । ਰਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਚ ਅਨੁਸਮ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਪਥਿ ਦੁਰ੍ਗ ਵਿਚਾਰਕਾਃ ॥੨-੭੯-
ਕਾਰੀਗਰ ਸਿੱਧਾ ਜਾਂ ਉਚਾ-ਨੀਵਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਣ; ਤੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਜੋ ਔਖੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਚੱਲਣ।
ਏਵਮ੍ ਸਮ੍ਭਾषਮਾਣਮ੍ ਤਮ੍ ਰਾਮ ਹੇਤੋਰ੍ ਨृਪ ਆਤ੍ਮਜਮ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਜਨਃ ਸਰ੍ਵਃ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ॥੨-੭੯-
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਰਾਮ ਦੀ ਖਾਤਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਮ੍ ਤੇ ਭਾषਮਾਣਸ੍ਯ ਪਦ੍ਮਾ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ ਉਪਤਿष੍ਠਤਾਮ੍ । ਯਃ ਤ੍ਵਮ੍ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਨृਪ ਸੁਤੇ ਪृਥਿਵੀਮ੍ ਦਾਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਚਸਿ ॥੨-੭੯-
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ।