ਪਾਯਸਮ੍ ਕृਸਰਮ੍ ਚਾਗਮ੍ ਵृਥਾ ਸੋ ਅਸ਼੍ਨਾਤੁ ਨਿਰ੍ਘृਣਃ । ਗੁਰੂਮਃ ਚ ਅਪਿ ਅਵਜਾਨਾਤੁ ਯਸ੍ਯ ਆਰ੍ਯੋ ਅਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਨਿਰਦਈ ਹੋ ਕੇ ਦੂਧ-ਚਾਵਲ ਜਾਂ ਖੀਰ ਵਿਅਰਥ ਖਾਏ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿਰਸਕਾਰ ਕਰੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਗਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਪृਸ਼ਤੁ ਪਾਦੇਨ ਗੁਰੂਨ੍ ਪਰਿਵਦੇਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਮਿਤ੍ਰੇ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੇਤ ਸੋऽਤ੍ਯਨ੍ਤਮ੍ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਗਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਛੂਹੇ, ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਖਾ ਦੇਵੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਤ੍ਕਥਿਤਮ੍ ਕਿਮ੍ਚਿਤ੍ਪਰਿਵਾਦਮ੍ ਮਿਥਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਵਿਵृਣੋਤੁ ਸ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋਓऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਮਾੜਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਭਰੋਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਕੀਤੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਅੱਗੇ ਫੈਲਾਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਅਕਰ੍ਤਾ ਹ੍ਯਕृਤਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਨਿਰਪਤ੍ਰਪਃ । ਲੋਕੇ ਭਵਤੁ ਵਿਦ੍ਵੇष੍ਯੋ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਕੁਝ ਨਾ ਕਰੇ, ਅਕ੍ਰਤਘਨ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਲਾਜ਼ ਨਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਫਰਤਯੋਗ ਬਣ ਜਾਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਦਾਰੈਃ ਚ ਭृਤ੍ਯੈਃ ਚ ਸ੍ਵ ਗृਹੇ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ । ਸ ਏਕੋ ਮृष੍ਟਮ੍ ਅਸ਼੍ਨਾਤੁ ਯਸ੍ਯ ਆਰ੍ਯੋ ਅਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋ ਕੇ, ਚੰਗਾ ਖਾਣਾ ਇਕੱਲਾ ਖਾਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਦृਸ਼ਾਨ੍ ਦਾਰਾਨਨਪਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਮੀਯਤਾਮ੍ । ਅਨਵਾਪ੍ਯ ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍ ਧਰ੍ਮ੍ਯਾਮ੍ ਯਸ਼੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਢੁਕਵੀਂ ਪਤਨੀ ਨਾ ਲੱਭੇ, ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਮਰ ਜਾਏ, ਤੇ ਧਰਮਕਰਮ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਮਾਤ੍ਮਨਃ ਸਮ੍ਤਤਿਮ੍ ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀਤ੍ਸ੍ਵੇषੁ ਦਾਰੇषੁ ਦੁਃਖਿਤਃ । ਆਯੁਃ ਸਮਗ੍ਰਮਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਮਿਟਦਾ ਵੇਖੇ, ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਰਹੇ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਨਾ ਪਾਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਰਾਜ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਬਾਲ ਵृਦ੍ਧਾਨਾਮ੍ ਵਧੇ ਯਤ੍ ਪਾਪਮ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ । ਭृਤ੍ਯ ਤ੍ਯਾਗੇ ਚ ਯਤ੍ ਪਾਪਮ੍ ਤਤ੍ ਪਾਪਮ੍ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤਾਮ੍ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਰਾਜਾ, ਔਰਤ, ਬੱਚੇ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਤੇ ਨੌਕਰ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦਾ ਪਾਪ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਲਾਕ੍ਸ਼ਯਾ ਮਧੁਮਾਮ੍ਸੇਨ ਲੋਹੇਨ ਚ ਵਿषੇਣ ਚ । ਸਦੈਵ ਬਿਭृਯਾਦ੍ਭृਤ੍ਯਾਨ੍ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਸੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਲਾਕ, ਸ਼ਹਦ, ਮਾਸ, ਲੋਹਾ ਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਪਾਲੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਸਮ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਸਮੁਪੋਢੇ ਸ ਸ਼ਤ੍ਰੁਪਕ੍ਸ਼੍ਭਯਮ੍ਕਰੇ । ਪਲਾਯਾਮਾਨੋ ਵਧ੍ਯੇਤ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਭੱਜਣ ਲੱਗੇ ਤੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਕਪਾਲਪਾਣਿਃ ਪृਥਿਵੀਮਟਤਾਮ੍ ਚੀਰਸਮ੍ਵृਤਃ । ਭਿਕ੍ਸਮਾਣੋ ਯਥੋਨ੍ਮਤ੍ਤੋ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਹ੍ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਖੋਪੜੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਚੀਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਭਿੱਖ ਮੰਗਦਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਪਾਨੇ ਪ੍ਰਸਕ੍ਤੋ ਭਵਤੁ ਸ੍ਤ੍ਰੀष੍ਵਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਕਾਮ੍ਕ੍ਰੋਧਾਭਿਭੂਤਸ੍ਤੁ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਰਾਬ, ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਯਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮੇ ਮਨੋ ਭੂਯਾਦਧਰ੍ਮਮ੍ ਸ ਨਿषੇਵਤਾਮ੍ । ਅਪਾਤ੍ਰਵਰ੍षੀ ਭਵਤੁ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਧਰਮ ਵੱਲ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਹ ਅਧਰਮ ਕਰੇ, ਤੇ ਅਯੋਗਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਸਮ੍ਚਿਤਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ । ਦਸ੍ਯੁਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਲੁਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ ਯਸ਼੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਧਨ, ਚੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲੁੱਟ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਉਭੇ ਸਮ੍ਧ੍ਯੇ ਸ਼ਯਾਨਸ੍ਯ ਯਤ੍ ਪਾਪਮ੍ ਪਰਿਕਲ੍ਪ੍ਯਤੇ । ਤਚ੍ ਚ ਪਾਪਮ੍ ਭਵੇਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਆਰ੍ਯੋ ਅਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਪਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜੋ ਪਾਪ ਲਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗੇ ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਆਦਰਯੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਯਦ੍ ਅਗ੍ਨਿ ਦਾਯਕੇ ਪਾਪਮ੍ ਯਤ੍ ਪਾਪਮ੍ ਗੁਰੁ ਤਲ੍ਪਗੇ । ਮਿਤ੍ਰ ਦ੍ਰੋਹੇ ਚ ਯਤ੍ ਪਾਪਮ੍ ਤਤ੍ ਪਾਪਮ੍ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤਾਮ੍ ॥੨-੭੫-
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਉਦੇਖੀ ਕਰਨ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨ, ਜਾਂ ਮਿੱਤਰ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤ ਕਰਨ ਦਾ ਪਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗੇ ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਆਦਰਯੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਦੇਵਤਾਨਾਮ੍ ਪਿਤृऋਣਾਮ੍ ਚ ਮਾਤਾ ਪਿਤ੍ਰੋਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ । ਮਾ ਸ੍ਮ ਕਾਰ੍षੀਤ੍ ਸ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਮ੍ ਯਸ੍ਯ ਆਰ੍ਯੋ ਅਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਆਦਰਯੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਕਦੇ ਵੀ ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਰ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾ ਕਰੇ।
ਸਤਾਮ੍ ਲੋਕਾਤ੍ ਸਤਾਮ੍ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਾਃ ਸਜ੍ ਜੁष੍ਟਾਤ੍ ਕਰ੍ਮਣਃ ਤਥਾ । ਭ੍ਰਸ਼੍ਯਤੁ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮ੍ ਅਦ੍ਯ ਏਵ ਯਸ੍ਯ ਆਰ੍ਯੋ ਅਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਆਦਰਯੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਅੱਜ ਹੀ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਸਚੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਵੰਞ ਜਾਵੇ।
ਅਪਾਸ੍ਯ ਮਾਤृਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਮਨਰ੍ਥੇ ਸੋऽਵਤਿष੍ਠਤਾਮ੍ । ਦੀਰ੍ਘਬਾਹੁਰ੍ਮਹਾਵਕ੍ਸ਼ਾ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਸੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਉਹ ਲੰਬੇ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਆਦਰਯੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਮਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਛੱਡ ਕੇ ਬੇਮਕਸਦ ਖੜਾ ਰਹੇ।
ਬਹੁਪੁਤ੍ਰੋ ਦਰਿਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਜ੍ਵਰਰੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਸ ਭੂਯਾਤ੍ਸਤਤਕ੍ਲੇਸ਼ੀ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਆਦਰਯੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ, ਪਰ ਉਹ ਗਰੀਬ, ਬਿਮਾਰ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਖੀ ਰਹੇ।
ਆਸ਼ਾਮਾਸ਼ਮ੍ ਸਮਾਨਾਨਾਮ੍ ਦੀਨਾਨਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵਚਕ੍ਸ਼ੁषਾਮ੍ । ਆਰ੍ਥਿਨਾਮ੍ ਵਿਤਥਾਮ੍ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਆਦਰਯੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਸਮਾਨ, ਦੁਖੀ, ਉਮੀਦ ਨਾਲ ਉਪਰ ਵੱਲ ਤੱਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਝੂਠੇ ਵਾਅਦੇ ਕਰੇ।
ਮਾਯਯਾ ਰਮਤਾਮ੍ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਪਰੁषਃ ਪਿਸ਼ੁਨੋऽਸ਼ੁਚਿਃ । ਰਾਜ੍Jਨੋ ਭੀਤ ਸ੍ਤ੍ਵਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਆਦਰਯੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਠੱਗੀ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖੇ, ਰੁੱਖਾ, ਚੁਗਲਖੋਰ, ਗੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਰਹੇ ਅਤੇ ਅਧਰਮੀ ਹੋਵੇ।
ऋਤੁਸ੍ਨਾਤਾਮ੍ ਸਤੀਮ੍ ਭਾਰ੍ਯਾਮृਤੁਕਾਲਾਨੁਰੋਧਿਨੀਮ੍ । ਅਤਿਵਰ੍ਤੇਤ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਆਦਰਯੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਧਰਮਵਾਨ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਰੁਤੂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ, ਨਾਲ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰੇ।
ਧਰ੍ਮਦਾਰਾਨ੍ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪਰਦਾਰਾਨ੍ਨਿ षੇਵਤਾਮ੍ । ਤ੍ਯਕ੍ਤਧਰ੍ਮਰਤਿਰ੍ਮੂਢੋ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਆਦਰਯੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਧਰਮਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰੇ ਅਤੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਵਿਪ੍ਰਲੁ ਪ੍ਤਪ੍ਰਜਾਤਸ੍ਯ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਯਤ੍ । ਤਦੇਵ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯੇਤ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਆਦਰਯੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਪਾਪ ਲੱਗੇ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਖੋ ਗਈ ਹੋਵੇ।
ਪਾਨੀਯਦੂषਕੇ ਪਾਪਮ੍ ਤਥੈਵ ਵਿषਦਾਯਕੇ । ਯਤ੍ਤਦੇਕਃ ਸ ਲਭਤਾਮ੍ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਆਦਰਯੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਗੰਦਾ ਕਰਨ ਜਾਂ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇਣ ਦਾ ਪਾਪ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਲੈ ਲਵੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯੋਦ੍ਯਤਾਮ੍ ਪੂਜਾਮ੍ ਵਿਹਨ੍ਤੁ ਕਲੁषੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ । ਬਾਲਵਤ੍ਸਾਮ੍ ਚ ਗਾਮ੍ ਦੋਗ੍ਦੁ ਯਸ੍ਯਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਆਦਰਯੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਗੰਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਪੂਜਾ ਰੋਕੇ ਜਾਂ ਵੱਛੇ ਲਈ ਰੱਖੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਲੈ ਲਵੇ।
ਤृष੍ਣਾਰ੍ਤਮ੍ ਸਤਿ ਪਾਨੀਯੇ ਵਿਪ੍ਰਲਮ੍ਭੇਨ ਯੋਜਯੇਤ੍ । ਲਭੇਤ ਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਪਾਪਮ੍ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਆਦਰਯੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਪਾਣੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਪਿਆਸੇ ਨੂੰ ਠੱਗੇ ਅਤੇ ਉਹ ਪਾਪ ਲੈ ਲਵੇ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਵਦਮਾਨੇषੁ ਮਾਰ੍ਗਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ । ਤਸ੍ਯ ਪਾਪੇਨ ਯੁਜ੍ਯੇਤ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਆਦਰਯੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਦ ਹੋਰ ਲੋਕ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਹੀ ਰਾਹ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਵੇ।
ਵਿਹੀਨਾਮ੍ ਪਤਿ ਪੁਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਮ੍ ਕੌਸਲ੍ਯਾਮ੍ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ਆਤ੍ਮਜਃ । ਏਵਮ੍ ਆਸ਼੍ਵਸਯਨ੍ਨ੍ ਏਵ ਦੁਹ੍ਖ ਆਰ੍ਤਃ ਨਿਪਪਾਤ ਹ ॥੨-੭੫-
ਪਤੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੰਞੀ ਹੋਈ ਕੌਸਲਿਆ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੰਦੀ ਰਹੀ, ਪਰ ਦੁਖ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।