ਆਰ੍ਯੇ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ ਅਜਾਨਨ੍ਤਮ੍ ਗਰ੍ਹਸੇ ਮਾਮ੍ ਅਕਿਲ੍ਬਿषਮ੍ । ਵਿਪੁਲਾਮ੍ ਚ ਮਮ ਪ੍ਰੀਤਿਮ੍ ਸ੍ਥਿਰਾਮ੍ ਜਾਨਾਸਿ ਰਾਘਵੇ ॥੨-੭੫-
ਮਾਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਬੇਖਬਰ ਹਾਂ, ਕਿਉਂ ਡਾਂਟ ਰਹੀ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੀ ਹੋ ਕਿ ਮੇਰੀ ਰਾਘਵ ਲਈ ਪਿਆਰ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘੀ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ।
ਕृਤਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰ ਅਨੁਗਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਮਾ ਭੂਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਕਦਾਚਨ । ਸਤ੍ਯ ਸਮ੍ਧਃ ਸਤਾਮ੍ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਯਸ੍ਯ ਆਰ੍ਯੋ ਅਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਮੇਰਾ ਮਨ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਸੱਚਾ, ਚੰਗਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਹੈ।
ਪ੍ਰੈष੍ਯਮ੍ ਪਾਪੀਯਸਾਮ੍ ਯਾਤੁ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ ਚ ਪ੍ਰਤਿ ਮੇਹਤੁ । ਹਨ੍ਤੁ ਪਾਦੇਨ ਗਾਮ੍ ਸੁਪ੍ਤਾਮ੍ ਯਸ੍ਯ ਆਰ੍ਯੋ ਅਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਨੌਕਰ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਗੰਦਾ ਕਰੇ ਜਾਂ ਸੁੱਤੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ—ਇਹ ਉਹੀ ਹਾਲਤ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਤ੍ ਕਰ੍ਮ ਭਰ੍ਤਾ ਭृਤ੍ਯਮ੍ ਅਨਰ੍ਥਕਮ੍ । ਅਧਰ੍ਮਃ ਯੋ ਅਸ੍ਯ ਸੋ ਅਸ੍ਯਾਃ ਤੁ ਯਸ੍ਯ ਆਰ੍ਯੋ ਅਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੇ ਮਾਲਕ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਕਾਰ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਇਹ ਅਧਰਮ ਹੈ—ਇਹ ਉਹੀ ਹਾਲਤ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਪਰਿਪਾਲਯਮਾਨਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਭੂਤਾਨਿ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ । ਤਤਃ ਤੁ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯਤਾਮ੍ ਪਾਪਮ੍ ਯਸ੍ਯ ਆਰ੍ਯੋ ਅਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਕਰਦਾ ਹੋਏ, ਧੋਖਾ ਖਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਾਪ ਉਸ ਨੂੰ ਆਵੇ ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਬਲਿ षਡ੍ ਭਾਗਮ੍ ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਨृਪਸ੍ਯ ਅਰਕ੍ਸ਼ਤਃ ਪ੍ਰਜਾਃ । ਅਧਰ੍ਮਃ ਯੋ ਅਸ੍ਯ ਸੋ ਅਸ੍ਯ ਅਸ੍ਤੁ ਯਸ੍ਯ ਆਰ੍ਯੋ ਅਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੇ ਰਾਜਾ ਕਾਨੂੰਨੀ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਅਧਰਮ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਵੇ ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਸਮ੍ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਚ ਤਪਸ੍ਵਿਭ੍ਯਃ ਸਤ੍ਰੇ ਵੈ ਯਜ੍ਞ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ । ਤਾਮ੍ ਵਿਪ੍ਰਲਪਤਾਮ੍ ਪਾਪਮ੍ ਯਸ੍ਯ ਆਰ੍ਯੋ ਅਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੱਗ ਕੇ ਦਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰੇ।
ਹਸ੍ਤਿ ਅਸ਼੍ਵ ਰਥ ਸਮ੍ਬਾਧੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰ ਸਮਾਕੁਲੇ । ਮਾ ਸ੍ਮ ਕਾਰ੍षੀਤ੍ ਸਤਾਮ੍ ਧਰ੍ਮਮ੍ ਯਸ੍ਯ ਆਰ੍ਯੋ ਅਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਨਾ ਨਿਭਾਏ।
ਉਪਦਿष੍ਟਮ੍ ਸੁਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮ ਅਰ੍ਥਮ੍ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਯਤ੍ਨੇਨ ਧੀਮਤਾ । ਸ ਨਾਸ਼ਯਤੁ ਦੁष੍ਟ ਆਤ੍ਮਾ ਯਸ੍ਯ ਆਰ੍ਯੋ ਅਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਬੜੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਸੁਖਮ ਅਰਥ ਸਿਖਾਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਮਾੜਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ।
ਮਾ ਚ ਤਮ੍ ਪ੍ਯੂਢਬਾਹ੍ਵਮ੍ਸਮ੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਸਮ੍ਤੇਜਨਮ੍ । ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀਦ੍ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਥਮਾਸੀਨਮ੍ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਰਾਜਸੀ ਠਾਟ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖੇ।
ਪਾਯਸਮ੍ ਕृਸਰਮ੍ ਚਾਗਮ੍ ਵृਥਾ ਸੋ ਅਸ਼੍ਨਾਤੁ ਨਿਰ੍ਘृਣਃ । ਗੁਰੂਮਃ ਚ ਅਪਿ ਅਵਜਾਨਾਤੁ ਯਸ੍ਯ ਆਰ੍ਯੋ ਅਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਨਿਰਦਈ ਹੋ ਕੇ ਦੂਧ-ਚਾਵਲ ਜਾਂ ਖੀਰ ਵਿਅਰਥ ਖਾਏ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿਰਸਕਾਰ ਕਰੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਗਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਪृਸ਼ਤੁ ਪਾਦੇਨ ਗੁਰੂਨ੍ ਪਰਿਵਦੇਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਮਿਤ੍ਰੇ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੇਤ ਸੋऽਤ੍ਯਨ੍ਤਮ੍ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਗਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਛੂਹੇ, ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਖਾ ਦੇਵੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਤ੍ਕਥਿਤਮ੍ ਕਿਮ੍ਚਿਤ੍ਪਰਿਵਾਦਮ੍ ਮਿਥਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਵਿਵृਣੋਤੁ ਸ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋਓऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਮਾੜਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਭਰੋਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਕੀਤੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਅੱਗੇ ਫੈਲਾਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਅਕਰ੍ਤਾ ਹ੍ਯਕृਤਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਨਿਰਪਤ੍ਰਪਃ । ਲੋਕੇ ਭਵਤੁ ਵਿਦ੍ਵੇष੍ਯੋ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਕੁਝ ਨਾ ਕਰੇ, ਅਕ੍ਰਤਘਨ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਲਾਜ਼ ਨਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਫਰਤਯੋਗ ਬਣ ਜਾਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਦਾਰੈਃ ਚ ਭृਤ੍ਯੈਃ ਚ ਸ੍ਵ ਗृਹੇ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ । ਸ ਏਕੋ ਮृष੍ਟਮ੍ ਅਸ਼੍ਨਾਤੁ ਯਸ੍ਯ ਆਰ੍ਯੋ ਅਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋ ਕੇ, ਚੰਗਾ ਖਾਣਾ ਇਕੱਲਾ ਖਾਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਦृਸ਼ਾਨ੍ ਦਾਰਾਨਨਪਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਮੀਯਤਾਮ੍ । ਅਨਵਾਪ੍ਯ ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍ ਧਰ੍ਮ੍ਯਾਮ੍ ਯਸ਼੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਢੁਕਵੀਂ ਪਤਨੀ ਨਾ ਲੱਭੇ, ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਮਰ ਜਾਏ, ਤੇ ਧਰਮਕਰਮ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਮਾਤ੍ਮਨਃ ਸਮ੍ਤਤਿਮ੍ ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀਤ੍ਸ੍ਵੇषੁ ਦਾਰੇषੁ ਦੁਃਖਿਤਃ । ਆਯੁਃ ਸਮਗ੍ਰਮਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਮਿਟਦਾ ਵੇਖੇ, ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਰਹੇ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਨਾ ਪਾਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਰਾਜ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਬਾਲ ਵृਦ੍ਧਾਨਾਮ੍ ਵਧੇ ਯਤ੍ ਪਾਪਮ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ । ਭृਤ੍ਯ ਤ੍ਯਾਗੇ ਚ ਯਤ੍ ਪਾਪਮ੍ ਤਤ੍ ਪਾਪਮ੍ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤਾਮ੍ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਰਾਜਾ, ਔਰਤ, ਬੱਚੇ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਤੇ ਨੌਕਰ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦਾ ਪਾਪ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਲਾਕ੍ਸ਼ਯਾ ਮਧੁਮਾਮ੍ਸੇਨ ਲੋਹੇਨ ਚ ਵਿषੇਣ ਚ । ਸਦੈਵ ਬਿਭृਯਾਦ੍ਭृਤ੍ਯਾਨ੍ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਸੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਲਾਕ, ਸ਼ਹਦ, ਮਾਸ, ਲੋਹਾ ਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਪਾਲੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਸਮ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਸਮੁਪੋਢੇ ਸ ਸ਼ਤ੍ਰੁਪਕ੍ਸ਼੍ਭਯਮ੍ਕਰੇ । ਪਲਾਯਾਮਾਨੋ ਵਧ੍ਯੇਤ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਭੱਜਣ ਲੱਗੇ ਤੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਕਪਾਲਪਾਣਿਃ ਪृਥਿਵੀਮਟਤਾਮ੍ ਚੀਰਸਮ੍ਵृਤਃ । ਭਿਕ੍ਸਮਾਣੋ ਯਥੋਨ੍ਮਤ੍ਤੋ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਹ੍ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਖੋਪੜੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਚੀਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਭਿੱਖ ਮੰਗਦਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਪਾਨੇ ਪ੍ਰਸਕ੍ਤੋ ਭਵਤੁ ਸ੍ਤ੍ਰੀष੍ਵਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਕਾਮ੍ਕ੍ਰੋਧਾਭਿਭੂਤਸ੍ਤੁ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਰਾਬ, ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਯਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮੇ ਮਨੋ ਭੂਯਾਦਧਰ੍ਮਮ੍ ਸ ਨਿषੇਵਤਾਮ੍ । ਅਪਾਤ੍ਰਵਰ੍षੀ ਭਵਤੁ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਧਰਮ ਵੱਲ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਹ ਅਧਰਮ ਕਰੇ, ਤੇ ਅਯੋਗਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਸਮ੍ਚਿਤਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ । ਦਸ੍ਯੁਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਲੁਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ ਯਸ਼੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਧਨ, ਚੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲੁੱਟ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਉਭੇ ਸਮ੍ਧ੍ਯੇ ਸ਼ਯਾਨਸ੍ਯ ਯਤ੍ ਪਾਪਮ੍ ਪਰਿਕਲ੍ਪ੍ਯਤੇ । ਤਚ੍ ਚ ਪਾਪਮ੍ ਭਵੇਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਆਰ੍ਯੋ ਅਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਪਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜੋ ਪਾਪ ਲਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗੇ ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਆਦਰਯੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਯਦ੍ ਅਗ੍ਨਿ ਦਾਯਕੇ ਪਾਪਮ੍ ਯਤ੍ ਪਾਪਮ੍ ਗੁਰੁ ਤਲ੍ਪਗੇ । ਮਿਤ੍ਰ ਦ੍ਰੋਹੇ ਚ ਯਤ੍ ਪਾਪਮ੍ ਤਤ੍ ਪਾਪਮ੍ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤਾਮ੍ ॥੨-੭੫-
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਉਦੇਖੀ ਕਰਨ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨ, ਜਾਂ ਮਿੱਤਰ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤ ਕਰਨ ਦਾ ਪਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗੇ ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਆਦਰਯੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਦੇਵਤਾਨਾਮ੍ ਪਿਤृऋਣਾਮ੍ ਚ ਮਾਤਾ ਪਿਤ੍ਰੋਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ । ਮਾ ਸ੍ਮ ਕਾਰ੍षੀਤ੍ ਸ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਮ੍ ਯਸ੍ਯ ਆਰ੍ਯੋ ਅਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਆਦਰਯੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਕਦੇ ਵੀ ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਰ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾ ਕਰੇ।
ਸਤਾਮ੍ ਲੋਕਾਤ੍ ਸਤਾਮ੍ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਾਃ ਸਜ੍ ਜੁष੍ਟਾਤ੍ ਕਰ੍ਮਣਃ ਤਥਾ । ਭ੍ਰਸ਼੍ਯਤੁ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮ੍ ਅਦ੍ਯ ਏਵ ਯਸ੍ਯ ਆਰ੍ਯੋ ਅਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਆਦਰਯੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਅੱਜ ਹੀ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਸਚੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਵੰਞ ਜਾਵੇ।
ਅਪਾਸ੍ਯ ਮਾਤृਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਮਨਰ੍ਥੇ ਸੋऽਵਤਿष੍ਠਤਾਮ੍ । ਦੀਰ੍ਘਬਾਹੁਰ੍ਮਹਾਵਕ੍ਸ਼ਾ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਸੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਉਹ ਲੰਬੇ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਆਦਰਯੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਮਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਛੱਡ ਕੇ ਬੇਮਕਸਦ ਖੜਾ ਰਹੇ।
ਬਹੁਪੁਤ੍ਰੋ ਦਰਿਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਜ੍ਵਰਰੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਸ ਭੂਯਾਤ੍ਸਤਤਕ੍ਲੇਸ਼ੀ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯੋऽਨੁਮਤੇ ਗਤਃ ॥੨-੭੫-
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਆਦਰਯੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ, ਪਰ ਉਹ ਗਰੀਬ, ਬਿਮਾਰ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਖੀ ਰਹੇ।