ਰੁਕ੍ਮ ਨਿष੍ਕ ਸਹਸ੍ਰੇ ਦ੍ਵੇ षੋਡਸ਼ ਅਸ਼੍ਵ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ । ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਕੈਕੇਯੀ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਕੇਕਯੋ ਧਨਮ੍ ਆਦਿਸ਼ਤ੍ ॥੨-੭੦-
ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਕੇਕਯ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿਕੇ ਤੇ ਸੋਲਾਂ ਸੌ ਘੋੜੇ ਦਿਤੇ।
ਤਥਾ ਅਮਾਤ੍ਯਾਨ੍ ਅਭਿਪ੍ਰੇਤਾਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯਾਮਃ ਚ ਗੁਣ ਅਨ੍ਵਿਤਾਨ੍ । ਦਦਾਵ੍ ਅਸ਼੍ਵ ਪਤਿਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮ੍ ਭਰਤਾਯ ਅਨੁਯਾਯਿਨਃ ॥੨-੭੦-
ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਭਰਤ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਸਾਥੀ ਜਲਦੀ ਦਿਤੇ।
ਐਰਾਵਤਾਨ੍ ਐਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਿਰਾਨ੍ ਨਾਗਾਨ੍ ਵੈ ਪ੍ਰਿਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ । ਖਰਾਨ੍ ਸ਼ੀਘ੍ਰਾਨ੍ ਸੁਸਮ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ ਮਾਤੁਲੋ ਅਸ੍ਮੈ ਧਨਮ੍ ਦਦੌ ॥੨-੭੦-
ਉਸ ਦੇ ਮਾਮਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਐਰਾਵਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਾਥੀ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਖਚਰਾਂ ਦਿਤੀਆਂ।
ਅਨ੍ਤਃ ਪੁਰੇ ਅਤਿਸਮ੍ਵृਦ੍ਧਾਨ੍ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਵੀਰ੍ਯ ਬਲ ਅਨ੍ਵਿਤਾਨ੍ । ਦਮ੍ष੍ਟ੍ਰ ਆਯੁਧਾਨ੍ ਮਹਾ ਕਾਯਾਨ੍ ਸ਼ੁਨਃ ਚ ਉਪਾਯਨਮ੍ ਦਦੌ ॥੨-੭੦-
ਉਸਨੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਪਾਲੇ ਹੋਏ, ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਕੁੱਤੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਤੋਹਫੇ ਵਜੋਂ ਦਿਤੇ।
ਸ ਮਾਤਾਮਹਮ੍ ਆਪृਚ੍ਚ੍ਯ ਮਾਤੁਲਮ੍ ਚ ਯੁਧਾ ਜਿਤਮ੍ । ਰਥਮ੍ ਆਰੁਹ੍ਯ ਭਰਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨ ਸਹਿਤਃ ਯਯੌ ॥੨-੭੦-
ਮਾਮਾ ਤੇ ਮਾਮੇ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤੂ ਹਨ, ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਭਰਤ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਨਾਲ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬਭੂਵ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਹृਦਤੇ ਚਿਨ੍ਤਾ ਸੁਮਹਤੀ ਤਦਾ । ਤ੍ਵਰਯਾ ਚਾਪਿ ਦੂਤਾਨਾਮ੍ ਸ੍ਵਪ੍ਨਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ ॥੨-੭੦-
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਜਲਦੀ ਤੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਗਈ ਚੀਜ਼ ਕਰਕੇ, ਭਰਤ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਆ ਗਈ।
ਸ ਸ੍ਵਵੇਸ਼੍ਮਾਭ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਨਰਨਾਗਸ਼੍ਵਸਮ੍ਵृਤਮ੍ । ਪ੍ਰਪੇਦੇ ਸੁਮਹਚ੍ਛ੍ਰੀਮਾਨ੍ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ॥੨-੭੦-
ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਆਦਮੀ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਰਾਜ ਮਾਰਗ 'ਚ ਵੜ ਗਿਆ।
ਅਭ੍ਯਤੀਤ੍ਯ ਤਤੋऽਪਸ਼੍ਯਦਨ੍ਤਃ ਪੁਰਮੁਦਾਰਧੀਃ । ਤਤਸ੍ਤਦ੍ਭਰਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਾਵਿਵੇਸ਼ਾਨਿਵਾਰਿਤਃ ॥੨-੭੦-
ਉਹ ਰਸਤਾ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਭਰਤ ਨੇ ਅੰਦਰਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੇਖਿਆ; ਫਿਰ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਭਰਤ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਿਆ।
ਸ ਮਾਤਾ ਮਹਮਾਪृਚ੍ਚ੍ਯ ਮਾਤੁਲਮ੍ ਚ ਯੁਧਾਜਿਤਮ੍ । ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਭਰਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸਹਿਤੋ ਯਯੌ ॥੨-੭੦-
ਭਰਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਮਾਮਾ ਯੁਧਾਜਿਤ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਨਾਲ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰਥਾਨ੍ ਮਣ੍ਡਲ ਚਕ੍ਰਾਮਃ ਚ ਯੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪਰਃ ਸ਼ਤਮ੍ । ਉष੍ਟ੍ਰ ਗੋ ਅਸ਼੍ਵ ਖਰੈਃ ਭृਤ੍ਯਾ ਭਰਤਮ੍ ਯਾਨ੍ਤਮ੍ ਅਨ੍ਵਯੁਃ ॥੨-੭੦-
ਸੈਂਕੜੇ ਗੋਲ ਚੱਕਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਭਰਤ ਦੇ ਸਫਰ 'ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨੌਕਰ ਉਠ, ਊਠਾਂ, ਗਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਖਚਰਾਂ 'ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।
ਬਲੇਨ ਗੁਪ੍ਤਃ ਭਰਤਃ ਮਹਾਤ੍ਮਾ । ਸਹ ਆਰ੍ਯਕਸ੍ਯ ਆਤ੍ਮ ਸਮੈਃ ਅਮਾਤ੍ਯੈਃ । ਆਦਾਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਮ੍ ਅਪੇਤ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ । ਗृਹਾਤ੍ ਯਯੌ ਸਿਦ੍ਧੈਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਲੋਕਾਤ੍ ॥੨-੭੦-
ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ 'ਚ, ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ, ਭਰਤ ਨੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਘਰ ਤੋਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲਿਆ।
thumb|ਏਕਸਪ੍ਤਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕਸਪ੍ਤਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਹੁਣ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਇਕਹੱਤਰਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਸ ਪ੍ਰਾਨ੍ ਮੁਖੋ ਰਾਜ ਗृਹਾਤ੍ ਅਭਿਨਿਰ੍ਯਾਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਤਤਃ ਸੁਦਾਮਾਮ੍ ਦ੍ਯੁਤਿਮਾਨ੍ ਸਮ੍ਤੀਰ੍ਵਾਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਾਮ੍ ਨਦੀਮ੍ ॥੨-੭੧-
ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਮੂੰਹ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ ਰਾਜ ਮਹਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ; ਫਿਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੁਦਾਮਾ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ।
ਹ੍ਲਾਦਿਨੀਮ੍ ਦੂਰ ਪਾਰਾਮ੍ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ ਸ੍ਰੋਤਃ ਤਰਨ੍ਗਿਣੀਮ੍ । ਸ਼ਤਦ੍ਰੂਮ੍ ਅਤਰਤ੍ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਨਦੀਮ੍ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁ ਨਨ੍ਦਨਃ ॥੨-੭੧-
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪੁੱਤਰ, ਦੂਰਲੇ, ਵਿਰਲੇ, ਪਿੱਛੇ ਵਹਿੰਦੇ ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਤਦ੍ਰੂ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ।
ਏਲ ਧਾਨੇ ਨਦੀਮ੍ ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚ ਅਪਰ ਪਰ੍ਪਟਾਨ੍ । ਸ਼ਿਲਾਮ੍ ਆਕੁਰ੍ਵਤੀਮ੍ ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾਆਗ੍ਨੇਯਮ੍ ਸ਼ਲ੍ਯ ਕਰ੍ਤਨਮ੍ ॥੨-੭੧-
ਏਲਾ-ਧਾਨੇ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਦੂਜੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਹ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ।
ਸਤ੍ਯ ਸਮ੍ਧਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਃ ਸ਼ਿਲਾ ਵਹਾਮ੍ । ਅਤ੍ਯਯਾਤ੍ ਸ ਮਹਾ ਸ਼ੈਲਾਨ੍ ਵਨਮ੍ ਚੈਤ੍ਰ ਰਥਮ੍ ਪ੍ਰਤਿ ॥੨-੭੧-
ਸੱਚਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਪੱਥਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਚੈਤਰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍ ਚ ਗਙ੍ਗਾਮ੍ ਚ ਉਗ੍ਮੇਨ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯ ਚ । ਉਤ੍ਤਰਮ੍ ਵੀਰਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਮ੍ ਭਾਰੁਣ੍ਡਮ੍ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਦ੍ਵਨਮ੍ ॥੨-੭੧-
ਉਹ ਸਰਸਵਤੀ ਤੇ ਗੰਗਾ ਦਰਿਆ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮਤਸਿਆਂ ਦੇ ਭਾਰੁੰਡਾ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵੇਗਿਨੀਮ੍ ਚ ਕੁਲਿਨ੍ਗ ਆਖ੍ਯਾਮ੍ ਹ੍ਰਾਦਿਨੀਮ੍ ਪਰ੍ਵਤ ਆਵृਤਾਮ੍ । ਯਮੁਨਾਮ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਮ੍ਤੀਰ੍ਣੋ ਬਲਮ੍ ਆਸ਼੍ਵਾਸਯਤ੍ ਤਦਾ ॥੨-੭੧-
ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਤੇ ਗੂੰਜਦੀ ਤੇਜ਼ ਵਹਿੰਦੀ ਯਮੁਨਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੁਲਿੰਗਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਪਾਰ ਕਰੀ, ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ੀਤੀਕृਤ੍ਯ ਤੁ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਕ੍ਲਾਨ੍ਤਾਨ੍ ਆਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਵਾਜਿਨਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ ਆਦਾਯ ਚ ਉਦਕਮ੍ ॥੨-੭੧-
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਠੰਡੀ ਕਰ ਕੇ, ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ; ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਪੀ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ ਅੱਗੇ ਚਲ ਪਏ।
ਰਾਜ ਪੁਤ੍ਰਃ ਮਹਾ ਅਰਣ੍ਯਮ੍ ਅਨਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣ ਉਪਸੇਵਿਤਮ੍ । ਭਦ੍ਰਃ ਭਦ੍ਰੇਣ ਯਾਨੇਨ ਮਾਰੁਤਃ ਖਮ੍ ਇਵ ਅਤ੍ਯਯਾਤ੍ ॥੨-੭੧-
ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਵੱਡੇ, ਵਿਰਲੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਚੰਗੇ ਰਥ 'ਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਭਾਗੀਰਥੀਮ੍ ਦੁष੍ਪ੍ਰਤਰਾਮਮ੍ਸ਼ੁਧਾਨੇ ਮਹਾਨਦੀਮ੍ । ਉਪਾਯਾਦ੍ਰਾਘਵਸ੍ਤੂਰ੍ਣਮ੍ ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਟੇ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੇ ਪੁਰੇ ॥੨-੭੧-
ਰਾਘਵ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭਾਗੀਰਥੀ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਦਰਿਆ, ਪੂਰਬਲੇ ਕੰਢੇ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਗਰੀ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਸ ਗਙ੍ਗਾਮ੍ ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਟ੍E ਤੀਰ੍ਤ੍ਵੇ ਸਮਾਯਾਤ੍ਕੁਟਿਕੋष੍ਠਿਕਾਮ੍ । ਸਬਲਸ੍ਤਾਮ੍ ਸ ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾਥ ਸਮਾਯਾਦ੍ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਧਨਮ੍ ॥੨-੭੧-
ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਪੂਰਬਲੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਕੁਟਿਕੋਸ਼ਠਿਕਾ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਧਰਮਵਰਧਨ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤੋਰਣਮ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣ ਅਰ੍ਧੇਨ ਜਮ੍ਬੂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਮ੍ ਉਪਾਗਮਤ੍ । ਵਰੂਥਮ੍ ਚ ਯਯੌ ਰਮ੍ਯਮ੍ ਗ੍ਰਾਮਮ੍ ਦਸ਼ਰਥ ਆਤ੍ਮਜਃ ॥੨-੭੧-
ਦਰਵਾਜੇ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ, ਉਹ ਜੰਬੂਪ੍ਰਸਥ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸੁਹਣੇ ਪਿੰਡ ਵਰੂਥਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰ ਰਮ੍ਯੇ ਵਨੇ ਵਾਸਮ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਅਸੌ ਪ੍ਰਾਨ੍ ਮੁਖੋ ਯਯੌ । ਉਦ੍ਯਾਨਮ੍ ਉਜ੍ਜਿਹਾਨਾਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯਕਾ ਯਤ੍ਰ ਪਾਦਪਾਃ ॥੨-੭੧-
ਉਹ ਸੁਹਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਉੱਜਿਹਾਨਾ ਦੇ ਬਾਗ ਵੱਲ ਜਿੱਥੇ ਪਿਆਰੇ ਰੁੱਖ ਹਨ।
ਸਾਲਾਮ੍ਸ੍ ਤੁ ਪ੍ਰਿਯਕਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਾਨ੍ ਆਸ੍ਥਾਯ ਵਾਜਿਨਃ । ਅਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਅਥ ਭਰਤਃ ਵਾਹਿਨੀਮ੍ ਤ੍ਵਰਿਤਃ ਯਯੌ ॥੨-੭੧-
ਪਿਆਰੇ ਸਾਲ ਰੁੱਖਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਭਰਤ ਨੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਵਾਸਮ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵ ਤੀਰ੍ਥੇ ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਉਤ੍ਤਾਨਕਾਮ੍ ਨਦੀਮ੍ । ਅਨ੍ਯਾ ਨਦੀਃ ਚ ਵਿਵਿਧਾਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਯੈਅਃ ਤੁਰਮ੍ ਗਮੈਃ ॥੨-੭੧-
ਹਰ ਇਕ ਘਾਟ 'ਤੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਤਤਾਨਕਾ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰੀ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਹੋਰ ਪਹਾੜੀ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ।
ਹਸ੍ਤਿ ਪृष੍ਠਕਮ੍ ਆਸਾਦ੍ਯ ਕੁਟਿਕਾਮ੍ ਅਤ੍ਯਵਰ੍ਤਤ । ਤਤਾਰ ਚ ਨਰ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਃ ਲੌਹਿਤ੍ਯੇ ਸ ਕਪੀਵਤੀਮ੍ ॥੨-੭੧-
ਹਾਥੀ ਦੇ ਪਿੱਠ ਦੇ ਕੋਲ ਬਣੀ ਕੁਟੀਆ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਲੌਹਿਤਿਆ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਕਪੀਵਤ ਦੇ ਪਾਸੋਂ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਏਕ ਸਾਲੇ ਸ੍ਥਾਣੁਮਤੀਮ੍ ਵਿਨਤੇ ਗੋਮਤੀਮ੍ ਨਦੀਮ੍ । ਕਲਿਨ੍ਗ ਨਗਰੇ ਚ ਅਪਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਾਲ ਵਨਮ੍ ਤਦਾ ॥੨-੭੧-
ਉਸ ਨੇ ਏਕਸਾਲਾ, ਵਿਨਤਾ ਅਤੇ ਗੋਮਤੀ ਨਦੀਆਂ ਪਾਰ ਕੀਤੀਆਂ, ਤੇ ਕਲਿੰਗਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਸਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਭਰਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮ੍ ਆਗਚ੍ਚਤ੍ ਸੁਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤ ਵਾਹਨਃ । ਵਨਮ੍ ਚ ਸਮਤੀਤ੍ਯ ਆਸ਼ੁ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਮ੍ ਅਰੁਣ ਉਦਯੇ ॥੨-੭੧-
ਭਰਤ, ਜਿਸਦਾ ਵਾਹਨ ਬਹੁਤ ਥੱਕ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਜੰਗਲ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਮ੍ ਮਨੁਨਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਮ੍ ਸ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ । ਤਾਮ੍ ਪੁਰੀਮ੍ ਪੁਰੁष ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਃ ਸਪ੍ਤ ਰਾਤ੍ਰ ਉषਿਟਃ ਪਥਿ ॥੨-੭੧-
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਨੇ, ਰਾਜਾ ਮਨੂ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਅਯੋਧਿਆ ਨੂੰ, ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਰਾਹ 'ਤੇ ਗੁਜ਼ਾਰ ਕੇ, ਵੇਖਿਆ।